Συναυλίες

loogoo

Ολέθριο Ρήγμα, Sirius LiVE @ Tithora

 
   Ένας φίλος από τα παλιά γιορτάζει. Ολέθριο Ρήγμα… Τριάντα χρόνια ύπαρξης, μουσικής διαδρομής και πλέον ένα συγκινητικό μήνυμα από μία μπάντα που έχει γίνει οικογενειακή υπόθεση. Πώς τα φέρνει ο Γιαραμπής καμιά φορά. Γνωρίζεις κόσμο, γνωρίζεις νέους ανθρώπους, με πάθος για τη μουσική και μαθαίνεις ότι οι γονείς τους είχαν συγκρότημα και έπαιζαν και ένα σωρό όμορφα πράγματα…
 
olethrio1974
   Την αρχή έκαναν οι Sirius. Νέα παιδιά, υπέρ-δραστήρια στο χώρο του Μέταλ, με ένα δίσκο στην αγορά και προετοιμασία για τον επόμενο, έκαναν αυτό που ξέρουν να κάνουν πολύ καλά. Να παίξουν τα κομμάτια τους άρτια, να αποδώσουν αψεγάδιαστα, να ταρακουνήσουν τους παρευρισκόμενους με τη μουσική τους πρόταση και τη διασκευάρα (την επόμενη γίνεται να ακούσω το “Just Like The Oar Strikes The Water” και να μουντάρω για πλάκα θαλάσσιο ελέφαντα; Νομίζω θα μου κάνετε τη χάρη), να μας κάνουν να αισθανθούμε τα καλύτερα και μόνο για την ελληνική σκηνή, η οποία δεν θα πάψει να μας εντυπωσιάζει. Κάλπαζαν τα τραγούδια, έρεαν οι μελωδίες και από σκηνής οι Sirius δεν σταμάτησαν να μας τσιγκλάνε για να είμαστε περισσότερο ενεργοί. Τους περιμένουμε με το δεύτερο άλμπουμ σύντομα και προχωράμε με ένα ιστορικό σχήμα.
 
sirius1900
Unbound The Scream (νέο τραγούδι), Wings Of Fire, Shadow In My Heart, Land Of Swords (νέο), The Last Angel, Lostlight (νέο), Valhalla Rising (Grand Magus), Fury Within

   Δισκογραφούν από το 1997. Βγάζουν πέντε δίσκους και δίνουν ένα κάρο συναυλίες. Ο Νίκος, η Έμη, το βλαστάρι τους (είπαμε, οικογενειακή υπόθεση) και ένας απίστευτος ντράμερ στα μετόπισθεν. Ναι, Τάκη, για σένα μιλάω. Έπαιξαν υλικό από όλες τις δουλειές τους και το βαρβάτο Punk μιας περιόδου που ήταν περίεργη, μυστήρια, αλλά και πολύ ιντριγκαδόρικη, έπεσε στα κεφάλια μας και μας έκανε καλό. Είναι πάντα καλό να βλέπεις ότι οι άνθρωποι που ασχολούνται ενεργά με τη μουσική, συνεχίζουν να το κάνουν, χωρίς να προσβλέπουν σε κάτι άλλο, πέρα από το να ψυχαγωγήσουν και να περάσουν και οι ίδιοι καλά. Βλέποντας τη μπάντα στη σκηνή αυτομάτως σκέφτεσαι ότι η μουσική είναι το καλύτερο και πιο δραστικό ελιξίριο νεότητας. Ούτε Μπογκομόλετς ούτε Φαουστικές θεωρίες… Το φάρμακο είναι η μουσική. Μας κρατά νέους και δεν ζητά κανένα, μα κανένα, αντάλλαγμα.

   Ο κόσμος που ήλθε πέρασε καλά. Έναν έναν να τους ρωτήσουμε όλους τους φίλους και τις φίλες που έδωσαν το παρόν, δεν υπάρχει καμία περίπτωση να έχουμε παραφωνία. Χτυπήθηκαν οι παρευρισκόμενοι, φώναξαν, τσούγκρισαν και ανανέωσαν το ραντεβού. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν μένει χώρος για λόγια. Ένα νεύμα και ένα βλέμμα επαρκούν. Τα υπόλοιπα είναι μάλλον μόνο μιζέριες…
 
olethrio1975
   Βλέποντας τέτοιες συναυλίες δεν μπορείς παρά να ενθουσιαστείς. Θυμάσαι αυτόματα ότι σαράντα και κάτι χρόνια πίσω, τα θηρία του παρόντος έπαιζαν σε τέτοια μαγαζιά σε ένα παράλληλο σύμπαν και μάζευαν κόσμο που στη συνέχεια θαύμαζε τα επιτεύγματά τους στις μεγάλες σκηνές του πλανήτη. Όχι, δεν σας λέω ότι θα έχουμε κάτι παρόμοιο και τώρα. Οι εποχές είναι αλλιώς και – δυστυχώς – ο κόσμος είναι αλλιώς. Αυτό που μένει είναι το κέφι των ανθρώπων πάνω και κάτω από τη σκηνή. Πριν από εφτακόσια χρόνια περίπου βρέθηκα στο Ruskin Arms. Είδα το χώρο του λαϊβάδικου. Δεν είχε κόσμο, δεν ήταν μέρα συναυλίας. Χάζευα για ώρα, βουβός και με πέντε χιλιάδες σκέψεις. Οι θύμησες ήταν απλά πανίσχυρες και ας προέρχονταν από περιοδικά, τηλεοράσεις, βίντεο και DVD. Εδώ έχουμε την ευκαιρία να το ζούμε όλο αυτό. Με συγκροτήματα που ματώνουν, με ανθρώπους που βάζουν στόχο να προσφέρουν κάτι ψυχοθεραπευτικό σε όλους εμάς. Το αυτονόητο; Να θαυμάζουμε και να στηρίζουμε φυσικά…

Κώστας Κούλης
 
olethrio1977
Stopping My Fear, Όλεθρος, Παράνοια, Κοινωνικά Αποδεκτός, Σήψη, Ψέμα, Σκοτώστε Τα Παιδιά, Κραυγές Απελπισίας, Μανιακός, Territory, Refuse Resist, Orgasmatron, Μ.Γ.Δ., So What, Ολέθριο Ρήγμα
 
olethrio1976
 

Συναυλίες