Δισκοπαρουσιάσεις

loogoo

Kulkija

Kulkija
Κυκλοφόρησε 2018
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Σάββατο, 01 Σεπτεμβρίου 2018
Είδος Folk
Εταιρία Nuclear Blast

Review

1. Neito
2. Korpikuusen Κyynel
3. Aallon Αlla
4. Harmaja
5. Kotikonnut
6. Korppikalliota
7. Kallon Μalja
8. Sillanrakentaja
9. Henkselipoika
10. Pellervoinen
11. Riemu
12. Kuin Κorpi Νukkuva
13. Juomamaa
14. Tuttu Οn Τie
 
 
   Πέρασαν κιόλας δεκαπέντε χρόνια, μ’ αυτό το όνομα τουλάχιστον… Η μπάντα από το Lahti της Φιλανδίας είναι πλέον διάσημη, έχει παίξει σε όλο τον κόσμο και κυκλοφορεί με πολύ υπερηφάνεια το δέκατο άλμπουμ της. Μήπως μίλησε κανείς για δουλευταράδες; Όπως διαβάζω στο δελτίο τύπου, ο τίτλος σημαίνει «περιπλανώμενος» στα φιλανδικά και συνεχίζει την παράδοση. Το σεξτέτο έχει συνθέσει δεκατέσσερα – παρακαλώ πολύ – τραγούδια γι’ αυτό το δίσκο και η πολύ – μα πολύ όμως – ψαρωτική εισαγωγή (εύκολα θα μπορούσε να ανήκει σε κινηματογραφικό soundtrack) καταλήγει στο κλασσικό πλέον τρεχάτο μοτίβο τους, εκεί που όλα είναι ντούκα-ντούκα, με βιολιά, κιθάρες και λοιπά όμορφα να μπλέκονται και τη φωνή να αχεί γρεζάτη και κραταιή. Τα φωνητικά από πίσω είναι χορωδιακά και γηπεδικά. Ναι, είμαι σίγουρος πως όλοι οι οπαδοί έχουν τσιμπήσει και θεωρούν την περιγραφή για το “Neito” (Maiden στα αγγλικά – να λέγονται αυτά), ως μια κάλλιστη περίπτωση εισαγωγής και διαδρομής για τα αυτιά τους.
 

   Αυτό το “Aalon Alla” θα μπορούσε άνετα να είναι ελληνικό, έτσι; Με το Δήμο Μούτση να μεταδίδει σε μας μερικούς από τους πιο χαρακτηριστικούς στίχους του και μια πλειάδα ελληνικών φωνάρων να συνοδεύει στα ρεφρέν, με κείνο το εκπληκτικό βιολί από πίσω, να παίζει ένα θαυμαστό θέμα. Στη συνέχεια ακολουθεί ένα μπαλαντοειδές ομορφάκι, που ακούει στον τίτλο “Harmaja”. Ναι, όλοι οι τίτλοι είναι στα φιλανδικά και εδώ οι τυπάδες λειτουργούν και σαν πρεσβευτές της χώρας τους. «Εμείς σε αυτή τη γλώσσα κάνουμε κέφι να τραγουδήσουμε» και τους σεβόμαστε πλήρως για την επιλογή τους. Γιατί, πολύ απλά, είναι δική τους επιλογή, χωρίς καμία παρέμβαση από «εξωσχολικούς» τρίτους. Όπως εκφράζεται ο καθένας, έτσι πάει το πράγμα. Έτσι κι αλλιώς τα φιλανδικά είναι μία γλώσσα αρκετά εύηχη, ακούγεται περίπου όπως τα ουγγρικά, ενώ έχει και μια εσάνς τουρκικών. Υπάρχει μάλιστα κι ένα ανέκδοτο, στο οποίο αναφέρεται ότι οι Φιλανδοί είναι στην ουσία κάτι ταλαίπωροι και ελαφρά πειραγμένοι Ούγγροι, οι οποίοι – προφανώς με καλή αλκοολούχα παρέα – μπερδεύτηκαν λιγάκι και αντί να φτάσουν στη Βουδαπέστη, βρέθηκαν λίγο πιο βόρεια… στο Ελσίνκι ας πούμε. Εντάξει, ανέκδοτη ιστορία είναι, ελέγχεται η ορθότητά της…
 

   “Kotikonnut” εν συνεχεία και ανυπομονώ να δω Γιουροβιζιονίστας να κραδαίνουν σημαιάκια από κάτω! Το μοτίβο παραπέμπει σε αυτές τις κατευθύνσεις, μια και η μπάντα έχει πολλά ματζόρε βέλη στη φαρέτρα της. Της βγαίνει πολύ άνετα και το ενθαρρύνει η ίδια. Ήταν μάλιστα από τα πράγματα που είχα πρώτο-προσέξει όταν είχα γράψει για κείνη το 2007. Το “Kallon Malja” είναι ένα δεκάλεπτο τσαμπουκαλεμένο κομμάτι, το οποίο αλλάζει μέτρο, αλλάζει ρυθμούς, ανεβαίνει και κατεβαίνει δρόμους και έχει σκοπό να μας δείξει για ακόμα μια φορά ότι οι Korpiklaani είναι πολύ καλοί σε αυτό που κάνουν. Σοβαροί μουσικοί, άψογοι επαγγελματίες, οι οποίοι παρουσιάζουν τις δουλειές τους γεμάτες μελωδίες, τυλιγμένες σε τέλειες παραγωγές.

   Το “Sillanrakentaja” διαθέτει ένα φοβερό riff και στη συνέχεια μπουκάρει ένα βαρβάτο φωνητικό οικόπεδο. Εντυπωσιακό και το ρεφρέν, θα ήθελα πολύ να το ακούσω αυτό το κομμάτι και με αγγλικούς «χαρακτήρες». Γίνεται; Κι αυτή η παιδική χορωδία (στην οποία συμμετέχουν και παιδιά των καλλιτεχνών) είναι συγκλονιστική!
 

   Να σας πως την αμαρτία μου, θα πήγαινα πολύ εύκολα να δω τη μπάντα να παίζει και θα ξαναπήγαινα χωρίς να το πολυσκεφτώ. Είναι ατελείωτα μελωδική, είναι, όπως έχω δει, εξίσου δυνατή στη σκηνή και δεν μασεί κατακαθόλου. Δεν θέλω περισσότερα. Πώς; Εσείς θέτε περισσότερα; Όπως να γράψω και για τα υπόλοιπα τραγούδια; Καλό! Πάμε για χίλιες λέξεις απόψε; Το “Henkselipoika” είναι ένα ακόμα γνήσιο δείγμα της humppa τέχνης των Suomi, με τα βιολιά να τσακώνονται με τα κιθάρια και τις φωνές να οδηγούν, μεταξύ «Έι» και «Όι». Το ορχηστικό “Pellervoinen” αρχινά με βιολιά και tribal τυμπάνων και στη συνέχεια ευθυγραμμίζεται με κιθάρες και μπάσο. Πανέμορφη μελωδία, δεν το συζητώ. Πολύ πωρωτική. Κι αυτό το “Juomamaa”… Τι είναι τούτο, καλέ; Πόζα στη μελωδία και ακορντεόν που βγάζει μάτια. Είναι μουσικάρες, τα ‘παμε. Α… μην ξεχαστώ… Έχουμε κλείσει και συνέντευξη! Καλοτάξιδο, κύριοι!

Costaas Koulisainen

Kulkija

No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών

Τελευταίες δισκοπαρουσιάσεις