Συναυλίες

loogoo

Ghost Note Project 16-11-2012 Live @ Gaia, Θεσσαλονίκη

4467-4

   4467-16Ήταν μια ξεχωριστή βραδιά. Γεμάτη αναμνήσεις, συγκινήσεις, εκλεκτές παρουσίες. Και μουσική φυσικά. Πολύ μουσική! Στους Ghost Note Project άλλωστε, όπως ανέφεραν χαρακτηριστικά ο Ασκληπειός Ζαμπέτας και ο Γιώργος Τόλιος στη συνέντευξη που παραχώρησαν στο Noizy, frontman είναι η μουσική.

   Φτάνοντας στη Γαία λίγο μετά τις 9.30, διαπίστωσα ότι οι πόρτες για το κοινό δεν είχαν ακόμα ανοίξει. Έπιασα μία καλή θέση κοντά στη σκηνή. Μέχρι τις 11.00, όταν και ξεκίνησε η συναυλία, ο χώρος είχε γεμίσει. Πάνω από 35 χρονών η μεγάλη πλειοψηφία των παρευρισκομένων. Άνθρωποι της καλλιτεχνικής και μουσικής κοινότητας της πόλης, μουσικόφιλοι που ήθελαν να δουν από κοντά το ξεκίνημα τους (αυτή ήταν η πρώτη συναυλία που έδωσαν στη Θεσσαλονίκη), παιδιά που ανδρώθηκαν μουσικά με τις Τρύπες αλλά και οι ίδιες οι... Τρύπες. Δηλαδή ο Γιάννης Αγγελάκας, παλιός συνοδοιπόρος του Ζαμπέτα και του Τόλιου στο επιδραστικότερο ροκ συγκρότημα που έχει εμφανιστεί ποτέ στην Ελλάδα και δημιουργός της δισκογραφικής κολλεκτίβας alltogethernow, με την οποία οι Ghost Note Project κυκλοφόρησαν την πρώτη τους δουλειά, το “Sensomatic”. Ο οποίος παρεπιμπτόντως έδειχνε να απολαμβάνει κάθε στιγμή της συναυλίας.

   Το πρώτο στοιχείο που μου έκανε μεγάλη εντύπωση ήταν ο συμπαγής και γεμάτος ήχος των Ghost Note Project στη σκηνή. Όλα τα όργανα ακούγονταν «καμπάνα», κάτι πολύ σημαντικό για τον ιδιαίτερο ήχο του συγκροτήματος. Αλλά και για τις ξεχωριστές μουσικές δυνατότητες τους. Πραγματικά, οι γνώσεις και η εμπειρία των Ghost Note Project αποτελούν μία παρακαταθήκη που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Το rhythm section με τον Τόλιο και τον πρώην μπασίστα των Ξύλινων Σπαθιών Χρήστο Τσαπράζη ήταν εξαιρετικό και πάνω σε αυτό «έχτιζε» μουσικά ο Ζαμπέτας, ο οποίος αυτή τη στιγμή νομίζω ότι είναι ένας από τους κουρυφαίους εγχώριους κιθαρίστες. Δίπλα στην τριάδα αυτή, που είναι και ο πυρήνας της μπάντας, υπήρχαν τρομπέτα και keyboards αλλά και μουσικά ηχοχρώματα και λούπες μέσω laptop από δύο ακόμα μουσικούς που μοιράστηκαν τη σκηνή με τους Ghost Note Project και ήταν πολύ καλοί.
4467-21
   Έπαιξαν όλα τα τραγούδια από το “Sensomatic” και συμπλήρωσαν το πρόγραμμά τους με επιλεγμένες διασκευές. Από το ‘Παράξενο Τραγούδι’ (από τα Ξύλινα Σπαθιά) έως τα ‘Τσιφτετέλι’ ‘Aνατέλλω’ και ‘Mέσα στη Νύχτα των Άλλων’ (από τις Τρύπες) και από το ‘Dominoes’ του Syd Barrett έως το ‘Third Stone From the Sun’ του Jimi Henrix και το θρυλικό ‘Interstellar Overdrive’ των Pink Floyd, που ήταν και η κορυφαία στιγμή της βραδιάς, ήταν εμφανές ότι οι Ghost Note Project θέλουν να προχωρήσουν τη μουσική τους με τον δικό τους τρόπο. Με τον τρόπο που αρέσει σε αυτούς, παίζοντας τη μουσική που τους εκφράζει τη δεδομένη χρονική στιγμή. Με πολλά στοιχεία ψυχεδέλειας που κάποιες στιγμές έμοιαζαν να έχουν ξεπεταχτεί από ταινία του David Lynch.
 
   Τα γράφω αυτά γιατί ήταν εμφανές ότι μέσα στο κοινό υπήρχε κόσμος που δεν ήξερε τι θα δει, που δεν είχε ακούσει καθόλου τον δίσκο τους. Κόσμος που ενδεχομένως «θαμπώθηκε» από τα ονόματα των μελών των Ghost Note Project, που έχουν γράψει τη δική τους μεγάλη ιστορία στον χώρο της ελληνική ροκ. Αυτός ο κόσμος ξενέρωσε από αυτό που είδε. Και για αυτό και κάποια στιγμή, αρκετά λεπτά μετά τα μεσάνυχτα, αποχώρησαν αρκετοί από τη Γαία. Για αυτό και όταν τελείωσαν το ‘Τσιφτετέλι’ υπήρξε και μία κραυγή αποδοκιμασίας.
 
4467-9   Η μουσική που παίζει το συγκρότημα είναι εμφανές ότι έχει επιρροές από τους πρώιμους Pink Floyd, έχει μία πληθώρα στοιχείων, από funk και ethnic έως και jazz, και πάνω από όλα είναι instrumental. Αυτό και μόνο λέει πολλά για τους Ghost Note Project. Είναι μετρημένα τα μουσικά σχήματα που τολμούν να κάνουν μία τέτοια κίνηση. Πόσο μάλλον στην Ελλάδα. Το γκρουπ έχει τα «καρύδια» να ξεκινήσει κάτι εντελώς διαφορετικό σε σχέση με το παρελθόν τους. Θα μπορούσαν νομίζω πολύ εύκολα να βασιστούν στην επιτυχημένη «συνταγή» του παρελθόντος. Να παίζουν δηλαδή μία μίξη από Τρύπες και Ξύλινα Σπαθιά και ο ίδιος κόσμος που το βράδυ της Παρασκευής αποχωρούσε να φώναζε συνθήματα υπέρ τους. Είναι σαφές ότι έχουν διαλέξει τον δύσκολο δρόμο. Η μουσική που παίζουν δεν είναι εύπεπτη. Απαιτεί πολλές ακροάσεις και αφοσίωση. Όλα αυτά αποτυπώθηκαν καθαρά στις αντιδράσεις του κόσμου που δεν ήταν ιδιαίτερα ενθουσιώδης. Αντιθέτως, κάποιες στιγμές φαινόταν να επικρατεί μία παγωμάρα. Η αλήθεια είναι ότι σε κάποια σημεία το πρόγραμμα διάρκειας δύο ωρών έκανε «κοιλιά». Σε κάθε περίπτωση όμως η εμφάνιση των Ghost Note Project ήταν πολύ μεστή, παίζοντας μία μουσική που μόνο εμπορική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί και που είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδοθεί ζωντανά με τον ίδιο τρόπο που ακούγεται στο στούντιο, από τη στιγμή που υπάρχουν πολλά ετερόκλητα στοιχεία μέσα της. Αίθηση μου είναι ότι κατάφεραν να αποδώσουν το ‘Sensomatic’ καλύτερα από ότι ακούγεται στη στούντιο ηχογράφηση και αυτό από μόνο του λέει πολλά. Η μουσική παιδεία και οι γνώσεις των μελών του συγκροτήματος είναι αδιαμφισβήτητες και νομίζω ότι θα έχει πολύ μεγάλο ενδαιφέρον να δούμε πως θα κινηθούν μουσικά από εδώ και πέρα, από τη στιγμή που δείχνουν εξαιρετικά «πεινασμένοι» για πειραματισμούς.

   Κάτι καινούριο λοιπόν φαίνεται να έχει γεννηθεί στα μουσικά δρώμενα της χώρας. Η πρώτη εμφάνιση των Ghost Note Project σε κλειστό χώρο μας έδωσε μία πολύ καλή ιδέα του τι θα πρέπει να περιμένουμε. Προσωπικά μου άρεσαν και αναμένω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις επόμενες κινήσεις τους. Έτσι ώστε εκτός των άλλων να έχουμε τη δυνατότητα να ακούσουμε και περισσότερα τραγούδια. Γιατί, και το λέω αυτό χαριτολογώντας, αφού είχαν ολοκληρώσει το χορταστικό σετ των 18 τραγουδιών που έπαιξαν και όταν κάποιοι από το κοινό ζήτσαν και άλλα, ο Ζαμπέτας απάντησε «αυτά είναι παιδιά δεν έχουμε άλλα να παίξουμε»!
 
Νίκος Κασκαράς
Φωτογραφίες : Στεφανία Διακάκη
 
4467-1

Συναυλίες

Facebook Comments