= LiVE! Λεωνίδας Καβάκος @ Ηρώδειο
Συναυλίες

loogoo

LiVE! Λεωνίδας Καβάκος @ Ηρώδειο

 
   Πάντα ήθελα να τον δω στη σκηνή. Έβλεπα και ξανάβλεπα τα βίντεο, καθόμουν με τις ώρες και χάζευα τον τρόπο με τον οποίο παίζει, με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη μουσική. Με τον τρόπο που ερωτοτροπεί με το Stradivarius που έχει, το περίφημο “Abergavenny”, κατασκευής του 1724 – μην σοκάρεστε ακόμα, το προηγούμενο βιολί του, επίσης Strad, είναι κατασκευής του 1692 – και τον τρόπο που φέρνει τη μαγεία της ορχήστρας δωματίου σε όλες τις διαστάσεις του υπέρ-κύβου. Ο μεγάλος καλλιτέχνης, ο οποίος τριγυρνά τις σκηνές του πλανήτη μας εδώ και σαράντα χρόνια περίπου, φιλοξενήθηκε για μία ακόμα φορά στο Ηρώδειο. Και έλαμψε, για μία ακόμα φορά.
 
kavakos2220

   Το ανσάμπλ εμφανίστηκε μπροστά μας γύρω στις εννιά και τέταρτο. Αλέξανδρος Σακαρέλλος (βιολί), Νωέ Ινούι (βιολί, Ηλίας Λιβιεράτος (βιόλα), Τιμόθεος Γαβριηλίδης-Πέτριν (βιολοντσέλο), Μιχάλης Σέμσης (κοντραμπάσο), Ιάσων Μαρμαράς (τσέμπαλο). Όλοι τους ένας κι ένας, όλοι τους μαέστροι. Ο έβδομος της παρέας είναι ο Καβάκος. Στα μαύρα όλοι τους, σαν Metallica μίας άλλης διάστασης, μίας άλλης έκφρασης, της αυτής όμως, αφού η μουσική είναι μία, πήραν τις θέσεις τους και ξεκίνησαν. Μπαχ. Κονσέρτα για βιολί. Νεύμα για να μπουν. Νεύμα για να υποκλιθούν. Κούρδισμα που πολλοί έβλεπαν και λίγοι καταλάβαιναν. Και ο ενθουσιασμός του σολίστα, με το πέρας κάθε κομματιού, ο οποίος ανέμιζε το δοξάρι του και προσκαλούσε το κοινό. Και εκείνο χειροκροτούσε. Χωρίς σταματημό.

   Ο τρόπος που παίζουν αυτοί οι άνθρωποι με συγκινεί. Δεν είναι μόνο η άψογη τεχνική και η τέλεια απόδοση. Είναι η αίσθηση της μουσικής. Τούτα τα πλάσματα ακούνε τη μύγα να πετάει και αυτόματα υπολογίζουν τη νότα στην οποία χτυπάνε τα φτερά της. Ακούνε τη γείωση του ρεύματος και σου αντιγυρίζουν στο καπάκι «Ναι. Φα δίεση». Ο Καβάκος είναι μαέστρος και μάλιστα έχει διευθύνει μερικές από τις μεγαλύτερες ορχήστρες του κόσμου. Συμφωνική του Λονδίνου, της Βοστώνης, της Βιέννης… Τα φώτα του Ηρωδείου ήταν χαμηλά και μινιμαλιστικά. Αυτή η παλ εκδοχή βοηθούσε στην καλύτερη «μετάδοση» των όσων λάμβαναν χώρα πάνω στη σκηνή. Οι μουσικοί έπαιζαν και μας έδιναν αυτό που λατρεύουμε στην τέχνη τους. Το ότι βρίσκονται με κλειστά μάτια. Το ότι τέμπο, ρυθμός και ταχύτητες είναι όλα στα πόδια τους και κατευθύνονται πιο γρήγορα κι από ανοιγόκλεισμα του ματιού. Το ότι δεν έχει όρια ο ανθρώπινος νους, σε αυτή την περίπτωση τουλάχιστον.
 
kavakos2215

   Ο σολίστ κάλεσε πολλές φορές τους μουσικούς συντρόφους του να υποκλιθούν στο κοινό και το έπραξε ο ίδιος μαζί τους. Προτιμά να εκφράζεται με το βιολί του. Απόλυτα κατανοητό. Είναι ένας μοναδικός τεχνίτης της μελωδίας. Έπαιξε και το διασκέδασε, φαινόταν σε κάθε κίνησή του. Έκανε τα πανδύσκολα να φαίνονται πανεύκολα, επειδή – απλούστατα – μπορεί να το κάνει και μάλιστα με άνεση. Υπήρξαν στιγμές που το δοξάρι εξαφανιζόταν από την ταχύτητα κίνησης. Υπήρξαν στιγμές που παρακολουθούσες και σκεφτόσουν «Εντάξει… πώς το έκανε τώρα αυτό»; Παρά το ότι βλέπεις, δεν είναι δυνατό να κατανοήσεις. Είπαμε, ο άνθρωπος είναι μοναδικός τεχνίτης.

   Δεν κατάφερα να τον δω στην Επίδαυρο πριν από δύο χρόνια, αλλά έχω τον νου μου. Θα τα καταφέρω στο επόμενο. Μακάρι να πήγαινε και σε ένα άλλο μοτίβο, να παίξει πάνω στα συμφωνικά των Nightwish για παράδειγμα. Εκεί να δείτε ετερόκλητο κοινό και απίστευτες αντιδράσεις. Ο Λεωνίδας Καβάκος παραμένει ένας θεόρατος μουσικός, μέγας πρεσβευτής του πολιτισμού της χώρας μας και σύμβολο για όλους τους άλλους μουσικούς, για το πού μπορούν να φτάσουν όταν δουλέψουν πολύ. Άριστα-δέκα στους συντελεστές! Πάμε για τα επόμενα τώρα.

Κώστας Κούλης
 
kavakos2214
 
Joomla Social by OrdaSoft!