Συναυλίες

Marduk, Immolation, Noctem, Forsaken World, Heaving Earth, 06-09-2012 Live @ 8Ball, Θεσσαλονίκη

576986 276755892428376 949583017 n
Marduk, Immolation, Noctem, Forsaken World, Heaving Earth
06-09-2012 Live @ 8Ball, Θεσσαλονίκη

   PWY 5397Η συναυλιακή σεζόν άρχισε με ένα πολύ δυνατό πακέτο για τους λάτρεις του ακραίου metal. Έχω ξαναγράψει και τονίσει, πως η πολωνική εταιρεία Massive Music κατέχει τα συναυλιακά ηνία στο χώρο του black/death metal και τα πακέτα που δημιουργεί είναι άκρως δελεαστικά. Υπάρχει βέβαια και κάτι αρνητικό στην όλη υπόθεση : πάντα περιοδεύουν 5 εώς 6 μπάντες μαζί, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα η κάθε συναυλία να είναι σαν ένα μικρό φεστιβάλ και ο κόσμος με το πέρας αυτής να έχει παραδώσει πλήρως πνεύμα. Έχω παρακολουθήσει ουκ ολίγες συναυλίες των "Πολωνών" και γνωρίζοντας πάνω κάτω τι να περιμένω (τέλεια οργάνωση, τέλειος ήχος, αρκετό κοπάνημα), είχα πάρει αρχικά την απόφαση να "θυσιάσω" όλα τα supports και να εμφανιστώ στο club κατευθείαν για τους 2 headliners, οι οποίοι ήταν οι μόνοι που με ενδιέφεραν. Ομολογώ πως έχω κουραστεί να ακούω μετριότητες, δε δείχνω κανένα σεβασμό και υπομονή σε ερασιτεχνικές μπάντες και σίγουρα δεν είχα καμία όρεξη να σπαταλήσω ενέργεια και να μην απολαύσω στη συνέχεια στον απόλυτο βαθμό τους Immolation & Marduk. Αυτά όλα πριν την συναυλία ...

   ... διότι όταν έφτασε η ημέρα και η στιγμή, ήμουνα στις 6.30μμ στο 8ball, το λεπτό ακριβώς που πρωτοανέβαιναν στη σκηνή οι Τσέχοι death/κάφροι Heaving Earth. Είχα μελετήσει λιγάκι πριν εμφανιστώ και είχα ήδη σχηματίσει μία αρκετά θετική άποψη για τη μπάντα. Ότι άκουσα στο ίντερνετ επιβεβαιώθηκε πλήρως και στη συναυλία. Δεμένη και ορεξάτη μπάντα, με florida death metal επιρροές και αρκετά στοιχεία από Sinister, και όχι Immolation, όπως αρκετοί αναφέρουν στο διαδίκτυο. Ένα μικρό θεματάκι με τα φωνητικά το είχα, αφού η χροιά του υπερκάφρου τραγουδιστή τους δεν είναι του γούστου μου. Μισή ώρα καλού death metal ήταν το τέλειο ζέσταμα για ότι θα ακολουθούσε αρκετά αργότερα ... αφού πρώτα είχαν σειρά οι Forsaken World και οι Noctem.

immolation profil   Ειλικρινά δεν έχω όρεξη να ξοδέψω πολύτιμο χρόνο αναλύοντας και παρουσιάζοντας τις δύο αυτές μπάντες. Θεωρώ τους Γάλλους black metal-άδες (???) Forsaken World ένα από τα χειρότερα σχήματα, που είχα την ατυχία πραγματικά να παρακολουθήσω ζωντανά τα 23 χρόνια που ασχολούμαι με το άθλημα και είμαι στη σκηνή. Τραγικοί με όλη τη σημασία της λέξεως. Τα πράγματα ήταν "περίεργα" από την αρχή, όταν και ο 2ος κιθαρίστας τους έσκασε στη σκηνή με την μαυρο-πορτοκαλί Epiphone του Slash, την οποία ο διάσημος κιθαριστας προτιμούσε την εποχή των Velvet Revolver. Ένα μεγάλο ερωτηματικό σχηματίστηκε άμεσα στο πρόσωπό μου. Δεν είχα όμως την παραμικρή ιδέα γι' αυτό που θα ακολουθούσε. Heavy metal riffs, κοφτά μέτρα, κοπάνημα από τον τραγουδιστή σε στυλ Limp Bizkit (???) και ένα σύντομο κιθαριστικό σόλο - ΜΠΑΛΑΝΤΑ (πού ήταν οι αναπτήρες;;;) ... και οι τύποι φορούσαν corpsepaint. Τι άλλο να προσθέσω; Όχι, πείτε μου εσείς. Οι Ισπανοί Noctem θύμιζαν μπροστά στο καρναβάλι κανονικότατη μπάντα, κι αυτοί όμως ήταν για γέλια ... περισσότερο τους απασχολούσαν τα κρόσια και οι φούστες, που φορούσαν, παρά η μουσική η ίδια. Ύστερα από ένα 90λεπτο (με τις διακοπές) τυράνιας είχε φτάσει επιτέλους η στιγμή που όλοι περιμέναμε.

   PWY 5328-2Υπάρχουν συναυλίες, στις οποίες πριν καν πάει κάποιος και ξεκινήσουν, γνωρίζει πως θα είναι τρομερές και θα περάσει φανταστικά. Όπως αντιστοίχως βέβαια υπάρχουν και σχήματα, για τα οποία οι αρκετά ψαγμένοι γνωρίζουν από πριν πως θα παίξουν άσχημα και όλα θα είναι χάλια. Δεν πρόκειται για πυρηνική φυσική φίλοι μου. Τα πράγματα είναι αρκετά πιο απλά. Έχοντας κατά νου :

1) πως οι Immolation θα έπαιζαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα και πρόκειται για μία από τις πλέον σεβαστές και θρυλικές/ιστορικές μπάντες = το καλωσόρισμα του κόσμου θα είναι ιδιαίτερα θερμό ...

2) πως βρίσκονται (οι Immolation) σε τρομερή δημιουργική "φόρμα" και μόλις πριν μερικές ημέρες ολοκλήρωσαν το νέο τους δίσκο (κρίμα που δεν έχει κυκλοφορήσει ήδη) ...

3) πως οι Marduk στις 2 τελευταίες τους περιοδείες - πριν και μετά την κυκλοφορία του "Serpent Sermon" - είχαν επιλέξει να συμπεριελάβουν αρκετά "αργά", ή mid tempo για να είμαστε πιο ακριβείς, κομμάτια στο setlist τους και τα "είχαν ακουσει για τα καλά από τους οπαδούς τους", oπότε αναγκάστηκαν να αλλάξουν τακτική και να πάνε με σύνθημα τον "ΟΛΕΘΡΟ" ...

4) διαβάζοντας κριτικές για τις πρόσφατες εμφανίσεις των Σουηδών σε γερμανικό έδαφος μέσα στο καλοκαίρι ...

5) λαμβάνοντας υπόψην, πως ο Mortuus είναι ο κορυφαίος black metal performer, ίσως και όλων των εποχών ...

   γνώριζα ότι θα είχαμε να κάνουμε με a night to remember. Και δεν διαψεύστηκα, αφού ...

   7586122722 4ecbdedd39 zΕκείνο το βινύλιο του "Dawn Of Possession" των Αμερικανών Immolation αποτελεί για εμένα ακόμη και σήμερα κειμήλιο ανεκτίμητης αξίας. Θυμάμαι χαρακτηριστικά, πως το είχα αγοράσει το καλοκαίρι του 1992 από το θρυλικό δισκάδικο της Λένας, που ήτανε τότε επάνω στην Εγνατία, 50-70 μέτρα από την Καμάρα. Φυσικά από τότε έχουνε περάσει πάρα πολλά χρόνια και οι Immolation έχουν αλλάξει αρκετά, με τους Ross Dolan & Robert Vigna ωστόσο να μοιάζουν αθάνατοι και να επιμένουν. Το "Majesty & Decay" του 2010 ήταν ακόμη ένα άριστο δείγμα σύγχρονου death metal, ενώ λάτρεψα και το περσινό EP "Providence".

   Οι Αμερικανοί ήταν απλά εξαιρετικοί. Έχοντας φέρει δικό τους ηχολήπτη είχανε "ήχο-σεμινάριο". Οι εντάσεις ήταν σχετικά μέτριες (σε καμία περίπτωση εκκωφαντικές, ούτε καν δυνατές), με όλα τα όργανα να ακούγονται Π-Ε-Ν-Τ-Α-Κ-Α-Θ-Α-Ρ-Α και ειδικά τα φωνητικά του Ross Dolan. Ο μακρυμάλλης τραγουδιστής ήταν πολύ επικοινωνιακός και κέρδισε άμεσα τη συμπάθεια όλων. Η μπάντα προλόγισε απευθείας, πως σκοπεύει να καλύψει στα 70 λεπτά της ολόκληρη σχεδόν τη δισκογραφία της, κάτι που έγινε εν μέρη, αφού ακούσαμε αρκετά παλιά κομμάτια και μερικά πιο πρόσφατα. Κάλυψαν επομένως τα πρώτα τους χρόνια και τα πολύ τελευταία, ξεχνώντας τη μεσαία τους περίοδο. Ανάμεσα σε άλλα και αυτά που κατάφερα να συγκρατήσω εν τέλει ήταν τα "Providence" (ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ!), "What They Bring", "Den Of Thieves" (αυτό ήταν έκπληξη πραγματικά), το "I Feel Nothing" (από τις κορυφαίες ερμηνευτικά στιγμές του Ross Dolan με το βαθύ λαρύγγι), "No Jesus, No Beast", "Under The Supreme" (χαμός!) καθώς και τα "Into Everlasting Fire" & "Dawn Of Possession" μέσα από το 1ο άλμπουμ της μπάντας. Τον Φεβρουάριο συμπληρώνουν οι Immolation 25 χρόνια και τότε αναμένεται και η ολοκαίνουργια δουλειά τους από την Nuclear Blast Records. Αυτά μοιράστηκε, μαζί με πολλά άλλα, ο Ross Dolan με τους οπαδούς του. Περιμένουμε το δίσκο με ανυπομονησία και οι απαιτήσεις μας είναι σαφέστατα υψηλές. Δυστυχώς δεν μας έκαναν τη χάρη - αποτελειώνοντάς μας πλήρως;;; - να παίξουν κάποιο ολοκαίνουργιο κομμάτι. Δεν μπορεί να έχουμε παράπονο όμως. Οι Immolation ήταν εξωπραγματικοί ...

  PWY 5395 ... και αυτό ήταν το βασικό θέμα συζήτησης σε πηγαδάκι, που στήθηκε με φίλους με το πέρας της εμφάνισης των Αμερικανών και όσο περιμέναμε τους Marduk. Ποια μπάντα μπορεί να σταθεί αξιοπρεπώς μετά από τέτοια εμφάνιση; Είναι ποτέ δυνατόν οι Σουηδοί να αγγίξουν έστω μέρος του μεγαλείου των Immolation; Τι να πρωτοσχολιάσουμε; Παιξίματα; Δέσιμο; Σόλος; Κίνηση επάνω στο σανίδι; ΉΧΟΣ;;; Οι Immolation στην πρώτη τους εμφάνιση επί ελληνικού εδάφους έγραψαν ιστορία φίλοι μου και όσοι τους παρακολούθησαν δεν θα ξεχάσουν αυτή τη συναυλία.  

   Η ώρα είχε έρθει όμως για τους Σουηδούς, την πλέον επαγγελματική και σοβαρή black metal μπάντα του πλανήτη ... τους Marduk του Morgan Hakansson, ο οποίος εμφανίστηκε με το κλασσικό Panzer Division Marduk μπλουζάκι του (με την πεντάλφα και τον λύκο). Κεντρική φιγούρα ο Mortuus, με βλέμα βλοσυρό και ψυχρό ... στ' αριστερά του ο Devo Andersson με το πεντάχορδο μπάσο του, στα δεξιά ο Στρατηγός Morgan και πίσω ο Lars Broddesson. Μέσα από ένα σύννεφο καπνού και ομίχλης ξεκίνησε μία ανελέητη επίθεση, η οποία διήρκησε μία ώρα περίπου. Έπιασα πολλές φορές τον εαυτό μου να τους παρακολουθεί κοκαλομένος. Δεν μπορούσα να αρθρώσω λέξη! Οι Marduk ... οι Marduk ... μμμμ, είναι δύσκολο να το πω, αλλά ναι, ήταν τουλάχιστον μισό κλικ πάνω από τους Immolation και πιστεύω, θέλω να πιστεύω, έτσι λέω αυτή τη στιγμή, πραγματοποίησαν μία από τις κορυφαίες εμφανίσεις ακραίου metal σχήματος, που έχω δει ποτέ. Ήταν καλύτεροι και πιο δεμένοι από κάθε άλλη φορά, που τους είδα. Ο Mortuus ήταν καταπληκτικός, αλλά όλη η μπάντα έδειχνε να βρίσκεται σε τρομερή κατάσταση. Με εξέπληξαν, που δεν επέλεξαν να εστιάσουν τόσο στο "Serpent Sermon", αλλά κάλυψαν αρκετά μεγάλο μέρος της δισκογραφίας τους. Ορισμένα κομμάτια μάλιστα είχανε πολλά χρόνια να τα παίξουν. Ανάμεσα σε άλλα ακούσαμε (και πάλι αναφέρω ότι κατάφερα να συγκρατήσω) τα "Slay The Nazarene", "The Black Tormentor Of Satan", "Throne Of Rats" (από τα αγαπημένα μου και τρομερή ερμηνεία από τον Mortuus, ο οποίος σαφέστατα "στα δικά του" κομμάτια ήταν πιο άνετος), "Within The Abyss" (!!!), "Baptism By Fire", "Panzer Division Marduk" και έκλεισαν με το "Souls For Belial". Έπαιξαν κομμάτι τόσο από το "Rom 5:12" & "Wormwood", άλλο ένα σίγουρα από το "Serpent Sermon" και κάτι πιο παλιό, αλλά μέσα στο χάος που επικράτησε, μετά από 5-6 ώρες συναυλίας, είχα πραγματικα παραδώσει πνεύμα και δεν σημείωνα το setlist. Το μυαλό μου έκανε restart με την πρώτη μπύρα μετά τη συναυλία, οπότε ότι είχα στο κινητό μου από τίτλους, αυτά είναι και τα στοιχεία μου. Sorry!

   PWY 5416Ας σημειώσουμε και ορισμένα πραγματάκια, τα οποία έπεσαν στην αντίληψή μου και μερικούς ίσως τους ενδιαφέρουν :

- αν και κάτι παραπάνω από ικανοποιητική, η προσέλευση του κόσμου ήταν χαμηλότερη από την περσινή συναυλία Gorgoroth/Vader, γεγονός που αναγκαστικά με έβαλε σε σκέψεις.

   Εφόσον αυτό οφείλεται στις οικονομικές δυσκολίες του κόσμου - πλήρως κατανοητό, αφού ο Σεπτέμβρης είναι και "πολύ κακός" μήνας, τότε το αντιλαμβάνομαι πλήρως. Επειδή όμως έχω την εντύπωση, πως ο κόσμος αρέσκεται στο "τυράκι" των περιοδικών και γουστάρει τους posers, κάτι μου λέει πως πέρυσι έτρεξαν όλοι να δούνε τους Gorgoroth - την μπάντα (μουσική) απάτη, που εμφανίστηκε με έναν δήθεν frontman (Pest). Η διαφορά ανάμεσα στους Marduk και τους Gorgoroth είναι το λιγότερο χαώδης ... σε όλα τα επίπεδα.

immolation3- πολλά σχήματα οφείλουν να παραδειγματιστούν στον τομέα merchandise από τους Σουηδούς. Τόσο στην ποικιλία προσφορών, όσο και στην ποιότητα ... αλλά και στις τιμές.

- πεντακάθαρος ο ήχος των Marduk ... και στις κιθάρες. Καμιά σχέση με το χάος του παρελθόντος. Και μεγάλος frontman ο Mortuus. Πολύ μεγάλος!

- προκαλεί ερωτηματικά, αλλά το κοινό δείχνει να αρέσκεται περισσότερο στα παλιά, μονολιθικά λίγο πολύ, κομμάτια των Marduk και λιγότερο στο intellectual υλικό των 3 τελευταίων άλμπουμς. Το έχουν αντιληφθεί και οι ίδιοι ... δεν είναι τυχαίο, που το "Panzer Division Marduk" άλμπουμ έχει πάντα την τιμητική του.

- υπάρχουν άλμπουμς, τα οποία πλέον με κάθε σιγουριά οι Σουηδοί έχουν ξεγράψει πλήρως από το ρεπερτόριό τους. Κρίμα; Ή δίκαια;

Μίλτος Λυμπιτσούνης
PWY 5336-2
PWY 5343

Συναυλίες

Facebook Comments