Συναυλίες

Bullet For My Valentine, Project Renegade LiVE @ Piraeus Academy

 
   Κάθε μουσικό trend έχει το λόγο ύπαρξής του, κάθε μουσικό trend μπορεί πολύ εύκολα να καταπιεί όποιον το χρησιμοποιήσει για να κατακτήσει γρήγορα κάποια κορυφή. Οι Ουαλοί Bullet For My Valentine μετρούν ήδη 21 χρόνια εξέλιξης και προόδου. Αυτό από μόνο του είναι ένα δυνατό στοιχείο που τους φωτίζει ως εξαίρεση στο σύνολο των διαττόντων αστεριών του metalcore/heavy metal που έχουν πάρει πρόωρη σύνταξη.
 
projectrenegade19004

   Με το Piraeus Academy να γεμίζει από νωρίς και το μέσο όρο των ηλικιών να πλησιάζει τα μισά των ετών που γράφονται στην ταυτότητα των Bullet For My Valentine, οι δικοί μας Project Renegade γέμισαν κυριολεκτικά τη σκηνή. Με ένα μόλις EP (“Cerebra”, 2017) και ένα full album στα σκαριά, κατάφεραν να κερδίσουν ακόμα και τον πιο δύσπιστο παρευρισκόμενο. Με ένα ήχο ογκώδη και καθαρό, μου έφεραν στο μυαλό αρκετά στοιχεία των “πρώιμων” Slipknot και των “σύγχρονων” Avenged Sevenfold ταυτόχρονα. Με μόλις τέσσερα άτομα στη σύνθεσή τους (και κάποια βοήθεια προηχογραφημένων tracks) έδωσαν μια πληρότητα που αξίζει να εξεταστεί ενδελεχώς. Όμορφα ρυθμικά μέρη και ιδανικά για το alternative ύφος τους γυναικεία φωνητικά, δίνουν ένα αποτέλεσμα τόσο εμπορικό και “βιομηχανικό”, που δεν αφορά μόνο σε οπαδούς της αντίστοιχης σκηνής.
 
projectrenegade19003

Liber8, Pressure, Natural Born Killer, One of the Crowd, Sylar, The New Joker
 
projectrenegade19008

   Με το κοινό των BFMV να έχει ήδη μερικές απώλειες φωνητικών χορδών από τις κραυγές ανυπομονησίας, ο Matthew Tuck (vocals, guitar) με εξέπληξε αρχικά με την a la Clutch αισθητική του αλλαγή, που ίσως σηματοδοτεί και μια νέα αντίστοιχη αντίληψη περί συσχετισμού της Metalcore με τα νέα αισθητικά πρότυπα, που προκύπτουν για τους almost 40 εκπροσώπους της σκηνής. Με τα “Don’t Need You” και “Over It” από το πιο πρόσφατο album τους “Gravity”, οι BFMV έπαιξαν όλα τους τα χαρτιά από νωρίς. Με τον κόσμο να έχει ήδη κερδηθεί από την ώρα της ανακοίνωσης της συναυλίας, οι τέσσερις Ουαλοί με το Αμερικάνικο attitude κάνουν πολύ καλά αυτά που τους προτάσσει το πλαίσιό τους να κάνουν.
 
bulletformyvalentine19001

   Πριμαρισμένες κιθάρες που μονοπωλούν την ενορχήστρωση ανταγωνίζονται τα ρινικά φωνητικά και δεν επιτρέπουν πάντα στη σαφήνεια να κερδίσει έδαφος. Με μια αυτοπεποίθηση και έναν αέρα που έχουν κατακτήσει πλήρως οι BFMV, σαφέστατα και κρίνονται με βάση το γεγονός ότι είναι ένα εκ των κορυφαίων και εμπορικότερων σχημάτων της σκηνής που εκπροσωπούν. Μιας σκηνής που τους χρωστάει πολλά, καθώς συνέβαλαν στην ανανέωση του φανατικού κοινού της και στη διατήρηση αυτού του μέσου όρου ηλικίας που προαναφέραμε.
 
bulletformyvalentine19003

   Τα superhits της μπάντας έγιναν αποδεκτά με ένα ξέφρενο ενθουσιασμό, που βρήκε ανάπαυση μόνο στο ολιγόλεπτο drum solo του Jason Bowld, το οποίο οδήγησε, μέσω ενός κιθαριστικού solo, στο “Scream, Aim, Fire”, που ρούφηξε όποια φωνητική δύναμη είχε απομείνει στους οπαδούς μετά τα “Your Betrayal” και “4 Words (To Choke Upon)”. Εξαιρετικές εκτελέσεις, αντάξιες του μεγέθους του ονόματος των BFMV, με μια μικρή ένσταση. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι δύο φωνές των Tuck και Mathias (vocals, bass guitar) πρέπει να είναι πανομοιότυπες όσον αφορά την τεχνική, την έκταση, τον ηχητικό σχεδιασμό τους και την εναλλαγή των “κραυγών” και των καθαρών φωνητικών. Με αυτό τον τρόπο η μόνη επίτευξη είναι η διάρκεια στην αντοχή των δύο τραγουδιστών και όχι ασφαλώς η ενίσχυση του ηχητικού φάσματος, που σίγουρα θα έδινε μεγαλύτερο ενδιαφέρον στο τελικό αποτέλεσμα.

   Η ανυπαρξία οποιουδήποτε στοιχείου που θα μπορούσε να χαρακτηρίσει το live αυτό ως show μπορεί να θεωρηθεί ως επιλογή και εστίαση στο εκτελεστικό του θέματος, αλλά αυτό που είναι ασυγχώρητο είναι η διάρκεια αυτού του εκτελεστικού. Η μπάντα είναι υποδειγματική σε όλους τους καίριους τομείς και η ζωντανή της εμφάνιση είναι απολαυστική για τον οπαδό και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα για τον ουδέτερο θεατή, αλλά ούτε ο ένας ούτε ο άλλος μπορούν να ταυτιστούν και να “βουτήξουν” βαθύτερα στο φαινόμενο των BFMV μέσα σε μία ώρα και δεκαπέντε λεπτά. Υπάρχει ένα λεπτότατο όριο που κρίνεται ανά περίπτωση ασφαλώς, αλλά όταν κλείνεις ένα live με τα “Tears Don’t Fall”, “You Want A Battle? (Here’s a War)” και “Waking The Demon” και μετά υπάρχει έστω και ένας που δεν φεύγει χορτάτος, τότε μάλλον δεν έπιασες αυτό το λεπτό όριο πληρότητας.
 
bulletformyvalentine19005
 
   Το Piraeus Academy φιλοξένησε άλλη μια φορά ένα επαγγελματικότατο σχήμα, που κρύβει μέσα του δυο ολόκληρες γενεές ενός μουσικού κινήματος, που μένει ακόμα ζωντανό εμπορικά και ηχητικά. Ο αριθμός των παρευρισκομένων, η εξαιρετική εμφάνιση της μπάντας αλλά και η αναζωογόνηση της συναυλιακής ζωής αυτής της χώρας, που μας επέτρεψε να τους θαυμάσουμε άλλη μια φορά, είναι τα όσα κρατάμε από αυτό το βράδυ.
 
bulletformyvalentine19012
 
Don't Need You, Over It, Your Betrayal, 4 Words (To Choke Upon), Worthless, The Last Fight, Letting You Go, Scream Aim Fire, Piece Of Me, No Way Out, Suffocating Under Words Of Sorrow (What Can I Do), Tears Don’t Fall, You Want A Battle? (Here’s a War), Waking The Demon
 
Δημήτρης Μπάρμπας
Για ΟΛΕΣ τις φωτογραφίες φταίει η κυρία Αφροδίτη Ζαγγανά.
 
bulletformyvalentine19010
 

Συναυλίες

Facebook Comments