Συναυλίες

Φοίβος Δεληβοριάς & Μάρθα Φριντζήλα

 

“Ξυπόλητοι στο πάλκο”
10-03-2012 Live @ Principal στην Αποθήκη του Μύλου
 
foivostopphoto

   Μία αλλιώτικη παράσταση. Ο Φοίβος Δεληβοριάς συναντάει τη Μάρθα Φριντζήλα επί σκηνής, για να μας διηγηθούν την ιστορία των τραγουδιών ή για να παίξουν με αυτά. Περνώντας από πολλά είδη μουσικής, χωρίς να καταλήξουν σε κανένα, μας παρουσιάζουν το ελληνικό τραγούδι, από τη δική τους σκοπιά.

foivos1   Την παράσταση ανοίγει το “Γιατί γλυκιά μου κλαις”, με τους δύο τραγουδιστές να “παίζουν” μεταξύ τους, δίνοντας εξ αρχής έναν παρεϊστικο χαρακτήρα στην παράσταση. Με τα μεταξύ τους πειράγματα και την απλότητα στον τρόπο τους μας εισάγουν σε μία ατμόσφαιρα που μας κάνουν να νομίζουμε ότι απλά μαζεύτηκε μία παρέα και οι πιο ταλαντούχοι τραγουδάνε για να κάνουν κέφι και να περάσουν ευχάριστα την ώρα τους. Ειδικά από την εισαγωγή του προγράμματος από τον Φοίβο Δεληβοριά και την μετάφραση ή παράφραση των λεγόμενων του στα αγγλικά από τη Μάρθα Φριντζήλα, καταλαβαίνουμε ότι δεν θα παρακολουθήσουμε μία παρουσίαση τραγουδιών, αλλά ένα κεφάτο πρόγραμμα με αρκετά κωμικά στοιχεία. Η συνέχεια δεν μας απογοητεύει και ούτε ανατρέπει την πρώτη αυτή εντύπωση.

foivos2   Το μοτίβο της παράστασης ήταν ένας συνδυασμός τραγουδιών και διαλόγου μεταξύ τους, με σχολιασμό σε πολλά τραγούδια από τους δύο καλλιτέχνες. Από τέτοια σχόλια μάθαμε ότι το τραγούδι του Φοίβου, “Φώτης”, το έγραψε εμπνευσμένος από τις εκπαιδευτικές βόλτες που πήγαινε με τον πατέρα του, Φώτη, στην παλιά Αθήνα μέχρι το Θησείο, και την “Όμορφη πόρτα” από βόλτες με τους παιδικού του φίλους στο σταθμό Αττική. Μοιράστηκαν αναμνήσεις από τα παλιά και από μεταξύ τους συνεργασίες. Όλα αυτά με πολύ απλό ύφος. Τραγουδούσαν μαζί ή και ο καθένας μόνος του, με τον άλλον να κάθεται απλά κάτω και να παρακολουθεί ή να σχολιάζει κάποιες φορές. Ειδικά στο “Οργανάκι” του Αττίκ, η Φριντζήλα κατέβηκε από την πίστα για να απολαύσει καλύτερα το τραγούδι από τον Δεληβοριά και στη συνέχεια να του απαντάει με την “Περσεφόνη” του Θανάση Παπακωσταντίνου. Στα “Η γυναίκα του Πατώκου” και “Ο καθρέπτης”, ο Δεληβοριάς κατέβηκε από την σκηνή και τα ερμήνευσε κάνοντας βόλτα ανάμεσα στον κόσμο, ανταλλάσσοντας χειραψίες και πειράγματα με το κοινό. Όπως εύκολα καταλαβαίνει κάποιος λοιπόν, δεν ήταν μία συνηθισμένη παράσταση με στημένους τραγουδιστές και απλή ερμηνεία τραγουδιών αλλά μία ευχάριστα διαφορετική από τις άλλες.

foivos3   Ακούσαμε, εκτός από τα δικά τους, τραγούδια από τον Θανάση Παπακωσταντίνου και τον Αττίκ, όπως προαναφέρθηκε, ένα ναπολιτάνικο “καψούρικο”, όπως χαρακτηριστικά το προλόγισε η Φριντζήλα, τον Πάνο Γαβαλά, τον Γιώργο Μπάτη, τους Olympians, τα Παιδιά απ' την Πάτρα, την Χάρις Αλεξίου, τον Μάνο Χατζηδάκη, τον Θάνο Μικρούτσικο και πολλούς άλλους. Από λαϊκά σε έντεχνα και από ελαφρολαϊκά σε ρεμπέτικα, παρακολουθήσαμε μία “βόλτα” σε όλα σχεδόν τα είδη του ελληνικού τραγουδιού των τελευταίων 100 χρόνων. Μας έκαναν να νοσταλγήσουμε, να χαρούμε, να μελαγχολήσουμε, να ερωτευθούμε και να γελάσουμε. Η συμμετοχή του κοινού χειροκροτώντας, γελώντας και αρκετές φορές τραγουδώντας μαζί με τους καλλιτέχνες ήταν αρκετά ενθουσιώδης. Η παρέα λοιπόν κατάφερε να δέσει και να περάσει ένα όμορφο βράδυ.

   Η βραδιά αυτή είχε και κάποιες εκπλήξεις. Παρακολουθήσαμε το Φοίβο να ραπάρει στη “Ντισκοτέκ” των Ημισκουμπρίων με την Φριντζήλα να έχει το ρόλο της Ελπίδας. Ακούσαμε το “Εγώ δεν πάω μέγαρο” σε έντεχνη απόδοση, ακολουθούμενο από το “Λαϊκό τσατσά” με απαγγελία στίχων του “stand by me” στο couple. Το μήλον της έριδος, εδώ και καιρό, που έχει προκαλέσει πολλά, άδικα κατά τη γνώμη μου, αρνητικά σχόλια σε πολλές διαδικτυακές συζητήσεις, τη “Ρόζα” με μορφή πρόζας και το τελευταίο ρεφρέν κανονικά τραγουδιστό και με ζεϊμπέκικο από την Φριντζήλα. Είδαμε τον Φοίβο να παίζει πιάνο, στην επιστροφή από το διάλειμμα. Και άλλα πολλά. Όμως προτιμώ να μην θα αναφερθώ σε άλλες εκπλήξεις. Μην αποκαλυφθούν όλα τα ωραία που σας περιμένουν, όσοι θέλετε να πάτε στην συγκεκριμένη παράσταση!

foivos4   Το κλείσιμο της παράστασης δεν είχε να ζηλέψει τίποτα σε συναίσθημα ή ένταση από το υπόλοιπο μέρος. Με το “Θέλω να σε ξεπεράσω” έγινε η παρουσίαση των συντελεστών με σολαρίσματα από τα όργανα και ένα απίστευτο σόλο διπλών πλήκτρων από τον Κωστή Χριστοδούλου και στη συνέχεια, με έναν πρόλογο για τα περασμένα και την ταινία “Οδό ονείρων”, ο Φοίβος ερμήνευσε “Το πάρτυ” του Μάνου Χατζηδάκη. Την παράσταση κλείσανε με το αγγλικό τραγούδι του “Ποτέ την Κυριακή” των The Chordettes, αφήνοντας μας με πολύ καλές εντυπώσεις και συναισθήματα, από μία πολύ καλή στο σύνολο της παράσταση. Αλλά και με την απορία για το όνομα, μιας και δεν αντιπροσώπευε την κατάσταση! Στο καλό αυτό αποτέλεσμα συνετέλεσαν, και δεν έχουν αναφερθεί ακόμα σε αυτό το κείμενο, και ο Σταμάτης Σταματάκης στο ηλεκτρικό και στο όρθιο μπάσο, εκτάκτως ο Νίκος Παπαβρανούσης , από το 2007 μέλος των Maraveyas Ilegal, στα τύμπανα και ο Βασίλης Καρκαβίτσας στον ήχο.

Δημήτρης Σταυρόπουλος
Φωτογραφίες : Χριστίνα Κεχαγιά


foivosendphoto

Συναυλίες

Facebook Comments