Συναυλίες

loogoo

Apocalyptica LiVE @ Piraeus Academy

 
   Βράδυ Πέμπτης 31 Οκτωβρίου, λίγο μετά τις 9:30, τα φώτα στο χώρο του Piraeus 217 Academy σβήνουν και τέσσερις φιγούρες ανεβαίνουν διακριτικά στη σκηνή και λαμβάνουν τις θέσεις τους. Η συγκεκριμένη συναυλία αποτελεί μέρος της περιοδείας για τα είκοσι χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου album των Apocalyptica. Το "Plays Metallica by four cellos" του 1996 περιείχε αποκλειστικά τραγούδια των Metallica εκτελεσμένα από βιολοντσέλα. Στην ίδια φιλοσοφία κύλισε ολόκληρο το πρώτο μέρος της συναυλίας.
 
apocalyptica1945
 
   Τη στιγμή που τα δοξάρια ακούμπησαν στις χορδές των τσέλο και οι πρώτες νότες του “Enter Sandman” γέμισαν τον χώρο, το κοινό κυριολεκτικά ενθουσιάστηκε. Ακολουθεί το “Master Of Puppets”, με τον Eicca Toppinen να μας καλωσορίζει στη συναυλία, χρήζοντάς μας υπεύθυνους ως προς τη φωνητική επένδυση των τραγουδιών. Μέχρι το τέλος του πρώτου μέρους ερμηνεύτηκαν τα “Harvester Of Sorrow”, “The Unforgiven”, “Sad But True”, “Creeping Death” ,"Whenever I May Roam" και "Sanitarium (Welcome Home)", με ένα κοινό να συμμετέχει ολάκερο και να τραγουδά κάθε στίχο.

   Κατά τη διάρκεια του διαλλείματος αποκαλύπτεται ένα ιδιαίτερο drum set. Το δεύτερο μέρος της ξεκίνησε με το "Fade To Black", στη μέση του οποίου εμφανίστηκε και το πέμπτο μέλος του συγκροτήματος, προσθέτοντας ρυθμό με τους ήχους των κρουστών. Ο ρόλος του Mikko Sirén έγινε ακόμα ποιο σημαντικός στο επόμενο κομμάτι, το “For Whom The Bell Tolls”. Οι ρυθμοί ανέβηκαν στο φρενήρες “Fight Fire With Fire” και ακολούθησε το αγαπημένο τραγούδι του Eicca, κατά δήλωσή του, το μακροσκελές "Orion". Ο κόσμος βίωσε μια ευχάριστη έκπληξη όταν άκουσε το "Escape", ένα κομμάτι που ακόμα και οι ίδιοι οι Metallica δεν παίζουν ζωντανά. Οι Apocalyptica «ρίσκαραν» και ανταμείφτηκαν από τις θερμές επευφημίες του κοινού. Ακούραστοι συνέχισαν με το "Battery", άλλο ένα απαιτητικό κομμάτι και έκλεισαν την βραδιά με το "Seek Αnd Destroy", όπου ο κόσμος έδειξε με πόση ένταση μπορεί να γεμίσει το Piraeus Academy.
 
apocalyptica1947

   «We want more, we want more...» ακουγόταν από κάθε άνθρωπο εντός του χώρου. Οι Apocalyptica ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα και επέστρεψαν στην σκηνή. Χάρισαν επιπλέον μοναδικές στιγμές με το "Nothing Else Matters" και μετά από ένα συγκινητικό μήνυμα περί αγάπης και ομόνοιας, το κύκνειο άσμα της βραδιάς δεν ua μπορούσε να είναι άλλο από το "One".
 
apocalyptica1949
   Οι συναυλίες έχουν ένταση, μαγεία… Όλοι όσοι συμμετέχουν δεν μπορούν να αντισταθούν. Η μουσική είναι ο μαγεμένος αυλός που μπορεί να μας οδηγήσει στη λύτρωση και την αγάπη, αρκεί να βρεθούμε εκεί που τα τύμπανα χτυπούν τους υπέροχους ήχους της. Να ευχαριστήσουμε από καρδίας όλους τους συντελεστές για τη δουλειά τους, το πάθος τους, την αγάπη τους και για το ότι μας δίνουν την ευκαιρία να είμαστε κοινωνοί στο θαύμα τους. Αναμένουμε και άλλες παρόμοιες μοναδικές συναυλίες.

Χάρις Μολυβιάτη
 
apocalyptica1950

Συναυλίες

Facebook Comments