Συναυλίες

loogoo

Jane Doe, Kappa3, 10-Code, 29- 12- 2012, Live @ Eightball, Θεσσαλονίκη

   Το τελευταίο Σαββατόβραδο του 2012 συνδυάστηκε για μερικούς με την τελευταία συναυλία για τη χρονιά αυτή. Οι Jane Doe θα παρουσίαζαν το δεύτερό τους άλμπουμ με τίτλο ‘The Enormous Head Of King Splendid’, το οποίο δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα. Για παρέα και στήριξη καλεσμένοι ήταν οι 10-Code απ’ την Αθήνα και ο θεσσαλονικιός Kappa με το τωρινό του συγκρότημα, Kappa3.

janedoe2    Η βραδιά ξεκίνησε με μικρή καθυστέρηση περίπου στις 22:30 με το δυνατό και αρκετά βρώμικο ήχο των 10-Code. Τέσσερα άτομα επί σκηνής, χωρίς περιττά πράματα, με τις δύο κιθάρες να έχουν κυρίαρχο ρόλο τα περίπου σαράντα λεπτά που παίξανε. Άξια αναφοράς είναι και η αρκετά ικανή φωνή του τραγουδιστή την οποία σχετικά λίγοι ακούσαμε καθώς η προσέλευση εκείνη την ώρα ήταν αρκετά χαμηλή. Όλοι ξέραμε πως θα είναι μία «οικογενειακή» συναυλία, αλλά βλέποντας ένα συγκρότημα να διανύει πεντακόσια χιλιόμετρα για να παίξει τα δικά του τραγούδια μπροστά σε τόσο λίγο κόσμο μάλλον είναι στενάχωρο. Μέσα στο 2013 αναμένεται η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά η οποία είμαι αρκετά σίγουρος πως θα είναι καλή αφορμή για περισσότερες επισκέψεις στην πόλη μας.

    Οι Kappa3, το τρίο με το οποίο παίζει τον τελευταίο καιρό ο Kappa που ξεκίνησε τη μουσική του πορεία πολύ πάνω από δέκα χρόνια πριν, ανέβηκαν στη σκηνή λίγο πριν τις 23:30. Με το εκπληκτικό μπάσο του Σωτήρη Πατσαλιά και τον Παύλο Θεοδωράκη να κρατάει το ρυθμό στα drums κατάφεραν να ζεστάνουν για τα καλά τον κόσμο που γινόταν σταδιακά και περισσότερος, παρά το γεγονός πως μικρά τεχνικά προβλήματα τους στέρησαν μερικά λεπτά επί σκηνής.

    Περασμένα μεσάνυχτα και όλα τα φώτα κλειστά. Έχουν ένα «κόλλημα» οι Jane Doe και αρέσκονται να παίζουν με πολύ χαμηλό – ως ανύπαρκτο – φωτισμό. Η μοναδική, σχεδόν, πηγή φωτός κατά τη διάρκεια των εμφανίσεών τους είναι μερικοί προτζέκτορες στραμμένοι προς διάφορες κατευθύνσεις (ναι, άσχημα νέα για τυχόν λάτρεις τις φωτογραφίας) που αναπαράγουν εικόνες και βίντεο συνήθως ταιριαστά με τις μουσικές τους. Όλα αυτά, αφού ο Charlie Chaplin βγάλει το λόγο του ως δικτάτορας, ένα ηχητικό απόσπασμα απ’ τη γνωστή ταινία του Άγγλου κωμικού με το οποίο συνηθίζουν να ανοίγουν τις συναυλίες τους. Η βραδιά είχε τον τίτλο «παρουσίαση δίσκου», αλλά ακούσαμε και κάποια τραγούδια απ’ την πρώτη τους δουλειά (Heaven For Dogs, 2008) όπως το ‘Tangerine’ με το οποίο μας καληνύχτισαν και μας ευχήθηκαν καλή χρονιά. Έλειψαν και κάποια τραγούδια απ’ τον καινούριο δίσκο, αλλά όχι τα «αγαπημένα» όπως το ‘All The Poets Are Dead’ ή το ‘My Closest Enemies’.

janedoe1
    Δεν θέλω να κρατήσω τα - λίγα - αρνητικά (μερικά μικρά τεχνικά προβλήματα, σχετικά λίγος κόσμος) απ’ αυτή τη βραδιά. Αυτό που θέλω να μου μείνει είναι η επιβεβαίωση, γιατί πλέον είναι επιβεβαίωση και όχι απλή ένδειξη, πως εκεί έξω υπάρχουν παιδιά με όρεξη και πάθος για τη μουσική στην οποία αφιερώνονται. Θα κλείσω με αυτό που γράφω αρκετά συχνά: Τι καλά θα ήταν να αγκάλιαζε ο κόσμος αυτές τις προσπάθειες των τοπικών ηρώων μας; Καλή χρονιά!

Δημήτρης Όρλης

Συναυλίες

Facebook Comments