= Helloween - Helloween
Δισκοπαρουσιάσεις

loogoo

Helloween

Helloween
Κυκλοφόρησε 2021
Format LP
Είδος
Ενημερώθηκε στις Κυριακή, 13 Ιουνίου 2021
Είδος Heavy Metal
Εταιρία Nuclear Blast Records

Review

Out For The Glory
Fear Of The Fallen
Best Time
Mass Pollution
Angels
Rise Without Chains
Indestructible
Robot King
Cyanide
Down In The Dumps
Orbit
Skyfall
 
Bonustracks Digibook Vinyl
Golden Times
Save My Hide
 
Bonustracks Earbook
Golden Times
Save My Hide
Pumpkins United
 
 
Part I: Hel
   Επιτέλους, μετά από τριάντα και πλέον χρόνια, ένα από τα πιο αναμενόμενα reunion είναι πραγματικότητα. Οι Helloween, με τον Michael Kiske και τον Kai Hansen να έχουν επιστρέψει στη μπάντα και μετά από μια πετυχημένη περιοδεία για την επανασύνδεση, έρχονται με νέο δίσκο! Και τι δίσκο! Κατά τη γνώμη μου είναι μια εξαιρετική δουλειά, εφάμιλλη των “Time Of The Oath”, “Master Of The Rings” και “The Dark Ride”. Κι αφήστε τον Wiki να λέει ότι θέλει!

   Το άλμπουμ ξεκινάει με το “Out For The Glory” και με ένα Slayerικό riff (!) και συνεχίζει ως παραδοσιακό εισαγωγικό τραγούδι Helloween. Συνεχίζουμε με το “Fear Of The Fallen”, το οποίο έχουμε όλοι ακούσει από το lyric video που κυκλοφόρησε. Είναι ένα κομμάτι με πανέμορφο ρεφρέν και ωραία κιθαριστικά μέρη. Η συνέχεια έρχεται με το “Best Time”, το οποίο είναι επίσης ένα «κλασικό» Helloween κομμάτι. Riff που φέρνει στο μυαλό “Future World” και μοτίβο “I Want Out”… συνταγή επιτυχίας δεδομένη! Ακολουθεί το “Mass Pollution”, με riff που ξεκινάει με μπάσο και μπαίνουν οι κιθάρες και ακολουθεί ένας καταιγισμός. Ίσως από τα λιγότερο ενδιαφέροντα κομμάτια του δίσκου, με εξαίρεση το riff, κατά την ταπεινή μου άποψη. Και το “Angels” που ακολουθεί ξεκινάει με τη φωνάρα του Kiske και είναι ένα τραγούδι που θυμίζει περισσότερο εποχές “Time Of The Oath” και μετά. Δεν είναι κακό να αντιλαμβάνεσαι πώς θα ήταν αν ο Kiske τραγουδούσε στη μπάντα εκείνη την εποχή, ναι;
 
 
   Ακολουθεί το “Rise Without Chains”, το οποίο θα μπορούσε να λέγεται “Sing Without Breath”, ειδικά στα κουπλέ, γιατί έχει πολύ γρήγορες μελωδίες και δεν προλαβαίνει να πάρει ανάσα ο τραγουδιστή. Ένα καλό κομμάτι, αλλά μέχρι εκεί. Και έρχεται το “Indestructible”, το οποίο επίσης έχει κυκλοφορήσει σαν audio track/single και οι περισσότεροι πατήσαμε το play και το ακούσαμε άμεσα. Από τα αρκετά δυνατά κομμάτια του δίσκου! “Robot King”, αδύναμο κομμάτι Νο. 2, κατά τη γνώμη μου. Στα αυτιά μου είναι αυτό που «πέρασε και δεν ακούμπησε»… Και πάμε σε ΚΟΜΜΑΤΑΡΑ! Αγνό, παραδοσιακό Τευτονικό Power Metal με το “Cyanide”. Εδώ είμαστε! “Down Ιn Τhe Dumps”, ουσιαστικά το προτελευταίο κομμάτι του δίσκου… άλλο ένα κομμάτι που σου φέρνει τις εποχές που - εμείς οι παλαιότεροι - τρέχαμε στα δισκάδικα για να προμηθευτούμε τους καινούργιους δίσκους… Εξαιρετικό ρεφρέν και εδώ! Πολύ όμορφα πάει το πράγμα… και έρχεται το “Orbit”, το οποίο αποτελεί την εισαγωγή του ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ που ακούει στο όνομα “Skyfall”… Είδαμε/ακούσαμε το video edit του δωδεκάλεπτου τραγουδιού, το οποίο, κατ’ εμέ, χωλαίνει σε σχέση με την πλήρη έκδοση του κομματιού! Το μοναδικό κομμάτι που έχει γράψει ο Kai και ναι, είναι κλασικό Helloween. Μπορεί λίγο το φινάλε να μας θυμίζει αρκετά το κλείσιμο του “Lonely Is The Word” και λίγο από “Anno Mundi”, αλλά δεν μας χαλάει καθόλου.

   Συνολικό συμπέρασμα: οι Γερμανοί έβγαλαν έναν πολύ καλό δίσκο, οι fans τους σίγουρα είναι ευτυχισμένοι, αλλά και όλοι οι υπόλοιποι έχουν την δυνατότητα να ακούσουν μια μπάντα με τρεις τραγουδιστές και τρεις κιθαρίστες και να το ευχαριστηθούν! Είναι εξαιρετικός ο τρόπος που δένουν οι χροιές των Kiske/Deris/Hansen στα τραγούδια του δίσκου!

Γιώργος Παπαντώνης

Part II: Low
   Αν δεν είχαμε αυτόν τον τζαναμπέτη τον ιό, σε μια βδομαδούλα θα λυσσάγαμε ακούγοντάς τους ζωντανά. Α, ρε καταραμένη νυχτερίδα ή ότι άλλο φημολογείται για την επίθεση του ιού (μην αρχίσω τώρα να αραδιάζω όλα όσα έχουν διαβάσει τα ματάκια μου, δεκαπέντε μήνες τώρα). Αυτό είναι θέμα για άλλη κουβέντα…

   Τα αγόρια όμως όλο αυτό το διάστημα δεν έκατσαν. Ετοίμαζαν το νέο άλμπουμ. Μάλλον τους βοήθησε η γκαντεμιά, γιατί αλλιώς το στούντιο θα το έβλεπαν σε φωτογραφία αφού ήτο όλο σε tour.

   Ξέρετε κάτι; Μου αρέσει πολύ που μαζεύτηκαν όλοι για αυτό το άλμπουμ, μου αρέσει που το ονόμασαν “Helloween” και δεν έδωσαν κάποιον άλλο τίτλο. Το “Skyfall” video μας ανατίναξε τα μυαλά. Οι γείτονες αλήθεια παραπονέθηκαν. Βρε κορίτσι μου, μου λένε, βάλε και κάποιο άλλο, nonstop παίζει. Αφού δεν με κατήγγειλε και το γιουτιούμπι, πάλι καλά.
 
   Το άλμπουμ ξεκινά με το “Out For The Glory”. Επικών διαστάσεων επτάλεπτο τραγούδι, που επιτακτικά ζητά την προσοχή μας. Ο Andi λυσσομανά, ο Michael κρατά τα μελωδικά μπόσικα. Σας το είπα πόσο μου αρέσει αυτό το δίφωνο; Που σε κάθε τραγούδι ο καθένας έχει τον δικό του χώρο και στα ρεφρέν που κουμπώνουν μαζί, είναι σαν να ανοίγει πόρτα ο παράδεισος! Ε, σας το λέω τώρα!
 

   Το κιθαριστικό πρελούδιο στο “Fear Of The Fallen” είναι μόνο η αρχή για μια απόλυτη καταστροφική συνέχεια. Μάλλον έπαθα Helloween με αυτό. Τους λυπάμαι τους διπλανούς μου, αλήθεια. Έρχεται δεύτερος γύρος εμμονών. Θα προβώ σε διάγγελμα. Τι, μόνο ο ακατανόμαστος θα κάνει τέτοια δηλαδή;

   Θα πω, κύριοι και κυρίες, συγνώμη, αλλά έχω πάθει Hellloween και δεν υπάρχει γιατρειά με κανένα εμβόλιο. Συμπαρασταθείτε μου, αφήστε με να τεντώνω την ένταση όποια ώρα και να είναι, κάποια στιγμή θα μου περάσει – ΝΟΤ! Τις καλύτερες στιγμές περνάω ακούγοντας αυτό το άλμπουμ και φυσικά το τραγούδι “Best Time”. Kiske, μας έκαμες αλοιφή. Κάργα μέταλ, κάργα ένταση το “Mass Pollution”, δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις λεπτό. Άγγελοι, φέρτε.. όχι καθήστε εκεί που είστε, θα έρθουμε εμείς! Power μεταλλικά ψήγματα και μελωδίες από τον ουρανό στο “Angels”. Ταχύτατο και ορμητικό το “Rise Without Chains”, στο οποίο ο Deris απλώνει τη φωνή του και δεσπόζει στον χώρο και στο τραγούδι. Επόμενη επίθεση από το κέντρο το “Indestructible”. “We are fighting for a world without oppression. We are fighting for a world where we can live in without fear”. Οι στίχοι κομμένοι και ραμμένοι για το σήμερα. Το motto μιας γενιάς που τα έχει περάσει όλα. Δεν ξέρω αν έμεινε κάτι ακόμα να βιώσουμε.

   Κιθαριστικές τσαχπινιές και το δίφωνο να τεντώνει το υπερπέραν στο “Robot King”. Εριστικό και επιθετικό το “Cyanide”. Το “Down In The Dumps” έχει κάτι παλιακό μεταλλικό, έχει μια χρυσή κορδέλα ραμμένη πάνω στο επικό στοιχείο. Το άλμπουμ τελειώνει με τον νταλκά “Skyfall”. Δωδεκάλεπτο που τελειώνει γρήγορα. Όλη η ένταση του άλμπουμ χύνεται στα ηχεία, για να καταφέρει την κίνηση ματ.

   Δεν με ενδιαφέρει αν αυτό το άλμπουμ είναι ισάξιο ή όχι με εκείνα που έχουμε αγαπήσει. Είναι ένα εντυπωσιακό άλμπουμ, που θα ξαναφέρει όλους τους φαν «δεμένους» εμπρός τους. Είναι δύναμη και ελπίζω να φτάσει εκείνη η στιγμή που θα παραληρούμε βλέποντάς τους ζωντανά. Αρκετά περιμέναμε νομίζω.

United forever
Hello-Mary

Part III: Een
   Επτά μέλη, τρεις τραγουδιστές, τρεις κιθαρίστες, μπαλαντέρ των μπαλαντέρ – ω, μπαλαντέρ και άλμπουμ με όνομά το όνομά τους. Η επανεκκίνηση άλλως αναγέννηση. Αφού η περιοδεία ήταν τόσο επιτυχημένη, γιατί να μην το πάμε παραπέρα; Οι Γερμανοί σκέφτηκαν σαν Άγγλοι, ήτοι οι μεγαλύτεροι έμποροι στην πιάτσα και έβγαλαν το άλμπουμ που ΠΟΛΥΣ κόσμος περίμενε. Ναι, ο Deris είναι ένας σπουδαίος μπροστάρης και του αξίζουν πολλά μπράβο που τόσα χρόνια οδηγεί το τεράστιο Τευτονικό όχημα, αλλά ΔΕΝ είναι Μέταλ τραγουδιστής! Θα μου πείτε πως δεν έχει σημασία. Ναι, θα συμφωνήσω. Αν είσαι τόσο ΚΑΛΟΣ τραγουδιστής, όπως είναι ο Deris, τι πειράζει αν δεν είσαι Μέταλ; Αφού αποδίδει άψογα! Ναι, αλλά ο άλλος; Ο νταλκάς, ο αγαπημένος όλων, ο μεγαλύτερος τραγουδιστής τεχνικά στην Ευρώπη; Με όλο το θάρρος και όλο τον σεβασμό στον μικροκαμωμένο Εγγλέζο και τους θεόρατους τραγουδιστές που εφορμούν από τη Σκανδιναβία, την Κεντρική Ευρώπη και τη χώρα μας, ο Γερμανός δεν παίζεται! Είναι πενήντα χρονών και βγαίνει όπως έβγαινε στα δεκαεπτά του. Και πείτε με γραφικό, πολύ λίγο με νοιάζει. Έχω αυτιά και ακούω.

   Μετά από τριάντα πέντε χρόνια οι Helloween ανακατεύουν ξανά την τράπουλα. Επιστροφή του Kai, επιστροφή του Kiske, συνύπαρξη και συν-συμμετοχή και ένα άλμπουμ που χαρακτηρίζει μια εποχή και είναι πρόθυμο να οδηγήσει με άνεση στην καινούργια πολιτεία, που μόλις άρχισε να κατασκευάζεται. Ακούσατε και σεις το “Best Time”; Σας έκανε το κουπλέ σαν “Out In The Fields”; Με κάτι από Eurovision ίσως; Σας ένοιαξε καθόλου; Όχι; Πολύ σωστά! Οι Helloween του “Rise And Fall” είναι οι Helloween του “Mr. Torture”, είναι η μπάντα που δεν θα χαμπαριάσει να αναμίξει γεύσεις και μοτίβα, εφόσον κρίνει ότι αυτό της πάει. Και της πάει, αναμφίβολα. Άλλωστε… το έχει ξανακάνει. Θα ήταν αφελές να σταθούμε στο πώς παίζουν οι πέντε τους και το πώς τραγουδούν οι δυο τους συν ο τρίτος. Έλα, παππού μου, να σου δείξω τ’ αμπελοχώραφά σου;

   Εντελώς αναλογικό το παρόν άλμπουμ, με τους επτά να δημιουργούν και να εκτελούν με την άνεση και τον αέρα του σταρ και τους παλιούς συντρόφους να ανταμώνουν στο στούντιο μετά από δεκαετίες, το “Helloween” πήγε μέχρι τη Νέα Υόρκη και τα Valhalla Studios (Iron Maiden, Def Leppard, Rammstein). Μαζί του ταξίδεψαν ο επί χρόνια παραγωγός Charlie Bauerfeind και ο Χρυσοδάκτυλος ο ίδιος! Ο Dennis Ward, σαν συμπαραγωγός, είχε την επίβλεψη για την τελική μίξη και εξαιτίας αυτών των ανθρώπων ακούμε ένα άλμπουμ που στην ουσία δεν χορταίνουμε να ακούμε. Σας αρέσει το πώς ανεβαίνει η φωνή στο “Rise Without Chains", εκεί που οι αετοί πετούν ελεύθεροι; Σας αρέσει το πώς ανακατεύονται οι φωνές και τα σόλο και πώς το rhythm section γκρεμίζει πύργους;

   Το “Robot King” αφρίζει από δύναμη, με τον Deris να δίνει μαθήματα πάθους στα φωνητικά, με τον Michael των ονείρων μας να ανεβαίνει εκεί που οποιοσδήποτε άλλος θα κατέβαινε και το όχημα να δείχνει τόσο φρέσκο, τόσο ανανεωμένο… Ο ίδιος ο Kai έχει δηλώσει πως η όλη περίοδος ηχογραφήσεων ήταν πολύ συγκινητική για εκείνον και μπορούμε να καταλάβουμε γιατί. Γιατί πάνω απ’ όλα είμαστε άνθρωποι. Και γιατί, πάνω απ’ όλα, η μουσική είναι η ΚΟΡΥΦΑΙΑ μορφή ψυχαγωγίας. Καλώς ήλθατε, αγαπημένες κολοκύθες! Σύντομα κοντά μας ο Μιχαλιός, ο οποίος θα απαντήσει στις ερωτήσεις μας…

Κώστας Κούλης
 
 

Helloween

No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology

Joomla Social by OrdaSoft!

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών

Τελευταίες δισκοπαρουσιάσεις