Δισκοπαρουσιάσεις

loogoo

A Moment Till Sunset

A Moment Till Sunset
Κυκλοφόρησε 2012
Format MP3
Είδος
Ενημερώθηκε στις Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012
Είδος Progressive Rock
Εταιρία

Review

1. Diving Into The Rainbow
2. A Moment Till Sunset
3. Chances
4. Future Without Tomorrow

 

   Ο Γιώργος Πέππας τραγουδάει και παίζει κιθάρα, γράφει τραγούδια και κάνει την παραγωγή, τη μίξη και το μάστερινγκ. Ο ίδιος αναγράφει πως το προσωπικό του όχημα, που έχει βαφτίσει “Lost In Perdition”, και στο οποίο παίζει όλα τα όργανα και προγραμματίζει όσα δεν παίζει, θα γίνει κανονικό συγκρότημα, εφόσον βρεθούν οι κατάλληλοι μουσικοί. Επειδή ξέρω, και είμαι σίγουρος ότι ξέρει και ο ίδιος, ότι εξαιρετικοί μουσικοί στην Ελλάδα μας υπάρχουν παρά πολλοί πλέον (ναι, υπάρχουν, και όποιος θεωρεί ότι υπερβάλλω, να έλθει να τον πάρω από το χεράκι, να του δείξω δέκα ντουζίνες μπάντες, να δει μουσικούς μουσικάρες και να μην ξέρει τι τον χτύπησε!), το θέμα που θα τον απασχολήσει είναι ο τόπος που κατοικεί. Ο Γιώργος, όπως διαβάζω, ζει στα Χανιά. Μάλλον θα έχουμε τη χαρά να τον δούμε στην Αθήνα πολύ σύντομα. Ο ίδιος φαίνεται ανήσυχη ψυχή, έχει πάμπολλες ιδέες, τα τραγούδια που γράφει δεν είναι εύκολα αναμασήματα, έχουν «περίεργους» ρυθμούς, έχουν το κάτι παραπάνω που θα βάλει το μουσικό που θα παίξει ή τον ακροατή που θα ακούσει, να σκεφτεί.

   Τέσσερα κομμάτια παίζουν στο ΕΡ αυτό, από τρία-τόσο λεπτά μέχρι πάνω από εννιά. Ορχηστικά σημεία, φωνητικά, αργά μέρη με πολύ πλήκτρο, κιθάρες και τρέξιμο, Ροκ riff και λυρικά λειβάδια. Η φωνή του Γιώργου είναι πολύ γλυκιά, διαθέτει τη χροιά που ακούμε στα συγκροτήματα του είδους. Ο ίδιος αναφέρει τους Opeth, τους Riverside, τους Porcupine Tree και ένα σωρό ακόμα συγκροτήματα ως επιρροές του… Εγώ θα εμβαθύνω στο «ένα σωρό ακόμα» και θα πω τους Spock’s Beard, τους the tangent και τους Kaipa… Και το Steve Vai! Ταξιδιάρικα κομμάτια, χωρίς κλισέ, χωρίς να υπάρχει «σειρά». Αλλάζει μέτρο, αλλάζει τέμπο, βάζει διαφόρων ειδών παύσεις ανάμεσα. Τοποθετεί tutti, σπέρνει και διάφορες φωνές και ξανά πάλι από την αρχή.

   To “Chances” ξεκινάει με μια εύθραυστη εισαγωγή και ένα Satrianiκό τσαχπινάκι να συντροφεύει. Porcupine Tree το κουπλέ… Κάπου μετά το τρίλεπτο μου το χαλάει λίγο με εκείνο το ρυθμό που τσαλακώνει πριν μπει το σόλο κιθάρας, θα προτιμούσα μια καλύτερη μετάβαση.

   Μένω πραγματικά εντυπωσιασμένος από τις ιδέες και την τεχνική του Γιώργου, του εύχομαι να γίνει το project του συγκρότημα και γρήγορα και το ίδιο γρήγορα να βγει ο δίσκος. Χρειαζόμαστε ιδέες και τραγούδια σαν κι αυτά, κάνουν καλό στην ψυχή…

 

Κώστας Κούλης

 

A Moment Till Sunset

No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών

Τελευταίες δισκοπαρουσιάσεις