Συναυλίες

Jay Jay Johanson, Gravitysays_i 24-11-2012 Live @ Gaia, Θεσσαλονίκη

   gravitysays1To Σάββατο 24 Νοεμβρίου ήταν μια σημαντική βραδιά για τους μουσικόφιλους Θεσσαλονικείς, καθώς στην πόλη τους επέστρεψε μετά από χρόνια ο Σουηδός Jay Jay Johanson για μια live εμφάνιση στο ανανεωμένο Gaia. H αγωνία ήταν μεγάλη  για τους θαυμαστές της μελαγχολικής μουσικής του. Με ένα φθηνό εισιτήριο στο πλαίσιο της οικονομικής στενότητας, ήταν πολλοί αυτοί που κατέφθασαν στο Gaia για να ακούσουν αγαπημένα τραγούδια τους.
 
   Το παράδοξο της βραδιάς, όμως, ήταν ότι ακόμη περισσότεροι θαυμαστές κατάκλεισαν το χώρο, προκειμένου να απολαύσουν από κοντά τους Έλληνες Gravitysays_i, οι οποίοι άνοιξαν την double bill συναυλία του JJ Johanson. Το πενταμελές συγκρότημα από τον Πειραιά έχει κερδίσει τις εντυπώσεις με την μουσική τους στην προσπάθειά τους να παντρέψουν το post rock με τα παραδοσιακά όργανα και μ’ ένα βαθιά στοχαζόμενο (αγγλικό) στίχο, δίνοντας άλλη διάσταση στη μουσική τους. Οι Gravitysays_i ανέβηκαν στη σκηνή στις 22.30 και μας συστήθηκαν με το ομώνυμο τραγούδι από τον πρώτο τους δίσκο «The Roughest Sea». Δυνατές κιθάρες στο ύφος του post rock και μια φωνή ξυράφι, αυτή του Μάνου Πατεράκη, διαπεραστική στο δέρμα σου, στο αίμα σου.  Κάνουν κάτι διαφορετικό στη μουσική, ύμνος και μελωδία μαζί, επανάσταση και παράδοση, στον στίχο τους που αφορά το απροσάρμοστο στην κοινωνία. Η συνέχεια στη σκηνή απλώς καθηλωτική, ερμηνεύοντας ένα μέρος τραγουδιών από το δεύτερο άλμπουμ τους «The Figures of Enormous Grey and the Patterns of Fraud» (2011). Οι ήχοι του βιολοντσέλου μπλέκονται με το σαντούρι, το ντέφι, τις κιθάρες, τα τύμπανα, την γλυκύτητα μιας ακουστικής κιθάρας, τα chorus vocals- καθώς στη σκηνή ανέβηκαν ακόμη δύο μέλη της χορωδίας Τhe Enormous Grey Figures.
gravitysays3   jj2aaaaaaaaaΤα παιδιά από τον Πειραιά δεν είναι καινούριο συγκρότημα, αλλά όπως κι όλα τα ωραία και όμορφα νέα, αργούν να φτάσουν στα αυτιά μας. Γι’ αυτό και ένα πολύ μεγάλο μέρος του κοινού της συμπρωτεύουσας βρέθηκε να τους χειροκροτεί ασταμάτητα και με επευφημίες, ύστερα από 50 λεπτά μυσταγωγικής μουσικής. Μεταξύ αυτών πολλοί γνωστοί (για την πόλη) επαγγελματίες μουσικοί και δημοσιογράφοι, οι οποίοι ήρθαν να θαυμάσουν από κοντά αυτό το μουσικό μεγαλείο που ονομάζεται «Gravitysays_i». «Ευτυχώς το σύμπαν συνωμότησε για να έρθουν στην πόλη μας», όπως είπε χαρακτηριστικά και ο Μάνος Πατεράκης, αφού είναι η πρώτη τους εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη. Πρέπει να υπάρξει και δεύτερη, λέω εγώ, σε μια μεγάλη σκηνή που θα ‘χωράει’ αυτό το ελεγειακό σύνολο της μουσικής τους.
 
   Μετά από αυτό το εγκάρδιο μουσικό opening και δέκα λεπτά πριν τα μεσάνυχτα, μπροστά στο μικρόφωνο βρέθηκε ο μελαγχολικός δανδής της Σουηδίας, Jay Jay Johanson. Δεν ξέρω αν στις άλλες περιοδείες του, συνηθίζει να εμφανίζεται επί σκηνής after-hours (υποθέτω πως όχι, καθώς κι αυτό είναι ελληνική πρωτοτυπία), αλλά ο Jay Jay παρουσιάστηκε στη σκηνή ακούραστος, χαμογελαστός παρά το μελαγχολικό του ύφος και με ένα ποτήρι ουίσκι στο χέρι. Kάπως σαν οιωνός για το πρώτο τραγούδι που θα έκανε την έναρξη του live, το «The Girl I Love Is Home» από το ντεμπούτο άλμπουμ του «Whiskey».

   Μαζί με τον πολύτιμο συνεργάτη του στα πλήκτρα, Erik Jansson, καθ 'όλη τη σταδιοδρομία του, εμφανίστηκαν ως ντουέτο σ΄ ένα σχεδόν ακουστικό live, με την μελαγχολική φωνή του να είναι αυτή που έντυνε δραματουργικά την εμφάνιση του.

  jj4aaaaaa Tρυφερές νότες της τζαζ από τον ήχο των πλήκτρων, με ολίγον τι από τον chill out,  αναλογικό ήχο των drum machines και η φωνή του Jay-Jay να ξεχωρίζει σε όλα τα τραγούδια, τα οποία είχαν «πειραχτεί» τόσο, όσο για να προσαρμοστούν στο μουσικό ντουέτο του live. Η εμφάνισή του περιλάμβανε τραγούδια από όλη την καριέρα του, 1996-2011, και τα οκτώ full-length άλμπουμς, αφήνοντας στην άκρη τις μαύρες στιγμές της δισκογραφίας του (βλ. Antenna). Στο σύνολο δεκαέξι τραγούδια μεταξύ των οποίων: «Εscape», «She Doesn’t Live Here Any More», «Far Away», «So Tell The Girls, Tommorrow», «Quel Dommage», «Μonologe»,«On The Radio», «Time Will Show Me», «It Hurts Me So», «Milan Madrid Chicago Paris», «Βelieve In Us», «I Am Older Now», μέχρι και από τον πιο πρόσφατο δίσκο «Spellbound», από τον οποίο επέλεξε να παρουσιάσει τα τραγούδια «Dilemma», «Suicide Is Painless», «On The Other Side».
 
   Μπροστά σε ένα, μάλλον, μουδιασμένο κοινό, -δεν ξέρω αν ήταν από την συγκίνηση ή την ταύτιση με τις μελαγχολικές του μελωδίες- ο Jay Jay Johanson δεν έμοιαζε σε τίποτα με το εσωστρεφή, καταθλιπτικό ξωτικό των φωτογραφήσεων και των media. Γελούσε κατευναστικά και με την γαλλική ευγένεια που τον χαρακτηρίζει συνομιλούσε με το κοινό εκφράζοντας συνεχώς τις ευχαριστίες του για το χειροκρότημα τους. Η μουσική περιπλάνηση του διήρκησε περίπου μιάμιση ώρα, μαζί με ένα encore set τριών τραγουδιών, που έμοιαζε πραγματικά αυθόρμητο, αλλά μάλλον δεν ήταν. Και για το φινάλε ένα «Prequiem» για το ελληνικό κοινό, που ευχήθηκε να το συναντήσει ξανά σύντομα.
 
   Δε ξέρω πως ακριβώς να ερμηνεύσω το γεγονός ότι ο χώρος του Gaia άδειασε από νωρίς, ενώ διέκρινα μια πληρότητα σε πολλούς από τους θεατές μετά το τέλος της εμφάνισης των Gravitysays_i... αν αυτό σας λέει κάτι. Κάπου, κάποιος, κάποτε το είχε προβλέψει εκεί στον κόσμο των social media...
 
Ανταπόκριση, Φωτογραφίες : Κατερίνα Νικολακούλη
jj1aaaaaaa

Συναυλίες

Facebook Comments