Δισκοπαρουσιάσεις

loogoo

Instructions To Dominate

Instructions To Dominate
Κυκλοφόρησε 2018
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Κυριακή, 22 Ιουλίου 2018
Είδος Heavy Metal
Εταιρία ROAR! Rock Of Angels Records

Review

1. Instructions To Dominate
2. The Last One
3. My Last Disguise
4. Imprisoned In The Dark
5. Decline The Legacy
6. Face Down The World
7. Better Off Dead
8. Until The End Of Life
9. Trapped In A Maze
10. Hate
 
   Μία mid tempo μελωδία ξεχύνεται… Έχει το γκάζι που πρέπει, τη γκρούβα που πρέπει και μας αποχαιρετά για να σκάσει το αρχικό riff. ΜΕΤΑΛ κατάσταση! Άγρια φωνητικά, που συνδυάζονται ιδανικά με πιο ήπια. Κυρίες και κύριοι, καλώς ορίσατε στο καινούργιο άλμπουμ των Null’o’zero! Φοβερό το κουπλέ, με το ταμπούρο να κοπανά 2/2 και στη συνέχεια να χτυπά από θέση 4/4, για να επιτεθεί μετά σε μοτίβο 16/16. Οι κιθάρες είναι κοφτερές και σκέτο ατσάλι, εκεί όμως που θα σταθώ είναι τα φωνητικά. Απίστευτα μελωδικές γραμμές, παρά την αγριότητα της χροιάς. Κάτι μου λέει πως αυτός ο δίσκος θα είναι ΓΕΜΑΤΟΣ μελωδία.

   “The Last One” και επιστροφή στο… ξύλο! Εισαγωγή με τρελή μάζωξη ισχυρών στο ταμπούρο και στη συνέχεια riffάρα με δικασίδια και ύφος «Θα ξεριζώσω τον Όλυμπο με τα νύχια μου». Η φωνή στέκεται όπως πρέπει. Είναι αυτό το ΟΥΑΡΓΚΑ της φωνής, που σε κάνει να θέλεις να κοπανηθείς πολύ άσχημα. Και – πίστεψέ με – θα το επιτύχεις.
 

   Στο “My Last Disguise” ακούμε τη μηχανή να βρυχάται. Είναι μπετόν αρμέ ο ήχος, είναι εντελώς ΜΕΤΑΛ η παραγωγή και εδώ ερχόμαστε να πούμε για μια ακόμα φορά ένα μπράβο σε δύο μάστορες του είδους. Το Φώτη Benardo, ο οποίος φρόντισε να ακούγονται εξωγήινα τα τύμπανα και το Θύμιο Κρίκο, τον άνθρωπο πίσω από τον επικό ήχο στις κιθάρες. Το mastering έχει γίνει από τον Peter In de Betou (Arch Enemy, Dark Tranquillity, Dimmu Borgir, Dream Evil, Firewind, Havok). Να, είδατε τι έπαθα; Μέχρι να τα γράψω όλα αυτά, το κομμάτι έσπασε σε ένα ακουστικό γεφυράκι και στη συνέχεια ήλθαν πάλι οι βάρβαροι. Έχω πάθει μεγάλη ζημιά με τη φωνή, είναι τόσο αγέρωχη που πορώνει ακόμα και αμοιβάδα… Ένα λεπτό! Τι εισαγωγάρα είναι αυτή στο “imprisoned In The Dark”; Η μια riffάρα ακολουθεί την άλλη… Μεταξύ μας, πάτησα το stop και ξανάβαλα από την αρχή το κομμάτι, για να ακούσω πάλι το αρχικό… Έχω την εντύπωση πως μιλάμε για το πρώτο βίντεο της μπάντας, τουλάχιστον αυτό θα διάλεγα εγώ.

   “Decline The Legacy” και έχουμε θέμα τώρα… ΑΥΤΟ θα διάλεγα για πρώτο βίντεο! Ναι, ξέρω, σας έχω μπερδέψει με τις αράδες μου, πλην όμως ακούω και γράφω και εντυπωσιάζομαι… Η ροή περνά από τα αυτιά και τα δάχτυλα που πληκτρολογούν. Και τούτο εδώ είναι εξίσου υπέροχο. Φοβερό ρεφρέν, με διπλογραμμένα φωνητικά και μελωδίες. Αυτό που παρατηρώ είναι ότι οι ταχύτητες παραμένουν στο μέσον, η θεματολογία είναι για βραβείο και το “savage” της υπόθεσης είναι πλέον ο οικοδεσπότης μας. Στο “Face Down The World” τρώμε στο κεφάλι ακόμα μία καταπληκτική εισαγωγή. Οι κιθάρες μόνες τους μας εκθέτουν ένα πανέμορφο θέμα, για να μπουν και τα υπόλοιπα όργανα και να αρχίσουμε να ταλαιπωρούμε ξανά τους σβέρκους μας. Στη συνέχεια απογειώνεται ένα mega-riff και μας αφήνει μπροστά στα φωνητικά. Δίκασα και γρέζι και απολαυστικό ρεφρέν και θεματικό σόλο… Ό,τι πρέπει, ναι;
 

   “Better Off Dead”… Tribal στα τύμπανα και μία εισαγωγή που θα τη ζήλευαν πολλές μπάντες με μεγάλη ιστορία στο ιδίωμα. Εντελώς βιρτουοζιτέ το μοτίβο, παραπέμπει σε υπέρ-παραγωγές παλιότερων ετών. Όσο για το πώς εξελίσσεται το τραγούδι… Μαγικό το ρεφρέν! Είναι ΜΕΤΑΛ, είναι πολεμικό, είναι όμως τόσο μελωδικό που σου μένει. Είναι μια συνταγή που πάντα την ήθελα στις μπάντες που γουστάρω. Να είναι του θανάτου άγριες, να είναι όμως εξίσου μελωδικές. Και τα παιδιά το πετυχαίνουν εδώ, με τη χρήση πολλαπλών εξαιρετικών φωνητικών. Κάτι που συναντάμε και στο “Until The End Of Time”, εκεί που τα θεματικά κιθαριστικά κλέβουν την παράσταση. Διάφανο το κομμάτι στη δομή του, με κρυστάλλινες κιθάρες και γκάζια κατά περίπτωση, είναι ένα ακόμα κομμάτι που θα θέλουμε να ξανακούσουμε. Εδώ πλέον η φωνή φτάνει σε σημεία να κάνει καθαρά περάσματα και να φροντίσει να μας καψουρέψει ανάλογα. Η μελωδία περνάει πολλές βόλτες και από το “Trapped In A Maze”, με ένα ακόμα φοβερό ρεφρέν. Δεν έχω επισκεφθεί τον κήπο των παιδιών, πρέπει όμως να έχουν ντουζίνες από ρεφρενόδεντρα εκεί.

   Ο επτάλεπτος επίλογος “Hate” ξεκινά σε μοτίβο 6/8 (κάργα επικάρα), για να γκαζώσει ακόμα περισσότερο στη συνέχεια. Ισιώνει σε 4/4, πυροβολεί με tutti και περιλούζεται από ένα απίστευτο κιθαριστικό. Πάμε για riffing τρελό, πάμε για μπάσιμο φωνής χωρίς πολλά πολλά και δίκασες στο πλάι. Εναλλαγές στο τέμπο και εκκωφαντικά σόλο. Η μπάντα ήλθε και είδε και – απλά – ενίκησε! Δεν έχω να πω περισσότερο… Καλοτάξιδο να είναι, κύριοι! Έχετε να δεχθείτε πολλά παράπονα για αυχενοκαταστροφές… Πολλά όμως…

Κώστας Κούλης
 

Instructions To Dominate

No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών

Τελευταίες δισκοπαρουσιάσεις