Συναυλίες

loogoo

Fates Warning, Methodica LiVe @ Fuzz


   Δεκατρία ολόκληρα χρόνια, δεκατρία χρόνια απόσταση από ένα σημαντικότατο highlight της συναυλιακής ιστορίας αυτή της χώρας. Τo “Live In Athens” είχε κυκλοφορήσει το 2005, έξι χρόνια μετά το “Alive In Athens” των Iced Earth. Με διαφορά ελάχιστων ημερών οι δύο τους επέστρεψαν για πολλοστή φορά στον τόπο του καλλιτεχνικού ευτυχήματος. Και μάλιστα με τις καλύτερες προϋποθέσεις, όσον αφορά στους Αμερικάνους εκπροσώπους του prog. Η ανακοίνωση ενός διευρυμένου setlist που θα ξεπερνούσε τις δύο ώρες και η υπόσχεση για την ύπαρξη μιας ομάδας τεχνικών που θα υπέγραφε τη βεβαιότητα για την καλύτερη δυνατή ηχητική κάλυψη του γεγονότος, φάνηκε ικανή στα μάτια των περισσοτέρων Ελλήνων οπαδών να ξεπλύνουν από την μνήμη τους την περσινή ακουστική πανωλεθρία και να βρεθούν και πάλι μπροστά από τον κ. Ray Alder με θετική προδιάθεση.
 
fw18228
   Σε αυτή την περιοδεία των Fates Warning, που αποτελεί ουσιαστικά μια επέκταση και εν μέρει επανάληψη της περιοδείας για την προώθηση του “Theories Of Flight”, ξύπνησε εκ νέου η ανάγκη για την αιώνια φυλάκιση αυτών των στιγμών μέσω της ηχογράφησής τους και της κυκλοφορίας ενός live album, 25 ολόκληρα χρόνια μετά το “Still Life”.

   Οι συνοδοιπόροι των Fates Warning σε αυτό το ταξίδι μιλούν ιταλικά και ακούν στο όνομα Methodica, οι οποίοι ανοίγουν τα φτερά τους στον κόσμο του prog/power με πολλά στοιχεία ασφαλώς από τους ίδιους τους Fates Warning να αντικατοπτρίζονται στις συνθέσεις τους αλλά και στη σκηνική τους παρουσία. O MASSIMO PIUBELLI στα φωνητικά θυμίζει εξαιρετικά μια σωματική μικρογραφία του Tommy Karevik (Kamelot), ενώ φωνητικά αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη παρουσία στο μουσικό αυτό ιδίωμα. Ενδιαφέρουσες συνθέσεις και πολύ δεμένη απόδοση μέσω μιας πολύ προσεγμένης ηχητικής δομής, που ενισχύει την εκτελεστική δεινότητα των επί μέρους μελών. Η 8χορδη κιθάρα του MARCO CISCATO εντυπωσιάζει με τον όγκο της και παίζει εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στην όλη αισθητική των Methodica.
 
fw18226
   Την ολόφρεσκη αυτή πρόταση από τη γειτονική Ιταλία ήρθε ασφαλώς να διαδεχθεί η σιγουριά των προπατόρων. Η φιγούρα του Bobby Jarzombek για πάνω από μια δεκαετία κλείνει πολύ καλά τα μετόπισθεν και δίνει κάθε ευκαιρία ανάπτυξης επιθετικότητας στο δίδυμο που ηγείται της ομάδας. Ο Jim Matheos είναι ένας εκ των ομαδικότερων παιχτών του Progressive, μοιράζοντας απλόχερα όλες αυτές τις υπέροχες σολιστικές μελωδίες αλλά και τα παρανοϊκά δύσκολα στο παίξιμο ακόρντα που σκοτεινιάζουν, όποτε κριθεί σκόπιμο, την όποια εμπορική διάσταση συναντάμε στις συνθέσεις του. Μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ίδιου αλλά και των Fates Waning είναι ότι μετά από κάθε album τους τουλάχιστον δυο singles καταλήγουν δικαιότατα στη συνείδηση του κόσμου ως αναπόσπαστα μέρη των μελλοντικών setlists. Αυτό ασφαλώς, μετά από τριάντα χρόνια παρουσίας καταλήγει ένας μεγάλος καλλιτεχνικός πονοκέφαλος. Παυσίπονο, η λύση των 2 ωρών και 40 λεπτών, ενός ονειρικού συνόλου τραγουδιών, που αφήνει μόνο τους οπαδούς της νεανικής και οργισμένης πλευράς των FW ως σχετικά αδικημένους.

fw18227   Μια τέτοια εμφάνιση όμως, που ήθελε τους πάντες να βρίσκονται σε εξαιρετική κατάσταση, απόλυτα συγκεντρωμένους και συνειδητοποιημένους ως προς την ανάγκη άρτιου αποτελέσματος, δεν μπορεί να αφήνει κανένα περιθώριο προβληματισμού . Έναν χρόνο πριν η έγγραφη και δημοσιευμένη απογοήτευση του υπογράφοντος αλλά και μεγάλου αριθμού συναδέλφων για τα θέματα του ήχου και του σεβασμού προς το κοινό από τις μπάντες που μας επισκέπτονται αλλά και από τους οικείους διοργανωτές, μένει στο ιντερνετικό ντουλάπι, που θα ανοιχτεί σε ένα επόμενο, αντίστοιχα καταστροφικό για την ακουστική μας ακεραιότητα, γεγονός. Η μόνη ακόμα ανεξήγητη για εμένα ηχητική προσέγγιση των “σημαντικών” συναυλιακών γεγονότων στην χώρα μας αφορά στο θέμα της έντασης. Αυτή η αντίληψη ότι τα τελούμενα επί σκηνής οφείλουν να βιώνονται μόνο στα όρια της κώφωσης είναι αρχικά καταστροφικό για την πιο λεπτομερή παρακολούθηση των μουσικών στοιχείων, που αποκαλύπτονται στη ζωντανή απόδοση ενός τραγουδιού και εν συνεχεία, αλλά πρωτίστως ιεραρχικά, επικίνδυνο για την υγεία όσων βρεθούν λίγο πιο κοντά στις “πηγές” του ήχου.

   Ο Ray Alder, με μια μικρή υποστήριξη στο θέμα της αποστήθισης και απόδοσης των στίχων (πολύ συχνή πρακτική όταν ηχογραφείται μια συναυλία), βρέθηκε σε μια εξαιρετική βραδιά και μας παρουσίασε ένα εύρος φωνητικό που είχαμε χρόνια να το “χαρούμε” στην ολότητά του με τέτοια καθαρότητα. Η πηγή ισορροπίας όμως για τους Fates Warning σε αυτή τους την περιοδεία είναι ο Mike Abdow, που κάνει καταπληκτική δουλειά ως “session” κιθαρίστας καθώς ενσαρκώνει άριστα όλα εκείνα τα στοιχεία που προκαλούν μια αίσθηση πληρότητας σε σχέση με τις στουντιακές εκτελέσεις τραγουδιών, όπως το 14λεπτο “And Yet It Moves”, που ανυπομονώ να ξαναβιώσω μέσω της επίσημης κυκλοφορίας .

    Αυτή η ιδιαίτερη για πολλούς λόγους παρουσία των FW στην Αθήνα έμελλε να είναι ίσως η σπουδαιότερη εδώ και πολλά χρόνια. Είναι σαφές ότι ο χώρος τέλεσης αυτή τη φορά ήταν φιλικότερος ως προς την ηχητική απόδοση του μεγαλύτερου μέρους της ιστορίας των FW. Τα “Α Pleasant Shade Of Gray” και “Parallels” έχουν πάντα την τιμητική τους, αλλά οι αντιδράσεις του κόσμου σε τραγούδια όπως το “Seven Stars” και το “Firefly” αποδεικνύουν ότι οι FW δεν είναι μια μπάντα που καπηλεύεται μόνο την Ιστορία της, αλλά συνεχίζει το χτίσιμο μεθοδικά. Αυτό το live album που αναμένεται, θα μας θυμίζει για πάντα αυτό ακριβώς. Ότι 25 χρόνια μετά το “Still Life” οι FW διατηρούν ένα υψηλότατο επίπεδο σκηνικής παρουσίας και απόδοσης. Ιδιαίτερα τυχεροί λοιπόν όσοι, μέσω της παρουσίας τους, έβαλαν το λιθαράκι τους σε αυτή την γέφυρα των δύο εποχών.
 
Δημήτρης Μπάρμπας
 
Methodica Setlist
Destruction of Idols
When I Fell Out of the Sky
The Angel Lies Dying
A Trick
The Lord of Empty Spaces

Fates Warning Setlist
From the Rooftops
Life in Still Water
One
A Pleasant Shade of Gray, Part III
Pale Fire
Seven Stars
SOS
Pieces of Me
Firefly
The Light and Shade of Things
Wish
Another Perfect Day
The Ivory Gate of Dreams: IV. Quietus
And Yet It Moves
Nothing Left to Say
The Ivory Gate of Dreams: VII. Acquiescence
Still Remains
The Eleventh Hour
Point of View
 
Encore:
Falling
A Pleasant Shade of Gray, Part IX
Through Different Eyes
Monument
Eye to Eye
 

Συναυλίες

Facebook Comments