Συναυλίες

Dark Tranquility, Equilibrium, Miracle Flair, 5Rand LiVE @ Piraeus Academy 117

 
dark421
 
   Κυριακή… Να ξυπνάς στις οκτώ το πρωί για να ετοιμαστείς για μια φωτογράφηση που έχεις. Να μην ξέρεις πόση ώρα θα σου πάρει γιατί πρέπει να πας και στου έξω από δω το κέρατο. Λες «Θα προλάβω να είμαι στις πέντε στο Piraeus Academy για την συνέντευξη»; Καταλήγεις να είσαι σπίιτι σου (σ. α/σ: το αφήνω σκόπιμα με πολλά γιώτα, μπας και νομίσει κανείς ότι έχουν νόημα όλα αυτά) στις τέσσερις, να κάνεις ένα μπάνιο και να φεύγεις τρέχοντας για να προλάβεις μην χάσεις το ραντεβού. Φτάνεις. Κάνεις τη συνέντευξη και περιμένεις να ανοίξουν οι πόρτες για να ξεκινήσει η συναυλία.
 
dark411
   Επτά και κάτι, μετά από ένα μικρό λιώσιμο στον ήλιο, ανοίγουν και μπαίνουμε μέσα. Λίγος κόσμος για αρχή. Στην σκηνή ανεβαίνει το πρώτο support συγκρότημα από τη διπλανή Ιταλία, οι 5Rand. Μην με θεωρήσετε πικρόχολη, κακιασμένη (όχι ότι δεν είμαι), αλλά ήταν πολύ κακό για το τίποτα. Ο ήχος thrash metal με industrial elements, με brutal και clean φωνητικά από την μπροστάρισσα Julia Elenoir, που προσπαθούσε να μοιάσει στην Alissa από τους Arch Enemy. Για τα στιλιστικά της ατοπήματα δεν θα αναφέρω τίποτα γιατί το άρθρο αυτό δεν είναι life style… Μέτρια μουσική, κακή σκηνική παρουσία, με υπερβολικό ζήλο από την τραγουδιάρα, προσπαθώντας να ξεσηκώσει το λιγοστό κόσμο που βρισκόταν εκεί. Ευελπιστώ, επειδή είναι νεοσύστατο γκρουπ, στο μέλλον να υπάρξει βελτίωση.
 
dark413
   Τη σειρά πήρε ένα συγκρότημα από την Ελβετία, γιατί πέρα από τα ρολόγια, τούτη η χώρα βγάζει κι άλλα πράγματα. Οι Miracle Flair... Modern melodic metal ο ήχος, με τραγουδίστρια γυναίκα κι αυτοί, τη Nicole Hartmann. Καλή φωνούλα, ήρεμη, χαλαρή, μέχρι εκεί. Σκηνική παρουσία χλιαρή χωρίς ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Προσπάθεια προς Lacuna Coil και Within Temptation αλλά καμία σχέση. Ήχος… δεν έδωσα κι ιδιαίτερη βάση, να με συγχωρήσετε αλλά δεν μου έκανε εντύπωση για να τους ακούσω καλύτερα. Συγγνώμη...
 
dark412
   Εννιά παρά φτάνει η ώρα. Το δεύτερο όνομα παίρνει τη θέση του στη σκηνή. Οι Γερμανοί Equilibrium. Μπάντα από το 2001, όλα αυτά τα χρόνια έχουμε ακούσει αρκετά για αυτούς… Είναι αρεστοί στην χώρα μας. Ο κόσμος, περισσότερος από πριν, αρχίζει να χτυπιέται στις νότες τους. Με καινούργιο δίσκο, τον “Armageddon”, καταφέρνουν το κλίμα γίνεται πιο ζεστό. Λίιιιγο διαφορετικός ο ήχος τους από τα προηγούμενα άλμπουμ τους. Με καινούργια στοιχεία που δεν τα έχουμε ξανακούσει από κείνους, αλλά χωρίς να χάνουν το ύφος τους, οι Equilibrium συνθέτουν ένα δίσκο με περισσότερα “σκοτεινά” τραγούδια, περισσότερα παιχνιδίσματα από τις κιθάρες και τα πλήκτρα και με τη φωνή του Robert “Robse” Dahn, το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα ευχάριστο. Δυστυχώς δεν μπορώ να θυμάμαι όλα τα τραγούδια που παίχτηκαν και λόγω ηλικίας, αλλά κι επειδή δεν υπάρχει κάπου το playlist τους. Δεν με βοηθάτε όμως έτσι, παιδιά και δεν κάνουμε δουλειά!
 
dark414
   Όταν πήγα για τη συνέντευξη δεν ήξερα με ποιόν θα μιλήσω. Συναντιέμαι με τον tour manager, το Jorge, ένα Πορτογάλο ανθρωπάκο με πολύ γλυκιά φυσιογνωμία. Ανεβαίνουμε πάνω και βλέπω να με περιμένει ο Mikael! (σ. α/σ: Γιατί, καλέ; Περίμενες κάτι λιγότερο; Τσκ-Τσκ) Οι λεπτομέρειες θα παρατεθούν στο σχετικό άρθρο της συνέντευξης, αλλά αυτό που θα πω και θα ξαναπώ είναι ότι τούτος ο άνθρωπος δεν υπάρχει! Καλοπροαίρετος, ευγενέστατος, εγκάρδιος… Να σου απαντήσει με κάθε λεπτομέρεια σε αυτό που το ρώτησες.
 
dark415
   Δέκα παρά και οι Dark Tranquility είναι στο stage. Γνώριμες μελωδίες κατακλύζουν το χώρο και το κοινό παραληρεί. Από τα πρώτα λεπτά καταλαβαίνουμε ότι θα είναι ένα πολύ καλό live! Και δεν πέσαμε έξω. Ξεκινώντας με τα Encircled, Monochromatic Stains, The Treason Wall, Forward Momentum… Ήταν αρκετά να αρχίσουμε να χτυπιόμαστε! Καλώς ή κακώς, εμείς οι φωτογράφοι έχουμε την τύχη να είμαστε μπροστά από την σκηνή και να βλέπουμε και να ακούμε τα πάντα. Μέχρι και πόδι μου ήρθε στον ώμο! (κύριε αρχισυντάκτα θέλω βαρέα – Κι εγώ το καινούργιο iPad αλλά δεν βλέπω φως). Βλέποντας τη σκηνική παρουσία του Mikael και την όρεξη και το κέφι που είχε, δεν θα μπορούσε η συναυλία αυτή να είναι χάλια. Το κακό είναι ότι όταν κρατάς την κάμερα δεν μπορείς να κοπανιέσαι, αλλά που θα μου πάει, θα βρω τρόπο!
 
dark416
   Η αγάπη του κόσμου φαινόταν, την αισθάνονταν και κάθε τόσο ευχαριστούσαν εμάς που είχαμε πάει εκεί να τους ακούσουμε. Κάθε τόσο έβαζε το χέρι στην καρδιά προς ένδειξη ευγνωμοσύνης.

   Η βραδιά συνέχισε με The Mundane and the Magic, Atoma, The Wonders at your Feet. Τραγούδια με συνδυασμό clean και brutal φωνητικά, ο Mikael τα έδωσε όλα.
Και βγαίνουν στο encore. Με το State of Trust. Ακούγαμε τη φωνή του αλλά δεν το βλέπαμε! Πού πήγε; Και η απάντηση ήρθε από τις φωνές του κόσμου. Είχε κατέβει από τη σκηνή, είχε πάει στην μέση του πλήθους και τραγούδαγε από κει! Είχε γίνει ένα με τους θαυμαστές του, που πήγαν να τον ακούσουν. Είχε γίνει ένα με τον κόσμο που τον τίμησε κι ένιωσε την ανάγκη με αυτό τον τρόπο να το ξεπληρώσει κάπως.
 
dark417
   Όλη τη βραδιά, η αλήθεια είναι ότι περίμενα ένα τραγούδι. Έλεγα «Δεν μπορεί να μην το πουν»! Όχι δε γίνεται, δεν είναι δυνατόν (Μάκης Θεός)! Και το κράταγαν για το τέλος. Misery's Crown. Αποθέωση! Δεν θέλαμε να τελειώσει. Άλλο τόσο να είχε, πάλι θα ζητάγαμε κι άλλο. Το συγκρότημα δεν πίστευε αυτό που έλαβε όπως και το είπε άλλωστε. «Το ελληνικό κοινό είναι το πιο θερμό»! Ελλάδα, αγαπητέ μου! Και πριν αποχωρήσουν ξανακατέβηκε από τη σκηνή για να χαιρετήσει όποιον μπορούσε. Ένδειξη ανθρώπου που τιμάει το κοινό του. Ξέρει ότι αυτό που είναι, εκεί που έχει φτάσει, το χρωστάει στο κοινό. Και αυτές τις μικρές πράξεις είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει για να του το δείξει.
 
dark418
   Κάνα δυο κακιούλες για το τέλος. Ο ήχος δεν ήταν ο αναμενόμενος. Πλήκτρα άλλοτε δυνατά άλλοτε σιγά. Οι κιθάρες κάποια στιγμή μπερδεύονταν. Ο φωτισμός μην πω... Ντάξει, καταλαβαίνω, αλλά παιδιά κι εμείς τη δουλειά μας θέλουμε να κάνουμε. Φτάνει αυτό το μπλε κόκκινο...

   Αλλά να μην κλείσω το άρθρο με πικρόχολα λόγια. Η συναυλία αυτή ήταν μια από τις καλύτερες που είδα φέτος. Θα ξαναπήγαινα και σήμερα κι αύριο και την άλλη εβδομάδα.
 
Μέρι την επόμενη συναυλία...
See ya round mates!
Εβελίνα Γερακίτη
 
dark419
 
Intro
(Iron Man)
1. Encircled
2. Monochromatic Stains
3. Clearing Skies
4. The Treason Wall
5. The Science Of Noise
6. Forward Momentum
7. The Mundane And The Magic
8. Final Resistance
9. Atoma
10. Force Of Hand
 
dark420
11. Icipher
12. Terminus (Where Death Is Most Alive)
13. Inside the Particle Storm
14. The Wonders At Your Feet
15. When The World Screams
16. ThereIn
Encore:
17. State Of Trust
18. Lost To Apathy
19. Misery's Crown
 
dark422

Συναυλίες

Facebook Comments