Συναυλίες

loogoo

Full House Brew Crew, Furor LiVE @ Temple

 
   Παρασκευή στο Γκάζι και σε συναυλία. Αλήθεια, πόσο καιρό έχουμε να απολαύσουμε κάτι τέτοιο; Πολύ, θα τονίσω. Το να βρίσκεσαι σε έναν χώρο τίγκα σε ομόθρησκους metalάδες, διότι το metal είναι θρησκεία, πώς να το κάνουμε τώρα και να περιμένεις να ξεκινήσει ζωντανή συναυλία, είναι τελικά αξία ανεκτίμητη.

   Μπαφιάσαμε στα online και λοιπές εκδηλώσεις από το γυαλί. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ πρώτη φορά παρακολούθησα online συναυλία και έπλενα και πιάτα. Τίποτα δεν πέρασε από το γυαλί προς τα εδώ. Σίγουρα οι μπάντες ή οι καλλιτέχνες έδωσαν τους καλύτερους εαυτούς τους, αλλά… Η ενέργεια που βγάζει μια μπάντα ζωντανά, σου μεταδίδεται, βρε αδερφέ, τη γυρνάς πίσω στη μπάντα και υπάρχει αλισβερίσι. Μέσα από το γυαλί τι να περάσει; Είναι σαν μια ακόμα συναυλία που μπορείς να παρακολουθήσεις όποτε θέλεις, που τη βάζεις «χαλί», αντί να βάλεις ραδιόφωνο και κάνεις λάντζα, καθάρισμα ή ό,τι άλλο θέλεις.
 

   Όταν μπήκα στο Temple, η αλήθεια ήταν πως ένοιωσα αμήχανα. Είναι δυνατόν να ξεχάσεις τι σημαίνει να πας σε ένα συναυλιακό χώρο; Όχι φυσικά, αλλά μετά από όλη αυτή την κλεισούρα το μυαλό θέλει χρόνο να κάνει reboot. Ευτυχώς για μένα ανέβηκαν στη σκηνή οι Furor και το reboot έγινε σε δευτερόλεπτα. Πολύ ενέργεια αυτά τα παιδιά και τη μετέφεραν και στον κόσμο. Η όποια αμηχανία του κοινού εξανεμίστηκε. Μουσικά οι Furor κινούνται σε metal core μονοπάτια με αρκετά μελωδικά σημεία. Πολύ όμορφα τραγούδια, γεμάτα ένταση, ρυθμό και catchy στίχους. Είναι η πρώτη φορά που τους έβλεπα και πραγματικά με εντυπωσίασαν. Έχουν κάτι να πουν και πιστεύω πως σύντομα θα τους ξαναδούμε.

King In Me, Juliet, Stinkhole, Chariot, Same, Motherfucker, Architect, Heartless, Snakecharmer

   Μετά από ένα μικρό break, για να ετοιμαστεί η σκηνή, εφόρμησαν σε αυτή οι Full House Brew Crew. Δεν θα κρυφτώ πίσω από το δάχτυλό μου. Είμαι δηλωμένος φαν της μπάντας. Λατρεύω τα άλμπουμ τους και προσπαθώ να τους δω όποτε παίζουν. Είναι σαρωτικοί, ξέρουν πώς να εξιτάρουν το κοινό. Προσφέρουν μοναδικές εμφανίσεις. Η εμφάνισή τους στο Temple ήταν οδοστρωτήρας! Επιστρατεύτηκαν φωτιές και strobe lights, μια ξεκάθαρα πολύ μελετημένη εμφάνιση, που άγγιξε την τελειότητα. Άλλωστε ο Βαγγέλης είναι ψείρας σε αυτά και ο επαγγελματισμός του, φαινόμενο. Πιστεύω πως σκέφτεται πρώτα ως θεατής και μετά ως μουσικός. Θέλει να βιώσει ο κόσμος όλη τη συγκίνηση μιας στιβαρής συναυλίας. Δεν αφήνει τίποτα στη τύχη και για αυτό κάθε εμφάνιση της μπάντας είναι μια δυνατή εμπειρία.
 
fullhouse2115

   Έπαιξαν σαν να μην υπάρχει αύριο. Σάρωσαν το κοινό μοναδικά και δεν θέλαμε να τελειώσει. Στερημένοι αυτοί συναυλιακά, στερημένοι και εμείς, του δώσαμε να καταλάβει. Μέχρι mosh pit και crowd surfing είχαμε. Αυτό έχω να σας πω. Το κοινό όχι μόνο συμμετείχε, το ζούσε! Ανασαίναμε ξανά! Βγάζαμε από πάνω μας το κλειστό «πανωφόρι» του κορονοϊού, ανοίγαμε τις ψυχές μας προς τη λύτρωση της μουσικής. Για πρώτη σχεδόν φορά μετά από πολύ καιρό νοιώσαμε άνθρωποι και όχι αριθμοί, που λέει και μια ψυχή…

Καλή αντάμωση ξανά και σύντομα!
Μαίρη Ζαρακοβίτη

Unforgiving Land, Black Shad, Bare Knuckle, Hollow God, Bury Me, Cult Of Misery, Me Against You, Buried Hope, Shuffled Deck, Black Empty Box, Draw From The Bottom, No Retreat, Ending Talk, Nail In You, Black Flag, Cannot Be Judged
 
fullhouse2114
 

Συναυλίες