Συναυλίες

loogoo

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης live από τον Φάρο του ΚΠIΣΝ

 
   Θα σας μιλήσω με ειλικρίνεια… Τούτες τις μέρες που είναι περίεργες και αβέβαιες σε όλα τα επίπεδα, το να μάθεις πως ένα καλλιτέχνης κάνει online – live εμφάνιση είναι λίγο δίκοπο μαχαίρι. Μπάντες κάνουν συναυλίες χωρίς κοινό, κάτι σαν πρόβα… Και ζητούν μια συνδρομή; Εισιτήριο; Για να τις δεις. Δεν ξέρω αν είναι σωστό ή όχι ή αν είναι ανάγκη ή νέα μόδα, αλλά κάπου χτυπάει άσχημα. Ή χτυπάει άσχημα σε εμένα. Ακολουθώ, αγοράζω, πάω σε συναυλίες για να πάρω τα vibes από τον καλλιτέχνη ή τη μπάντα. Φυσικά και έχω δει αρκετές φορές live stream το φεστιβάλ στο Wacken και άλλα τέτοια, αλλά, βρε παιδιά, δεν παίρνεις τα ίδια όπως όταν είσαι εκεί. Η αλήθεια να λέγεται. Όταν είδα την ενημέρωση για την εμφάνιση του Αλκίνοου στο Ίδρυμα Νιάρχος, τα συναισθήματα ήταν ανάμεικτα.

   Τόλμησα να μπω και να δω όλη τη συναυλία. Στο viber η κουμπάρα μου να μου θυμίζει ότι τον Αλκίνοο τελευταία φορά τον είχαμε δει στο κήπο του Μεγάρου σε μια βραδιά μαγική, αλλά και τώρα που ξεκινά να παίζει, μπροστά από κάμερες, μόνος του και εμείς να «κρυφοκοιτάμε» από τις οθόνες μας, πάλι αυτός ο άνθρωπος βγάζει με ένα μαγικό τρόπο όλο του το είναι προς εμάς. Κατά τη διάρκεια της εμφάνισης αυτής, ήταν αρκετές οι φορές που με χιούμορ μίλησε για το κοινό που δεν έβλεπε αλλά ένοιωθε… και κούναγα το κεφάλι μου, καθώς το θυμάμαι στις πρώτες του συναυλίες, στις οποίες με ταπεινότητα κοκκίνιζε μπρος στον κόσμο που τον επευφημούσε και στα κορίτσια που φώναζαν με πάθος το όνομά του.
 
alkinoos2018
   Η παρέα, με την οποία «οργώναμε» τις συναυλίες του, δεν έχανε εμφάνισή του στην Αθήνα. Τι κι αν κάποιος είχε σπάσει το πόδι του; Τι και αν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά; Ο Αλκίνοος μας «άδειαζε» και μας «γέμιζε» σε κάθε εμφάνισή του. Θυμάμαι τη μέρα της κυκλοφορίας του άλμπουμ του «Οι Περιπέτειες Ενός Προσκυνητή» το 2003, είχαμε στείλει έναν από εκείνη την παρέα να αγοράσει άλμπουμ… για όλους μας. Γελάγαμε με την ιδέα ότι ο… (δεν θα πω ονόματα, ξέρετε εσείς) θα πήγαινε στο ταμείο του Metropolis και θα ζητούσε έξι αντίτυπα του άλμπουμ. Ακούγοντας τότε το δίσκο, επικεντρωθήκαμε στο “Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ (Όταν σε θέλω)” και ψάχναμε να βρούμε το νόημα πίσω από τις λέξεις. Φυσικά και δεν μιλούσε για κάποια χαμένη αγάπη, αυτό το είχαμε ξεκαθαρίσει. Μετά από πολλές ώρες συμπεράναμε ότι μιλούσε για την έμπνευση και όταν σε κάποια συνέντευξη ο Αλκίνοος ρωτήθηκε και απάντησε αυτό, νοιώθαμε νικητές που είχαμε μπει έστω και λίγο στο μυαλό αυτού του μοναδικού καλλιτέχνη. Δεν θα ξεχάσω ποτέ το πάθος αλλά και την ταχύτητα της… (είπαμε, ξέρετε εσείς) που τραγουδούσε το «Έχω μια λέξη» απνευστί και ενθυμούμενη όλα τα λόγια.

   Το 2007 μας βρίσκει στο Λυκαβηττό, σε μια συναυλία που ηχογραφήθηκε και έχουμε όλοι αυτό το ντοκουμέντο, όπου ο Αλκίνοος τραγουδά τα τραγούδια του μαζί με το Μάλαμα και τη Χαρούλα Αλεξίου. Θυμάμαι δούλευα μέχρι αργά, φοβόμουν ότι δεν θα προλάβω αλλά τελικά τα είχα καταφέρει, με την ψυχή στο στόμα. Όταν το Live ξεκίνησε, ένοιωσα πως αυτό που διαδραματιζόταν μπροστά μου ήταν μεγαλειώδες και όντως δεν έπρεπε να το χάσω. Ζήσαμε πολλές στιγμές «παρέα» με τον Αλκίνοο, μεγαλώσαμε μαζί. Θυμάμαι σε κάποια συναυλία του να προλογίζει το τραγούδι «Αδιέξοδος» και να μας λέει πως δυστυχώς δεν μπορούσαν να εμφανιστούν εκείνο το βράδυ μαζί του η Αρβανιτάκη και ο Σαββόπουλος και ξεκινά να τραγουδά και να προσπαθεί να κάνει τις φωνές τους. Γελάσαμε πολύ με την ακομπλεξάριστη ερμηνεία του και ίσως τον αγαπήσαμε περισσότερο.
 
alkinoos2019
 
   Στιγμές με τα τραγούδια του Αλκίνοου… Ήλθαν όταν για πρώτη φορά έπρεπε να κοιμίσω τον ανιψιό μου. Δύσκολα τα πράγματα. Τι νανούρισμα να πω; «Άσχετη είμαι» σκέφτηκα και εκεί επάνω ήρθε ο "Κεμάλ" στο μυαλό μου. Χωρίς καμία φωνητική εκπαίδευση, άρχισα να του το τραγουδώ. Θα μου πείτε «Κοπέλα μου, αυτό βρήκες»; «Ναι, αυτό βρήκα» θα απαντήσω και ο μικρός άρχισε να γαληνεύει και μέχρι το τέλος του τραγουδιού είχε κοιμηθεί. Έγινε το κρυφό μας τραγούδι και σχεδόν πάντα του το τραγουδώ και ελπίζω μεγαλώνοντας να ξέρει πλέον τα λόγια και να το τραγουδά και ο ίδιος.

   Η αποψινή εμφάνιση του Αλκίνοου ήταν ακόμα μια εμπειρία και όπως διαβάσατε, έβγαλε πολλά στη φόρα. Εύχομαι να τελειώσει αυτό το βάσανο με τον ιό και τα «παρελκόμενα» και στην επόμενη συναυλία του να είμαστε εκεί, παλιοί και νέοι φίλοι, να μαγευτούμε για άλλη μια φορά από τον αγαπημένο μας τραγουδοποιό.

Μαίρη Ζαρακοβίτη

Συναυλίες