Συναυλίες

loogoo

Encardia

 

Encardiatop

 Encardia1  Με αφορμή την προβολή της ταινίας “Encardia: Η πέτρα που χορεύει”, το συγκρότημα Encardia πραγματοποίησε μία εμφάνιση στο Club του Μύλου. Ήμασταν εκεί για να σας μεταφέρουμε τις εντυπώσεις μας και το κλίμα που επικρατούσε.

   Οι Encardia, για όσους δεν τους ξέρουν, είναι ένα ελληνικό συγκρότημα που εμπνέεται, δημιουργεί και παρουσιάζει μουσικές και τραγούδια μέσα από την πλούσια μουσική παράδοση της Κάτω Ιταλίας. Με κιθάρες, ντέφια, ακορντεόν, φυσαρμόνικες, καστανιέτες και μαντολίνα, τραγούδια, χοροί και θρύλοι του ιταλικού Νότου ζωντανεύουν επί σκηνής και μας υπόσχονται ένα πολύ όμορφο βράδυ.

   Από την αρχή της συναυλίας καταλάβαμε ότι δεν θα ήταν κάτι συνηθισμένο. Τα μουσικά όργανα τα οποία είχαν τα μέλη του συγκροτήματος μας έδειξαν τη διαφορετικότητα τους. Ο Κώστας Κωσταντάτος με ένα είδος ντεφιού, που ονομάζονται ταμπορέλο, και το μαντολίνο, ο Βαγγέλης Παπαγεωργίου με το μπαγιάν, ή κοινώς, ακορντεόν κονσέρτου, και τη φυσαρμόνικα, ο Μιχάλης Κονταξάκης με την κλασική κιθάρα και ο Δημήτρης Τσεκούρας με το κλασικό κοντραμπάσο μας θύμιζαν πιο πολύ συμφωνική ορχήστρα. Φυσικά, η μουσική και τα τραγούδια τα οποία ερμήνευσαν δεν θα μπορούσε να έχουν πιο ταιριαστά μουσικά όργανα. Οι ταραντέλες και η πλούσια μουσική παράδοση της Κάτω Ιταλίας σχεδόν επέβαλλαν την επιλογή των συγκεκριμένων οργάνων. Ακόμα και η απουσία τραπεζιών ακριβώς κάτω από τη σκηνή για να δημιουργηθεί ένας χώρος σαν πίστα, ήταν κάτι που δεν είχαμε ξαναδεί.

Encardia2  Το πρόγραμμα που παρακολουθήσαμε περιελάμβανε τραγούδια από όλη τη δισκογραφική δουλειά του συγκροτήματος. Η αρχή έγινε με το “Agapi mou Fidella”, που στη δισκογραφία τους το ερμηνεύει ο Νίκος Πορτοκάλογλου. Ακούσαμε την  Αναστασία Δουλφή, ένα από τα ιδρυτικά μέλη του σχήματος, να ερμηνεύει ένα νανούρισμα και το τραγούδι της ξενιτιάς “Άντρα μου πάει” του Franco Corlianò, του οποίου ερμήνευσαν και πολλά άλλα τραγούδια. Λόγω εγκυμοσύνης, αναγκάστηκε και μοίρασε την ώρα της στη σκηνή και τη συμμετοχή της στο πρόγραμμα με την Ναταλία Κοτσάνη, η οποία, αν και καινούρια στο σχήμα, αντεπεξήλθε επάξια στις απαιτήσεις των τραγουδιών. Με τις βασικές φωνές των δύο προαναφερθέντων και του Κώστα Κωσταντάτου και φωνητικά από όλο το συγκρότημα μας αφηγήθηκαν την ιστορία του Μπαρμπαρόσα στο ομώνυμο τραγούδι από τον τελευταίο τους δίσκο “μηTerra”, και ερμήνευσαν πολλά ακόμα, όπως το “Tarantella di Corigliano”, το “F...ine”, το “Pizicarella” και τραγούδια από την ιταλική αντίσταση του Βορρά και το “Bella ciao”.

   Μία ευχάριστη έκπληξη της παράστασης ήταν δύο χορευτές, η Ιωάννα Μήτσικα και ο Χάρης Πεχλιβανίδης, οι οποίοι σε επιλεγμένα κομμάτια χόρευαν, είτε στους ρυθμούς του τραγουδιού, είτε στους ρυθμούς της ιστορίας που είχε να μας διηγηθεί. Χαρακτηριστικά, στο “Άντρα μου πάει” είδαμε τον σπαρακτικό αποχωρισμό του ζευγαριού επειδή ο άντρας πάει στην Γερμανία, ενώ σε άλλα τους είδαμε, να φλερτάρουν και να προσπαθεί ο άντρας να προσεγγίσει την κοπέλα, πριν χορέψουν μαζί αντικριστό, ή να χορεύουν τάνγκο και βαλς.
 
Encardiamiddle

Encardia5   Με την κλασική κιθάρα και το ακορντεόν να αναλαμβάνουν τα σολαρίσματα των κομματιών και μερικές φορές εναλλάξ, σαν να συνομιλούσαν, κύλισε η βραδιά με πολύ μελωδία και γρήγορους, ξεσηκωτικούς ρυθμούς. Η διάθεση του συγκροτήματος ήταν να ξεσηκώσει το κοινό τους, κάτι που μας δήλωσε ο Κώστας Κωσταντάτος, καλώντας τον κόσμο στην πίστα, αλλά και στους γύρω ελεύθερους χώρους, να χορέψει μαζί τους. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν θερμή. Η “πίστα” γέμισε και υπήρχαν άτομα, παρόλο που το Club του Μύλου ήταν σχεδόν γεμάτο, που χόρευαν όπου έβρισκαν χώρο. Ένα γλέντι, λοιπόν, είδαμε να λαμβάνει χώρα με άτομα από το κοινό, παρόλο που δεν ήξεραν όλοι τους παραδοσιακούς χορούς που σηκώθηκαν να χορέψουν, τους δύο χορευτές, ακόμα και μέλη του συγκροτήματος. Ο Βαγγέλης Παπαγεωργίου συγκεκριμένα, κατέβηκε από τη σκηνή και χόρευε με το πλήθος, ενώ έδινε παράλληλα το ρυθμό με τη φυσαρμόνικα. Πάνω στο γλέντι αυτό, ένα μπέρδεμα στους στίχους, συγκεκριμένα στο “F..ine”, είχε πολύ καλή αποδοχή από τον κόσμο, επιβεβαιώνοντας το κλίμα της παρέας που περνάει καλά, που είχε δημιουργήσει το συγκρότημα. Ένα διάλειμμα τετάρτου για να ξεκουραστούν οι μουσικοί και ο κόσμος που χόρευε δεν έκοψε καθόλου το κέφι. Η επιστροφή ήταν με την ίδια διάθεση και ένταση, και γρήγορα ο κόσμος επέστρεψε στην πίστα.

   Το τέλος της βραδιάς ήταν θεαματικό. Οι μουσικοί και οι τραγουδιστές άφησαν τα όργανα τους και κατέβηκαν από τη σκηνή, παίρνοντας ο καθένας από ένα ντέφι, με μόνο τον  Βαγγέλης Παπαγεωργίου να κρατάει το ακορντεόν του για λίγο ακόμα. Σαν σε γλέντι πλατείας ή πανηγύρι παραδοσιακό. Με το ακορντεόν, λοιπόν, στην αρχή, και στη συνέχεια με τα ντέφια και τον κόσμο να κρατάει το ρυθμό, μας είπαν το τελευταίο τους τραγούδι, το “Kalinifta” από τον καινούριο τους δίσκο, λέγοντας μας έτσι μία μελωδική καληνύχτα. Ένα πολύ ωραίο κλείσιμο, μίας πολύ ωραίας βραδιάς.
    
Δημήτρης Σταυρόπουλος
Φωτογραφίες : Χριστίνα Κεχαγιά


Encardiabottom

Συναυλίες

Facebook Comments