Συναυλίες

Παύλος Παυλίδης & B Movies

pavlidisbannertop2

03-03-2012 Live @ Μύλος Club, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

pavlidis1   Όσο και να το θες, δύσκολα σου φεύγει η ρετσινιά μιας ελληνικής ροκ μπάντας που μεγαλούργησε στην δεκαετία του ’90, κάπου εκεί μεταξύ Τρύπες και Παύλου Σιδηρόπουλου (που τότε είχε φύγει πρόσφατα από τη ζωή). Τι κι αν ο κύκλος αυτός έχει κλείσει; Ο Παύλος Παυλίδης τον ξανανοίγει όποτε θελήσει ή όποτε του το ζητήσουν οι ακροατές του στις συναυλίες. Κι αν ισχύει το ότι «ζούμε ότι μας αξίζει», τότε ναι, ο Παυλίδης αξίζει ένα κοινό ερωτευμένο με τα τραγούδια του, που θα τον ακολουθεί στις ζωντανές εμφανίσεις, στη νέα δισκογραφία του και στα στέκια που τον γνώρισαν ν΄ ανατέλλει! Κι αν ο Παυλίδης ενίοτε ακολουθεί ασκητικούς τόπους για να μελοποιήσει την ποίησή του ή επιλέγει uplugged εκτελέσεις και πιο παρεϊστικες εμφανίσεις, ξαναγυρνά πάντα σε οικείους τόπους και ανθρώπους, εξορκίζοντας τον χαρακτηρισμό του ‘μοναχικού’ τραγουδοποιού.

axxa1   «Έχω την play list αλλά ο Παυλίδης παίζει ό,τι να ΄ναι σήμερα» μου είπε ο ηχολήπτης χαριτολογώντας, κι είχε απόλυτο δίκιο, καθώς ο Παύλος Παυλίδης προσπέρασε τον «συνεσταλμένο» εαυτό του και -σε αυτή την δεύτερη εμφάνισή του στον Μύλο της Θεσσαλονίκης- ξύπνησε τις μνήμες των Ξύλινων Σπαθιών περνώντας από το νέο-μελωδικό στιλ του στο ροκάροντας μ’ έναν έφηβο!

   Ξεκινώντας με τραγούδια από την πιο πρόσφατη δουλειά του «Αυτό το πλοίο που όλο φτάνει», ξετυλίχτηκε αμέσως η καλλιτεχνική του ωριμότητα και οι προσωπικές του σκέψεις σε μια σειρά από στίχους που έντυσε η μελωδική μουσική των B-Movies. Στο πρώτο μέρος της συναυλίας ακούστηκαν τραγούδια από τις δουλειές του με τους B-Movies, «Αντικαταπληκτικά», «Το στοιχειωμένο σπίτι», «Νοσφεράτου», «Αερικό», καθώς και νέα ακυκλοφόρητα τραγούδια. Σχετικά γρήγορα ο Παυλίδης «ξεσήκωσε» το κοινό του με το παλιότερο «Πάρε με μαζί σου». Είναι η στιγμή που το κοινό της πρώτης γραμμής αρχίζει να σείεται δημιουργώντας πραγματικά ένα κλίμα από ‘90s.

   Ο ήχος τους άλλοτε μελαγχολικός και μελωδικός («Φωτιά στο λιμάνι», «Το ποδήλατο», «Ατλαντίς», «Χαζοπούλι») άλλοτε ορμητικός και έντονα ηλεκτρικός («Η τελευταία φορά», «Δεν είμαι από εδώ»),  δεν παύει να ξυπνά αναμνήσεις και συναισθήματα και να εκφράζει έναν κόσμο που θέλει να ονειρεύεται και δεν παύει να ελπίζει.

axxa2   Το «άλλη μια φορά στη σκηνή» για τον Παύλο Παυλίδη & τoυς B-Movies σήμαινε για τους θεατές ένα πισωγύρισμα - μάλλον ευχάριστο - σε τραγούδια που όλοι αγαπήσαμε και σιγοτραγουδήσαμε πολλές φορές σε μια ζεστή βραδιά στην παραλία: «Βροχοποιός», «Ότι θες εσύ», «Αφού σου το ΄πα», «Στο βράχο», με ελάχιστες παρεμβολές από μινόρε: «Λευκή καταιγίδα», «Μόχα», «Το καράβι». Κι έτσι, το δεύτερο μέρος της συναυλίας, μετατρέπεται σε ένα πάρτι των θρυλικών Ξύλινων Σπαθιών που…Δεν έχει τέλος!

   Μπροστά στη σκηνή οι νεαροί θαυμαστές του επιδίδονται σε φιλήσυχες «βουτιές» στο κοινό και θέλουν να κλέψουν λίγη δόξα από τους άνω των 30 ετών, που βρίσκονται στον επάνω όροφο, νοσταλγώντας τα χρυσά χρόνια της εποχής του «Λιωμένου Παγωτού». Μάλλον τα καταφέρνουν… γιατί ο Παυλίδης συγκινείται, τους ευχαριστεί για την θερμή υποδοχή και δεν λέει να εγκαταλείψει τη σκηνή.

   Έχει ξεπεράσει τον προγραμματισμένο χρόνο του live προ πολλού, κι ενώ είναι έτοιμος να μας αποχωριστεί, ο ενθουσιασμός του κόσμου δεν τον αφήνει.

   Μάλλον έχει πολύ καιρό να ζήσει κάτι τέτοιο, γι’ αυτό και το δεύτερο encore έρχεται αβίαστα με τα τραγούδια «Αλλάζει πρόσωπα η θλίψη», «Παλιά φωτογραφία»…

   «Παίζουμε εδώ 20 χρόνια και σας ευχαριστούμε γι’ αυτό», φαίνεται να ξεστόμισε ο Παύλος Παυλίδης, μεταξύ ζητωκραυγών και χειροκροτημάτων κάπου στο τέλος της συναυλίας, που διήρκησε περίπου τρεις ώρες και στην οποία ακούστηκαν γύρω στα 30 τραγούδια από την πολύχρονη πορεία του στη μουσική.

Κατερίνα Νικολακούλη

pavlidisphotoreport2-3

pavlidisphotoreport3-3

Συναυλίες

Facebook Comments