Δισκοπαρουσιάσεις

loogoo

Leviathan

Leviathan
Κυκλοφόρησε 2021
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2021
Είδος Heavy Metal
Εταιρία Nuclear Blast Records

Review

1. The Leaf On The Oak Of Far
2. Tuonela
3. Leviathan
4. Die Wellen Der Zeit
5. A?i Dah?ka
6. Eye Of Algol
7. Nocturnal Light
8. Great Marquis Of Hell
9. Psalm Of Retribution
10. El Primer Sol
11. Ten Courts Of Diyu
 

   Δέκατο έβδομο στούντιο άλμπουμ, ε; Νούμερο που προκαλεί από μόνο του ζαλάδα… Οι Σουηδοί που ξεκίνησαν με οχετικά θέματα και ουρλιαχτά, έγιναν μία από τις μεγαλύτερες και πιο εμβληματικές μπάντες στον κόσμο και με τα τραγούδια τους επηρέασαν πολλές άλλες. Από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, στα μέσα της δεκαετίας του ’90 και για είκοσι-φεύγα χρόνια ακόμα, η σπουδαία αυτή ομάδα, με καπετάνιο και οραματιστή τον Christofer Johnsson, μας έδωσε καταπληκτικά άλμπουμ. Το μεγάλο μου κόλλημα με το “Gothic Kabbalah” του 2006 είχα καταφέρει να το κάνω γνωστό στον μικρόκοσμό μου, ζαλίζοντας τα αυτιά των φίλων και των γνωστών, μέχρι την πρώτη συνέντευξη τότε με το συγκρότημα. Και μια και μιλάμε για συνεντεύξεις, σας παρακαλώ να ετοιμαστείτε για να διαβάσετε αυτή του κυρίου Johnsson, η οποία έρχεται οσονούπω…

   Στο διαδίκτυο διαβάζω ότι οι Σβενσκ θα κυκλοφορήσουν ακόμα δύο “Leviathan”, τις δύο επόμενες χρονιές. Αυτό κι αν θα είναι ενδιαφέρον. Προς το παρόν ακούμε το εναρκτήριο “The Leaf On The Oak Of Far”. Συγνώμη, τι ήταν αυτό; Straight forward τέμπο και γυναικεία φωνητικά; Και μοτίβο που εμπεριέχει Pop αισθητική; Και μίξη ανδρικών-γυναικείων φωνητικών; Και πάρε και ένα συμφωνικό ρεφρέν, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε. Χιτάκι το εν λόγω κομμάτιον και όπως μαθαίνω, η διάθεση στο στρατόπεδο των Therion ήταν του στυλ «Πάμε να φτιάξουμε ένα άλμπουμ γεμάτο χιτ»! Μην ανησυχείτε καθόλου, τα τραγούδια τους είναι πάντα υπέροχα ως προς το χτίσιμο και το σερβίρισμά τους. Κατά συνέπεια, μόνο να απολαύσουμε μπορούμε.
 

   Όπως απολαμβάνουμε το “Tuonela” (είναι ο Άδης στα φιλανδικά και στην ουσία η φιλανδική «έκδοση» του άλλου κόσμου) τη συνύπαρξη των εκπληκτικών γυναικείων φωνών και της φωνάρας του ΚΥΡΙΟΥ Marko Hietala. Mid tempo με τον τεράστιο Suomi να χαρίζει πάθος και συναίσθημα και να «εμπλέκεται» σε μία γλυκιά κονταρομαχία με την άπιαστη σοπράνο – ας μην τη «βαφτίσουμε» ακόμα, μην εκτεθούμε – κάνοντας το τραγούδι αυτό να λάμπει. Εξαίρετη γέφυρα και ρεφρέν-όλα-τα-λεφτά, που θα έκαναν τον Tuomas να γυρίσει απότομα για να θαυμάσει και να ζηλέψει λίγο. Το ομώνυμο πάλι ξεκινά με καθαρές και γκαζιάρες κιθάρες και χορωδιακά γυναικεία φωνητικά. Κι αυτό στη συνομοταξία των χιτακίων. Το συμφωνικό στοιχείο και η μαγεία του chanting, παρέα με παραμυθένια γυναικεία φωνητικά. Τι έχουν γράψει πάλι οι αληταράδες!

   Για τα επόμενα διακόσια είκοσι έξι δευτερόλεπτα θα κολυμπήσετε στην ηρεμία και την ευτυχία που προσφέρει η μπαλάντα σε ρυθμούς βαλς που ακούει στον τίτλο “ Die Wellen Der Zeit”. Τα κύματα του χρόνου λοιπόν, με το πανέμορφο γερμανικό ρεφρέν, θα σας κρατήσουν απόλυτη συντροφιά και είναι πιθανό να πατήσετε το repeat πριν πάτε στο επόμενο τραγούδι. Όχι, δεν θα σας μαλώσει κανείς. Και εγώ το ίδιο έκανα. Και στη συνέχεια… το “A?i Dah?ka”! Γελάει κανείς στα μαλτέζικα; Μμμ… θα σας γελάσω… Με γρήγορο βηματισμό και ανατολίτικες μελωδίες, τούτο εδώ το τρίλεπτο μας κερδίζει άνετα. Λυρικότατο το ξεκίνημα του “Nocturnal Light”, με τα πλήκτρα να οριοθετούν μία κινηματογραφική θεματική. Έτσι κι αλλιώς, οι Therion είναι το απόλυτο κινηματογραφικό Metal συγκρότημα, αφού οι δουλειές του είναι πιο πολύ soundtrack στην έκφανσή τους, για να μην πω ότι έχουν μιουζικαλική ταυτότητα. Το κάνουν πολλά χρόνια και το κάνουν τόσο καλά, που απλά δεν θέλω να σταματήσουν ποτέ!
 

   Τι riffάρα είναι αυτή που ακούμε στο “Great Marquis Of Hell”; Ξετρελάθηκες κι εσύ, φίλε; Πολύ καλά έκανες! Τακατάν-τακατάν και μία αίσθηση κλειστοφοβικής μεγαλοσύνης που καταπίνει το δύσβατο της αυθυπαρξίας. Εννοείται πως η παραπάνω φράση δεν έχει και δεν βγάζει κανένα νόημα. Είναι ο τρόπος μου να εντυπωσιάζω όταν δεν έχω κάτι να πω, αλλά πρέπει κάτι να γράψω. Μα, ρε δαίμονα, είναι τρομερή δουλειά! Τι άλλο να γράψω δηλαδή;

   Το “El Primer Sol” κινείται σε οπερετικά πλαίσια, με τενόρους και σοπράνο να αγκαλιάζονται και να αποδίδουν υποδειγματικά. Ο Thomas Vikström δείχνει με τέλειο τρόπο πόσο μεγάλος τραγουδιστής είναι. Μοιράζεται το χρόνο με τις σοπράνο και φεγκοβολά σε ένα λαμπρό άλμπουμ. Διάβασα διάφορες κακίες στο διαδίκτυο, αλλά σιγά μην ασχοληθώ. Εδώ μιλάμε για μουσική και μάλιστα μουσικάρα. Θα ήταν αφελές να προτιμήσω τα «σχόλια» από την ψυχοθεραπεία. Το επικό και μεγαλοπρεπές “Ten Courts Of Diyu” κλείνει το άλμπουμ με μπαρόκ γραμμές και θεατράλε σύμβολα. Άψογες φωνές, κορυφαία ενορχήστρωση… Δεν είχα καμία αμφιβολία ότι οι Therion θα επέστρεφαν με κάτι τόσο καλό. Κάποιοι θα έλεγαν ή θα έγραφαν ότι «το χρωστούσαν», αλλά αυτά είναι κενές λέξεις. Οι άνθρωποι είναι τέλειοι σε αυτό που κάνουν. Και το πιστοποιούν και φέτος. Περισσότερα από τον Christofer. Σύντομα.

Κώστας Κούλης
 

Leviathan

No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών

Τελευταίες δισκοπαρουσιάσεις