Συναυλίες

loogoo

Calexico LiVE @ Ηρώδειο


   Με καινούργιο άλμπουμ που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2018, αλλά και με όλη τη δισκογραφία που τους συνοδεύει κοντά είκοσι χρόνια, οι Calexico εμφανίστηκαν στο Ηρώδειο, χαρίζοντας στο Αθηναϊκό κοινό δύο μέρες αξέχαστες.

   Η μουσική τους αποτελείται από σύνθεση παραδοσιακών latin ήχων (mariachi, conjunto, cumbia, tejano), μαζί με country, jazz και post-rock. Η μπάντα αποτελείται από τους Joey Burns (φωνητικά, κιθάρα), John Convertino (ντραμς, κρουστά), Jacob Valenzuela (τρομπέτα), Martin Wenk (τρομπέτα, ακορντεόν, βιμπράφωνο), Scott Colberg (κοντραμπάσο, μπάσο), Sergio Mendoza (πλήκτρα) και Jairo ZavalaRuiz (ηλεκτρική κιθάρα, slide κιθάρα).
 
calexico01

   Η βραδιά ήταν ζεστή, το φεγγάρι ψηλά, το Ηρώδειο έστεκε εκεί κατάμεστο από κόσμο, αλλά αγέρωχο, περήφανο για την ιστορία του και την ατμόσφαιρα που εμπνέει. Ο κόσμος μαζεύτηκε από νωρίς και οι θέσεις καλύφθηκαν σχεδόν αμέσως μέχρι και το πιο ψηλό εδώλιο. Ορισμένοι προτίμησαν να στέκουν όρθιοι στο άνω διάζωμα προκειμένου να χορέψουν ελαφριά στον ρυθμό των Calexico.

   21:15 έδειχναν τα ρολόγια όταν έκαναν την εμφάνισή τους στη σκηνή, επιλέγοντας για πρώτο τραγούδι το «Frontera». O Burns, με διάθεση χιουμοριστική και γλυκιά, καλωσόρισε το κοινό και αναφέρθηκε για το δέος που νιώθει σε αυτόν τον υπέροχο χώρο, την ιστορία του οποίου έμαθε σχετικά πρόσφατα. Μας παρότρυνε να εκφραστούμε ακόμα και μέσα από το χορό της καρέκλας, μια και δεν γινόταν να ανέβουμε στη σκηνή ή να σταθούμε όρθιοι για χορό.

   Σε όλη την διάρκεια της συναυλίας ο Burns επικοινωνούσε την ιστορία πίσω από κάθε κομμάτι που επρόκειτο να ακουστεί, την αγάπη του για τη μουσική, για τη διαφορετικότητα και την ενότητα που αποφέρει. Ο κόσμος χειροκροτούσε, γελούσε παρέα του και φώναζε από ενθουσιασμό και συγκίνηση. Όσες φορές μου δόθηκε η τύχη να απολαύσω τόσο ποιοτικές και ωραίες μουσικές δεν μπορώ να συγκρατήσω τη σκέψη πως στις νότες και τους εκφραστές τους έχει δοθεί ένα είδος μαγείας. Μια μαγεία που κάνει τον κόσμο μοναδικό και τα ετερόκλητα πλήθη να θυμίζουν ενιαίο σύνολο. Η μουσική και οι μουσικοί σκορπάνε αστερόσκονη και ελπίδα και αυτές οι συναυλίες είναι ο ναός τους, ο ιερός χώρος τέλεσης ενός μικρού θαύματος που όμως σε επιστρέφει στην πραγματικότητα πιο πλήρη και λίγο πιο ψηλό.
 
calexico02
   Η συναυλία διήρκησε δύο ώρες και στο πέρασμα αυτών ακούστηκαν πολλά υπέροχα κομμάτια όπως «The Thread that Keeps Us» (2018), το «Voices in theField» , τα «Under the Wheels», «The Town & Miss Lorraine», «End of the World With You», «Cumbia de Donde», «Stray», «Alone Again Or» και «CrystalFrontier», «Fortune Teller», και άλλα. Τη βραδιά συμπλήρωσαν οι εξαιρετικοί Έλληνες μουσικοί του συγκροτήματος TAKIM, η Ανδριάνα Μπάμπαλη με τη συγκλονιστικά μελωδική φωνή της και η υπέροχη Μόνικα. Η εκτέλεση του τραγουδιού «Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη» από την Ανδριάνα Μπάμπαλη και το Burns να κάνει δεύτερες στα ελληνικά, ήταν ένα μικρό διαμάντι στη μοναδική αυτή νυχτιά.

   Θα κλείσω το άρθρο αυτό αναφέροντας ελάχιστα από αυτά που μας θύμισε ο Burns στο Ηρώδειο, παντρεύοντάς τα με μελωδίες και νότες και αγάπη. Να είμαστε ανοιχτοί σε ό,τι καινούργιο και νέο, ακόμα και αν δεν το καταλαβαίνουμε, ακόμα και αν μας φοβίζει, γιατί δεν υπάρχουν σύνορα… μοναχά αξιολάτρευτες καρδιές και ένα ταξίδι απέραντο.
Να αφήνουμε τα παιδιά να δημιουργούν μουσική. Κάθε είδους μουσικής, δεν έχει σημασία, αρκεί να πηγάζει από τα παιδιά και την αλήθεια τους. Αυτή η αλήθεια είναι η πιο αγνή και ειλικρινής. Τα παιδιά, η μουσική και ο συνδυασμός τους ας είναι οδηγός. Καλό μας καλοκαίρι και καλή αρχή με τις παραστάσεις που έρχονται και τις συναυλίες που αναμένονται!

Χάρις Μολυβιάτη

Συναυλίες

Facebook Comments