Δισκοπαρουσιάσεις

loogoo

Static On The Airwaves

Static On The Airwaves
Κυκλοφόρησε 2012
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012
Είδος Rock
Εταιρία On The Fiddle Records

Review

1.    Static Οn Τhe Airwaves
2.    We Αre Αll Gunmen
3.    After The Hurricane
4.    Forgotten Towns
5.    No Barriers
6.    Alone In This Darkness
7.    Raft Of The Medusa
8.    Mutiny
9.    Traveler
10.   Second Life
11.   The Recruiting Sergeant

   Στην ερώτηση “ποιο είναι το πιο επιτυχημένο όνομα στη Βρετανία για τη δεκαετία του 1990” μπορεί οι Oasis ή οι Blur να μοιάζουν τρανταχτές απαντήσεις, αλλά οι Levellers είναι αυτοί που τόσο με τους δίσκους, αλλά κυρίως με τις ζωντανές τους εμφανίσεις κυριάρχησαν τα χρόνια εκείνα. Σήμερα, συμπληρώνοντας είκοσι πέντε χρόνια ύπαρξης, με όλα τα βασικά μέλη παρόν, κυκλοφορούν το δέκατο στούντιο άλμπουμ τους το οποίο αναδεικνύει την ωριμότητά τους πιθανώς περισσότερο από κάθε άλλη τους δουλειά μέχρι τώρα.

   Μερικά τραγούδια είναι ήδη γνωστά, είτε από βίντεο που ανέβασαν στο διαδίκτυο για προώθηση του ‘Static On The Airwaves’ είτε από τις ζωντανές εμφανίσεις τους το 2011 στις οποίες παίζανε μερικά. Μεταξύ αυτών ήταν και το πρώτο single, που κυκλοφόρησε 21 Απριλίου (Record Store Day για τα δισκάδικα του εξωτερικού και για μερικά, μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού, στην πατρίδα μας) με τίτλο ‘Truth is’. Είναι ένα τραγούδι που θυμίζει τους Levellers στα πρώτα στάδια τους με την αγριάδα και ζωντάνια της τότε νιότης τους να παραμένει σα να μην έχει περάσει ούτε μία μέρα. Όπως έγραφαν το ‘The Road’ εμπνευσμένοι απ’ την περιοδεία στη χώρα τους το 1990, έτσι έγραψαν το ‘Truth Is’ σχεδόν τρία χρόνια πριν όταν εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στη χώρα μας. Μαζί με το ρεφρέν ο  Mark Chadwick τραγουδάει και “You’ve got it all and it’s still not enough”, πάντα με τη συνοδεία του βιολιού, σ’ ένα απ’ τα καλύτερα τραγούδια του δίσκου.
   Την παραγωγή ανέλαβε ο Sean Lakeman (αδερφός του Seth για όσους ασχολούνται με την αγγλική folk) και η ηχογράφηση έγινε, όπως κάνουν σχεδόν κάθε φορά, ζωντανά σε στούντιο στην Τσεχία. Από εκεί είχαν δημοσιεύσει και το τελευταίο τραγούδι του δίσκου το οποίο παίζουν μαζί με το τοπικό συγκρότημα των Divokej Bill.
   Ένα τραγούδι που θυμίζει παραδοσιακά αγγλικά τραγούδια και η φωνή του Simon Friend αυτή τη φορά αφήνει το δικό της στίγμα, πριν κλείσει ο δίσκος με λίγα χειροκροτήματα και επευφημίες αφήνοντας όμορφα συναισθήματα … μέχρι να πατήθεί το play ξανά… Το πρώτο τραγούδι είναι μια εισαγωγή λίγων δευτερολέπτων που οδηγεί στο ‘We are all gunmen’ με μια φράση που ταιριάζει αρκετά στο συγκρότημα: “our fate is written…but we will not go easy”. Αρκετά μελωδικό, με τα drums και την κιθάρα μόνο να ακούγονται στα κουπλέ και όλα τα υπόλοιπα να εμφανίζονται στα ρεφρέν σ’ ένα ακόμα τραγούδι τους με πολιτικό περιεχόμενο.

   Στο ίδιο ύφος είναι και το ‘Alone in this darkness’ στο οποίο ο Simon θυμίζει τον Joe Strummer σε ερμηνείες τραγουδιών προς το τέλος της καριέρας του, σ’ ένα ακόμα τραγούδι με σχετικά αργό ρυθμό και στίχους που βάζουν τον ακροατή σε σκέψη. Στο ‘After the hurricane το μαντολίνο δίνει κάτι παραπάνω, όπως σχεδόν κάθε φορά που ακούγεται. Ένα πολύ όμορφο, γεμάτο συναισθήματα τραγούδι που θα έχει την τιμητική σε ακουστικές εμφανίσεις που κάνουν μερικές φορές. Ακουστικές εμφανίσεις στις οποίες μπορεί να μη συμμετέχουν όλα τα μέλη, αλλά παίζουν σημαντικό ρόλο απ’ ότι φαίνεται, καθώς κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας εμφάνισης σε μια μικρή πόλη ο Jon (βιολί) ρώτησε τον Jeremy (μπάσο) “Η μουσική σε κάνει να νιώθεις που βρίσκεσαι;”. Κάπως έτσι γεννήθηκε το ‘Our forgotten towns’ εμπνευσμένο από και αφιερωμένο σ’ όλες τις μικρές ή μεγάλες ξεχασμένες πόλεις που πολλοί από μας κουβαλάμε μέσα μας. Το βίντεο κλιπ του τραγουδιού αυτού δημιουργήθηκε από υλικό που έστειλαν οπαδοί του συγκροτήματος από τέτοιου είδους πόλεις, και το αποτέλεσμα είναι κάτι παραπάνω από ταιριαστό.
   Αν και είναι ένα συγκρότημα με βάση τις δυνατές ζωντανές εμφανίσεις, αρκετά απ’ τα τραγούδια του δίσκου δεν έχουν την ενέργεια αυτή που χρειάζεται, κάτι που δεν ισχύει για το ‘Second life’ ή το ‘Raft of the Medusa’. Μπορεί το ‘Mutiny’ (με έντονο και πάλι πολιτικό περιεχόμενο) και το ‘Traveller’ να ανήκουν στην παραπάνω “κατηγορία”, δεν απέχουν καθόλου όμως απ’ το σκοπό του συγκροτήματος που δε φαίνεται να έχει αλλάξει παρά τα χρόνια που περάσουν. Και ποιος είναι αυτός ο σκοπός; Να βάλουν τον ακροατή να σκεφτεί κάπως διαφορετικά, με τη συνοδεία όμορφης μουσικής, είτε σε punk-rock ρυθμούς είτε με γλυκιές folk μελωδίες. Αναφέρονται είτε σε ψυχολογικά όρια και φραγμούς (‘No barriers’), ή σε αποφάσεις που σε αλλάζουν και σε οδηγούν σε μια διαφορετική ζωή (‘Second life’). Η λίστα αυτή μπορεί να μεγαλώνει συνεχώς όσο αυξάνεται η προσοχή που δίνεται στους στίχους και τον τρόπου ερμηνείας που διαλέγει ο καθένας.

   Το γενικότερο συμπέρασμα είναι πως οι Levellers βρίσκονται ακόμα εδώ, πολύ μακριά απ’ το “Static on the Airwaves” που δηλώνει ο τίτλος του δίσκο τους, ικανοί ακόμα να ταρακουνήσουν κοινό χιλιάδων θεατών, αλλά και να μαγέψουν με τις μελωδίες τους. Αρκετά διαφορετικό απ’ το προηγούμενο τους (Letters from the underground – 2008), αλλά εξ ίσου ποιοτικό, τους δίνει ώθηση για να γιορτάσουν τη δέκατη χρονιά που διοργανώνουν το δικό τους φεστιβάλ (Beautiful Days) και την εικοστή πέμπτη μαζί σα συγκρότημα. Α, και εκτός απ’ το να ακούσετε το δίσκο το οποίο σας το προτείνω ανεπιφύλακτα, αν τύχει και σας δοθεί η ευκαιρία να τους παρακολουθήσετε ζωντανά, κάντε το. Είναι γεννημένοι για να παίζουν τα τραγούδια τους στη σκηνή.

Δημήτρης Όρλης

Static On The Airwaves

No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών

Τελευταίες δισκοπαρουσιάσεις