Δισκοπαρουσιάσεις

loogoo

Parallel Universe

Parallel Universe
Κυκλοφόρησε 2019
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Δευτέρα, 29 Ιουλίου 2019
Είδος Alternative
Εταιρία Eclipse Records

Review

1. Every Cloud Has A Silver Lining
2. Life ‐Devouring Demons
3. Bullet Off Its Course
4. Never Ending Road
5. More Than Words Can Say
6. Counting Stars (A Parallel Universe)
7. Out of the Blue
8. Sea of Lies
9. Meditation: HyperJam
 
 
Part I: SiXf
   Το δεύτερο άλμπουμ των παιδιών έρχεται να πιστοποιήσει ότι το ηχητικό αποτύπωμα μιας δουλειάς που κουβαλάει μέσα της τόνους εργατοωρών δεν μπορεί παρά να είναι εντυπωσιακό. Είναι γνωστό το πόσο δουλευταράδες είναι αυτοί οι μουσικοί, είναι ακόμα πιο γνωστό πόσο τελειομανής είναι σαν παραγωγός ο Fotis Benardo, ο οποίος εδώ εκτελεί και χρέη τραγουδιστή και μάλιστα με τρόπο που έδωσε στον κόσμο να καταλάβει πως κάπως έτσι ΠΡΕΠΕΙ να είναι ένας ολοκληρωμένος μουσικός. Άψογος στο όργανό του (τύμπανα εν προκειμένω), έτοιμος να τσακωθεί με κιθάρες και μικρόφωνα όταν χρειαστεί και με τέτοιες τεχνικές γνώσεις, που να μην αφήνεται τίποτα στην τύχη.

   Η εισαγωγή με την α καπέλα απόδοση του ρεφρέν οδηγεί σε ένα τραγούδι που όχι μόνο δείχνει από νωρίς τις διαθέσεις της μπάντας, παίζει να είναι και το καλύτερο του δίσκου! Το “Every Cloud Has A Silver Lining”, αυτό το εξάλεπτο θαυματάκι, είναι μια ιδανική πτήση προς τις ευλογημένες γαίες του Emerald City (πες με και Seattle, παιδί μου, εγώ θα καταλάβω) και τις πιο ωραίες σκέψεις του Jerry Cantrell. Φοβερές μελωδίες, ακόμα πιο φοβερό ρεφρέν και “Time to wake up”! Συνήλθατε, προλάβατε; Χωρίς ανάσα το επόμενο κομμάτι, το “Life Devouring Demons”. Αλλοιωμένα φωνητικά ελέω τεχνολογίας, διπλογραμμένα και ψαρωτικά και από πίσω τρελό tribal drumming, με διανθίσεις και tutti που εξιτάρουν. Επίσης πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση και απόλυτα ευχάριστο στο αυτί κομμάτι, παρά το γεγονός ότι η μπάντα δεν παίζει καθόλου σε τέτοια μοτίβα. Προφανώς το ιδιοφυές της υπόθεσης. Όταν ένα τραγούδι είναι ΚΑΛΟ, δεν παίζει κανένα ρόλο το «ιδίωμα».
 

   Το “Bullet Off Its Course” το γνωρίζουμε από το βίντεο που έκαναν τα παιδιά. Ψαρωτικό το αρχικό θέμα, ανοίγει στη συνέχεια, με κιθαριστικά που προκαλούν την προσοχή μας. Θέματα που καλουπώνουν πάνω σε ένα mid tempo κουπλέ και ένα τρεχάτο ρεφρέν, με μπόλικη μελωδία και τη φωνή να βγάζει γρέζι μεν, γλύκα δε. Ένα λεπτάκι… αυτή η διαστημική εισαγωγή μας πάει στο “More Than Words Can Say”; Γκάζια στην αρχή, άδειασμα στο κουπλέ και επιστροφή γκαζιών στο ρεφρέν. Και κάπου εδώ κόλλησα, γιατί τούτοι εδώ παίζουν με τους χρόνους και μας κάνουν να ψάχνουμε τι στο καλό φκιάνουν… Σε επτά χρόνους, ε; Εντάξει, το πιάσαμε το υπονοούμενο. Εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα, για ακροατές και μουσικούς.

   Συνέχεια με το εννιάλεπτο “Counting Stars (A Parallel Universe)”. To μπάσο οδηγεί, τα τύμπανα συνοδεύουν, οι κιθάρες είναι καθαρές στην αρχή και γκαγκάζουν στο κουπλέ. Ήρεμη η φωνή, αστρικό το μοτίβο. Όνομα και πράμα, όπως θα υποθέσατε ήδη. Χασιματικό το όλο θέμα, με μια γέφυρα που χαζεύει, που χάζεψε εμάς και που θα χαζέψει και εσάς. Οι Floyd έτσι όπως θα λειτουργούσαν αν είχαν μεγαλώσει στο Jet City. Πάλι επτά χρόνοι στο τέμπο, δοσμένοι αριστοτεχνικά. Το κομμάτι φιγουράρει και ως βίντεο.

   “Sea Of Lies’… Άμεσο, γκαζάτο, φασαριόζικο, με riff που θα μπορούσαν άνετα να χαρακτηριστούν supeRock. Νοστιμότατο ρεφρέν και κοπάνημα κατά βούληση. Κι αυτό θα μπορούσε να γίνει βίντεο. Επίλογος με το “Meditation Hyperjam”, με εισαγωγή με εφεδόμπασο και ακολουθία κιθαρών, οι οποίες εισάγουν θέμα που εντυπώνεται άνετα στο μυαλό. Ιδεώδες ρεφρέν – πραγματικά έχουν κάτι παπάδες με τα ρεφρέν σε αυτό το άλμπουμ. Εδώ μιλάμε για μια δουλειά που στις ΗΠΑ θα αγαπηθεί τρελά και όλα μα όλα εξαρτώνται από την τύχη, το πόσο καλή δουλειά θα κάνει ο promoter, το πόσο θα το τρέξει η δισκογραφική… Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι η μίξη έχει γίνει από τον Paul Pavao (Disturbed, Stone Temple Pilots, Breaking Benjamin) και το mastering από τον επίσης πολύ Tom Baker (Rob Zombie, Nine Inch Nails, Motley Crue). Εμείς ευχόμαστε καλοτάξιδο και καλή αντάμωση. Με την μπαντάρα θα τα πούμε σύντομα έτσι κι αλλιώς…

Κώστας Κούλης
 
 
Part II: orNinE
   Η μουσική δεν έχει όρια. Είτε κάτι σου αρέσει ή όχι. Δεν χρειάζεται να είναι μέσα στο είδος που ακούς. Εκεί είναι μελετημένο το τι θα ακούσεις. Ξέρεις. Υπάρχουν άλμπουμ ή μπάντες που σε εντυπωσιάζουν χωρίς να ακούς το συγκεκριμένο είδος που παίζουν. Ναι, ανήκω στους οπαδούς του κλασσικού metal. Αυτό δεν σημαίνει ότι κλείνω μάτια και αυτιά στα υπόλοιπα. Οι SiXforNinΕ μου είχαν κινήσει το ενδιαφέρον το 2015 με το πρώτο τους, ομώνυμο, άλμπουμ. Ζωντάνια, δύναμη και alternative ρυθμοί. Εντυπωσιακό ξεκίνημα.

   Φέτος εφορμούν με το δεύτερο τους άλμπουμ, “A Parallel Universe”. Γεμάτο νέες ιδέες και τερτίπια. Η μουσική τους σταθερή αξία… θα έλεγα με λίγο πιο prog δεσίματα. Ο Φώτης έχει μεστώσει στη φωνή, δίνει γρέζι αλλά και αγριάδα όπου χρειάζεται, ενώ ερωτοτροπεί σε rock σκοτεινά μονοπάτια. Τεντώνει ακόμα και σε growl στιγμές. Έχει απίστευτο εύρος και μια αλάνικη διάθεση που τον κάνει να ξεχωρίζει. Τα riffs δίνουν και παίρνουν μέσα σε ένα υπέροχο τρισδιάστατο πέπλο. Μου αρέσουν πολύ οι συνθέσεις των παιδιών. Έχουν δουλέψει όλες τις λεπτομέρειες, δίνοντάς μας ένα στιβαρό άλμπουμ. Ντραμς που διαολίζονται. Σαν μια εσωτερική πάλη. Κιθάρες που κρατούν τα «μπόσικα», ενώ παράλληλα δίνουν απίστευτο ρυθμό και το μπάσο βγάζει βαρείς αναρχικούς διαλόγους.

   Ακούγοντας το άλμπουμ θα περάσετε από πολλές μουσικές κλίμακες. Είναι ένα όμορφο ταξίδι που θα σας δώσει δυνατές εικόνες. Εννέα χορταστικά τραγούδια που θα σας περάσουν σε άλλη διάσταση. Αγαπημένο τραγούδι από το άλμπουμ το “Bullet Off Its Course”. Έχει μια σπίθα που με τρελαίνει. 
 
   Ευχόμαστε τα καλύτερα στα παιδιά! Έτσι και αλλιώς είμαστε σίγουροι ότι θα σκίσει. Ανυπομονούμε να πάει 7 Σεπτέμβρη, όπου οι SiXforNinΕ θα παίξουν στο Let’s Rock Festival, μαζί με άλλες μεγάλες μπαντάρες. Εσείς;

Μαίρη Ζαρακοβίτη

Parallel Universe

No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών

Τελευταίες δισκοπαρουσιάσεις