= LiVE! Acid Death, Death Courier, Piranha, Selefice @ Temple
Συναυλίες

loogoo

LiVE! Acid Death, Death Courier, Piranha, Selefice @ Temple

 
   Κάποτε, που λέτε, παιδιά μου, ήταν τέσσερα συγκροτήματα. Και έπαιξαν στο Cine Maxim, κάπου στην Καλλιθέα, πριν από τριάντα χρόνια περίπου. Και είπαν να ξανανταμώσουν. Περίπου τριάντα χρόνια μετά. Το 2022 έχει μπει για τα καλά, πλέον οι συναυλίες έχουν πάρει τον δρόμο τους, ο κόσμος υποστηρίζει – όσο μπορεί φυσικά και όσο του το επιτρέπουν οι ουρανοκατέβατες φάπες των «αποπάνω» - σαν τρελός τα event μετά από τόσο καιρό κλεισούρας και το φεστιβάλ Breaking the Curse είναι ένα γεγονός που περιμέναμε όλοι πώς και πώς.
 
aciddeath2217

   Πολλές οι θύμησες στο άκουσμα αυτού του LiVE. Το αρχείο με τις κασετούλες. Επιστρατεύθηκε κανονικά και βγήκαν στην επιφάνεια εκείνες που μου έστελνε ο φίλος Γιώργος “Blitzkrieg” Μαθιουλάκης, βάζοντας για χρόνια demo ελληνικών συγκροτημάτων σε ένα φάκελο, μαζί με ένα γράμμα. «Πώς πας, ρε φίλε; Πώς περνάς εκεί στα Σελήνια; Βλέπεις κάνα γνωστό»; Κι εγώ του έγραφα έναν καινούργιο δίσκο που είχα μόλις αγοράσει. «Ερημιά, Γιώργο. Περπατάω από το σπίτι μέχρι την παραλία και δεν συναντάω ψυχή στον δρόμο». Και σε όλο αυτό το εν δυνάμει συναπάντημα, παρέα το στερεοφωνικό και τα ακουστικά και οι δουλειές των ελληνικών σχημάτων. Άλλες εποχές… Κάπως έτσι έμαθα για τις μπάντες που έπαιζαν και παίζουν. Ακούγοντας, διαβάζοντας, θυμούμενος ακόμα τη μέρα που μου ήλθε ταχυδρομικά το “Rotation Of Insanity”…
 
selefice2214

   Τη γιορτή ανοίγουν οι Selefice. Είχαμε παρουσιάσει το “I Met A God” σχεδόν τρία χρόνια πριν, είχαμε γράψει για την επανεκκίνηση και περιμένουμε τα επόμενα. Το κουαρτέτο έχει πάρει φωτιά από τα αποδυτήρια. Τρέξιμο, μελωδική καφρίλα, λυρισμός και ξύλο. Ριπάς κατά ριπάς όλη η ιστορία, με τον κόσμο δίπλα μου να καταπονεί τους σβερκικούς μύες. Η μπάντα ευχαρίστησε, επικοινώνησε, μάτωσε και έδειξε ότι σέβεται εαυτόν και κοινό. Τους περιμένουμε ξανά και σύντομα.
 
selefice2215

Intro (Καίγομαι), Mora, Damned, I Will Die By Evil Ways, Kol Haneshama, I Met A God, Where Is The Heaven

   Οι Piranha κυκλοφόρησαν το “Arise From The Shadows” το 2020. Η καταραμένη πανδημία τους πήγε και εκείνους πίσω στα συναυλιακά τους. Τα είχαμε πει και από κοντά και ήταν έκδηλο πόσο ήθελαν να φάνε τη σκηνή. Απόψε είναι μια καλή ευκαιρία λοιπόν. Και την άρπαξαν από τα μαλλιά. Τα brutal φωνητικά και η ρυθμική κιθάρα άψογα, οι μπασογραμμές ευδιάκριτες και δυνατές, τα lead στις κιθάρες μοναδικά όπως πάντα και τέλος τα επιδέξια και γρήγορα "χορευτικά" στα τύμπανα μας άφησαν μια υπέροχη αίσθηση ενός περισσότερο από άξιου για γερό κοπάνημα live! Έμπειροι από παλιά, έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, ο κόσμος περνούσε καλά και αυτό φαινόταν στο γεμάτο Temple. Ένθερμοι οι υποστηρικτές της μπάντας φώναζαν τραγουδώντας τα κομμάτια, τα οποία πλέον είναι γνωστά και αγαπημένα μετά από την κυκλοφορία του "Arise From The Shadows". Το ομώνυμο έδωσε ρεσιτάλ, τα προσωπικά μου δυο υπέρ λατρεμένα, "Unholy Lie" και "Rotten Mind", ήταν όλα αφορμές για δυνατό old-school headbanging. Όπως πρέπει. Θέλω πάλι. Σύντομα. Πενήντα λεπτά από Piranha δεν είναι ποτέ αρκετά.
 
piranha2214
 
piranhaset
 
piranha2215

   Death Courier; Έτσι, με πόνο. Το τρίο από την Πάτρα ήλθε και κατεδάφισε τη σκηνή! Τι απίστευτο blastbeat ήταν α,υτό, παιδιά μου; To Death έγινε προσωπική υπόθεση και το κοπάνημα πέρασε απευθείας στα πρωτοσέλιδα των φίλων που ήταν παρόντες. Βόθρινη, όσο πρέπει, η φωνή και ανελέητες κατραπακιές από κρουστά και έγχορδα. Ευγενείς και εκείνοι με τη σειρά τους προς όλους εμάς, έδειξαν ήθος, πέρα από την τεράστια οργή τους, όσον αφορά το μουσικό ύφος τους. Οι DC είναι θεσμός πλέον για αυτό που κάνουν.
 
deathcourier2216
 
deathcourierset
 
deathcourier2214

   Και ήλθε η ώρα για τους Acid Death. Πάντα, όταν τους βλέπω στη σκηνή, αναρωτιέμαι ένα πράγμα. Πώς διάολο θυμούνται και τα παίζουν όλα αυτά; Από τις πιο τεχνικές μπάντες στην Ελλάδα, όχι μόνο στο ιδίωμα, αλλά στο Μέταλ γενικότερα. Εξαιρετικοί μουσικοί και ακόμα καλύτερη ομάδα. Το set τους εξυπηρετεί σε δύο άξονες. Αρχικά μας κάνει να ζηλεύουμε την εκτελεστική δεινότητά τους. Και στη συνέχεια… να ζηλεύουμε ακόμα περισσότερο το υλικό τους. Θα πρέπει όμως να πω πως εκείνο το βράδυ την παράσταση έκλεψε ο λιλιπούτειος οπαδός τους και γιος του ενός από τα μέλη. Ο αξιολάτρευτος μπόμπιρας, πάντα με τα προστατευτικά ακουστικά για τα αυτάκια του, ήταν κοντά στη σκηνή και μάλλον το ματιάσαμε το παιδάκι από τις συνεχείς ματιές.
 
aciddeath2214

Supreme Act Of Heroism, Godless Shrines, Balance Of Power, Psycho Love, Primal Energies, Dragon Queen, Our Shadows, Planes Of The Eternal Dead, Hall Of Mirrors, Reality And Fear, Apathy Murders Hope
 
aciddeath2215

   ΚΑΛΟ LiVE, ό,τι πρέπει για να γιορτάσουμε τριάντα χρόνια αγάπης για το Μέταλ, για την ελληνική σκηνή, για το γεγονός ότι γερνάμε παλιμπαιδίζοντας και βγάζοντας κοροϊδευτικά τη γλώσσα στον δηθενισμό, τον δίδυμο αδελφό του καθωσπρεπισμού. Ευχαριστούμε θερμά τις τέσσερις μπάντες για τα μαθήματα Μέταλ και ήθους. Ευχαριστούμε πολύ!

Κώστας Κούλης, Αθανασία Καρβουντζή
 
Joomla Social by OrdaSoft!