Συναυλίες

loogoo

Exomnia, Saddayah, Spit The Blood, Okwaho LiVE @ Crow

 
   Η Αθήνα και συγκεκριμένα το Crow φιλοξενεί τέσσερις μπάντες που παίζουν με δύναμη, που έχουν τη φράση «Ξύλο μόνο» συνυφασμένη με τα μουσικά μοτίβα τους, που έχουν έλθει να παίξουν τα τραγούδια τους τίμια και με σκοπό να ξαναέλθουν. Και όσοι τους τιμήσατε είστε άξιοι συγχαρητηρίων. Ξεκίνημα με τους Okwaho από την Αθήνα, οι οποίοι Doomάρουν με τρομερό γρέζι και διάθεση για supeRock (είπαμε, ο όρος Stoner δεν τιμά καθόλου τον κόπο, την έμπνευση και τη μαεστρία αυτών των συγκροτημάτων και θα τον πολεμήσουμε όπως μπορούμε). Το γαργαριστό παίξιμο και το σθένος με το οποίο οι τρεις τους αναμετρώνται με χορδές και δέρματα είναι χαρακτηριστικά του σχήματος και δη σήματα κατατεθέντα και ο κόσμος που βρίσκεται μέσα στα κύτη του κορακιού απολαμβάνει και χτυπιέται κατά βούληση. Το εντυπωσιακό τελείωμα με την επιβράδυνση του κομματιού σε σημεία πιο Doom και από εκείνα που πιθανώς να έχετε ονειρευτεί, ήταν η καλύτερη αφορμή για χειροκρότημα.
 
okwaho1911
   Οι επίσης Αθηναίοι Spit The Blood έπονται. Η εισαγωγή τους είναι η εισαγωγή των “Thundercats”! Χαμογέλασα, σκέφτηκα τα καλύτερα και περίμενα. Ξύλοοοοοοοοοοοοοοοοοο! Thrash καργαριστό, δεκαετίας ’80 παρακαλώ, έτσι όπως έχει αποδοθεί από τα θηρία και έτσι όπως γουστάρει η μπάντα να αποδίδεται. Ξυραφιστές κιθάρες, άγρια φωνητικά, φρενήρεις ρυθμοί και το κοπάνημα καλά κρατεί. Η μπάντα απευθύνθηκε στο κοινό ουκ ολίγες φορές και η εξωστρέφεια οδήγησε σε τραγούδια που έκαναν πολλούς λαιμούς και σβέρκους να ταλαιπωρηθούν, προς τέρψιν των αυτιών. Κλείσιμο με ένα μέρος του “Orion”, το οποίο μας έκανε να θαυμάσουμε ακόμα περισσότερο.
 
spit1944

   Οι Exomnia από τη Θεσσαλονίκη είναι μία μοντέρνα Deathιάρικια και εντελώς μα εντελώς μελωδική μπάντα. Διάφορα θέματα μπλέκονται και μας δίνουν ένα ηχηρό, ζωντανό και απόλυτα τεχνικό αλλά και χύμα αποτέλεσμα. Η φωνή φτύνει τους στίχους, οι εκτελέσεις είναι δίσκος, κάτι που βρίσκει απόλυτα εναρμονισμένους όλους εμάς τους θεατές. Το τεχνικάτο είναι στο αίμα τους και η εξωτερίκευση είναι για τη μπάντα το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο.
 
exomnia1988

   Saddayah on stage. Η Ρουμανία μας έστειλε ένα από τα καλύτερα Death Metal τέκνα της και εκείνα φρόντισαν να επικοινωνήσουν την ταυτότητά τους με τον καλύτερο τρόπο. Βαρβατίλα και ανίερη καφρίλα στις συνθέσεις, παιγμένες με τέτοιο τρόπο που θα ξερίζωναν και δάσος ολόκληρο! Οι τυπάδες είναι ταγμένοι σε αυτό που κάνουν, δεν έχουν κανένα θέμα να παίζουν για ώρες το αγαπημένο του μοτίβο, το οποίο ξύνει για τα καλά. Για την ακρίβεια θα έλεγα ότι σκάβει. Πολλή δυνατή μπάντα, πολύ δυναμικό το στυλ της, ελπίζω να ξαναδούμε τα παιδιά πολύ σύντομα.
 
saddayah1988
   Για τον επίλογο κρατώ μόνο τα καλύτερα. Τέσσερις μπάντες που έπαιξαν, που τίμησαν τους εαυτούς τους και τους παρευρισκόμενους. Όσον αφορά την προσέλευση του κόσμου, θα επαναλάβω ό,τι έχουν πει πολλά παιδιά που ασχολούνται με το χώρο, παρακολουθώντας και γράφοντας, θα επαναλάβω και ό,τι έγραφα πριν από πέντε και δέκα χρόνια. Ο Έλληνας ΔΕΝ πάει σε συναυλίες. Δεν είναι στην κουλτούρα του. Μόνο μερικά «ονόματα» και εκεί τελειώνουν όλα. Καμία στήριξη στις ελληνικές μπάντες, καθόλου φιλότιμο στη μάχη που δίνουν τα συγκροτήματα για να κυκλοφορήσουν και επικοινωνήσουν τη μουσική τους. Ο Έλληνας προτιμά να ακούει τα ίδια και τα ίδια, σε κονσέρβα μάλιστα, χωρίς να ασχολείται με τους νέους δημιουργούς και τις νέες προσπάθειες και – κατά τα άλλα – γκρινιάζει που δεν γίνονται αρκετά LiVE στη χώρα μας… Ναι, είναι αστείο και ναι, θα το λοιδορούμε με όλες μας τις δυνάμεις. Και επειδή βλέπω κάτι χεράκια να σηκώνονται εκεί στο βάθος και κάτι προσωπάκια να προσφεύγουν σε οικείες γκριμάτσες, να πούμε κι αυτό το τελευταίο. Ναι, όσα παιδιά γράφουν για περιοδικά τα θεωρείτε αυτόματα «Τσαμπατζήδες πολυτελείας». Είστε ευπρόσδεκτοι να δείτε τη συλλογή εισιτηρίων μου, να αθροίσετε τα καταβληθέντα ποσά και μετά συζητάμε για το πόσα απίδια βάνει ο σάκος. Από την άλλη πάλι… Αυτός που πάει με πρόσκληση έχει κι ένα έργο. Να γράψει, να φροντίσει να δημοσιευθεί και μάλιστα σε εύλογο χρονικό περιθώριο. Ξέρετε πόσοι μα πόσοι έχουν αρνηθεί να συμμετάσχουν στο περιοδικό, αντιδρώντας στην πρακτική των παραπάνω, λέγοντας πως «Είναι ασφυκτικό όλο αυτό»; Πολλοί περισσότεροι από εκείνα τα χεράκια και εκείνα τα προσωπάκια. Πολλά μπράβο στους διοργανωτές, πάντα επιτυχίες στα παιδιά που παίζουν και καλή αντάμωση!

Κώστας Κούλης
 
saddayah1944
 

Συναυλίες

Facebook Comments