Συναυλίες

loogoo

God is An Astronaut Live @ Principal Club Theater, 7-11-2014

GisA
 
   Αυτή τη συναυλία μας την χρωστούσαν από πέρσι οι God Is An Astronaut, και μπορώ να πω ότι έσβησαν κάθε πίκρα για την αναβολή της εμφάνισής τους τότε. Δεν είχα ξαναπαρευρεθεί σε Live δικό τους. Συνήθιζα πάντα να έχω τη μουσική τους στο background ενώ δουλεύω, διαβάζω (!) και γενικά ρεμβάζω. Με μουσική "γεμάτη" και χωρίς καθόλου (σχεδόν) στίχους το συγκεκριμένο είδος μουσικής είναι ιδανικό για άκουσμα, αλλά όσον αφορά τα live είναι δίκοπο μαχαίρι. Θα κουραστείς σίγουρα, αλλά τι είδους κούραση θα είναι αυτή, εξαρτάται απόλυτα από αυτούς που βρίσκονται στην σκηνή.
 
   Το πρώτο είδος κούρασης είναι η φυσική, από το πολύ χοροπηδητό. Την Παρασκευή είχε πολύ από αυτό, περιοριζόταν όμως στο κομμάτι του κοινού μπροστά στη σκηνή. Σε ένα Principal γεμάτο, φαίνεται ότι οι πιο πίσω δεν συμμετείχαν ενεργά, σε μία μπάντα που η ίδια ρίχνει κουβάδες ιδρώτα και φροντίζει να διατηρεί πολύ καλή επαφή με το κοινό. Ο λόγος της σχετικής ησυχίας στα πίσω... διαζώματα είναι οι άλλοι δύο λόγοι κούρασης από την post rock/alternative rock/space rock/ κτλ ροκ μουσική.
 
GisA3   Ο δεύτερος λόγος, που μετράει πολύ, είναι η κούραση από την μεγάλη απορρόφηση πληροφορίας. Να το θέσω απλά: πονάν τα μυαλά σου. Και εξηγώ. Το κοινό σε αυτά τα event είναι συνήθως μουσικά εκπαιδευμένο και δεν παρακολουθεί απλά το τι παίζεται πάνω στη σκηνή, αλλά ακολουθεί με τα αυτιά και το μυαλό του. Ξέρει να ακούει. Οι God Is An Astronaut έχουν πολλές στρώσεις στη μουσική τους, είτε σε sampling είτε παίζοντας φυσικά μουσικά όργανα. Στα πιο βαριά τους κομμάτια, μπορεί να πονέσει το μυαλό σου προσπαθώντας να ακούσεις και να κατανοήσεις όλο το σύνολο, σε πρώτη φάση, και μετά μένεις έκθαμβος όταν συνειδητοποιείς τι κάνουν αυτά τα τέσσερα παιδιά από την Ιρλανδία. ("Παπάδες, κάνει το τσογλάνι", όπως αναφωνούσε ένας διπλανός μου). Οπότε ο τρίτος λόγος είναι η κούραση αυτών που δεν ήξεραν τι ακριβώς περιμένουν και δεν μπόρεσαν να το απορροφήσουν. Απ' ότι φάνηκε, πάντως, οι τελευταίοι της κατηγορίας δεν ήταν πολλοί αφού ο χώρος παρέμεινε ασφυκτικά γεμάτος μέχρι τέλους!
 
GisA4   Γεμάτη μουσική λοιπόν, από πλήκτρα, ντραμς, μπάσο και δύο κιθάρες με έξτρα στρώση ηλεκτρικών(!) εφέ και προ-ηχογραφημένων θεμάτων συνδυασμένη με έκρηξη ενέργειας στη σκηνή για κάτι παραπάνω από μιάμιση ώρα. Οι God is an astronaut έπαιξαν ασταμάτητα από τις 23.00 μέχρι τις 00:40.
 
   Εξαιρετικός ο Stephen Whelan στα ντραμς και πολύ συντονισμένοι μαζί με το μπασίστα Niels Kinsella, που έστρωνε ωραία ραχοκοκκαλιά σε όλα τα κομμάτια για να στηριχτούν πάνω οι Torsten Kinstella (κιθαρίστας και vocalist )και Jamie Dean. Ο τελευταίος, χαρακτηρίζεται σαν πληκτράς της μπάντας, αλλά δεν περιορίζεται σε αυτό, αφού στα live πέρα από τα συνθεσάιζερ του βγάζει μικρόφωνο, κιθάρα και τρομερή ενέργεια. Το είδα κι αυτό, να "κλέβει" την παράσταση ο πληκτράς! Το κατεξοχήν μέλος των απανταχού συγκροτημάτων που είναι πάντα αόρατο και στο σκοτάδι (μόνο πίσω από τις κουρτίνες που δεν τους βάζουν, τώρα που το σκέφτομαι!). Υπέροχο!
 
   Η λίστα τραγουδιών τους, ανάμεικτη με παλιά και νέα τραγούδια σε πολύ καλή αυξομείωση, από ήρεμα σε δυναμικά για ισορροπία. Σημειώστε εδώ ότι το ήρεμα είναι σχετικό για τη συγκεκριμένη μπάντα. Τα ξεσπάσματα ενέργειας και ήχων ήταν απίθανα, με τον Dean να σκαρφαλώνει στα κιγκλιδώματα και να χτυπιέται μαζί με το κοινό, και τα αυτιά μου να βουίζουν μέχρι το ξημέρωμα. Με την καλή έννοια. Κατόρθωσα να σημειώσω, με λίγη βοήθεια αγαπητών φίλων, αλλά και ότι έπιανα από τους ίδιους, τα κομμάτια οπότε σας τα παραθέτω εδώ (ευπρόσδεκτες διορθώσεις, μια και δεν είμαι και god is an astronaut geek):
 
1)Transmissions
2) All is Violent, all is Bright
3) Reverse World (?)
4) Echoes
5) Spiral Code
6) Remembrance
7) The End of the Beginning
8) Fragile
9)Calistoga
10)Neverland (με πολλά ερωτηματικά)
11)Worlds in Collision
12)The last March
13) From Dust to the Beyond
14) (New Track)
...και στο encore τα Route 666 και ακόμη δύο που μου διέφυγαν. Όσοι πιστοί και σχετικοί, σχολιάστε ελεύθερα διορθώσεις!
 
   Το μόνο που μπορώ να πω ότι μου έλειψε πολύ από τη βραδιά ήταν visuals, προβολές στο φόντο. Ο φωτισμός καλύπτει ως ένα σημείο αυτήν την ανάγκη, αλλά συνηθίζεται σε πολλούς μουσικούς του είδους να υπάρχει ένα video relay από πίσω. Στην προκειμένη, δεν ξέρω γιατί το παρέλειψαν, αλλά μετά από λίγο δεν το σκεφτόμουν καν. Ήταν εξάλλου ένα από τα πιο δυναμικά Live που έχω δει και μόνο με καλή εντύπωση έφυγα.
 
GisA5   Δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσω το συγκρότημα που άνοιξε τη συναυλία των God is An Astronaut και ήταν οι INK. Πρώτη φορά τους συνάντησα και ελπίζω όχι τελευταία. Η μουσική τους θυμίζει Alice in Chains με αντίστοιχου τύπου στοιχεία ενώ ο τραγουδιστής έχει απίστευτη φωνή με χροιά που θυμίζει Eddie Vedder των Pearl Jam! Οι INK είναι οι Χρήστος Τσάνταλης, Σταύρος Τσάνταλης, Κώστας Αποστολόπουλος και Δημήτρης Τράσκας.
 
   Έπαιξαν διασκευές γνωστών κομματιών, για παράδειγμα των Kyuss αλλά και μερικά δικά τους. Πολύ ενδιαφέροντες, εύχομαι να τους παρακολουθήσω ξανά σύντομα.
 
Κείμενο: Καραταγλίδου Άννα
Φωτογραφίες: Λυδία Δούκα
 

Συναυλίες

Facebook Comments