Συναυλίες

Manu Chao live @ Limani, Θεσσαλονίκη, 23-06-2014.

 
manu
Του Manu Chao το κάγκελο

   Μερικές φορές, όταν ανακοινώνονται κάποια ονόματα για συναυλίες στην μικρή Θεσσαλονίκη ο ενθουσιασμός περισσεύει. Ένα από αυτά τα ονόματα ήταν και αυτό του Manu Chao. Χιλιάδες κόσμου μαζεύτηκε χθες στο λιμάνι για να νιώσει την Esperanza. Και το live ξεκίνησε, και ο επόμενος σταθμός ήταν αυτή… η Esperanza, η ελπίδα.
 
   Της εμφάνισης του Manu Chao προηγήθηκαν οι Active Member. Στο πρόγραμμα αναφερόταν και άλλα δύο ονόματα, η Dj Spery και το συγκρότημα Baildsa, ωστόσο δεν ήμουν εκεί από νωρίς για να επιβεβαιώσω αν έπαιξαν. Δυστυχώς, δεν μπορώ να εκτιμήσω καν και την εμφάνιση των Active member, μιας και η αναμονή για να μπούμε μέσα στο χώρο έφτασε σε διάρκεια τη μία ώρα! Από τη στιγμή που πλησιάσαμε τις πύλες, μέχρι να φτάσουμε σε ένα από τα τέσσερα (μόλις) γκισέ για να βγάλουμε εισιτήρια, πέρασε ακριβώς όση ώρα χρειάστηκαν οι Active Member για να ολοκληρώσουν το πρόγραμμα τους. Τους ακούσαμε αναγκαστικά από “έξω”.
 
manu2   Μπήκαμε μέσα γύρω στις 21.30, και κατόπιν προσπαθήσαμε να φτάσουμε όσο πιο κοντά μπορούσαμε στη σκηνή, όσο το δυνατόν για εκείνη την ώρα, δηλαδή γύρω στα διακόσια μέτρα μακριά. Η ανακούφιση μου όταν έμαθα ότι θα έχει γιγαντο-οθόνες εξανεμίστηκε όταν τις είδα. Πρώτη φορά είδα να βάζουν γιγαντοοθόνες δίπλα και στο ίδιο ύψος με τη σκηνή… Όπως ήταν επόμενο, τον Manu Chao, όχι απλά δεν τον είδα, αλλά, από το 1.50 μέτρο και κάτι ψιλά που έχω για ύψος, έβλεπα μόνο ωμοπλάτες και τούφες μαλλί. Και τον κόσμο γύρω μου. Έβλεπα χαρούμενες φάτσες, χαμογελαστές, γεμάτες κέφι και αναμονή. Κέφι που έγινε έκρηξη χαράς όταν βγήκε ο Manu στη σκηνή! Ευτυχώς πάντως που ο ήχος ήταν εξαιρετικός και τα άκουσα όλα, μέχρι και το τελευταίο “I” στο “ Geia sou salonikiiiii”.
 
   Ήταν εκεί. Ο αλήτης, ο περιπλανώμενος, ο φιλειρηνικός, ο Manu Chao που εκφράζει τα λόγια των φτωχών στην τσέπη αλλά όχι στα αισθήματα, των κυνηγημένων από την μοίρα, των απλών, των καταπιεσμένων, των ανθρώπων του δρόμου και της ζωής. Και εχθές, ήταν και η φωνή των αγωνιζόμενων ενάντια στην ραγδαία υποβάθμιση του περιβάλλοντος της Χαλκιδικής εξαιτίας της εξόρυξης χρυσού. Ήταν και η φωνή των 213.508 που ψήφισαν κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού στους Δήμους Θεσσαλονίκης. Σε εκπροσώπους αυτών των δύο έδωσε λίγο από το χρόνο του πριν ο ίδιος ανέβει για να μείνει περίπου 2,5 συνεχόμενες ώρες στη σκηνή!
 
manu3   Από κάτω ήταν χιλιάδες κόσμου από όλες τις ηλικίες! Από γονείς με μικρά παιδιά μέχρι ηλικιωμένους που χαμογελούσαν ενθουσιασμένοι με τον παλμό. Ειλικρινά, αγάπησα την κυρία άνω των 55 δίπλα μας που, εκτός ότι ανέχονταν το στριμωξίδι χωρίς γκρίνια και συμμετείχε “κομψά” στο χοροπηδητό (κρατώντας την τσαντούλα της αγκαλιά και διορθώνοντας διακριτικά τα γυαλιά που γλιστρούσαν στη μύτη της), γελούσε ντροπαλά σαν να έκανε… αταξία όταν φώναζε ο Manu τις λέξεις “Marijuana:illegal” στο τραγούδι Clandestino.
 
   Ο Manu τα έπαιξε όλα, ή σχεδόν όλα, και εμείς από κάτω τα παίξαμε και κάψαμε 2.000 θερμίδες έκαστος. Γεμίσαμε όμορφες εκτελέσεις από τα αγαπημένα “King of the Bongo”, “Me gustas tu”, “Clandestino”,”Mala vida”. Τα καινούρια του τραγούδια έδειξαν να είναι ένα βήμα μπροστά, αρκετά διαφορετικά απ’ όσο τον έχουμε συνηθίσει, με αρκετά sampling και ηλεκτρονικά στοιχεία. Σαν καλλιτεχνική προσωπικότητα, ο Manu Chao αναπτύσσει πάντοτε πολύ καλή επαφή με το κοινό. Συνεχώς χαιρετούσε και ευχαριστούσε τον κόσμο στα ελληνικά, ενώ ζήτησε συγγνώμη που θα κατέβαινε για 2 λεπτά μέχρι να κουρδίσουν τις κιθάρες και συνέχισε να δίνει περισσότερα και περισσότερα… για όσο του ζητούσε ο κόσμος. Φύγαμε γεμάτοι και κουρασμένοι, όπως πρέπει να αισθάνεται ο καθένας μετά από συναυλίες. Εγώ με ένα παράπονο: ότι δεν άκουσα το αγαπημένο μου τραγούδι… αλλά έχω κι εγώ κάτι γούστα…
   Υ.Γ. Μπάχαλα και κάγκελα. Πρώτα τα κάγκελα: δεν ξέρω τι είδους παράδοση είναι το “ντου” αλλά όντως, όταν περιμέναμε να μπούμε στο χώρο πριν αρχίσει ο Manu Chao, την ώρα που οι ομάδες κρουστών Paranaue και Κρούση γέμιζαν το κενό μετά τους Active Member, μία ομάδα δέκα περίπου ατόμων όρμησε να μπει με τη βία μέσα. Έπαιξαν λίγο ξύλο με τους υπάλληλους ασφαλείας του χώρου με κύριο όπλο τις μπουνιές και μερικές εναέριες κλωτσιές. Τα κατάφεραν με την δεύτερη απόπειρα και πέρασαν μαζί τους και άλλα 40 περίπου άτομα.
 
manu4   Τα μπάχαλα έπονται, με έναν τραυματία και μία φρέσκια αιματηρή είδηση που όρμησαν τα κοράκια να αρπάξουν και να κυκλοφορήσουν, α λα viral, παντού, από το πρωί. Φυσικά, πολλά ακούστηκαν, αλλά δεν ήταν και λίγοι αυτοί που τα έζησαν: Πετροπόλεμος, πυρσοπόλεμος, μπουκαλοπόλεμος και αυτά τα ωραία που βλέπεις στα γήπεδα. Ένας είχε κράνος, και φαίνεται ότι κάποιοι μπερδεύτηκαν και πέρασαν τη συναυλία για θύρα (βάλε όποιο νούμερο θες, δεν τα ξέρω κιόλας). Κανένα δίωρο μετά, είδα να λιποθυμάει και μια κοπελιά και να μας ανησυχεί λίγο, αλλά δεν το έκανε κανείς θέμα, οπότε ας το γράψω κι αυτό να πρωτοτυπήσω.
 
   Μπορεί να ακούγομαι κυνική, αλλά με τόσο κόσμο περίμενα και χειρότερα να συμβούν. Δυστυχώς, όπου έχει τόσο πολύ κόσμο που θέλει να ξεδώσει, όλα μπορούν να γίνουν και, ενώ αυτά τα φαινόμενα είναι σπάνια και με ξενερώνουν άσχημα, δεν μου προκαλούν και την απόλυτη φρίκη ή πανικό. Ίσως κακώς, αλλά έχω πετύχει σκηνικά και σε άλλες περιπτώσεις και έμαθα, πλέον, ότι δεν αρκεί παρά ένας τυφλωμένος ανεγκέφαλος με πολύ αδύναμη παρέα για να γίνει αντίστοιχο επεισόδιο, οπουδήποτε, οποτεδήποτε. Η μαγκιά είναι να μην είσαι αυτός που θα το προκαλέσεις. Και να βάλεις και ένα mental tag στους συγκεκριμένους ανόητους που δείχνουν χαρακτήρα (δεν).
 
manu   Όσο για το διοργανωτή, τον έκαναν προσαγωγή για θέματα έλλειψης ασφάλειας, για να αφεθεί ελεύθερος λίγες ώρες αργότερα. Δεν ξέρω αν μπορούσε να κάνει κάτι παραπάνω, αλλά δεν θέλω και να το απαιτήσω, γιατί δε θέλω να ζήσω και σκηνικό με τον σεκιουριτά που κόβει τα εισιτήρια να βάζει και λαστιχένιο γαντάκι (και ο νοών νοείτω), εξαιτίας μιας μειοψηφίας. Σίγουρα πάντως φάνηκε ότι σε κάποιο σημείο χάθηκε η μπάλα από τη διοργάνωση, σαν να λύγησε από την προσέλευση κόσμου. Λογικό. Κρατάω μικρό καλάθι, είπαμε. Αυτό μόνο με τις γιγαντο-οθόνες με γονάτισε, αλλά δεν ήταν αρκετό για να φύγω με κακές εντυπώσεις! Manu Chao, gracias!

Καραταγλίδου Άννα

Συναυλίες

Facebook Comments