Συναυλίες

Ozric Tentacles

   xozricelectricΚαθοδόν προς τον Μύλο, το βράδυ της Τετάρτης, αισθανόμουν για άλλη μία φορά την γλυκιά ανυπομονησία της συνήθειας που έγινε λατρεία. Πραγματικά, οι ζωντανές εμφανίσεις των Ozric Tentacles είναι μία εμπειρία που είναι δύσκολο να περιγραφεί με λόγια. Ότι και να πει κάποιος προσπαθώντας να αποτυπώσει τον ήχο, τα συναισθήματα, και το δέσιμο που έχει αναπτυχθεί στο πέρασμα του χρόνου μεταξύ των Ελλήνων fan και της ιστορικής αγγλικής μπάντας, θα είναι λίγο. Είναι κάτι που πρέπει να το ζήσεις για να καταλάβεις. Με τις σκέψεις αυτές πέρασα το κατώφλι της εισόδου. To club ήταν γεμάτο στα 2/3 του κάτω χώρου ενώ υπήρχαν και λίγοι που ήταν στα τραπέζια του πάνω ορόφου.

   Electro Vampires 15Η συναυλία ξεκίνησε στις 22.30 με τους Θεσσαλονικείς Electro Vampires, οι οποίοι πήραν… κεφάλια. Αν και συνήθως οι support μπάντες μεγάλων ξένων συγκροτημάτων έχουν συνήθως έναν άχαρο ρόλο, από τη στιγμή που ο κόσμος αναμένει με αγωνία το «μεγάλο» όνομα να βγει, αυτή την φορά νομίζω ότι δεν υπήρχε κανείς που να έπληξε όσο παίζανε.  Garage μουσική βάση με ψυχεδελικές πινελιές, κινούνται στην μουσική παράδοση των μεγάλων Bauhaus. Χωρίς υπερβολή, ήταν ένα από τα καλύτερα support συγκροτήματα που έχω παρακολουθήσει και για 45 περίπου λεπτά, όχι απλώς ζέσταναν τον κόσμο, αλλά άρχισαν να τον… τεντώνουν στον χορό. Όσοι δεν τους ξέρετε και είστε θιασώτες του μουσικού στυλ που πρεσβεύουν, κρατήστε το όνομα και τσεκάρετέ τους.

   xozric1Στις 23.40 έκαναν την εμφάνισή τους στην σκηνή, ο εμβληματικός κιθαρίστας, συνθέτης και ιδρυτικό μέλος Ed Wynne και η… οικογένειά του. Κυριολεκτικά και μεταφορικά, καθώς μπασίστρια στους Ozric Tentacles είναι η γυναίκα του Brandi και synth παίζει ο γιος του Silas, με τον οποίο, όπως θα διαπιστώσετε και στις φωτογραφίες, είναι ίδιοι εμφανισιακά. Αυτή θα ήταν η τέταρτη φορά που θα έβλεπα τους Ozric Tentacles, η πρώτη όμως χωρίς τον φλαουτίστα Jon Egan, και η πρώτη χωρίς καθόλου φλάουτο γενικά. Σίγουρα το συναίσθημα ήταν παράξενο και η έλλειψη αισθητή, αφού το συγκεκριμένο πνευστό δίνει πραγματικά άλλη διάσταση στην ήδη πολυδιάστατη και πολυεπίπεδη μουσική των Οzric. Ειδικά σε κλασικά και αγαπημένα κομμάτια τους, όπως τα Og-Ha-Be, Ayurvedic και Myriapod,  ήταν σαν να ακούμε άλλες συνθέσεις. Από την άλλη όμως, η έλλειψη αυτή έδωσε την ευκαιρία στο group να ακούγεται λίγο πιο rock, με την κιθάρα και το μπάσο να είναι «μπροστά» στον ήχο, περιορίζοντας κάπως την ψυχεδελική διάσταση που βέβαια παραμένει σε μεγάλο βαθμό το κύριο χαρακτηριστικό της μουσικής τους. Αν γινόταν πάντως… δημοψήφισμα για το θέμα, νομίζω ότι η  επιστροφή του Egan στους Ozric Tentacles ή τουλάχιστον η παρουσία ενός ισάξιου φλαουτίστα στα live τους, θα ήταν κοινή απαίτηση.  

   xozric2Το Sacred Turf ξεκίνησε το συναρπαστικό μουσικό ταξίδι που θα ολοκληρωνόταν δυόμιση (!) ώρες μετά. Δυόμιση  ώρες non-stop μουσικής, δυόμιση ώρες ενός οπτικοακουστικού trip που κανείς άλλος στον κόσμο δεν το προσφέρει με τον τρόπο που το κάνουν οι Ozric. Όσες και όσοι τους έχουν παρακολουθήσει ζωντανά καταλαβαίνουν τι εννοώ. Είναι χαρακτηριστικό και ενδεικτικό ότι το κοινό που βρέθηκε στη συναυλία ήταν τόσο ετερόκλητο, όσο ετερόκλητα είναι τα βασικά συστατικά της μουσικής τους. Στα live των Ozric Tentacles μπορείς να δεις από ροκάδες και μεταλλάδες έως rastafarians, νέο-hippies και λάτρεις της ηλεκτρονικής μουσικής. Δεν γεμίζουν στάδια, δεν φωτογραφίζονται σε περιοδικά, ούτε κάνουν δημόσιες σχέσεις για να παίζονται τα τραγούδια τους στα ραδιόφωνα. Αγγίζοντας όμως τα 30 χρόνια ζωής, και μετά από 28 δίσκους, χιλιάδες συναυλίες και δεκάδες αλλαγές στο line-up τους (ο Ed Wynne είναι ο μοναδικός που δεν έχει αποχωρήσει ποτέ)  δεν έχουν αλλάξει την βασική τους φιλοσοφία, δεν έχουν προδώσει τις καλλιτεχνικές αρχές τους και δεν έχουν αλλοτριωθεί. Και ο κόσμος τους το έχει ανταποδώσει και εξακολουθεί να τους το ανταποδίδει. Δεν νομίζω να υπάρχουν πολλά συγκροτήματα που να έχουν πουλήσει περισσότερο από 1 εκατομμύρια αντίτυπα χωρίς ποτέ να έχουν υπογράψει σε κάποια μεγάλη δισκογραφική, χωρίς ποτέ να έχουν την «κλασική» προώθηση που έχουν συγκροτήματα του μουσικού τους βεληνεκούς. Έκτισαν το όνομά τους μέσα από τις συμμετοχές τους σε φεστιβάλ και σε συναυλίες, και εξακολουθούν να σέβονται τον κόσμο τους, τόσο με την διάρκεια των συναυλιών τους-μακριά από τα κλασικά 90λεπτα που παίζει η συντριπτική πλειοψηφία των groups στα live- όσο και με το επίπεδο της μουσικής τους και των παραστάσεων τους. Υπήρξαν κάποια προβλήματα με τον ήχο στα synth από την πλευρά του Ed, που δυσκόλεψαν και την επικοινωνία τους στη σκηνή, και που βελτιώθηκαν στην πορεία. Πέρα όμως από αυτό, οι Ozric Tentacles μας χάρισαν άλλη μία φανταστική συναυλία. Η συνεργασία και το δέσιμο μεταξύ τους ήταν εκπληκτικά. Ο Ed στην κιθάρα και στα δεύτερα synth ήταν ο ενορχηστρωτής, και απέδειξε για άλλη μία φορά γιατί είναι η διαχρονική ψυχή του σχήματος. Χωρίς υπερβολή, αυτή τη στιγμή οι Ozric είναι ο Ed Wynne.  Η Brandi ήταν εντυπωσιακή στο μπάσο παίζοντας σε υψηλούς και απαιτητικούς ρυθμούς και την ίδια ώρα η πιο εκδηλωτική από όλους. Ο Silas αν και σε μικρή ηλικία ήταν άψογος και έδειξε ότι έχει πολύ μέλλον μπροστά του. Όσο για τον ντράμερ, τον Oliver Seagle ήταν πραγματικά εντυπωσιακός. Μπορεί να είναι ο μοναδικός που δεν έχει δεσμούς αίματος με τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος, όμως είναι σίγουρα το άξιο τέταρτο μέλος της μουσικής οικογένειας των Ozric. Εξαιρετικός τόσο τεχνικά όσο και σε δύναμη όπου χρειαζόταν.

   xozric3Τα μουσικά ηχοχρώματα που δημιούργησαν στη σκηνή σε συνδυασμό με τα visuals που συμπλήρωναν το μουσικό σκέλος, θα μείνουν για καιρό χαραγμένα στη μνήμη όσων τυχερών τους παρακολουθήσαμε. Λίγο μετά τις 02.05 το ταξίδι τελείωσε με το Tidal Convergence. Οι Ozric Tentacles αποχαιρέτησαν τον κόσμο που τους αποθέωσε δικαιολογημένα.

   Η μοναδικότητα της συμμετοχής τριών μελών μιας οικογένειας σε μια τετραμελή μπάντα, πέρα από την ευτυχία τους που είναι το βασικό ζητούμενο, ενέχει πολλές πιθανότητες και για την μουσική μας… ευδαιμονία. Γιατί είναι διαφορετικό πράγμα να παίζεις σε ένα συγκρότημα στο στάδιο των ηχογραφήσεων και στις συναυλίες και εντελώς διαφορετικό να είσαι 24 ώρες το 24ωρο μαζί. Πέρα από το μουσικό, επέρχεται και το πνευματικό δέσιμο, που είναι πάρα πολύ σημαντικό, ειδικά για μία μουσική κολεκτίβα όπως οι Ozric Tentacles. Κάτι που φάνηκε και στο φανταστικό τους live και εκτός απροόπτου θα ενισχύεται με το πέρασμα του χρόνου. Αυτό είναι που λέμε τα (μουσικά) καλύτερα έπονται!

Νίκος Κασκαράς
Φωτογραφίες : Στεφανία Διακάκη

xozric5

Συναυλίες

Facebook Comments