Δισκοπαρουσιάσεις

loogoo

A New Age Of Insanity

A New Age Of Insanity
Κυκλοφόρησε 2019
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Τετάρτη, 08 Ιανουαρίου 2020
Είδος Heavy Metal
Εταιρία Self Release

Review

1. E.R.M
2. Eyes Of Glass
3. Wash It All Away
4. A New Age Of Insanity
5. Superiority Complex
6. Darkest Days
7. You Get What You Give
8. EOF
9. 2K3
10. Piece Of The Action
 
   Η μπάντα από την Κόρινθο κυκλοφόρησε το τρίτο άλμπουμ της και η μουσική που φτάνει στ’ αυτιά μου είναι κάργα επιθετική και συμπαγής. Στιβαρές οι δίκασες, δένουν με τις κιθάρες και το μπάσο. Ξαμολιούνται τα διπλοπέταλα και ανταμώνουν με καθαρά και μη θέματα, ενώ η φωνή ουρλιάζει με τον πλέον ευχάριστο τρόπο. Φλερτάρουν τα παιδιά με το Metal, το Metalcore, τις μοντέρνες φόρμες και το αμερικάνικο βρωμόξυλο που ξεχύνεται από τα τραγούδια τους.
 

   Το “Wash It All Away” μπήκε και τα διέλυσε όλα. Είναι φοβερό το συναίσθημα που βγάζει. Σαν οδοστρωτήρας μέρα μεσημέρι… Ίδιο και καλύτερο το ομώνυμο… Μιλάμε για ΤΟ ξύλο κατά μήκος της διαδρομής. Το τέμπο απλώνει και μαζεύεται, κάνοντας το κομμάτι ακόμα πιο ερωτεύσιμο. Αυτό που θα διαπιστώσετε επίσης είναι ότι η παραγωγή σέβεται απόλυτα τον κόπο των παιδιών, το παικτικό μοτίβο τους και τον ακροατή. Όλα τα όργανα πεντακάθαρα, όλα τα όργανα στις στάθμες που πρέπει και με τις χροιές που ο καθένας μας θα ήθελε. Το συγκρότημα προτιμά να σερβίρει τρίλεπτα και τετράλεπτα τραγούδια, να μας κοπανά στο δόξα πατρί ό,τι ώρα του κάνει κέφι και να φεύγει για να επιστρέψει για την επόμενη επίθεση. Το “Superiority Complex” έχει την τάση να στρίβει σβέρκους σαν να είναι καμωμένοι από μίσχο και τα μελωδικά δεύτερα φωνητικά στο ρεφρέν εντείνουν ακόμα περισσότερο τη φωνή, που γκρεμίζει τοίχους. Είναι πολύ βαρβάτο το παίξιμο των παιδιών.

   Το “Darkest Days” ξεκινά με καθαρές κιθάρες. Στη συνέχεια… ο χαμός! Μπαίνει ένα megariff, το σχήμα κινείται σε mid tempo, αλλά καταβροχθίζει δεινοσαύρους παράλληλα. Ξανά σπάσιμο με καθαρές κιθάρες, χωρίς τύμπανα από πίσω… Τα πιατίνια χρωματίζουν, το μπάσο περνά μερικές θαυμάσιες γραμμές και πάλι ξύλο. Το κομμάτι μου θυμίζει το “Unafraid” των Ryche, μια και δεν υπάρχουν φωνές, αλλά μόνο κάποιες απαγγελίες και είναι πλέον από αυτά που ξεχώρισα στο δίσκο.
 

   Το “EOF” είναι ακόμα μια γερή κλωτσιά. Το βάθος και τα εφέ στη φωνή, κάνουν τους στίχους να σερβίρονται, ελέω λάρυγγα, χαοτικά. Τα μελωδικά στο ρεφρέν είναι η ειδοποιός διαφορά, ανεβάζοντας το κομμάτι σε άλλα επίπεδα. Το “2K3” είναι τίγκα στο flanger και τα riff δεν χωρατεύουν. Κοπάνημα και ξανά κοπάνημα και έχω την αίσθηση ότι… Άστο, καμία αίσθηση! Φοβερό ρεφρέν! Μπορεί και το καλύτερο του δίσκου…

   Επίλογος με το “Piece Of The Action”, με ΜΕΤΑΛ κιθαριστικά και πολύ προσεγμένες – φυσικά – δίκασες. Το σχήμα τα χώνει πανταχόθεν και θα ήθελα πολύ να δω πώς είναι στα LiVE του. Επειδή το τρίπτυχο Μέταλ-ιδρώτας-moshing είναι πάντα αγαπημένο και επειδή θεωρώ ότι από τη μουσική των παιδιών όχι απλά «επιδοτείται» αλλά οικοδομείται, θα έχω το νου μου για την επόμενη εξόρμησή τους. Δεν ξέρω πόσοι θα μείνουμε όρθιοι στο τέλος, αλλά όλη η διαδικασία θα είναι τουλάχιστον απολαυστική…

Κώστας Κούλης
 

A New Age Of Insanity

No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών

Τελευταίες δισκοπαρουσιάσεις