Συναυλίες

Iron Maiden Live in Sofia, Bulgaria

 
Βουλγαρία, Σόφια, Arena Armeec Sofia, Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014
 
Αντί προλόγου: Μιλτιάδη επωδός
 
   Πολλά (ίσως) θα ειπωθούν για την εμφάνιση που έλαβε χώρα λίγες δεκάδες ώρες πριν και εξαιτίας της οποίας τα αυτιά μου ακόμη κουδουνίζουν, το μυαλό μου γυρνάει και ο εαυτός μου δυσκολεύεται να επανέλθει σε κανονικούς (καθημερινούς;) ρυθμούς. Μπορεί να μη θέλω κιόλας να γυρίσω στην πρότερη κατάσταση. Διότι ο Maiden πυρετός είναι γαμημένα γλυκός, έτσι; Τον έχετε νιώσει; Δεν μπορείτε καν να φανταστείτε τι χάνετε όσοι θεωρείτε πως μιλάω εξωγήινα τη στιγμή αυτή.
 
   Πριν δεκαπέντε και κάτι χρόνια, παιδάκι, το "Seventh Son…" ήταν αυτό που με έβαλε στο μαγικό κόσμο των Σιδηρών Παρθένων και παραμένει αυτό που λατρεύω πάνω απ' όλα. Με λίγα λόγια, αν υπήρχε μια συναυλία των Βρετανών που θα ήθελα να δω στη ζωή μου, αυτή θα ήταν για το "Maiden England". Ξεκάθαρα πράγματα! Τίποτα άλλο. Ακόμη θυμάμαι έντονα τους Maiden-άδες της εποχής. Δεν έχω ξαναδεί άλλους μεταλλάδες τέτοιου είδους… ποτέ! Τζην αμάνικο σακάκι γεμάτο ραφτά και κονκάρδες στη μπροστινή πλευρά (όλα αυστηρά και μόνο Maiden), ένα τεράστιο ραφτό Maiden να καλύπτει την πλάτη και μικρότερα ορθογώνια γύρω γύρω να καλύπτουν την υπόλοιπη επιφάνεια. Μαύρο Maiden tshirt, τζην παντελόνι σωλήνα με ζώνη από σφαίρες και άσπρο αθλητικό μποτάκι. Δεν ξέρω αν άκουγαν και Manowar, Metallica ή Ozzy, αφού σε εμένα τότε έδιναν την εντύπωση πως άκουγαν μόνο μα μόνο Iron Maiden. Δεν τους αδικώ.
 
maidensofia06
 
   Όταν λοιπόν εν έτει 2014 χίλιοι περίπου Έλληνες, με διάφορους τρόπους, βρίσκουν το δρόμο τους για τη Σόφια της Βουλγαρίας, τόσα χιλιόμετρα βόρεια, οι περισσότεροι με ατελείωτες ώρες ταξιδιού, θα πρέπει να υπάρχει κάποιος σημαντικός λόγος γι' αυτή την ταλαιπωρία. Ποια ταλαιπωρία όμως πραγματικά; Τριγύρω παρατηρούσα μονάχα γνωστά και χαμογελαστά πρόσωπα. Ποζεράδες φίλοι, παλιοί μεταλλάδες, γνωστοί παλαιολιθικών μεταλλάδικων εποχών που είχα να συναντήσω χρόνια, γνωστοί μέσω facebook που έβλεπα από κοντά για πρώτη φορά και περάσαμε την ημέρα παρέα λυμένοι (ή κατουρημένοι καλύτερα;) από τα γέλια, black-άδες, σατανιστές, γαύροι και βάζελοι, γυφτο-παοκτσήδες και μερικά σκουληκάκια για να θεωρηθεί ολοκληρωμένη η συνταγή. Όλοι μα όλοι αυτοί, 40άρηδες οικογενειάρχες με παιδιά, 30άρηδες αμετανόητοι συναυλιακοί τύποι, 20άρηδες πιτσιρικάδες που μόνο "είχαν ακούσει κάτι", όλοι μαζί να φωνάζουν και να λιώνουν για την παρέα του Steve Harris, ο οποίος έδινε ακούραστος το ρυθμό κρατώντας σταθερά τη μπαγκέτα του ψηλά. Ο Steve Harris δεν κουράζεται, δεν αλλάζει, δεν τα παρατάει! Θα κουραστούμε εμείς; Θα εγκαταλείψουμε εμείς; Θα αλλαξοπιστήσουμε εμείς; Fuck no!
 
   Τη Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014 η καρδιά όλων αυτών των ατόμων – κι όχι μόνο – χτύπησε στη Σόφια με τρόπο που δύσκολα θα ξεχάσουμε ποτέ στη ζωή μας. Αυτό και μόνο μετράει. Η απόδοση της μπάντας, ο ήχος, τα τραγούδια, ο κόσμος, ο παλμός, τα συν και τα πλην... είναι όλα λεπτομέρειες. Σίγουρα μετράνε, αλλά προτιμώ τη νιρβάνα, που ακολουθεί τέτοιες μαγικές στιγμές και εμπειρίες. Μη με ξυπνήσετε παρακαλώ. Περνάω ωραία εδώ πάνω!
 
Μίλτος Λυμπιτσούνης
 
maidenbul02
 
Iron Maiden Live!
 
   Οι Maiden έχουν να έλθουν στην Ελλάδα από το 2011 και τα “The Final Frontier” καμώματά τους. Θυμάστε που είχαν παίξει το “Dance Of Death” και δεν πιστεύαμε τα ρημαδιασμένα τα αυτουλάκια μας; Θυμάστε που όσοι έφευγαν εκείνο το βράδυ από τη Μαλακάσα αισθάνονταν σαν να είχαν κάνει για πρώτη φορά στη ζωή τους σεξ; Αυτό είναι οι Maiden, φίλες και φίλοι! Είναι η υπέρτατη ψυχοσωματική μονομανία και μας αρέσει τρελά ο εθισμός… Στη σκέψη λοιπόν πως για μια ακόμα χρονιά η Ελλάδα μας βρίσκεται εκτός νυμφώνος, ψάχνουμε τρόπους να αποκαταστήσουμε τη ζημιά. Αν παίζουν κάπου κοντά στην Ελλαδίτσα μας, αν η πιο κοντινή πόλη είναι σε απόσταση «ασφαλείας», αν τα έξοδα δεν είναι απαγορευτικά… Η Σόφια ακούστηκε σαν μία καλή περίπτωση. Τριακόσια χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη, με ένα μαγαζί (Armeec Arena) εντυπωσιακό, με χωρητικότητα πάνω από 18.000 άτομα (μαζί με την αρένα) και τη sold-out σφραγίδα των Αυτοκρατόρων του Μέταλ. Η εκδρομή θα ήταν μια ευκαιρία να περάσουμε καταπληκτικά αυτές τις τέσσερις και κάτι ώρες που έπρεπε να πετάξουμε από το παράθυρο στο πήγαινε και το έλα. Οι παρέες είχαν σχηματιστεί, τα προγράμματα είχαν κλείσει, οι άδειες από τη δουλειά είχαν κανονιστεί και η τρίτη Δευτέρα του Ιούνη ήταν από μήνες πριν αφιερωμένη στη μεγαλύτερη Μέταλ μπάντα που πάτησε ποτέ πόδι στον πλανήτη.
 
maidenbul01
 
   Πολλοί και πολλές από σας θεωρούν άλλες μπάντες σαν νούμερο ένα ή νούμερο χίλια ή ό,τι άλλο βάλει ο νους. Θαύμα, μαζί σας κι εγώ! Θέτε να έχετε τους Τριστάν Ντακούνια σαν τους κορυφαίους στο είδος και περισσότερο ακόμα; Μέσα, καμία αντίρρηση. Απλά, όταν θα έλθει η σειρά μου να διαλέξω… ξέρετε, έτσι;
 
 
maidenbul03 
   Το πούλμαν έφτασε στη Σόφια γύρω στις τέσσερις και μισή το απόγευμα. Τρομερή απογοήτευση… Περίπου τρεις ώρες καθυστέρηση… Πολλά από τα παιδιά νιώθουν τρομερή ένταση, σίγουρα θα ήθελαν να ξεσπάσουν κάπου. Σιγά-σιγά όμως ηρεμούν, βγάζουν φωτογραφικές και κινητά και τα χαμόγελα κερδίζουν την παρτίδα με την ανικανότητα μερικών… Η είσοδος στο venue είναι πανεύκολη, ενώ τα μπες-βγες γίνονται στο μπαμ χάρη στη χρήση των γνωστών ειδικών περικαρπίων. Πανάκριβο το merchandise και ντροπή στην ομάδα που διαθέτουν οι Maiden για αυτά τα θέματα, εδώ δεν είναι Ελβετία να έχεις τα μπλουζάκια και τα hood όσο γουστάρεις… Οι Βούλγαροι καταναλώνουν άφθονη μπύρα και περιμένουν καρτερικά. Από δίπλα οι «ξένοι», με εντυπωμένη στο μυαλό τους την εισαγωγή που έχουν ζαχαρώσει από το youtube και τους Ghost να παίζουν απέναντί τους… Η μπάντα από τη Σουηδία διαθέτει στολάρες και εξαιρετική ευφυΐα, μεταφέρουν όμως την «κατάρα» για κάθε σχήμα που παίζει πριν τους Maiden. Ό,τι και να κάνεις, όσο καλά και να παίζεις… Παραμένεις αόρατος! Όταν ακολουθεί το θηρίο, που υπερκαλύπτει τα πάντα όσον αφορά το Μέταλ ιδίωμα…
 
maidenbul04 
   Μερικά λεπτά μετά τις εννιά η φράση “Seven Deadly Sins…” και τα αποδέλοιπά της δονούν τη Σόφια. Οι έξι εφορμούν με το “Moonchild” και το γήπεδο παίρνει φωτιά! Ο ήχος είναι για το φέος, η αίσθηση είναι εντελώς πηγαδίσια, παρόλα αυτά δεν χαλιέται κανείς. Η μονομανία που σας έλεγα πιο πάνω… Ο Dickinson μας κάνει ό,τι θέλει. Είναι πολύ πιθανό να τον υπακούαμε ακόμα κι αν μας έλεγε να κανιβαλίσουμε, είναι πιθανό να πηγαίναμε με τα νερά του ακόμα και αν πρότεινε να τσακωθούμε με μια αγέλη πολικές αρκούδες! Ένα του νεύμα και τρελαίνονται είκοσι τόσες χιλιάδες ψυχές… «Τι θα λέγατε να το γκρεμίσουμε αυτό εδώ το γήπεδο και να χτίσουμε στη θέση του ένα άλλο μεγαλύτερο, ώστε να χωρέσουν όλοι αυτοί που έμειναν απέξω απόψε»; Φοβερή ατάκα και αφορμή για τρομερό χειροκρότημα, παρά το γεγονός ότι εισιτήρια είχαν μείνει απούλητα… Σκασίλα μας, δώσε πόνο, Bruce!
 
 
maidenbul05 
   Πανικός στο «The Number Of The Beast», πόλεμος στο «The Trooper», χαμός στο ίσωμα με το μαγικό «Seventh Son…». Το αγγλικό σεξτέτο σπέρνει και ας έχουν γίνει λάθη και ας έχουμε ακούσει διάφορες στραβοτιμονιές. Η αίσθηση είναι μοναδική. Ο Eddie εμφανίζεται σε διάφορες εκδόσεις και προκαλεί πανδαιμόνιο. Στο άσμα ασμάτων, το απόλυτα συγκινητικό “Wasted Years”, το κομμάτι που πλέον αποτελεί σήμα κατατεθέν των Μέγιστων, πολλά ζευγάρια ματάκια πλημμυρίζουν. Το συγκρότημα που διανύει υπερήφανα την τέταρτη δεκαετία του από τότε που εξέπεμψε το πρώτο του δισκογραφικό στίγμα, μας δημιουργεί πρωτοφανείς αντιδράσεις… Βλέποντας το Steve Harris, το μεγαλύτερο icon στην ιστορία του Μέταλ, να φαίνεται στη σκηνή τρία μέτρα και να μοιάζει στο σώμα τριαντάχρονος, δεν μπορείς παρά να θαυμάσεις… Το σχήμα παίζει το συνηθισμένο του, κοντά στα εκατό λεπτά και το θέαμα φτάνει στο τέλος του δέκα λεπτά πριν τις ένδεκα. Φωτογραφίες για τις παρέες, επιφωνήματα και “You’re shit and you know you are”… H μουσική είναι η Εσπεράντο του χωροχρόνου, είναι το διαβατήριο για όλα τα σύμπαντα… Χωρίς αυτή θα μεγαλώναμε… απλά…
 
maidenbul06
 
   Η επιστροφή είναι μόνο μία λέξη. Το αν είναι επώδυνη ή όχι… Αυτά ανήκουν σε άλλη κουβέντα. Η ουσία είναι ότι οι Maiden έπαιξαν και εμείς ήμαστε από κάτω. Γι αυτό λοιπόν, κατάλαβέ το! Μην ξοδεύεις το χρόνο σου ψάχνοντας για τα ξοδεμένα… Σήκωσε το κεφάλι σου και πες αυτό που έχεις να πεις! Και εις άλλα με υγεία! Up The Maideniacs!
 
Κώστας Κούλης
Φωτογραφίες: Ιγνάτιος Σοφόπουλος, Γιάννης Πουζουκάκης
 

Συναυλίες

Facebook Comments