Δισκοπαρουσιάσεις

loogoo

Crimson Wreath

Crimson Wreath
Κυκλοφόρησε 2021
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Τετάρτη, 19 Μαϊος 2021
Είδος Heavy Metal
Εταιρία Rockshots Records

Review

Besetting Sins
Acedia
Crimson Wreath
Immortal No
All Shall Fade
All Blood Red
The Voice Inside Me
S.T. Forsaken
Ashes To Dust
A Poem I Couldn’t Rhyme
An Opus Of Loss And Sorrow
Pedestal I: Past Forever Last
Pedestal II: The Isle Of Shadows
Pedestal III: Agony’s Last
Fortress Of Sadness
 

   Σχεδόν πέντε χρόνια έχουν περάσει από το “Polysyllabic”, τη δεύτερη και τελευταία κυκλοφορία των δικών μας Illusory και ομολογώ είχα μεγάλη απορία να δω πώς θα κινηθούν μουσικά και τι νέο έχουν να μας προσφέρουν. Το πλήρωμα του χρόνου ήρθε και το “Crimson Wreath” είναι πλέον γεγονός. Μια πρώτη πολύ θετική γεύση είχαμε ήδη πάρει στην προακρόαση του δίσκου που πραγματοποιήθηκε μέσω live streaming, αλλά έχοντας στα χέρια μου τον δίσκο τις τελευταίες δύο εβδομάδες, πήρα τον απαραίτητο χρόνο να «μπω» μέσα στο μουσικό έργο των Illusory και να το βιώσω όπως του αρμόζει.
 
 
   Στο “Crimson Wreath” έχουμε να κάνουμε με δεκατέσσερις, δουλεμένες μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια, συνθέσεις, εκ των οποίων οι τρεις (“Past Forever Last”, “The Isle Of Shadows” και “Agony’s Last”) αποτελούν μία τριλογία-κάθαρση, με ενιαία θεματική την απώλεια. Η συνολική διάρκεια του δίσκου ξεπερνά τη μία ώρα και δεκαπέντε λεπτά και αν αυτός ο χρόνος σας ακούγεται απαγορευτικός εμπορικά, τότε μάλλον πρέπει να το ξανασκεφτείτε. Προσωπικά θεωρώ πως δεν υπάρχουν χρονικοί περιορισμοί στην έμπνευση και τη δημιουργία, ειδικά όταν όλες οι συνθέσεις δένουν μεταξύ τους και η κάθε μία μόνη της επιτελεί έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό μέσα στον δίσκο. Ακριβώς έτσι έπραξαν οι Illusory και εκτιμώ πως δικαιώνονται εκ του αποτελέσματος. Το “Crimson Wreath” με εντυπωσίασε γιατί ακούγεται από την αρχή μέχρι το τέλος του αβίαστα. Θέλει τον χρόνο του ώστε να αφεθείς και να ανακαλύψεις όλα εκείνα τα μικρά μυστικά που κρύβει μέσα του. Υπέροχοι στίχοι, μελωδίες με εξαιρετικές εναλλαγές, που σε κάνουν να επιστρέφεις ξανά και ξανά, συνδέσεις με τις δύο προηγούμενες δουλειές της μπάντας (“The Ivory Tower” του 2013 και “Polysyllabic” του 2016) και πολλοί και εκλεκτοί καλεσμένοι, που ο καθένας τους αφήνει το ξεχωριστό του στίγμα.
 
   Μια πρώτη ιδέα για το “Crimson Wreath” είχαμε πάρει με τα τρία singles που έχουν ήδη κυκλοφορήσει. Το “Besetting Sins”, το οποίο ανοίγει τον δίσκο, αποτέλεσε δικαίως και το πρώτο single. Αρκετά heavy και δυναμικό, με γρήγορες κιθάρες και ένα υπέροχο μελωδικό refrain που σου καρφώνεται στο μυαλό. Μάλιστα το κλείσιμο-outro του τραγουδιού αποκτά δική του υπόσταση, ονόματι “Acedia”. Εδώ μας μαγεύει ο Σκωτσέζος Paul Logue (Eden’s Curse) με την απαγγελία του, πατώντας πάνω σε ένα ακουστικό μουσικό χαλί, δίνοντας πάσα στο δεύτερο single και ομώνυμο τραγούδι “Crimson Wreath”. Αυτό το τραγούδι το αγάπησα από την πρώτη στιγμή που το άκουσα. Η μελωδικότητά και οι φοβερές εναλλαγές του κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή μέχρι και την τελευταία νότα. Το δε refrain είναι από τα πιο έντονα και συναισθηματικά του δίσκου. Δυναμική και η συνέχεια με το καταιγιστικό “Immortal No”, το οποίο είναι η φυσική συνέχεια του ομώνυμου κομματιού, τόσο μουσικά όσο και θεματικά. Εθιστικό και εδώ το refrain, ενώ το κιθαριστικό σόλο έρχεται να το απογειώσει.
 
 
   Ώρα για το τρίτο single του δίσκου, “All Blood Red”, στο οποίο μας εισάγει το αισθαντικό intro του (“All Shall Fade”), μέσα από μια υπέροχη μελωδία στο πιάνο. Το “All Blood Red” δεν κρύβει την αγάπη του για τους Iron Maiden και έρχεται να μας απογειώσει με τον ρυθμό του. Όπως είπαμε και πριν, ο δίσκος κρύβει μικρά μυστικά για τους μυημένους στη μπάντα. Το αφηγηματικό “The Voice Inside Με” έρχεται να συνεχίσει την ιστορία του Steven Towers, του βασικού ήρωα πίσω από το “The Ivory Tower”, ενώ “S.T. Forsaken” είναι το τραγούδι-έπος του. Από τα πιο progressive και σύνθετα κομμάτια του δίσκου, ξεχωρίζει έντονα και σε κερδίζει από τις πρώτες κιόλας νότες. Το “Ashes To Dust” που ακολουθεί θα αποτελέσει το τέταρτο single, με ένα πολλά υποσχόμενο video clip, που το trailer του με έχει κάνει να ανυπομονώ να το δω. Το “Ashes To Dust” ξεχειλίζει από δυναμισμό, ένταση και θεατρικότητα. Τα κιθαριστικά riffs είναι από τα καλύτερα του δίσκου, ενώ το απόλυτο highlight είναι φυσικά η παρουσία του κυρίου Γρηγόρη Βαλτινού (ναι, σωστά διαβάσατε), ο οποίος απαγγέλει στα αρχαία ελληνικά, έχοντας πίσω του ένα μουσικό χαλί που παραπέμπει σε “The Rime of the Ancient Mariner”. Προσωπική μου αδυναμία είναι το “A Poem I Couldn’t Rhyme”, του οποίου το refrain δεν μπορώ με τίποτα να βγάλω από το μυαλό μου. Το δε keyboard σόλο το ανεβάζει σε άλλο επίπεδο (οι αδυναμίες μας στους Dream Theater δεν κρύβονται).
 
   Αν κάποιος πάντως με ρωτήσει ποιο είναι το τραγούδι που με άγγιξε πιο πολύ, είναι ξεκάθαρο πως θα πω το “Past Forever Last”, το πρώτο από την τριλογία του δίσκου με θέμα την απώλεια. Ακούγοντάς το νιώθω και βιώνω πραγματικό συναισθηματικό πόνο, ειδικά με το κλείσιμό του το οποίο είναι συγκλονιστικό. Και ποιος άλλωστε από εμάς δεν έχει βιώσει έστω και μια φορά την απώλεια στη ζωή του και το κενό που ποτέ δεν θα μπορέσει να γεμίσει; Το δε επικό (τόσο σε διάρκεια όσο και σε εναλλαγές) “The Isle Of Shadows”, με τα χορωδιακά του μέρη και τη μελωδικότητά του, είναι πραγματικά μαγικό, κλείνοντας με ένα αρκετά δυναμικό σόλο στο τέλος (αγαπάμε Bruce Dickinson και “Tears of The Dragon”). Η τριλογία δεν θα μπορούσε να ολοκληρωθεί χωρίς το πολυδιάστατο και πολυεπίπεδο “Agony’s Last”, το οποίο δεν κρύβει τις Maiden-ικές επιρροές του. Λατρεύω δε το refrain του τραγουδιού, το οποίο μεταδίδει απλόχερα τη φορτισμένη του ατμόσφαιρα. Την αυλαία του “Crimson Wreath” κλείνει το “Fortress Of Sadness”, το δεκάλεπτο ατμοσφαιρικό έπος του δίσκου, το οποίο εντυπωσιάζει με τα χορωδιακά φωνητικά, τα ρυθμικά του μέρη, τα φοβερά riffs και τις απίστευτες εναλλαγές του.
 
 
   Ο δίσκος τελειώνει και μου αφήνει την αίσθηση πως άκουσα την πιο ολοκληρωμένη και ώριμη δουλειά των Illusory. Είναι ξεκάθαρο το πόση δουλειά και αγάπη έχει πέσει μέσα στο “Crimson Wreath” και δηλώνω πραγματικά εντυπωσιασμένη από το αποτέλεσμα. Η μπάντα έχει ανέβει πολλά επίπεδα συνθετικά, στιχουργικά και φωνητικά και αυτό φαίνεται καθαρά. Δώστε χρόνο στον δίσκο και δεν θα χάσετε. Θα επιστρέφετε συνέχεια για να τον ανακαλύπτετε. Ακούστε τον στην ολότητά του και αφεθείτε σε όσα έχει να σας προσφέρει. Μέχρι να έρθει η ώρα να τον απολαύσουμε «ζωντανά» πάνω στη σκηνή, πατάω ξανά το play. Προτείνω να κάνετε το ίδιο.
 
Τζοβάνα Σπήλιου
 

Crimson Wreath

No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών

Τελευταίες δισκοπαρουσιάσεις