Συναυλίες

Frantic Five, The Social End Products, live, 23-3-2013@ Gaia Live, Θεσσαλονίκη

 

franticv5   Η στιγμή για την βραδινή έξοδο του Σαββάτου είχε φτάσει, οπότε τι καλύτερο από το να παρακολουθήσεις ένα live show πίνοντας μπίρες και υπό τους ήχους της garage- rock που έβγαινε από τα όργανα των Frantic Five. Στο δρόμο προς το Gaia Live αναλύαμε με τους φίλους μου την ιστορία του συγκροτήματος, αλλά και το γεγονός το πόσο πολύ τους έχεις αγκαλιάσει το ελληνικό κοινό. Με χαρά, λοιπόν, περιμέναμε να ακούσουμε garage/surf rock μουσική από μία μπάντα που έχει πολλά να πει περί του είδους!
 
   Φτάσαμε λοιπόν πρώτοι-πρώτοι στις 9 και μισή, μιας και δε θέλω να χάνω καμιά στιγμή του live. Μετά από 15 περίπου λεπτά άρχισε ο dj τα πειράγματά του στα decks, δυστυχώς για αρκετή ώρα με τα πρίμα «off the roof», γεγονός που έκανε τη μουσική λίγο ενοχλητική. Παρά τα ‘περίεργα’ ηχητικά προβλήματα, οι μουσικές επιλογές του ήταν πολύ καλές και μας έβαλαν γρήγορα στο κλίμα για το live που θα ακολουθούσε.
 

franticv   Στην σκηνή ανέβηκε η support μπάντα, The Social End Products. Η εμφάνιση τους σου θύμιζε κάτι σε hippie ‘70s. Ένας κιθαρίστας με 12χορδη κιθάρα, μία κιθαρίστρια, ένας μπασίστας και ένας ντράμερ ήταν το line-up τους, και μπορώ να πω πως δεν ένιωσα πως έλειπε κάτι. Ο τυπάς πίσω από τα ντραμς έκανε τα κύρια φωνητικά στο σύνολο των τραγουδιών, αλλά όλοι βοηθούσαν στα ρεφραίν με δεύτερες φωνές, όπως «Α» και «Ο» τραβηγμένα, πράγμα που σου έδινε ακόμη περισσότερο αυτό το feeling των ‘70s. Το κύριο χαρακτηριστικό της μπάντας μπορεί να αναφερθεί ότι είναι η 12χορδη κιθάρα, η οποία έδινε όλες τις μελωδίες και τα σόλο στα περισσότερα κομμάτια τους. Η μπάντα από την Αθήνα έπαιξε αρκετά δικά τους κομμάτια και μάλιστα με πολύ μεγάλη διάρκεια για supporting act, γεγονός που με έκανε να το βρω κουραστικό.
 
franticv2   Με ένα διάλειμμα μισής ώρας (κι αυτό μία από τις απορίες της βραδιάς) στη σκηνή ανέβηκαν οι Frantic Five με ασορτί αμφίεση κουστουμιών, στοιχείο που προσέδωσε μια αίσθηση ομοιομορφίας στην μπάντα και ήταν κάτι που άρεσε σε πολλούς! Δεν άργησαν να ξεσηκώσουν τον κόσμο παίζοντας δυνατά σε ένταση κομμάτια με τον τραγουδιστή κυριολεκτικά να ‘ουρλιάζει’ μέσα στο μικρόφωνο. Συνέχισαν την εμφάνιση τους στις ίδιες εντάσεις, με εξαίρεση ένα κομμάτι που μας παρουσίασαν ως instrumental (αν και αμφιβάλλω, μιας και ο τραγουδιστής συνέχισε να φωνάζει…). Παρουσίασαν ένα live που τα είχε όλα, ρυθμό, ένταση, διαφορετικότητα και ο κόσμος φάνηκε να το εκτιμάει, μιας και δε σταμάτησε να χορεύει σε όλη τη διάρκεια της εμφάνισης τους.
 
franticv3   Όσον αφορά το θέμα του ήχου, το άφησα εσκεμμένα για το τέλος μιας και ήταν το πιο σημαντικό για μένα και αυτό που καθόρισε τουλάχιστον τη δική μου βραδιά που πήγα να παρακολουθήσω αυτό το live. Δυστυχώς, αυτός ήταν άκρως απογοητευτικός και για τις δύο μπάντες. Όχι απλά υπήρχαν ένα-δύο πράγματα τα οποία ήθελαν φτιάξιμο, αλλά ως σύνολο το αποτέλεσμα ήταν ενοχλητικό. Ως φαν αυτού του είδους της μουσικής καταλαβαίνω πως το να ανεβάσεις την ένταση είναι κάπως σημαντικό, ώστε να δώσεις αυτό το παραπάνω ηχόχρωμα (γιατί τι είναι το garage rock χωρίς λίγη φασαρία, βλέπε psychobilly). Αλλά το να τινάξεις τα ηχεία και να τα κάνεις να σφυρίζουν από το συνεχόμενο feedback σε κάθε δύο κομμάτια, το βρίσκω άκρως ενοχλητικό. Σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητώ τις μουσικές ικανότητες και των δύο συγκροτημάτων, αλλά αυτό που παρακολούθησα ήταν κάτι τελείως διαφορετικό από την φημολογία, που επικρατεί κυρίως γύρω από το όνομα των Frantic Five και τις καλοστημένες live εμφανίσεις τους. Κρατώ βέβαια ακόμη τις επιφυλάξεις μου και σκέφτομαι ότι τα ίδια κομμάτια πιθανόν να είναι απίστευτα όμορφα αν τα ακούσεις με διαφορετικό ήχο, αλλά για μένα αυτό που μετράει στη μουσική είναι πάντα η live εκτέλεση των τραγουδιών μιας μπάντας και πως θα την προσαρμόσουν στην ακουστική του stage. Σε αυτό το πλαίσιο, για μένα απέτυχαν… Δεν με ενόχλησαν τόσο οι υψηλές νότες του frontman (που σχεδόν ούρλιαζε) όσο ότι το αποτέλεσμα ήταν ένας μπερδεμένος ήχος από όργανα και φωνητικά, που δεν σου επέτρεπε να ξεχωρίσεις από που προέρχεται. Έχοντας στο νου ότι όλοι οι μουσικοί έχουν και τις ‘κακές’ στιγμές τους, θα ήθελα πολύ να τους ξαναδώ σε ένα καλύτερο ηχητικά μουσικό περιβάλλον.
 
franticv4   Τέλος, αυτό που μου έκανε εντύπωση, για μία ακόμα φορά, σε live εμφάνιση ελληνικής μπάντας, είναι ο κόσμος που φαίνεται τα μην πτοείται (ή να μην τα αντιλαμβάνεται) από τα ηχητικά προβλήματα του κάθε venue και ανενόχλητος συνεχίζει να χορεύει διασκεδάζοντας σε όλη τη διάρκεια του live. Δε ξέρω αν αυτό είναι καλό ή κακό, αλλά έχοντας το παρατηρήσει και σε άλλα ανάλογα θορυβώδη live, συνεχίζω να πιστεύω ότι στο ελληνικό κοινό αρέσει το «ντάμπα ντούμπα».
 
Κείμενο: Χριστάκης Kelfecil Κωνσταντίνος
Φωτογραφίες: Γιάννης Γκίκας

 

 

Συναυλίες

Facebook Comments