Συναυλίες

Φίλιππος Πλιάτσικας, Ελεωνόρα Ζουγανέλη

P E 13

Θέατρο Λυκαβηττού
Τετάρτη 18 Ιουλίου 2012

   P E 9Καταπληκτικός ο Λυκαβηττός, ένα από τα πιο όμορφα σημεία στην Αθήνα μας! Απλά, εμένα δεν με παίρνει να ανεβαίνω πια, μια και την προθυμία του πνεύματος την τσακίζει ο δαίδαλος των σκαλοπατιών. Να γινόταν να κατεβαίνω και τίποτα άλλο… Σας κούρασα; Από τώρα; Ωραία, πάμε να ξεκουραστείτε ακούγοντας τραγούδια από δύο σημαντικούς Έλληνες ερμηνευτές, που γυρίζουν παρέα την Ελλάδα.

   Γύρω στις δέκα παρά δέκα μας καλωσόρισαν οι μουσικοί. Δυο κιθάρες και μία ο Πλιάτσικας τρεις… Μπάντα με τρεις κιθάρες; Τι μου θυμίζει να δεις… Ναι, το ξέρω ότι ο εν λόγω είναι Maidenικός… Τεσπά, οψόμεθα… Α, μην το ξεχάσω… Ο φίλος κιθαρίστας στα αριστερά της σκηνής, όπως βλέπουμε εμείς, παίζει και με τους In A Testube, τον έχω δει και live στο ΑΝ! Για κάτσε να τσεκάρω αν βρίσκεται πάνω στη σκηνή κάνας άλλος γνωστός… Αμάν, τι κουκλίτσα είναι αυτή η μπασίστα… Πού την έχω ξαναδεί… Ναι, ναι, Chatterbox! Δυο παιδιά που είναι εξαιρετικά στα όργανά τους και η βραδιά δεν έχει ξεκινήσει ακόμα… Φαντάσου τι έχουμε να ακούσουμε.

   Όλοι οι μουσικοί είναι άψογοι, σίγουρα έχουν προβάρει με τις ώρες και αποτελούν εγγύηση ότι η συναυλία θα πάει πιστόλι. Τους έβλεπα και τους άκουγα στις παύσεις, στα σκασίματα, στα προστάγματα των τραγουδιστών. Το έχουν για πλάκα τα παιδιά και αρκετές φορές γκάζωσαν κιόλας, έτσι για να δείξουν το αυτονόητο. Μουσική είναι, πρέπει να παίζεται δυνατά!

   P E 4Χαλαρός ο Πλιάτσικας, απευθύνεται πριν από κάθε τραγούδι στο κοινό, προλογίζει, λέει ιστορίες, κάνει πλάκα… Σε κάποια στιγμή μας λέει «Thank you! Αυτές είναι οι δύο από τις τέσσερις λέξεις που ξέρω στα Αγγλικά. Τις άλλες δύο δεν τι λέω, είναι σόκινγκ»! Αφιέρωσε ένα τραγούδι στον επτάχρονο Χρήστο, ο οποίος να φανταστώ κάπου εκεί θα ήταν με τους γονείς; Έπαιξε, το φχαριστήθηκε, ευχαρίστησε και «συνωμότησε» με τη Ζουγανέλη για τη διασκέδασή μας. Η οποία Ζουγανέλη δεν παίζεται με τίποτα! Άπειρη φωνή! Έχω την εντύπωση ότι μπορεί να τραγουδήσει από δημοτικά και νησιώτικα μέχρι το “Wherever I may roam” και πάλι λίγα λέω. Το βιμπράτο της είναι κορυφαίο, οι ανάσες της και το στυλ της για σεμινάριο. Φωνάρα, φωνάρα, δεν το συζητώ. Ναι, ξέρω, εμένα περιμένατε για να το διαπιστώσετε.

   Ντυμένη με ένα αέρινο πράσινο-μπλε-κάτι φόρεμα, καθισμένη σε ένα από τα κουτιά για τα όργανα, στο πάτωμα ή όρθια, γύρω-γύρω στη σκηνή, η κοπέλα με τα κόκκινα μαλλιά μας έκανε δέκα σβούρες και μας πέταξε στο θόλο του ουρανού, πάνω από το λόφο. Τραγούδησε δικά της, τραγούδησε του Πλιάτσικα, έπαιξε με τον κόσμο, του έδινε πάσα τα ρεφρέν ή ζητούσε επίμονα να φωνάξουμε, χαμογέλασε εις τη ν και αφιέρωσε ένα τραγούδι στη μαμά της. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι ενώ χτυπούσε παλαμάκια σε κάποια τραγούδι, με το κοινό να ακολουθεί, μπήκε σφήνα η πλέον άκυρη μελωδία πλήκτρων! Η κοπέλα πάγωσε, κοίταξε δεξιά και αριστερά, δεν νομίζω πως το «φαινόμενο» αυτό είχε να κάνει με τον πληκτρά, ο τύπος ήταν απλά τέλειος – σχεδόν εξωπραγματικός! Μέχρι που πλησίασε ο «έτερος» και τον ρώτησε «Εσύ ήσουν;» για να εισπράξει ένα σατανικό χαμόγελο.

   P E 12Διασκέδαση λοιπόν και κάργα ψυχαγωγία και μια παρατήρηση, έτσι γιατί μου «χτύπησε» κάνα-δυο φορές. Οι Πυξ Λαξ δεν αναφέρθηκαν καθόλου με το όνομά τους, κατά τη διάρκεια των κομματιών τους που αποδόθηκαν ζωντανά, αντ’ αυτού ακούστηκε η φράση «αυτό το κομμάτι είναι επίσης από το συγκρότημα, από τα παιδιά». Αντίθετα, ο πρόλογος για το «Μια συνουσία μυστική» ήταν «Αυτό είναι ένα τραγούδι του φίλου μου του Μπάμπη του Στόκα». Η ορχήστρα είχε ήδη γεμίσει, σ’ εκείνο το κομμάτι όμως και στο «Μοναξιά μου όλα» έγινε καλή ζημιά, με τον κόσμο να σηκώνεται και να κατεβαίνει μαζικά. Ο Μαράντος που τράβαγε φωτογραφίες μπροστά όλο και κάποια ιστορία θα μου έχει μάλλον… Πολύ καλή, πολύ ζεστή και η παρουσία του MC Yinka, που έμπαινε κι έβγαινε, ραπάροντας και οδηγώντας το κοινό, ιδίως στο «Ποιος έχει λόγο στην αγάπη».

Κώστας Κούλης
Φωτογραφίες : Σωτήρης Μαράντος

P E 10

Συναυλίες

Facebook Comments