Συναυλίες

loogoo

Danger Angel, Crimson Fire, Indiana, Divide By Zero Live @ Kyttaro Live, Αθήνα, 1-12-2013

 
dangerangel01
 
   Συνήθως ξεκινάω με αναφορά σε αυτά που είδα και άκουσα – έτσι κι αλλιώς αυτό σας νοιάζει και έτσι είναι το σωστό – και στη συνέχεια γράφω κάποια παράπονα ή/και λοιπές πάρλες. Αυτή τη φορά λέω να ξεκινήσω από την ανάποδη. Δεν έχω ιδέα πόσα εισιτήρια κόπηκαν την Κυριακή το βράδυ, ο κόσμος όμως μέσα στο μαγαζί δεν ξεπέρασε τα ογδόντα άτομα, μαζί με τις προσκλήσεις. Σύμφωνοι, ο κόσμος δεν έχει λεφτά και εγώ που σας γράφω τώρα αυτά που γράφω, κι εγώ με πρόσκληση πήγα, σαν χορηγός επικοινωνίας. Σύμφωνοι, οι εποχές έχουν αλλάξει. Σύμφωνοι όμως ότι πολύς, μα ΠΟΛΥΣ κόσμος χαλάει τα λεφτά του εισιτηρίου για πλάκα σε μπύρες; Σύμφωνοι ότι πολύς μα ΠΟΛΥΣ κόσμος τρέχει όταν έρχονται οι μεγάλες μπάντες και πληρώνει εισιτήρια έξι και εφτά φορές απάνω την τιμή του αποψινού και χωρίς να το πολυσκεφτεί; Πώς είπατε; Λεφτά σας είναι και φωτιά βάνετε και τα καίτε; Ναι, μαζί σας! Σκεφτείτε όμως… Όταν ξαναγκρινιάξετε που η ελληνική σκηνή, που κάποια στιγμή είχε πέντε μπάντες της να κάνουν περιοδεία στην Ευρώπη, δεν συγκεντρώνει το απαραίτητο ενδιαφέρον, μήπως θα πρέπει να έλθει κάποιος και να σας τραβήξει το αυτί;
 
dangerangel05
 
   Και ένα δεύτερο και επίσης σημαντικό και εδώ το βουλώνω και προχωρώ στην κριτική της συναυλίας. Το έχω δει, το έχω ξαναδεί, το έχω σχολιάσει στο παρελθόν και το επαναλαμβάνω. Την επόμενη φορά που θα δω μέλη συγκροτήματος να φεύγουν πριν τελειώσει το σετ της και η τελευταία μπάντα, απλά δεν θα αναφερθώ καθόλου στο δικό τους σχήμα. Τέλος! Έπαιξες τα τραγούδια σου, πέρασες καλά και με το που τελείωσε και η δεύτερη ή η τρίτη μπάντα, πήγες να την κάνεις τσίου; Ωραία, πάνε στο καλό, εγώ θα ασχοληθώ με όσους έμειναν. Έτσι τιμάς τους ανθρώπους που σε κάλεσαν ή αυτούς με τους οποίους παίζεις μαζί και «συμπάσχεις»; Ε, κάνε μας τη χάρη λοιπόν! Εγώ γιατί έκατσα; Οι άλλοι γιατί έκατσαν; Κι αν εσύ είχες σχολείο ή σχολή την επόμενη, οι άλλοι κι εγώ δουλεύαμε. Την επόμενη φορά θα φας μαύρο και μάλιστα δαγκωτό!
 
dividebyzero   Κατά τις οκτώ και κάτι ξεκινούν οι Divide By Zero… Πολύ νέα παιδιά, πολύ φρέσκα, με το απαραίτητο τρακ αλλά και περισσό ενθουσιασμό. Γκαζιάρικια η μουσική, διακρίνω στοιχεία από παλιούς Spiritual Beggars αλλά και Rob Zombie, διακρίνω Core στοιχεία αλλά και τσαμπουκαλεμένο Μέταλ. Πραγματικά το χάρηκα που επέλεξαν να παίξουν διασκευή το “Surf Nicaragua” των Sacred Reich, δείχνει ότι έχουν ψάξει κατάτι τις ρίζες του ιδιώματος και αυτό τους δίνει ελπίδα για το μέλλον. Δεν θα εστιάσω σε λάθη ή αδυναμίες, γιατί τα παιδιά τα ξέρουν αυτά καλύτερα από μένα. Σίγουρα έχουν ηχογραφήσει την εμφάνισή τους, σίγουρα έχουν ακούσει πως έπαιξαν, σίγουρα το έχουν κουβεντιάσει. Στέκομαι στην ειλικρινή εμφάνισή τους και την ευγένεια που έδειξε ο τραγουδιστής τους από σκηνής στο κοινό.
 
Indiana   Μερικά λεπτά μετά τις οκτώ και μισή παίρνουν τη σκυτάλη οι Indiana. Και αυτοί πιτσιρικάδες, με πολύ πάθος και τσαμπουκά. Sleazάτο το μοτίβο, Ροκάρικο, με αναφορές στις μπάντες που πέρασαν από τη Hair σκηνή της δεκαετίας του ’80 (προς τα εκεί άλλωστε παρέπεμπε και το στυλ τους), αλλά και πιο Ροκ καταστάσεις. Ο ντραμίστας της παρέας είναι μόλις 14 χρονών, όπως άκουσα να λένε γύρω μου, αλλά αποτελεί πολύ καλή περίπτωση και ελπίζω να το καλλιεργήσει. Η μπάντα στέκεται με αξιοπρέπεια και… και δεν ξέρω αν θα πρέπει να τα βρίσω τα παιδιά ή να τα επαινέσω που επέλεξαν να συμπεριφερθούν σαν τους Motley Crue τριάντα-τόσα χρόνια πριν. Άφησαν το drummer να παίξει ένα μικρό σόλο, παράτησαν τα όργανα στη σκηνή, κατέβηκαν, ξανανέβηκαν, οι δυο κιθαρίστες έπαιξαν ερωταποκρίσεις, ο τραγουδιστής πήρε μια κιθάρα και έκανε χαβαλέ… Μάγκες, να παίζατε δυο ώρες και να τα κάνατε αυτά, μέσα, δεν θα έδινα σημασία. Μήπως όμως θα ήταν καλύτερα να «δαπανούσατε» αυτό το χρόνο με ακόμα ένα τραγούδι σας;
 
crimsonfire
 
   Γύρω στις εννιάμισι έσκασαν στη σκηνή οι Crimson Fire. Καλοστημένοι, προβαρισμένοι, σοβαροί, με τρελά δίκασα και πολύ εντυπωσιακά θέματα, με φωνητικά εξαιρετικής ποιότητας και υψηλών συχνοτήτων, οι άνθρωποι μας έκαναν να χαμογελάσουμε και να χτυπηθούμε. Καινούργια κομμάτια, παλιότερα, εντυπωσιακά σόλο και φοβερά δεύτερα φωνητικά. Τους γούσταρα, τους γουστάρω τώρα ακόμα περισσότερο και θέλω να τους ξαναδώ στη σκηνή. Ένα πράγμα μόνο, παίδες. Την επόμενη φορά με δεύτερη κιθάρα οπωσδήποτε στο stand, μην πάθουμε καμιά ήττα πάλι, είναι κρίμα να σπάει χορδή και να μην υπάρχει back-up… Χαλάει το κέφι και πάει το πρόγραμμα κατά διαόλου.
 
dangerangel02   Οι Danger Angel καταλαμβάνουν τη σκηνή κάπου στις ένδεκα το βράδυ. Έχουμε να τους δούμε από τον περασμένο Απρίλιο, όταν τα σπάγανε στο ίδιο μαγαζί, παρέα με τον ανυπέρβλητο Jeff Scott Soto! H πεντάδα δείχνει σε τρομερή φόρμα και δεν αργούμε να το ανακαλύψουμε κι εμείς. Μας πήρε περίπου… τρία δευτερόλεπτα, από τη στιγμή που ξεκίνησαν, να καταλάβουμε ότι θα γίνει της Τατιάνας! Δεμένοι, επαγγελματίες, άψογος ο καθένας στα καθήκοντά του και ένα μάτσο τραγουδάρες! Εντυπωσιακά και τα visual από πίσω, έδωσαν και αυτά το στίγμα τους. Το σχήμα έπαιξε και διασκευές και μας ισοπέδωσε με τα δικά του τραγούδια. Όσο για εκπλήξεις κατά τη διάρκεια του show… Αυτή τη φορά είχαν καλεσμένες δύο πολύ γνωστές κυρίες, τη Μίνα Γιαννοπούλου (Wish I Had An Angel – Nightwish) και τη Christianna των Elysion (What Have You Done – Within Temptation). Πωρώθηκε ο κόσμος, η σκηνική παρουσία των παιδιών είναι πολύ υψηλού επιπέδου. Τίτλοι τέλους γύρω στις δωδεκάμισι και κάτι και πρώτη σκέψη για τη δεύτερη μέρα του Δεκεμβρίου… «Δεν μπορεί, θα είναι και γαμώ η εβδομάδα που έρχεται»! Ευχαριστούμε όλους όσους συμμετείχαν, πολλές και καλές επιτυχίες σε όλα τα παιδιά!
 
Κείμενα και φωτό setlist Danger Angel: Κώστας Κούλης
Όλες οι άλλες φωτό: Γιώργος “Dr. P” Παπαντώνης
 
dangerangel03dangerangel04
 
dangerangel06
 
dangerangelset

Συναυλίες

Facebook Comments