Συναυλίες

Minor Mine, Jane Doe, live, 29-3-2013 @ Gaia Live, Θεσσαλονίκη


MinorMine   Τι να γράψω πρώτα και τι ν’ αφήσω απ’ έξω; Τα περισσότερα έχουν αναφερθεί πολλάκις στο παρελθόν, αλλά κάποια από αυτά αξίζει να τονίζονται ξανά και ξανά. Η ουσία είναι πως την περασμένη Παρασκευή παρακολουθήσαμε ακόμα μία όμορφη βραδιά που απλόχερα μας πρόσφεραν δύο απ’ τα πιο δραστήρια συγκροτήματα της Θεσσαλονίκης. Πρέπει να σημειώσω πάντως πως ο κόσμος δεν τιμά τις παρέες της γειτονιάς του όσο θα έπρεπε, όπως και το γεγονός πως ακόμα μία βραδιά στο Gaia Live ξεκίνησε με μεγάλη καθυστέρηση. Αν η αφίσα ή το πρόγραμμα ενημερώνει πως αρχίζει στις 22:00, ας ξεκινάει η βραδιά τότε και όχι σχεδόν δύο ώρες αργότερα. Φταίει και ο κόσμος και η νοοτροπία του τύπου «έλα μωρέ, χαλλαρά», αλλά το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης πέφτει στους διοεργανωτές. Φτάνει η γκρίνια, ντουγρού στη μουσική…
 
   Τους Minor Mine, σε αντίθεση με τους Jane Doe, τους ήξερα ελάχιστα. Με εξέπληξε ευχάριστα ο ήχος τους όπως και η απόδοσή τους επί σκηνής. Είναι μισό κλικ έξω απ’ αυτό το folk rock κίνημα που έχει ξεσπάσει τελευταία. Πρόκειται για ένα κουαρτέτο με τα βασικά στοιχεία του είδους: κιθάρα-ντραμς-μπάσο με τα πλήκτρα στο φόντο. Η ηλεκτρακουστική και η ηλεκτρική κιθάρα εναλλάσσονται όμορφα και συχνά και ο «χορός» είναι άλλοτε γρήγορος και δυνατός και άλλοτε πιο ρυθμικός, χαλαρός και σχεδόν χαρούμενος. Σκεφτόμουν πως ένα πιο καθαρά folk όργανο, όπως το βιολί ή το ακορντεόν, θα τους ταίριαζε. Ίσως συμβεί κάτι τέτοιο στο επόμενό τους άλμπουμ, ίσως πάλι μόνο στη φαντασία μου.
 
 JaneDoe 9  Για να είμαι δίκαιος όμως, αξίζει να αναφερθεί και ο εξαιρετικός ήχος, όλα τα όργανα ακουγόντουσαν αρκετά καθαρά, κάτι που δυστυχώς δε συμβαίνει τόσο συχνά όσο θα έπρεπε στους περισσότερους χώρους που φιλοξενούν συναυλίες. Οι Jane Doe βγήκαν λίγα λεπτά μετά τους Minor Mine, περίπου στη 1:00. Δυστυχώς φωτίζονταν μόνο από τους τέσσερις διάσπαρτους προτζέκτορες, συχνά βρίσκονταν σε βαθύ σκοτάδι που περιέγραψε ο φωτογράφος της παρέας, Γιάννης, με μια δόση στεναχώριας και με τη φράση «ούτε οι γάτες δεν τους βλέπουν». Όμορφη ατμόσφαιρα, άλλοτε εκρηκτική, όπως στο ‘All The Poets Are Dead’, άλλοτε τελείως ήρεμη όπως στο ‘Manifesto Of An Ordinary Man’. Επικοινωνία και λίγος χαβαλές με το κοινό και δεν έλειψαν και ορισμένα καινούρια τραγούδια που θα υπάρξουν στον τρίτο τους δίσκο όπως είπαν. Λίγα λεπτά μετά τις 2:00 όταν τελείωσαν όπως συνηθίζουν με το ‘Tangerine’ απ’ το πρώτο τους άλμπουμ (‘Heaven For Dogs’, 2007) ο κόσμος που είχε μείνει (ναι, κάποιοι διατηρούν ακόμα αυτή την περίεργη συνήθεια να φεύγουν στη μέση μιας συναυλίας) ζήτησε κάτι ακόμα, και πήρε το ‘No Signals’.
 
 
JaneDoe 8   Τέτοιου είδους συναυλίες θα έπρεπε να γίνονται σχεδόν σε καθημερινή βάση και τα αντίστοιχα συγκροτήματα να εμφανίζονται πιο συχνά απ’ τη μία φορά στο τρίμηνο. Όλα αυτά όμως, μάλλον είναι για κάπου αλλού. Κάπου που δεν προτιμάται το ποτό των 10 ευρώ απ’ τα δύο συγκροτήματα των 5 ευρώ. Κάπου που υπάρχει κόσμος που ενδιαφέρεται πραγματικά για την τέχνη που παράγει το χωριό του. Ή εν τέλει κάπου όπου το οχτάωρο [συγνώμη, δωδεκάωρο] και ο τρόπος ζωής γενικά δεν έχει σκοτώσει όλους τους ποιητές, όπως περίπου μας τραγουδούν οι Jane Doe. Να μπορούσε να πει κανείς πως δεν αξίζουν την προσοχή του κόσμου; Έχουν κυκλοφορήσει από δύο άλμπουμ, τσεκάρετέ τους… μέχρι την επόμενη φορά που θα εμφανιστούν.
 
Δημήτρης Όρλης
 
JaneDoe

Συναυλίες

Facebook Comments