Δισκοπαρουσιάσεις

loogoo

Enigma

Enigma
Κυκλοφόρησε 2020
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Κυριακή, 15 Μαρτίου 2020
Είδος Symphonic Metal
Εταιρία ROAR! Rock Of Angels Records

Review

1. In Adentu Deorum
2. Enigma
3. Reborn
4. Forskaken
5. Embers
6. Without DIsguise
7. Released
8. Forever Winter
9. Horizon
10. The Storm Inside
 
 
   Εισαγωγή… Συμφωνική, με χορωδιακά και απόλυτα μπαρόκ. Γνωρίζοντας την κλασσική παιδιά του βασικού συνθέτη Gus Dibelas, ήξερα ότι θα μας προϊδέαζε με ένα τέτοιο μουσικό θέμα. Στην προ-ακρόαση ήμουν βέβαιος για την «έφοδο» του σχήματος. Ακολουθεί το “Enigma”, το ομώνυμο του άλμπουμ. Με ξεκίνημα σε 6/8 και «επαναφορά» σε «ίσιο» ηχητικό μέτρο, το κομμάτι φιλοξενεί τα μελωδικά φωνητικά της Fiona Creaby και τις ακραίες φωνές του Vlasis K. Το συμφωνικό παραμένει στο ύψος του, οι κιθάρες είναι στιβαρές, τα πλήκτρα ελέγχουν, ορίζουν και χαράσσουν πορεία και το rhythm section είναι σκέτο μπετόν. Έτσι κι αλλιώς, τα παιδιά που παίζουν είναι άψογα στα μουσικά τους καθήκοντα, η παραγωγή, η μίξη και το mastering ήταν αυτά που έπρεπε και το μόνο που μένει να δούμε είναι τα τραγούδια του μπουκέτου.

   Το είπε κι ο ίδιος ο Κώστας πως η μπάντα έχει υιοθετήσει και μία Pop αισθητική στην όλη έκφρασή της. Κάτι που συμπεραίνεται από το ομώνυμο κομμάτι, κάτι που προσθέτει στη μπάντα κατ’ ουσίαν. Το τραγούδι είναι προάγγελος αυτών που ακολουθών. Και μέχρι στιγμής έχουμε εντυπωσιαστεί. Και μετά… Μετά ήλθε ο έρωτας…

   “Reborn”. Το πρώτο βίντεο του δίσκου και… Και τι να πω γι’ αυτό το αριστούργημα; Είναι το πιο αγαπημένο μου από το άλμπουμ, έχει ένα πανέμορφο ρεφρέν, η δομή είναι Μέταλ και η βαρβαρότητα των ανδρικών φωνητικών δένει άψογα με τη λυρικότατη μελωδία. Αν το είχαν κυκλοφορήσει οι Amaranthe, θα είχε δέκα εκατομμύρια views σε είκοσι τέσσερις ώρες και θα έσκαγαν βροχή οι προτάσεις για συναυλίες, εφόσον φυσικά ζούσαμε σε φυσιολογικούς ρυθμούς. Το βίντεο έχει σκηνοθετήσει ο πανμέγιστος Patric Ullaeus, ο καλλιτέχνης με ένα κατεβατό υπέροχες δουλειές, με συνεργασίες με τεράστια συγκροτήματα… Για να μην λέω και πολλά πάνω σ’ αυτό (αν και το θέλω πολύ), μόνο το “The Nexus” των Amaranthe να αναφέρω και το “Weightless” των Evergrey, αυτόματα έχω καταφέρει να βρουν πολλά σαγόνια στο πάτωμα. Τα δικά μας τα παιδιά πραγματοποίησαν μία κίνηση που δείχνει ρίσκο και τρελή αγάπη γι’ αυτό που κάνουν.
 

   To “Forsaken” είναι ήπιο, γλυκύ και διατηρεί τα βασικά αυτά χαρακτηριστικά ακόμα κι όταν εισβάλουν οι κιθάρες. Είναι ένα πανέμορφο κομμάτι και δεν θα μου φανεί περίεργο αν το διάλεγαν για δεύτερο βίντεο. Το μόνο ζήτημα είναι ότι αυτή η επιλογή θα αποτελέσει ευχάριστο πονοκέφαλο, αφού όλο το άλμπουμ είναι υποψήφιο. Το “Embers” διαθέτει μια εκπληκτική πλήκτρο-εισαγωγή και στη συνέχεια γίνεται Μέταλ. Με τις δίκασές του, με τα tutti του… Η ανδρική φωνή αγριεύει κι άλλο την κατάσταση. Η γέφυρα γλυκαίνει ελέω των γυναικείων φωνητικών. Και ξανά από την αρχή.

   “Without Disguise” και ξεκίνημα με λούπα. Το περιμέναμε και το χαρήκαμε. Μετά μπούκαραν τα ηλεκτρικά και έγινε ολίγων δευτερολέπτων χαμός, μέχρι το πρώτο κουπλέ, που ξεκίνησε ήρεμα, έγινε πιο βαρβάτο, μπρουταλιάστηκε ανάλογα και ξέσπασε. Στο δεύτερο κουπλέ πάλι νηνεμία. Είναι ένα βιρτουοζιτέ άλμπουμ, έτσι όπως το συνέλαβαν και το απέδωσαν οι συντελεστές. Είναι πολύ υψηλού επιπέδου οι μουσικοί, οι οποίοι εντυπωσιάζουν με αυτά που παίζουν, χωρίς να έχουν υπερβάλει καθόλου. Εδώ έγκειται ο εντυπωσιασμός. Πάνω απ’ όλα μέτρησαν οι συνθέσεις και όχι οι τεχνικές. Η ολοκλήρωση κάθε τραγουδιού είναι υποδειγματική.

   “Released” και μάλλον εντοπίσαμε το δεύτερο-δεύτερο βίντεο για το δίσκο. Μια δαιμονισμένη απλότητα και μία ομορφιά πέρα από κάθε σχολιασμό είναι τα σήματα κατατεθέντα του κομματιού αυτού. Η γυναικεία φωνή το παίρνει πάνω της και τα πλήκτρα στο ρεφρέν μας οδηγούν σε μία σαουντρακική πανδαισία ηχοχρωμάτων και συναισθημάτων. Πάθος, γλυκύτητα, σφρίγος… Όλα μαζί σε μία ταξιδιά πέντε λεπτών.
 

   Το “Forever Winter” φέρει τη συμφωνική υπογραφή του Κώστα στο εισαγωγικό σημείωμα, με εκείνο το καλπάζον να σκάει στο τελείωμά της και να μας πηγαίνει ξανά βόλτα σε κινηματογραφικές γαίες. Πραγματικά μεγαλοπρεπές, το κομμάτι αυτό μπλέκει ξανά ανδρικά και γυναικεία φωνητικά, σε ένα μυσταγωγικό θρήνο, εκεί που ο Ήλιος ποτέ δεν λάμπει… Το “Horizon” πάλι είναι γυμνό… Μία κιθάρα, μία δεύτερη κιθάρα, όλες τους με καθαρά, χωρίς υποψία παραμόρφωσης… Ένα μικρό διάλειμμα από τις γκαζιάρικες ομορφιές του Αινίγματος. Η φωνή της Fiona είναι γεμάτη πάθος και αγάπη. Είναι γεμάτη ένταση και πόνο. Ακούω κι ένα ντεφάκι στο ρεφρέν, ένα πολύ χαριτωμένο τονισμό.

   Παρακολουθώ αυτά τα παιδιά από την πρώτη τους δουλειά. Είμαι ευτυχής που τα βλέπω να ανθίζουν μέρα με τη μέρα, άλμπουμ με το άλμπουμ. Ο ενθουσιασμός μου για το συγκεκριμένο άλμπουμ είναι δεδομένος, όπως και ο θαυμασμός μου για τη συνέπεια και τη συνέχειά τους. Τα υπόλοιπα στη συνέντευξη. Πάω να ξαναχαθώ στο “Reborn”…

Κώστας Κούλης
 

Enigma

No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών

Τελευταίες δισκοπαρουσιάσεις