Συναυλίες

loogoo

Blues Festival: All shades of review

 
Blues Festival volume 1 Day 1 @Stage Volume 1, 22-7-2013
 
   Πρώτη μέρα μιας γιορτής για τη blues μουσική. Ένα φεστιβάλ που  ονειρεύεται να γίνει θεσμός στα Αθηναϊκά δρώμενα. Μια βραδιά όπου από το Μοναστηράκι διακτινίζεσαι νοητά στο Μισσισσιππή, στη γέννηση αυτής της υπέροχης μουσικής.

bluematter   Η αίσθηση, γλυκιά, πρωτόγνωρη, που σε συντροφεύει σε όλη τη διάρκεια του φεστιβάλ. Απορροφάς σαν σφουγγάρι ό,τι σου δίνει η κάθε μπάντα χωριστά, προσπαθώντας να καταλάβεις, όσο αυτό είναι δυνατόν, τη μουσική που σπέρνει ρίγους στη ραχοκοκαλιά σου.

   Κάπου στις 20:30 ανέβηκαν στην σκηνή οι Daddy’s Work Blues Band, ακολουθησαν την καρδιά τους και μας έπαιξαν μουσικές σε ένα φάσμα Rock, Funk, και Soul.  Παρόλο που ήταν η μπάντα που άνοιγε και, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, είναι αυτή που ζεσταίνει το κοινό, που το δρομολογεί θα έλεγα στο τι θα επακολουθήσει, που "τρώει" την πρώτη κρυάδα αν θες, δεν έδειξαν να πτοούνται αλλά το ευχαριστήθηκαν και μας έκαναν κι εμάς, γνώστες και μη της blues, να ξεθαρρέψουμε.

   Μετά από μια ώρα περίπου ανέβηκαν στην σκηνή οι Blue Matter, επηρεασμένοι από κλασσικό και πιο σύγχρονο blues. Μας χάρισαν όμορφες στιγμές με αγαπημένα τραγούδια και δικά τους που άκουσα για πρώτη φορά. Ήταν πάρα πολύ καλοί, δυναμικοί και σου προκαλούσαν έντονα συναισθήματα.

bluescargo
 
   Η ώρα περνούσε χωρίς να το καταλάβουμε ώσπου, μετά από το αναγκαίο διάλειμμα, ανέβηκε στη σκηνή ο John Crampton με μια κιθάρα και μια φυσαρμόνικα. Μας έδωσε την δική του εκδοχή για το τι είναι blues. One man show!  Πολυτάλαντος και από ότι μάθαμε αυτοδίδακτος...

   Είχε πάει δώδεκα, πάει το χάσαμε το μετρό πατριώτη σκέφτηκα... αλλά ακόμα δεν είχε ανέβει στη σκηνή ο Tom Attah, να μας εξηγήσει τι είναι το μπλουζ... Με μια κιθάρα, αφοπλιστικός, με πάθος που στο μετέδιδε πανεύκολα και απίστευτο χιούμορ ανέβηκε στη σκηνή και με μιας μας κέρδισε!
 
bluesfest01
   "Ακούστε λοιπόν τι είναι blues",  μας είπε. "Είναι ένα τρένο" και παίζει με την κιθάρα του... "Πως θα ακουγόταν όμως αν αυτό το τρένο πήγαινε στην Κόλαση"; Τώρα εξηγούνται όλα, σκέφτομαι, γιατί αγαπώ τόσο πολύ τα τρένα και γιατί κάθε φορά που ακούω blues χάνομαι σε άλλους κόσμους. Ο Attah ήταν καθηλωτικός στο παίξιμο και την ερμηνεία του. Το χιούμορ του αστείρευτο. Μας αποκάλυψε ότι είχε έρθει στην Αθήνα από τη Δευτέρα, όποτε χτες όλη μέρα γύριζε σε αρχαιολογικούς χώρους, "Ένα κατάλαβα βλέποντάς τα όλα αυτά, είπε, εσείς οι Έλληνες είστε ωραίοι και γυμνοί. Σας αφιερώνω αυτό το τραγούδι". Λυπηθείτε με, δεν έκατσα να το σημειώσω δυστυχώς. Είναι κάποιες φορές που ταλανίζεσαι ανάμεσα στο κάνεις μια ανταπόκριση, καταγράφεις τα πάντα αλλά περνάς τόσο καλά που δεν μπορείς να κρατάς σημειώσεις... Τέτοια φορά ήταν η χθεσινή, μαγική, ένα ταξίδι με καπετάνιους τους επί σκηνής μουσικούς. Ο λαλίστατος Attah δεν σταμάτησε εκεί... μας επιφύλασσε με το τελευταίο τραγούδι άλλη μια απίστευτη ατάκα.

"Το blues είναι χορός, όποτε... feel free to dance naked"!

Blues Festival volume 1 Day 2 @ Stage Volume 1, 23-7-14

   Δεύτερη μέρα του φεστιβάλ, ίδιος χώρος, ίδια ώρα (και περισσότερη ζεστή). Πρώτοι στη σκηνή ανέβηκαν οι Blues Therapy Band με δύο από τα μέλη των Blues Cargo, το σαξοφωνίστα Μπάμπη Τσιλιβίγκο και το μπασίστα Δημήτρη Ιωάννου και μας χάρισαν περίπου μια ώρα blues δεκαετίας '50. Νομίζω ότι η συγκεκριμένη περίοδος είναι η πιο καθοριστική γι αυτή τη μουσική. Ίσως πάλι να είναι το πιο καθαρόαιμο μπλουζ, γι αυτό και μου άρεσε τόσο πολύ. Ρυθμός με παραπονιάρα κιθάρα και ένα ερωτικό σαξόφωνο! Οι Blues Therapy Band συμμετείχαν ως επίτιμοι προσκεκλημένοι σε ένα φεστιβάλ στη Μπολόνια. Φόρτσα Ελλαδάρα!
 
bluesfest03
   Αμέσως μετά ανέβηκαν οι Gregg G. Ellis Blue Ensemble, είναι η μπάντα που είχα δει πριν τους Royal Southern Brotherhood. Για άλλη μια φορά ξεπέρασαν κάθε προσδοκία.
 
   Μεγάλο ταλέντο ο Γρηγόρης Γιαρέλης. Εκτός από αρκετά cover μας έπαιξαν και δικά τους τραγούδια που κυμαίνονταν σε πιο νέους ρυθμούς. Νομίζω κέρδισαν το χθεσινό στοίχημα με το κοινό αφού κατάφεραν να μας σηκώσουν από τις καρέκλες μας για να λικνιστούμε στον ρυθμό τους.
 
bluestherapy4
   Η επόμενη μπάντα δεν ήταν άλλη από τους αγαπημένους μου Blues Cargo! Τους παρακολουθώ χρόνια, από ένα βράδυ που έτυχε να τους ακούσω σε ένα κλαμπ, ενθουσιάστηκα, πίστεψα ότι ήταν ξένοι και όχι Έλληνες. Έπαιζαν σαν να ήταν γεννημένοι μέσα σε αυτή τη μουσική. Από τότε δηλώνω fan και δεν με απογοήτευσαν ποτέ. Έπαιξαν υπέροχα, το κοινό όσο πέρναγε η ώρα έφτανε όλο και πιο κοντά στη σκηνή, οι καρέκλες πήγαν στην άκρη και αρκετός κόσμος χόρευε. Ακούσαμε και τέσσερα νέα κομμάτια που θα συμπεριληφθούν σε επερχόμενη κυκλοφορία, καλώς εχόντων των πραγμάτων, όπως μας είπαν, προς το τέλος του χρόνου.
 
gregoryellis
   Τελευταία παρουσία στο φεστιβάλ ο Diz Watson, εξαιρετικός, εμπνευσμένος μας έδωσε όμορφες στιγμές παίζοντας Rhythm and Blues, Rock 'n' Roll και Boogie Woogie.
 
johncrampton
   Το διήμερο φεστιβάλ δεν είχε τόσο μεγάλη απήχηση όσον αναφορά την προσέλευση του κόσμου, ίσως μια άλλη εποχή να ήταν πιο σωστή για κάτι τόσο ωραίο.

Κείμενα, φωτογραφίες: Μαίρη Ζαρακοβίτη
 
tomattah

Συναυλίες

Facebook Comments