Συναυλίες

loogoo

Brian Eno, Roger Eno LiVE @ Ηρώδειο

 
   «Απόψε παίζουμε για τους θεούς» μας πληροφόρησε ο Roger Eno, όταν εκείνος και ο αδελφός του, Brian Eno, έλαβαν θέσεις για τη συναυλία τους. Φράση που θα μπορούσε επίσης να μεταφραστεί ως «Απόψε παίζουμε μπροστά στους θεούς». Σε ένα γεμάτο Ηρώδειο, τα δύο αδέλφια, παρέα με συγγενείς και μερικούς ακόμα καλεσμένους, πέντε άνθρωποι συνολικά, μίλησαν με μελωδίες και φωνές, σε ένα πάντρεμα μινιμάλ ηχητικών καταστάσεων και γεμάτου συναισθήματος.

   Πλήκτρα και πιάνο, tea for two και μερικές κουταλιές βρετανικό χιούμορ υψηλής ποιότητας συντρόφεψαν τους Eno και το κοινό, που άκουσε κομμάτια από το πρώτο τους κοινό άλμπουμ, “Mixing Colors”, το οποίο κυκλοφόρησε το 2020 και μάλιστα από τη θεόρατη και υπέρ του δέοντος επιλεκτική Deutsche Grammophon. Την ίδια χρόνια, οι δυο τους πάλι, έβγαλαν παρέα το EP “Luminous”. Πολλά από τα καινούργια τραγούδια παίχτηκαν, στο πρώτο μέρος της συναυλίας, μπροστά από ένα κοινό αρκετά ετερόκλητο, κάτι που θυμίζει ξανά και ξανά σε όλους μας ότι η μουσική είναι μία. Ευτυχώς…
 
brianeno2144

   Δίπλα στον Brian βρισκόταν συνέχεια ο πολύ-οργανίστας Peter Chilvers, συνεργάτης του εδώ και πολλά χρόνια. Ο Roger, από την άλλη πλευρά, εκτελούσε και χρέη κονφερασιέ, ενώ ο Brian μας απευθύνθηκε λίγο αργότερα. Με χιούμορ και απίστευτα ήρεμο τρόπο ομιλίας, μίλησε για το παρελθόν και το μέλλον, καθώς και τον υπέροχο τόπο στον οποίο βρισκόταν το κουιντέτο. Πώς είπατε; Ποιοι είναι οι άλλοι δύο της παρέας; Μα φυσικά η κόρη του Roger, Cecily, η οποία τραγούδησε και έπαιξε και θα πρέπει να σας πω πως η φωνή της ήταν τόσο καλή, που έδωσε στα τραγούδια την ώθηση που έπρεπε. Ο έτερος της ομαδάρας είναι ο κιθαρίστας Leo Abrahams, συνθέτης και παραγωγός, με δεκάδες δουλειές στο ενεργητικό του, ο οποίος χρησιμοποίησε το εξάχορδο ως διαστημικό όπλο, μια και οι ήχοι του ήταν τελείως από άλλο πλανήτη.

   Όταν έχεις απέναντί σου τον Brian Eno, τον άνθρωπο που έχει κάνει την συν-παραγωγή στο “The Joshua Tree”, μεταξύ πολλών άλλων, τον άνθρωπο που έχει γράψει το μουσικό θέμα για τα Windows 95, τον άνθρωπο που έχει υπογράψει μουσικές αθάνατες στον χρόνο, είναι φυσικό να είσαι προκαταβεβλημένος. Το δέος είναι το λιγότερο που θα αισθανθείς, ακόμα κι αν η μουσική είναι τόσο απαλή και τόσο «ελαχιστοποιημένη». Είναι μια πεσιμιστική επίθεση, με κλίμακες που φλερτάρουν με την απελπισία, το τελικό αποτέλεσμα όμως είναι ένα μουσικό θέμα που προσδίδει στην ηρεμία του μυαλού. Η ευφυία των δύο αδελφών είναι δεδομένη. Το ίδιο και η συνθετική δεινότητά τους.
 
brianeno2145

   Ο Brian Eno παίρνει ξανά το μικρόφωνο. «Το κακό είναι ότι στα καινούργια τραγούδια δεν έχω προλάβει να μάθω απ’ έξω τους στίχους, ενώ στα παλιά δεν τους θυμάμαι πλέον». Χιούμορ από την καρδιά του, αναμεμιγμένο με τη συγκίνηση του Roger για την κόρη του, την οποία αρχικά παρουσίασε ως «Ανιψιά του Brian»! Ο Brian Peter George St John le Baptiste de la Salle Enο (ευτυχώς που δεν το χρησιμοποιεί ολόκληρο) έδειξε πως η μουσική είναι κάτι για όλους μας. Ένα φυλαχτό που δεν έχει ανάγκη προσοχής. Δεν χρειάζεται να φοβόμαστε μην το χάσουμε. Γιατί, πολύ απλά, δεν χάνεται! Είναι κομμάτι του εαυτού μας.

   Ευγενέστατα τα παιδιά στην υποδοχή και την ταξιθεσία. Θα πρέπει να τους πούμε μπράβο ξανά και ξανά για την καλή διάθεση και το χαμόγελο. Μικρή παραφωνία ο τρόπος εξωτερίκευσης των ενδυματολογικών ανησυχιών. Το γράφει και στο εισιτήριο, κυρίες μου. Δεν επιτρέπονται τακούνια στο Ηρώδειο. Ντυθήκατε όπως ντυθήκατε, δεν το κάνουμε θέμα. Μην γράφετε όμως στα υψηλότερα των υποδημάτων σας έναν τέτοιο χώρο. Είναι κρίμα…
Μία πανέμορφη βραδιά, για όλους εκείνους που θέλουν να βλέπουν τη μουσική σαν αυτό που είναι. Την καλύτερη μορφή ψυχαγωγίας.

Κώστας Κούλης
 
brianeno2146

Wintergreen, Ultramarine, Snow, Iris, Blonde, Celeste, Gentle Oriental, Cyclos, A Place We Once Walked, There Were Bells, My Garden Of Stars, By This River, Julie With..., Everything Merges With The Night, And Then So Clear, There Was A Ship, What A World It Could Have Been
 

Συναυλίες