Συναυλίες

loogoo

Exodus, Obituary, Heathen, Homo Iratus

Principal Club Theater
Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012

   exodus-band-2009Έχουν περάσει 3 μέρες από τη συναυλία και τα… παράσημα είναι ακόμα εδώ. Δύο γρατσουνιές στην πλάτη, μία μελανιά στον αγκώνα, πιασμένος λαιμός από το headbanging, και ένα κατεστραμμένο κλειδί. Πάλι καλά. Αυτό που ζήσαμε όσοι τυχεροί ήμασταν στο μοναδικό αυτό live, μπορεί να περιγραφεί με μία μόνο λέξη: ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ! Περισσότερες από πέντε ώρες ασταμάτητου moshing, stage diving και crowdsurfing σε μία συναυλία που νομίζω ότι θα μείνει αξέχαστη σε όλους. Συναυλία είπα; Λάθος. Αυτό δεν ήταν μία απλή συναυλία, αλλά ένα χορταστικό thrash και death φεστιβάλ. Και μάλιστα όχι όπως τα κλασικά φεστιβάλ, όπου οι headliners έχουν τη μερίδα του λέοντος στον χρόνο με τα υπόλοιπα group να λειτουργούν ως support. Εδώ μπορεί οι Exodus να ήταν το πρώτο όνομα αλλά οι δύο εκλεκτοί συνοδοιπόροι έπαιξαν περίπου τον ίδιο χρόνο. Από 90 λεπτά έπαιξαν οι Heathen και οι Obituary και 100 λεπτά περίπου οι Exodus σε μία βραδιά που ξεκίνησε λίγο μετά τις 7 το απόγευμα και ολοκληρώθηκε λίγο μετά τις 1.30 «ταξιδεύοντας» τους thrashers στις μεγάλες ημέρες και νύχτες του Bay Area και τους deathsters στις αντίστοιχες της Florida. Έπος!

   Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Την μεγάλη βραδιά άνοιξαν οι Θεσσαλονικείς Homo Iratus, οι οποίοι δεν είναι άγνωστοι στους fan του εγχώριου, και όχι μόνο, death metal. Πολύ δυνατοί στη σκηνή, με συμπαγές ήχο έδωσαν το έναυσμα για το… πάρτυ. Για περίπου 45 λεπτά απέδειξαν γιατί θεωρούνται ένα από τα καλύτερα ελληνικά συγκροτήματα του είδους. Με μεγάλη διάθεση και πολύ καλές συνθέσεις ήταν το ιδανικό… πρελούδιο.

   378 photoΑκολούθησαν οι Heathen, ένα από τα ιστορικότερα συγκροτήματα του thrash metal που λόγω διαφόρων προβλημάτων κατάφεραν να ηχογραφήσουν τρεις μόλις δίσκους. Η εμφάνισή τους ήταν εξαιρετική, αν και δεν απέφυγαν κάποια προβλήματα με τον ήχο. Τα περισσότερα κομμάτια που έπαιξαν προέρχονταν από τον τελευταίο τους δίσκο, το εξαιρετικό “The Evolution of Chaos” ενώ τα υπόλοιπα επτά old-school ήταν από τους δύο πρώτους τους δύο δίσκους-“Breaking the Silence” και “Victims of Deception”-από την δεκαετία του ’80. Αν και όλη η μπάντα έπαιξε σε υψηλό επίπεδο, πρέπει να γίνει ειδική μνεία στον εκπληκτικό κιθαρίστα Lee Altus ή αλλιώς τον κύριο… δύο σε ένα. Το γράφω αυτό γιατί ο Altus είναι και ο κιθαρίστας των Exodus και θα ξανάβγαινε στη σκηνή αργότερα αυτή την κολασμένη βραδιά. Η ποιότητά του είναι αναμφισβήτητη, αλλά στη σκηνή έδειξε πραγματικά την αξία του. Αψεγάδιαστος, βοήθησε με τα lead κιθαριστικά του θέματα και την άψογη τεχνική του να αναδειχθούν και οι υπόλοιποι. Πολύ περισσότερο καθώς μιλάμε για μία μπάντα που παίζει τραγούδια μεγάλης διάρκειας που συνήθως υπερβαίνουν τα έξι και επτά λεπτά (το No Stone Unturned διαρκεί πάνω από 10 λεπτά)! Πολύ καλός και ο τραγουδιστής David White, είχε συνεχή επαφή με το κοινό, και αποκάλυψε μάλιστα ότι κάποια τραγούδια της συναυλίας θα συμπεριληφθούν στον επόμενο δίσκο τους που θα είναι live. Οπότε μιλάμε πραγματικά για ιστορική βραδιά! Ήταν άλλωστε φανερό ότι απολάμβαναν και οι ίδιοι την αγάπη του κόσμου.

   176649Επόμενοι στη σειρά ήταν οι φοβεροί και τρομεροί Obituary. Εξηγούμαι ευθύς εξαρχής για να μην παρεξηγούμαι. Δεν είμαι fan της death σκηνής, πλην ελαχίστων συγκροτημάτων. Στο live πήγα κυρίως για τους Exodus και τους Heathen και αυτός ήταν και ο κανόνας το βράδυ της περασμένης Παρασκευής, δηλαδή κάποιοι να έχει έρθει κυρίως για τους Obituary και άλλοι για τους επίλεκτους εκπροσώπους της thrash σκηνής. Ένα πράγμα θα σας πω. Μετά από αυτό που είδα, οι Obituary μπήκαν στη λίστα των μετρημένων death σχημάτων που μπορώ να ακούσω. Η εμφάνισή τους ήταν σαν γροθιά στο στομάχι. Απίστευτη δύναμη, φοβερή τεχνική! Ο τραγουδιστής John Tardy κατάφερε να πετύχει αυτό που μόνο ο συγχωρεμένος Chuck Schuldiner νόμιζα ότι μπορεί να κάνει. Να τραγουδάει με μανία αλλά την ίδια στιγμή και απόλυτα καθαρά, έτσι ώστε να καταλαβαίνεις ακόμα και τους στίχους. Έμεινα με το στόμα ανοιχτό βλέποντας και νιώθοντας την ωμή δύναμη που εξέπεμπαν ο Trevor Peres στην κιθάρα και ο Terry Butler στο μπάσο, που άλλα συγκροτήματα θα χρειαζόταν δύο κιθάρες και ενδεχομένως άλλα τόσα μπάσα για να το καταφέρουν. Και καθόμουν αποσβολωμένος από το τρομερό παίξιμο του Donald Tardy στα τύμπανα. Μου έκανε επίσης μεγάλη εντύπωση το ότι δεν άφηναν σχεδόν καθόλου κενό από το ένα τραγούδι στο άλλο, αλλά αντίθετα έπαιζαν «μονορούφι». Πραγματικός οδοστρωτήρας! Ο ήχος τους ήταν πολύ καλός, καλύτερος από τους Heathen, και οι fan τους νομίζω ότι έμειναν απόλυτα ευχαριστημένοι από την εμφάνισή τους.

   exodusΚαι φτάνουμε στην μεγάλη στιγμή της βραδιάς. Από τα ηχεία έχει αρχίσει να παίζει η εισαγωγή του “The Last Act Of Defiance”, ο κόσμος έχει πυκνώσει και αρχίζει να παραληρεί και στη σκηνή εμφανίζονται οι Exodus. Αυτό ήταν! Για την επόμενη μία ώρα και 40 λεπτά η έκκριση αδρεναλίνης και τεστοστερόνης χτύπησε κόκκινο. Με δύο μέλη από την αρχική τους σύνθεση, πίσω στις αρχές των ‘80s τον κιθαρίστα Rick Hunolt και τον ντράμερ Tom Hunting και τον Rob Dukes σε μεγάλα κέφια, οι Exodus έσπασαν κόκκαλα! Παίζοντας τη μία κομματάρα μετά την άλλη έδειξαν γιατί παραμένουν ένα από τα καλύτερα thrash σχήματα παγκοσμίως. Το κιθαριστικό δίδυμο Hunolt-Altus (από τα καλύτερα που έχω παρακολουθήσει ποτέ) εκτόξευε χωρίς έλεος τα δολοφονικά riffs που καθιέρωσαν τους Exodus, ο Hunting έπαιζε σαν μανιασμένος τα τύμπανα, ενώ σε αυτή την ομοβροντία ο Jack Gibson έμοιαζε ο πιο… αδικημένος καθώς το μπάσο δεν ακουγόταν τόσο καθαρά και δεν έχει ούτως ή άλλως τον βασικό ρόλο στη μουσική των Exodus. Ειδικά πάντως ο Hunolt έμοιαζε να το απολαμβάνει σαν μικρό παιδί, δείχνοντας ότι το… αίμα νερό δεν γίνεται. Θυμίζω ότι ο ιστορικός κιθαρίστας του group έχει αποχωρήσει εδώ και χρόνια, και έπαιξε εκτάκτως στη συναυλία της Θεσσαλονίκης, μιας και ο Gary Holt αυτή την περίοδο αντικαθιστά τον Jeff Hanemman στην περιοδεία των Slayer, γιατί ο τελευταίος πάσχει από μια σπάνια δερματική ασθένεια που προήλθε από δάγκωμα αράχνης!

   Exodus05Άφησα επίτηδες τελευταίο τον Dukes. Νομίζω ότι η επιλογή των Exodus για την θέση του τραγουδιστή, μετά τον θάνατο του μεγάλου Paul Baloff και την οριστική αποχώρηση του Steve Souza, δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερη. Τόσο η χροιά της φωνής του, που «κολλάει» πολύ με τα τραγούδια τους, όσο και η σκηνική του παρουσία αποτελούν τα καλύτερα εχέγγυα. Ο τύπος είναι πραγματικός ογκόλιθος στη σκηνή. Και αυτός, όπως και οι υπόλοιποι Exodus έδειχναν να ευχαριστιούνται πολύ τη συναυλία και ένας βασικός λόγος ήταν η ανταπόκριση του κοινού. Πολλές φορές περιέστρεφε τον δείκτη του δακτύλου του, δίνοντας το σήμα για το κλασικό mosh αλλά νομίζω ότι δεν ήταν απαραίτητο. Και να μην το έκανε πάντως ο κόσμος θα έπαιρνε… πρωτοβουλία. Το αναγνώρισε και ο ίδιος αρκετές φορές στη διάρκεια της εμφάνισής τους, δίνοντας τα εύσημα στους fan.

   exodus logoΤα τραγούδια που έπαιξαν οι Exodus από την πρώιμη περίοδο τους είναι πραγματικά κλασικά! Τα “Piranha”, “Brain Dead”, “A Lesson in Violence”, “And Then There Were None”, “Bonded By Blood” ακούστηκαν το ίδιο φρέσκα και δυνατά όπως και πριν από 15 περίπου χρόνια που κυκλοφόρησαν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα κομμάτια της δεύτερης περιόδου τους υστέρησαν. Τα δύο τελευταία κομμάτια του live ήταν το “Toxic Waltz” και το “Strike Of the Beast”. Στο τελευταίο δόθηκε από τον Dukes το σήμα για το κλασικό πλέον wall of death. Το φεστιβάλ είχε τελειώσει και όλοι προσπαθούσαν να συνέλθουν από αυτό που τους… χτύπησε.

   obituary-bandΔυστυχώς, ο κόσμος δεν ήταν πολύς. Περίπου 200 άτομα βρέθηκαν στο Principal σε ένα live που πριν από όχι πολλά χρόνια θα μάζευε τον πενταπλάσιο τουλάχιστον κόσμο. Το έχω αναφέρει ξανά αλλά δυστυχώς γίνεται πλέον βίωμα (και) στις συναυλίες: Στην Ελλάδα του μνημονίου και της οικονομικής κρίσης που βρεθήκαμε ξαφνικά εν μία νυκτί, τέτοιες βραδιές έχουν καταντήσει δυστυχώς πολυτέλεια. Η τιμή του εισιτηρίου μπορεί κάτω από αυτό το πρίσμα να χαρακτηριστεί τσουχτερή, αλλά από την άλλη δεν ξέρω και κατά πόσον ο κόσμος γνώριζε ότι τα τρία συγκροτήματα θα έπαιζαν full set. Σε κάθε περίπτωση αυτό το φεστιβάλ ήταν ένα από τα καλύτερα όχι μόνο της χρονιάς που διανύουμε, αλλά γενικότερα της μεταλλικής συναυλιακής ιστορίας της πόλης. Και ήταν πραγματικά κρίμα που δεν μπόρεσαν να την χαρούν περισσότεροι.

Nίκος Κασκαράς

SETLIST-HEATHEN
1. Dying Season
2. Control by Chaos
3. Goblin's Blade
4. Open the Grave
5. Fade Away
6. Heathen's Song
7. Arrows of Agony
8. Hypnotized
9. Opiate of the Masses
10. No Stone Unturned
11. Silent Nothingness
12. Encore:
12. Mercy Is No Virtue
13. Death by Hanging

SETLIST-OBITUARY
1. Redneck Stomp
2. On the Floor
3. Internal Bleeding
4. List of Dead
5. Blood to Give
6. Chopped in Half
7. Turned Inside Out
8. Dying
9. Threatening Skies
10. By the Light
11. Find the Arise
12. Dethroned Emperor
(Celtic Frost cover)
13. The End Complete
14. Slow Death
15. 'Til Death
16. Evil Ways
17. Slowly We Rot

SETLIST-EXODUS
• The Last Act of Defiance
• Iconoclasm
• Piranha
• Shroud of Urine
• Brain Dead
• Metal Command
• And Then There Were None
• Pleasures of the Flesh
• A Lesson in Violence
• Scar Spangled Banner
• Blacklist
• Impaler
• Bonded by Blood
• Encore:
• War Is My Shepherd
• The Toxic Waltz
• Strike of the Beast

   Στα παρακάτω βίντεο, ο ήχος είναι πολύ κακός αλλά νομίζω ότι μπορείτε να πάρετε μία μικρή γεύση της μεγάλης βραδιάς.
exodus wallpaper 2007 1200x800 01

Συναυλίες

Facebook Comments