Συναυλίες

Dimlight, Meden Agan, Humayrah & Layil

 

medentop

31-3-2012 Live @ Κύτταρο Live Club, ΑΘΗΝΑ
 
   Τέσσερα ελληνικά συγκροτήματα, τα δύο πολύ γνωστά, τα άλλα δύο, για να πω την αμαρτία μου, πρώτη φορά τα έβλεπα απόψε και δεν ήξερα τίποτα γι' αυτά, είναι όμως τόσες πολλές οι μπάντες που ΔΕΝ γνωρίζω… Απ’ την άλλη πάλι, είναι το ευκταίο να βλέπεις και να μαθαίνεις καινούργιες μπάντες, σημαίνει ότι το ψάχνεις, ότι δε μένεις στατικός.

   meden0Γύρω στις επτάμισι ξεκινούν οι Layil, ένα πολύ νεανικό σχήμα, το οποίο έχει περάσει και από το Schoolwave… Τελικά το Schoolwave αποτελεί πρώτης τάξεως κατατακτήριες για να παίξεις στα μαγαζιά των «μεγάλων», το είχα δει και με τους Vietnow αυτό το σκηνικό. Δεν είναι εύκολο να περιγράψεις τη μουσική των παιδιών, πρόκειται για ένα υβρίδιο που έχει να κάνει με το Prog, τις ακουστικές αναζητήσεις, τα γκάζια και τα διπλόκασα, τα γυναικεία φωνητικά που κοιτάνε παντού, τις πριμάτες κιθάρες και την πληκτρόσφαιρα… Το ίδιο το σχήμα αναγράφει ότι είναι post/sludge/progressive, εγώ συγκρατώ τον όρο «χασιματικό», μια και η μουσική του είναι στο χάσιμο. Πολύ ενδιαφέρων drummer, με στιβαρό παίξιμο και πάθος. Θα του πρότεινα να τριγκάρει στο επόμενο live, νομίζω πάντως ότι ήδη το έχει σκεφτεί κι ο ίδιος. Υπάρχει κι ένα έκτο μέλος στη σκηνή, το οποίο παίζει δεύτερη κιθάρα, ενώ κάπου πήρε το μάτι μου κι ένα μπουζούκι. Μέσα, παίδες, η μουσική είναι μία, φροντίστε όμως, όπου δεν παίζει ο έκτος της παρέας, να μην είναι απλά παρών στη σκηνή διπλώνοντας τα χέρια γιατί δείχνει κάπως σε μας από κάτω. Η τραγουδίστρια είναι πραγματικά μια καλή περίπτωση. Στην αρχή που ψάχνεται ο ήχος «για έξω», δεν την ακούω καλά, την καλύπτουν οι άλλοι. Όταν φτιάχνουν τα πράγματα, ακούω μια όμορφη χροιά και σκέφτομαι ότι αυτή την πιτσιρίκα θα ήθελα να την ακούσω να τραγουδάει κι άλλα πράγματα, ακόμα και μπλουζιές και swing! Νομίζω ότι το ‘χει, βοηθάει το χρώμα στη φωνή… Δυστυχώς, από το ένα κομμάτι στο άλλο υπάρχουν μεγάλα κενά και το σχήμα δεν κάνει τίποτα να τα καλύψει. Δύο λόγια στο μικρόφωνο, κάτι για να μην φαίνεται τόσο άσχημα. Εκτιμώ ότι θα το φτιάξουν με τον καιρό, τους εύχομαι καλή επιτυχία.

Humayrah 4 copy   Οι Humayrah αυτή την εποχή ηχογραφούν τον πρώτο τους δίσκο, με το Φώτη Benardo μάλιστα να επιμελείται την παραγωγή. Πιτσιρικάδες κι αυτοί, με θράσος, πάθος και περισσή ενέργεια, εφορμούν γύρω στις οκτώ και είκοσι. Καφράτο Death, Αμερικανικών προδιαγραφών, με πολύ δύναμη στις κιθάρες, πολύ ξύλο γενικότερα και μια έφεση για δύσκολα μετρήματα, μονά ιδίως, tutti και Prog περάσματα. Επειδή στο δελτίο τύπου διάβασα και για Djent κι επειδή όλα αυτά εγώ τ’ ακούω βερεσέ, θα αδιαφορήσω απολύτως για τον «όρο» και θα ασχοληθώ με τα παιδιά γιατί ενδιαφέρουν πολύ περισσότερο. Παρά το γεγονός ότι τέτοιο άγριο ύφος δεν είναι καθόλου του γούστου μου, οφείλω να ομολογήσω ότι τα παιδιά τα σπάνε. Εξαιρετικά τύμπανα και πάμπολλες ιδέες, κάσες στραγάλι (τριγκαριστός, έτσι;) και ύφος που οδηγεί. Από κοντά όλα τα παιδιά, με τον τραγουδιστή να βγάζει φοβερή καφρίλα, μα φοβερή καφρίλα. Τα παιδιά πωρώνονται πολύ με τη μουσική τους και αυτό είναι πολύ εύκολο να περάσει στον κόσμο, είναι πλέον αυτονόητο. Κι εδώ πάντως είχαμε το πρόβλημα με τα κενά ανάμεσα στα τραγούδια. Καταλαβαίνω ότι τα κουρδίσματα είναι απαραίτητα, συμφωνώ να είναι όλα τακτοποιημένα πριν πάτε στο επόμενο κομμάτι, πείτε όμως και πέντε κουβέντες, βρε παιδιά! Πού είναι ο τραγουδιστής, να απευθυνθεί στον κόσμο, να παρουσιάσει τους υπόλοιπους, να κάνει ένα νταραβέρι; Ναι, είπε δυο λόγια το παιδί, αλλά με δυο λόγια δεν λύνεται το πρόβλημα… Θέλει δουλειά και είμαι σίγουρος ότι το συζητούν και στις πρόβες τους αυτό. Καλή επιτυχία και στους Humayrah και με το καλό να βγει ο δίσκος!
medenmiddle
   meden1Πήγε εννιάμισι, ε; Χαμηλώνουν τα φώτα και οι τέσσερις από τους Meden Agan βρίσκονται στη σκηνή, ντυμένοι στα μαύρα – κλασσικά πουκάμισο – και ομοιόμορφοι, με την πλάτη στο κοινό. Καλή ιδέα, μ’ αρέσουν οι χορογραφίες… Το ταξίδι ξεκινάει και η Ηλιάνα φροντίζει να μας βάλει από νωρίς στο παιχνίδι. Η φωνή της γνωρίζουμε και γνωρίζετε τι μπορεί να κάνει, όμως κάθε φορά που βλέπω αυτά τα παιδιά στη σκηνή δεν μπορώ να μην εξάρω τον τρόπο με τον οποίο τραγουδά. Τρελό βιμπράτο και πάντα κρύσταλλο! Κι επειδή καλό είναι μεν να τα παίζουμε τζετ τα κομμάτια, αλλά πρέπει κι από κάτω να γίνεται φασαρία, η τραγουδίστρια τσιγκλάει συνέχεια τον κόσμο. Προτρέπει για χειροκρότημα, ρωτάει δήθεν αθώα «Τι, μόνο αυτό;», δείχνει ανάμεσα στο κοινό, εκτοξεύει μερικές κορώνες και πάλι από την αρχή. Ο Άρης στο μπάσο, το οποίο ακούγεται βροντερό, φτύνει με οργή τα «βρώμικα» φωνητικά και ο Diman στις κιθάρες κάνει πολλή δουλειά. Άξιος αρωγός τα τύμπανα και χάρμα τα πλήκτρα, πραγματικά εντυπωσιακός ο τρόπος παιξίματος. Δεν παρατήρησα μεγάλο θέμα με τα κενά ανάμεσα στα κομμάτια, αν και σε μια-δυο φορές ξέφυγε το ζήτημα και η Ηλιάνα, μολονότι είναι γάτα σ’ αυτά, δεν το έσωσε. Στο “Somewhere” (Within Temptation) ακούω μια διαφορετική φωνή από τα ηχεία… Ρε λες…; Η Μάχη, η Maxi Nil των Visions Of Atlantis εδώ και τρία χρόνια περίπου, βρίσκεται στη σκηνή παρέα με τη μπάντα και είμαστε μάρτυρες ίσως της πιο συγκινητικής στιγμής της βραδιάς. Η Ηλιάνα μπασάρει, τραγουδάει πολύ χαμηλά και δίνει χώρο στη Μάχη, που ανεβαίνει εντυπωσιακά, για την πιάσει στη συνέχεια στα ψηλά και να βγει η διφωνία κουφέτο. Το μέλλον ανήκει στους Meden Agan και τους εύχομαι μόνο να έχουν και την τύχη μαζί τους. Ένα τελευταίο μόνο… Το συγκρότημα έφυγε από τη σκηνή γύρω στις δέκα και είκοσι για να ξαναβγεί, να παίξει ένα κομμάτι και να χαιρετήσει δέκα λεπτά μετά. Δεν ξέρω που οφείλεται αυτό, αλλά σε μια βραδιά με τέσσερα σχήματα, μου φάνηκε πολύ κάπως. Και πάλι τονίζω πως δεν ξέρω σε τι μπορεί να οφείλεται, κατά συνέπεια δεν θέλω να χρεώσω τη μπάντα με κάτι για το οποίο δεν έχω πλήρη εικόνα ή ενημέρωση.

meden4   Οι Dimlight εμφανίζονται μπροστά μας γύρω στις έντεκα. Τέσσερα άτομα στη σκηνή. Δύο κιθάρες, τύμπανα και φωνή. Μπάσο, πλήκτρα, δεύτερα φωνητικά και διάφορες πλάτες είναι προ-ηχογραφημένα και ελέγχονται ηλεκτρονικά. Επαγγελματική προσέγγιση στην είσοδο, με το crew να κανονίζει κιθάρες και να ετοιμάζει το σχήμα να βγει. Επαγγελματική νοοτροπία και από τους μουσικούς, αφού τα έσπασαν, μέχρι και πυροτεχνικά «πρόσφεραν», έχοντας μάλιστα αντίπαλο και την κούραση του κοινού. Όταν είσαι όρθιος για πάνω από πέντε ώρες, όταν το αίμα έχει πάει όλο στα πόδια σου, πρέπει να σου αρέσει πολύ αυτό που βλέπεις για να συμμετέχεις. Και άρεσε! Η φασαρία που προκαλούν οι Dimlight – με νέο drummer που παίζει σε απίστευτες ταχύτητες και που δεν μασάει με τα προβληματάκια με τα ear monitor και το «δέσιμό» τους – είναι άλφα-άλφα και τον κύριο λόγο σ’ αυτή έχει ο Invoker, ο οποίος δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω. Παρά το γεγονός ότι κάποια τεχνικά προβλήματα πρέπει να τους έσπασαν τα νεύρα, γεμίζοντας κενά το show, κάτι που έθιξαν και οι ίδιοι, παρά το ότι ένα ρημάδι «τζτζτζ» ακουγόταν όταν δεν έπαιζαν, παρά το ότι ο ήχος ήταν ένα κλικ πιο δυνατός απ’ το σημείο της απόλαυσης, ο κιθαρίστας/growlίστας δεν μας άφησε να πάρουμε ανάσα. Όταν δεν έχωνε τα κάφρικα από μικροφώνου, όταν δεν ευχαριστούσε τον κόσμο, όταν δεν αναφερόταν στους συνεργάτες του… τότε μας έδινε πληροφορίες. Οι Dimlight έχουν εδώ και καιρό σπόνσορες, έχουν endorsement. Το έχετε δει σε πολλές Ελληνικές μπάντες αυτό;

   H Sanna ακτινοβολεί. Το άσπρο μπλουζάκι της αστράφτει στο φως των προβολέων και ο ανεμιστήρας μπροστά της κάνει καλά τη δουλειά του, έτσι όπως θα το έδινε οδηγία ο ίδιος ο Vai! Είναι σε φόρμα, η φωνή της είναι σε πολύ καλή κατάσταση, η ίδια φαίνεται ότι θα διασκεδάζει πολύ και πετάει τη σκούφια της να μας πει τα καλά νέα. Οι Dimlight και οι Meden Agan θα βρίσκονται παρέα στο Βέλγιο τον ερχόμενο Οκτώβρη, για το Metal Female Voices Festival, και τους ευχόμαστε πολλή και καλή επιτυχία! Επειδή δεν νοείται βραδιά γιορτής χωρίς καλεσμένους, στη σκηνή ανεβαίνουν η Ηλιάνα, ο βιολιστής Χαράλαμπος Παρίτσης και ο Στέλιος Μαυρομάτης των Septic Flesh, σε διάφορες στιγμές της συναυλίας. Μου φάνηκε λίγο εξεζητημένο που η Sanna έκανε τον Χατζηνικολάου και από σκηνής ζήτησε να μάθει για το πώς αισθάνεται η φιλενάδα της η Ηλιάνα για τη συμμετοχή τους στο βελγικό φεστιβάλ, στρέφοντας το μικρόφωνο προς αυτή, ήταν όμως τόσο χαριτωμένο που θα προσπεράσω, φτάνοντας έτσι στον επίλογο της βραδιάς. Ο κόσμος, ο οποίος έκανε πραγματικά αισθητή την παρουσία του, χειροκροτούσε γύρω στις δώδεκα και είκοσι που τελείωσαν και οι Dimlight, ακολούθησαν άπειρες ευχαριστίες, οι οποίες δεν κουράζουν ποτέ, καλό είναι να λέγονται κι ας ξεφυσούν κάποιοι, πρόβλημά τους, και μετά κληρώθηκαν μερικά πολύ νόστιμα πραγματάκια (πετάλια, ταμπούρα, κιθάρες κτλ) για τους παρευρισκόμενους. Μία παρά είκοσι έδειχνε το ρολόι όταν έφευγα… Καλό μήνα και πάντα τέτοια!

Κώστας Κούλης
Φωτογραφίες : Σωτήρης Μαράντος
Φωτογραφία Dimlight : Κώστας Κούλης
 
Meden Agan 6 copy

Συναυλίες

Facebook Comments