Συναυλίες

loogoo

Everlast (support: Playground Circus live) @ Principal Club Theater, Θεσσαλονίκη, 21-11-2014

 everl4
   Όταν έμαθα ότι θα φέρουν τον Everlast στην Θεσσαλονίκη κοίταξα καλά-καλά το δελτίο τύπου και δεν το πίστευα. Ο Everlast είναι σχεδόν άγνωστος στην Ελλάδα. Ακόμη κι εγώ που είχα ακούσει τη μουσική του, και μου άρεσε, δεν μπορούσα να σου πω πολλά πράγματα. Γι' αυτό έκατσα και τα έγραψα (Αφιέρωμα στον Everlast).
 
everl   Με παρελθόν στην ραπ σκηνή και με αναζητήσεις στα πιο... εξωγήινα είδη για το πολύ ευρύ κοινό, δηλαδή Country, Rock 'n' Roll και Blues, ήταν τουλάχιστον τολμηρό. Υποθέτω ότι η λογική υπαγορεύει ότι πρέπει να φέρεις κάποιο δυνατό όνομα, μαζικά γνωστό, που θα κόψει πολλά εισιτήρια χωρίς δεύτερη σκέψη. Η λογική αυτή είναι λάθος. Πλέον, η ζωντανή μουσική δεν περισσεύει για... κοινό "μαϊντανούς", που θα πάνε στο μεγάλο όνομα από περιέργεια, αλλά προορίζεται μόνο για αυτούς που αγαπούν πραγματικά τη live μουσική και θέλουν να δώσουν τα λεφτά τους εκεί που πιστεύουν ότι αξίζει, είτε γνωρίζουν το μουσικό, είτε όχι. Όχι ότι τα μεγάλα trending ονόματα δεν έχουν κοινό που τους τιμάει και τρέχει, αλλά σέρνουν πολύ μαϊντανό από πίσω τους. Ένας λόγος που καθόμαστε και γράφουμε ακόμη ανταποκρίσεις, και όχι ειδήσεις για την Καρντάσιαν, είναι να μην πας εντελώς σαν το μαϊντανό κάπου. Πάμε λοιπόν!
 
EVERLAST
 
everlast2   Με μια φράση; Ακουστικό live με μία κιθάρα, φωνητικά και πλήκτρα, τα οποία έπαιζαν πιο πολύ πιάνο παρά synths, συνοδευόμενα από την εκπληκτικά βαθιά φωνή του Everlast. (Εντελώς περιττό σχόλιο, αλλά τελευταία πιστεύω ότι οι πληκτράδες είναι το" the New Thing" στα live όπως έγραψα και σε άλλη ανταπόκριση (God Is An Astronaut live). Ο αγώνας τους δκαιώνεται,μάλλον!). Το παιδί στα πλήκτρα συνόδευε φωνητικά τα τραγούδια του Everlast, δημιουργώντας ένα μουσικό κλίμα που σε ταξίδευε στην Αμερική. Μουσική Country, και Rock 'n' Roll εναλλασσόταν με μπαλάντες και πιο δυναμικά κομμάτια.
 
   "Thanks for not Smoking" ήταν η ατάκα που επανέλαβε αρκετές φορές ο καλλιτέχνης, αφού είχε ζητήσει να περιοριστεί όσο γίνεται το κάπνισμα στην αίθουσα. Χάρηκα που το είδα να γίνεται, και ιδιαίτερα από τους γύρω μας, που εμφανώς έβγαιναν έξω να καπνίσουν και να επιστρέψουν, σε μια αίθουσα που έχει από τους πιο δυνατούς εξαερισμούς, ούτως ή άλλως. Ο σεβασμός στον καλλιτέχνη, που έχει τραβήξει και πολλά σε σχέση με θέματα υγείας, με εντυπωσίασε.
 
everl3   Σε μια μισογεμάτη αρχικά αίθουσα, που όμως γέμισε εντελώς όταν βγήκε ο καλλιτέχνης, ο Everlast μοιράστηκε μαζί μας κυρίως κομμάτια από τον καινούριο του δίσκο "The Life Acoustic" (2013), που αποτελεί και την κύρια αφορμή αυτής της περιοδείας του. Ένα από τα πιο δυναμικά νέα κομμάτια που ξεχώρισα ήταν το "Stones in my Hand" και το κλίμα που επικρατούσε θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω κεφάτo και νοσταλγικό και τη διάθεση από το κοινό με έντονη ροπή και αγάπη προς την "αμερικανιά". Όχι όμως την αμερικανιά με κάποια αρνητική έννοια, αλλά την καλή και αξιαγάπητη αμερικανιά, της Country, της Bluegrass και του Rock 'n' Roll blues. Ο Ιρλανδός, που ανέβηκε στη σκηνή να σταθεί δίπλα από ένα τραπεζάκι με Jameson και δήλωσε, κάνοντας το γαργάρα, πόσο καλό κάνει για την φωνή του, μας μετέφερε στις ΗΠΑ, όπως τις φανταζόμαστε εξιδανικευμένες. Είναι αμερικανάκι, με βερμούδα και jockey-τραγιάσκα, με τα όλα του. Και μια άψογα "στοιχειωμένη" βαθιά χροιά στη φωνή.
 
   Ο Everlast έμεινε πάνω στη σκηνή για μιάμιση ώρα, από τις 23.00. Το μαγαζί ήταν στημένο για ακουστικό live, με τον κόσμο αρχικά καθισμένο σε τραπεζάκια. Δεν κράτησε αυτό για πολύ, αφού τα κατάφερε και μας ξεσήκωσε από τις θέσεις μας. Δυνατά κομμάτια ήταν και οι διασκευές κομματιών άλλων δημιουργών, όπως του John Lennon ("Working Class Hero" ) και του Johny Cash. Δύο από τα πιο γνωστά του τραγούδια μας τα φύλαγε για το encore, όπου μας χάρισε το "White Trash Beautiful" και "What it's like".
 
   Φύγαμε γεμάτοι από τη συναυλία, και με ένα φυλλάδιο στα χέρια μας το οποίο είχε μοιραστεί σε όλα τα τραπεζάκια. Ο Everlast δεν μιλάει ελληνικά και δεν θα διαβάσει ποτέ αυτό το κείμενο (εξάλλου μόνο η μάνα μου με διαβάζει), αλλά νιώθω την ανάγκη να μοιραστώ εδώ το περιεχόμενο του φυλλαδίου, σαν ένα ελάχιστο ευχαριστώ για την βραδιά που μας χάρισε:
Διαβάστε το φυλλάδιο εδώ
playgCir
PLAYGROUND CIRCUS
 
   Πριν την εμφάνιση του Everlast ανέβηκαν στη σκηνή οι θεσσαλονικείς "Playground Circus". Γνωστές φυσιογνωμίες της πόλης, αυτό που κάνουν ξέρουν να το κάνουν καλά, δηλαδή να "ζεσταίνουν" το κοινό. Φυσικά, απ' ότι με πληροφόρησαν, δεν τους βλέπεις σχεδόν ποτέ να κάθονται στη σκηνή, αλλά το ύφος της βραδιάς του έκανε να προσαρμόσουν τα τραγούδια τους και να τα "κατεβάσουν" σε ακουστικές εκδοχές. Δύο κιθάρες, μπάσο και cajon συνόδευσαν high school rock τραγούδια. Καθόλου άσχημα, αν και πιστεύω ότι οι δυναμικές, "κανονικές" εκδοχές των τραγουδιών θα είναι πολύ καλύτερες. Προσθέστε και σε αυτό το κέφι και τη ζωντανή συνομιλία με το κοινό και θα έχετε μία πολύ "ζεστή υποδοχή" για τον Everlast. Με καινούρια δουλειά, όπως είπαν, θα ήθελα να τους ακούσω ξανά σύντομα στην "κανονική" τους έκδοση.
 
Κείμενο: Καραταγλίδου Άννα
Φωτογραφίες: Λυδία Δούκα

Συναυλίες

Facebook Comments