Συναυλίες

Fates Warning, Need LiVE @ Gagarin205

 
   Οι Fates Warning κατέχουν μια εξέχουσα θέση στην ιδιαίτερη λίστα των συγκροτημάτων που αγαπήθηκαν από το ελληνικό κοινό. Μια αγάπη που αποδεικνύεται περιοδικά εδώ και τρεις περίπου δεκαετίες και αναζωπυρώνεται με κάθε τους εμφάνιση. Οι FW χαρακτηρίζονται άλλωστε από την απουσία εφησυχασμού και από μια ακατανίκητη δίψα για νέα δημιουργία. Με το “Theories Of Flight” να έχει ήδη κατακτήσει το παγκόσμιο Progressive κοινό και να έχει ενσωματωθεί απόλυτα στην ιστορία της μπάντας, το Gagarin γέμισε από παλιούς και νέους οπαδούς.
 
   Η βραδιά ξεκίνησε με μια μπάντα που έχει κερδίσει το σεβασμό μου από τη στιγμή που επέλεξε να κινηθεί σε πολύ δύσβατα μουσικά μονοπάτια και πολύ ακραίους progressive πειραματισμούς, οι οποίοι μέσα στα χρόνια εξελίχθηκαν στην σημαντικότερη ίσως ελληνική δήλωση σε αυτό το μουσικό ύφος. Με μια εκπληκτική νέα δουλειά στο προσκήνιο οι Need ανεβαίνουν στη σκηνή με τον Jon V. (φωνητικά) να θυμίζει με τις ενδυματολογικές του επιλογές μια απίθανη παρουσία της μπάντας ως support στους Jon Oliva’s Pain το 2010.
 
fates633
   Δυστυχώς τα ίδια τα παιδιά γνωρίζουν ότι το είδος που υπηρετούν έχει μια σαφέστατη ιδιαιτερότητα ως προς την Live κυρίως απόδοσή του. Απαιτεί εξαιρετικό εξοπλισμό, πολύ προσεγμένη ηχοληψία και απίστευτη συγκέντρωση κατά την ώρα εκτέλεσης. Οι Need έπασχαν και σε πολλά σημεία εξ αυτών.

   Ο καθένας μπορούσε να διακρίνει το επίπεδο των συνθέσεων και τη δυναμική των μελών, αλλά ένας ανούσιος υπερβάλλων ζήλος δεν συνηγόρησε στο τελικό αποτέλεσμα που θα περίμενε κάποιος από μια μπάντα τέτοιων δυνατοτήτων. Οι επιλογές κυρίως στο θέμα των κιθαριστικών εφέ, αλλά και των εντάσεών τους σε σχέση με το υπόλοιπο σύνολο, δεν επέτρεψαν σε καμία στιγμή να διακρίνει κάποιος μια ομοιογένεια, που θα ήταν το απόλυτο όταν προσπαθείς να αλλάζεις ρυθμικά σχήματα σε κάθε κουπλέ. Τα εξαιρετικά φωνητικά του Jon V. αλλά και οι πανέξυπνες μελωδικές προσεγγίσεις του Anthony στα πλήκτρα δεν κατάφεραν να φτάσουν στα αυτιά μας στην ολότητά τους, όπως συνέβη άλλωστε και με τα δεύτερα φωνητικά της Μίνας Γιαννοπούλου.

   Οι Need μας έχουν αποδείξει ότι μπορούν να κερδίσουν τον οποιονδήποτε με τη σκηνική τους παρουσία και την αρτιότητα που μπορούν να προσφέρουν. Αυτή τους η εμφάνιση νομίζω ότι είναι απλά μια παρένθεση συνειδητοποίησης που θα μας χαρίσει εξαιρετικές στιγμές στη συνέχεια.
 
   To “From The Rooftops” έμελλε να είναι η πρώτη αίσθηση που είχαμε από τους “νέους” Fates Warning και τα πράγματα ξεκαθάρισαν πολύ γρήγορα. Οι τρεις τελευταίες τους εμφανίσεις στην χώρα μας μου δημιούργησαν μια ανησυχία για το γήρας της φωνής του Ray Alder. Με την είσοδο του “Life In Still Water” μπορούσες όμως να σιγουρευτείς ότι ο Ray βρίσκεται σε εκπληκτική φόρμα, ακόμα και τώρα που μιλάμε για το τέλος της φετινής περιοδείας. Το μόνο κακώς κείμενο που μας στέρησε την απόλυτη Fates Warning εμπειρία είναι η δυσκολία στην ηχητική προσέγγιση όλων των συχνοτήτων γύρω από το drum set του Bobby Jarzombek, που δεν μπορεί να μην νικά κατά κράτος την όποια μελωδικότητα της φωνής του Alder αλλά και την ευφυία πίσω από τα ρυθμικά σχήματα του Joey Vera (bass).
 
fates634
   Όλες οι παραπάνω αρνητικές στιγμές ήταν πολύ μικρές σε σχέση με το όλο οικοδόμημα που χτίζουν οι Fates Warning γύρω από ένα setlist, που έχει και πάλι σαν βάση του τα “Parallels” και “Pleasant Shade Of Grey”, αλλά ανάγει ταυτόχρονα τα τραγούδια των δύο τελευταίων albums σε κεφάλαια ίδιας σημασίας. Η παρουσία του Jim Mateos είναι πάντα καταλυτική και σταθερότατη καθ’ όλη τη διάρκεια της εμφάνισης του group. Οι ρυθμικές του προσεγγίσεις αποδίδουν στο έπακρο τη στουντιακή σκέψη των τραγουδιών και προσφέρουν κορυφαίες στιγμές, όπως η απλούστατη τεχνικά αλλά πολυπλοκότατη αισθητικά μετάβαση ανάμεσα στα κεφάλαια του “A Pleasant Shade of Gray”.

   Το να μιλήσεις για το επίπεδο αυτής της μπάντας το 2017 είναι τόσο άτοπο όσο το να μιλήσεις για την ιστορική της σπουδαιότητα. Αυτό που αποδεικνύουν και πάλι όμως είναι ότι η αμοιβαία αγάπη κοινού και συγκροτήματος χτίζεται μέσω της διάρκειας και της ειλικρινούς καλλιτεχνικής έκφρασης, που αναγνωρίζεται και γίνεται ανάγκη όλο και περισσότερο στις μέρες μας. Η τετράδα των τραγουδιών που έκλεισαν την εμφάνιση των Fates Warning θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ονειρική προσέγγιση του οπαδικού αυτιού, αν και το “Point Of View” κερδίζει στα σημεία το “Monument”, που κλείνει και το encore. Το κλασσικό πλέον sing along στο “Eleventh Hour” έχει πάψει «απλά να συγκινεί» και αποτελεί υπογραφή εμπιστοσύνης για όσα πρόκειται ακόμα να προσφέρει το φαινόμενο Fates Warning.
Μια γιορτή για το progressive, που τα όποια της μικρά προβλήματα δεν ήταν ικανά να μειώσουν ούτε στο ελάχιστο την κατ’ εμέ σπουδαιότερη εμφάνιση των Fates Warning επί ελληνικού εδάφους τα τελευταία πολλά χρόνια, αλλά και να μας κάνουν να πάψουμε να ελπίζουμε στη δυναμική μιας μπάντας όπως είναι οι Need.

Δημήτρης Μπάρμπας

Setlist
From the Rooftops
Life in Still Water
One
A Pleasant Shade of Gray, Part III
Seven Stars
One Thousand Fires
A Handful of Doubt
Firefly
The Light and Shade of Things
A Pleasant Shade of Gray, Part IX
A Pleasant Shade of Gray, Part XI
The Ivory Gate of Dreams: VII.
Eleventh hour
Point of view
Encore
Different eyes
Monument
 

Συναυλίες

Facebook Comments