Νέα

loogoo

Ηθοποιός σημαίνει… του Νίκου Αντωνάκου

 
Μια παρλάτα
Ηθοποιός σημαίνει…
Ένα κείμενο του Νίκου Αντωνάκου
Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από την Εύα Κοταμανίδου, σε σκηνοθεσία Νίκου Αντωνάκου.
 
Συντονισμός / Επεξεργασία / Επιμέλεια: Αντώνης Αντωνάκος
Πρωτότυπη μουσική: Άρις Γεροντάκης
 
Κάθεσαι στο σπίτι σου σχεδόν δύο μήνες, η ζωή σου έχει γίνει ένα sms, ή για τους πιο γραφικούς ένα κομμάτι χαρτί… Διαβάζεις, γράφεις, βλέπεις σειρές και ταινίες, μαγειρεύεις μέχρι και τα πλακάκια της κουζίνας… Ο χρόνος περνάει με μπαλκονάτα χειροκροτήματα και βιντεοκλήσεις… Οι γείτονες μιλάνε ο ένας με τον άλλον όπως οι φυλακισμένοι από τα κελιά τους… “Ευτυχώς” έχεις και τον προαυλισμό… Νο6… Ο χρόνος περνάει και η ζωή σου, το θέατρο, έχει βάλει λουκέτο… Πως να είσαι ηθοποιός σε τέτοιους καιρούς; Χωρίς σανίδι, χωρίς καμαρίνι, χωρίς μεταμφίεση, χωρίς συμπαίκτες; Και ξαφνικά αυτό το ολοκληρωτικό καθεστώς σού δίνει ψίχουλα ελευθερίας… Πας στην κεντρική πλατεία της πόλης και συναντάς όλη σου τη ζωή σε 14.454 τετραγωνικά μέτρα… Φίλοι, συνάδελφοι, καλλιτέχνες όλων των ηλικιών… Φωνάζεις για την επιβίωσή σου… Μιλάς, γελάς, αναρωτιέσαι… Γυρνάς σπίτι και δεν ξέρεις τι να κάνεις. Όλη αυτή η ενέργεια σε έχει χαστουκίσει τόσο δυνατά που κάτι πρέπει να κάνεις, κάτι θέλεις να κάνεις. Ευτυχώς για σένα, πριν από μια δεκαετία και βάλε, κάποιος Νίκος έχει γράψει όλες τις σκέψεις σου. Παίρνεις το κείμενο και αρχίζεις να το διαβάζεις, από μέσα σου, δυνατά, στο γραφείο, στον καναπέ, όρθιος, σαν να κάνεις πρόβα… Και τότε σου έρχονται όλες οι εικόνες των ανθρώπων που συνάντησες σήμερα… Και αρχίζεις να επικοινωνείς μαζί τους… Τους λες τις σκέψεις σου και διαβάζουν το κείμενο. Και μετά ακούς, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι, ναι….
 
ithopoios2044
 
Κάπως έτσι δημιουργήθηκε αυτό το βίντεο…
 
Και ειλικρινά ευχαριστούμε από καρδιάς όλους αυτούς τους υπέροχους ηθοποιούς – καλλιτέχνες, που το δημιουργήσαμε παρέα…
Με την ευχή να πατήσουμε σύντομα στο σανίδι, χωρίς περιορισμούς και να παίξουμε ξανά…
Συμμετέχουν αναλφαβητικά και απαντούν στην ερώτηση “Ηθοποιός σημαίνει;”:
 
Ιωάννης Αθανασόπουλος
“Ηθοποιός σημαίνει διαρκής αναμέτρηση με τον εαυτό σου...”
 
Νίκη Πεταλά
“Ηθοποιός σημαίνει γνώση, εσωτερική αναζήτηση, αγάπη, ήθος..”
 
Στέλιος Πετράκης
“Ηθοποιός είναι ο ξεναγός σε άλλους κόσμους, σε άλλες διαστάσεις, σε άλλες ζωές...”
 
Ρένος Ρώτας
“Ηθοποιός σημαίνει επί της ουσίας”
 
antonakos2055
 
Γιώργος Γεροντιδάκης
“Ο ηθοποιός σημαίνει ποιώ ήθος”
 
Κατερίνα Σιώζου
“Ηθοποιός σημαίνει… να έχεις την πολυτέλεια να γεννηθείς ξανά… να ζήσεις ξανά… και να πεθάνεις ξανά”
 
Λήδα Χατζή
“Ηθοποιός σημαίνει το σημαινόμενο.”
 
Αντώνης Αντωνάκος
“Ηθοποιός σημαίνει... Έλα να παίξουμε! Θα σου χαρίσω τον Αίμωνα, τον Ερρίκο Δ’, τον Σαντ και τόσους άλλους!”
 
Λυδία Σγουράκη
“Ηθοποιός σημαίνει ο παρατηρητής που μπαίνει στα παπούτσια κάποιου άλλου”
 
Κωνσταντίνος Τσονόπουλος
“Ηθοποιός σημαίνει να υπάρχεις για τον άλλον, να υπάρχεις στη στιγμή, στη σκηνή, να υπάρχεις..”
 
Αγγελική Ανδρίτσου
“Ηθοποιός σημαίνει κριτική όραση, αυτογνωσία, πειθαρχία και αυτοέλεγχος! Ο κόσμος μπροστά του, τον αναπνέει, τον βλέπει, τον δίνει πίσω στον κόσμο!”
 
Βιργινία Ταμπαροπούλου
“Ηθοποιός σημαίνει μια υπέροχη βουτιά στο κενό”
 
Χριστίνα Κωνσταντινίδου
“Ηθοποιός σημαίνει διεσταλμένες κόρες. Τεταμένες αισθήσεις. Εσωτερική ανάταση. Πληρότητα.”
 
Σπύρος Σιδέρης
“Ηθοποιός σημαίνει… Δεν ξέρω ρε παιδιά...”
 
Άρις Γεροντάκης
“Ηθοποιός, μουσικός, καλλιτέχνης σημαίνει… λύτρωση. Αυτό που επιτρέπει στον άνθρωπο να αναπηδάει από τη θέση του και να εκφράζεται, να λέει «σ´ αγαπώ» και «όλοι μαζί, αδέρφια»”
 
Ηθοποιός σημαίνει... / Actor Means... (Διαθέσιμοι Ελληνικοί Υπότιτλοι - English Subtitles Available)
 
 
Σημείωση: Στο Video υπάρχει δυνατότητα επιλογής Ελληνικών υποτίτλων για κωφούς και άτομα με δυσκολίες ακοής, καθώς και Αγγλικών υποτίτλων για ξενόγλωσσους.
 
Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο “Ηθοποιός σημαίνει...”
 
Μπορείτε να βρείτε την μουσική του video εδώ: https://soundcloud.com/arisger/sets/actor-means
 
ΜΙΑ ΠΑΡΛΑΤΑ
ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ…
του ΝΙΚΟΥ ΑΝΤΩΝΑΚΟΥ
 
παρουσιάστηκε από τη Εύα Κοταμανίδου σε σκηνοθεσία Νίκου Αντωνάκου
 
Απ΄ τα παρασκήνια ακούγεται κάποιος που διαμαρτύρεται.

Είναι ένας ΗΘΟΠΟΙΟΣ που παρακαλάει να μην τον «σπρώχνουν» στη σκηνή….
ΗΘΟΠΟΙΟΣ OFF: Σας παρακαλώ δεν θέλω, δεν μπορώ. Μου είναι αδύνατο να βγω στη σκηνή, δεν πρέπει να βγω στη σκηνή. Δεν είμαι έτοιμος. Θέλω να μάθω το ρόλο μου καλά, θέλω να μάθω τη ζωή καλά. Έχω ευθύνη… (Ο Ηθοποιός μπαίνει στην σκηνή με τις πλάτες…).
Θέλω ό,τι λέω και ό,τι πράττω να είναι σωστό, δίκαιο, ηθικό, ωραίο!

(Γυρίζει προς τον κόσμο).
Θέλω να είμαι -πρέπει να είμαι- καλά προετοιμασμένος και σίγουρος. Είμαι ηθοποιός!.., υπεύθυνος άνθρωπος, που απευθύνεται σε υπεύθυνους ανθρώπους. Πρέπει η σχέση μας να είναι καθαρή, τίμια! Πρέπει να σας γνωρίσω σωστά τον Αισχύλο, τον Ευριπίδη, τον Σοφοκλή. Πρέπει να σας μεταφέρω ακέραιο τον Σαίξπηρ, τον Τσέχοφ, τον Μπρεχτ, τον Μπέκετ… Πρέπει να σας μεταφέρω την αγωνία των δημιουργών, την αγωνία του ανθρώπου, τελικά. Πρέπει να σας μεταφέρω όλη αυτή την προσπάθεια που έκανε, και κάνει ο άνθρωπος, για να βγει από το σκοτάδι στο φως, από την άγνοια στη γνώση.

Και όλα αυτά πρέπει να τα κάνω με τον καλύτερο τρόπο. Με τον πιο κατανοητό τρόπο. Και παράλληλα με τον πιο πολυσύνθετο, με υπονοούμενα, με ψιθύρους, με υπαινιγμούς. Γιατί εγώ δεν είμαι χυδαίος προπαγανδιστής να λεω χυδαία συνθήματα. Εγώ είμαι φορέας πολιτισμού. Εγώ μεταφέρω τις ανθρώπινες κορυφώσεις. Μεταφέρω ιδέες και ιδεολογίες. Σοβαρά πράγματα για να τα κάνω πρόχειρα.

Εγώ είμαι η αφορμή -πρέπει να είμαι η αφορμή- που θα διευκολύνει το θεατή για να ξετυλίξει τις δικές του δυνατότητες. Γιατί εγώ δεν προσφέρω -δεν πρέπει να προσφέρω- «μασημένη τροφή». Πρέπει να πιάνω το θεατή από το χέρι, διακριτικά, τρυφερά, σκληρά όταν χρειαστεί, και μαζί, εγώ και αυτός, εγώ και εσείς, να κάνουμε αυτά τα υπέροχα, τα κοπιαστικά, τα πλούσια, τα πολύτιμα σε γνώσεις και περιπέτειες ταξίδια στις ευαισθησίες των συγγραφέων. Αγνοί και καχύποπτοι την ίδια στιγμή. Έτοιμοι να δεχτούμε και έτοιμοι να απορρίψουμε.

Εμείς οι δυο, εγώ και εσείς, πρέπει να διασχίσουμε τις απέραντες -και δύσκολες- πεδιάδες των χιλιάδων, των εκατομμυρίων βασανιστικών ερωτημάτων. Πρέπει να αναζητήσουμε μέσα από τις αχανείς εκτάσεις τις ιστορίας και των πολιτισμών τις απαντήσεις που απαιτούνται. Πρέπει μαζί, εγώ και ο εσείς, να κοιτάζουμε πίσω από τις γραμμές των κειμένων. Να ψάχνουμε το βαθύτερο νόημα των νοημάτων. Να αναζητούμε την ουσία της αγωνίας. Πρέπει να μάθουμε σωστά και σωστά να ερμηνεύσουμε τον κόσμο. Και πρέπει, επίσης, όταν εμείς το αποφασίσουμε, να τον αλλάξουμε κιόλας. Και να τον αλλάξουμε, «σύμφωνα με τις επιθυμίες και τα γούστα μας».

Ο Ηθοποιός, κυρίες και κύριοι, δεν είναι καλλωπιστικό φυτό για τον κήπο σας. Χωρατατζής για να διασκεδάζει την πλήξη σας. Συνοδός κυριών ή κυρίων. Ατραξιόν για τις δεξιώσεις σας. Φθηνός διασκεδαστής. Διαφημιστής φιλανθρωπικών εκδηλώσεων. Κοσμικός τσαρλατάνος. Πρόσωπο ανυπόληπτο, δηλαδή.
Ο Ηθοποιός, κυρίες και κύριοι, είναι -πρέπει να είναι- επαναστάτης. Γιατί μέσα του κουβαλάει φωτιές, φλόγες που καίει και τον καίνε. Μέσα του κουβαλάει το παρελθόν και το μέλλον του κόσμου. Μέσα του κουβαλάει τη σκέψη, τη φιλοσοφία, την επιστήμη. Είναι μέρος της κοινωνικής διαδικασίας. Μέρος της κοινωνικής συνείδησης. Μέρος της εξελικτικής πορείας του ανθρώπου προς ανέφικτο.

Ο Ηθοποιός δεν είναι βουβό πρόσωπο. Έχει φωνή και πρέπει να φωνάζει -και γι΄ αυτό φωνάζει- για την Ειρήνη, για την πείνα, για την αδικία, για την ανισότητα. Ο Ηθοποιός έχει -πρέπει να έχει- γνώμη… και να την λέει. Να την λέει δυνατά, καθαρά, όπως τους ρόλους του. Χωρίς περιττά. Να παίρνει θέση, και παίρνει θέση, για τα καθημερινά. Και για τα αυριανά. Να γνωρίζει με το κορμί του και το μυαλό του -όπως γνωρίζει με το κορμί του και το μυαλό του- τις εξορίες, τις φυλακίσεις, τα βασανιστήρια. Να έχει συμμετοχή, να πρωτοστατεί, στους αγώνες για δημοκρατία, για ισότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.

Ο Ηθοποιός, κυρίες και κύριοι, είναι -πρέπει να είναι- με τους αδικημένους. Με αυτούς που τον έχουν πραγματικά ανάγκη. Με αυτούς που μοιράζεται την ανεργία, την ανασφάλεια, την εκμετάλλευση. Με αυτούς που μοιράζεται την ελπίδα -και τον αγώνα- για έναν δίκαιο κόσμο. Για έναν κόσμο που θα γίνεται κάθε μέρα και δικαιότερος. Κάθε μέρα και ομορφότερος. Κάθε μέρα και ανθρωπινότερος.

Ο Ηθοποιός δεν είναι μπαλόνι που το φουσκώνεις και πετάει. Παιχνιδάκι που το κουρδίζεις και παίζει. Μαριονέτα που την κινείς και εκφράζεται. Πιόνι που το κουνάς. Ο Ηθοποιός δεν είναι ένα άβουλο πλάσμα που πηγαίνει, εκεί -που κάθε φορά- τον σπρώχνουν οι αέρηδες. Εκεί που κάθε φορά του το ζητάει η μόδα. Εκεί που κάθε φορά του το ζητάνε οι περιστάσεις και οι δυνατοί.

Ο Ηθοποιός γνωρίζει -πρέπει να γνωρίζει- να λέει όχι. Να λέει όχι στις φθήνιες, στις προχειρότητες, στις κακογουστιές. Πρέπει να μη συναινεί. Να μη γίνεται ο Δούρειος Ίππος για να περάσει η κακή αισθητική, η κακή αντίληψη για το ωραίο, για το σωστό, για το δίκαιο.

Ο Ηθοποιός, κυρίες και κύριοι, παράλληλα, είναι από χώμα και νερό καμωμένος. Και έχει ανάγκες. Και δικαίωμα στον ευδαιμονία. Και δικαίωμα στην καλοπέραση. Και δικαίωμα στις απολαβές και τις απολαύσεις. Έχει δικαίωμα στο δίκαιο μοίρασμα των υλικών αγαθών. Ζητάει -και πρέπει να πάρει- ολόκληρο το δικό του μερίδιο. Ζητάει να μην τον αδικούν. Παλεύει να μην τον εκμεταλλεύονται. Δεν επιτρέπει να πλουτίζουν σε βάρος του. Ζητάει ασφάλεια, σεβασμό, σύνταξη. Ζητάει ίση μεταχείριση.

Ο Ηθοποιός, τελικά, είναι ένας άνθρωπος με τα όλα του! Με δύναμη και αδυναμίες. Με ενθουσιασμούς και απογοητεύσεις. Με μεγάλες ταχύτητες προς τα μπροστά και με απελπιστικά πισωγυρίσματα, αν θέλετε.

Όμως, κυρίες και κύριοι, ο Ηθοποιός όταν ανεβαίνει στη σκηνή, όταν στέκεται απέναντί σας, δεν είναι ο εαυτό του! Δεν είναι αυτός που πονάει, που αμφιβάλει, που δειλιάζει, που φοβάται.

Είναι ο Κρέοντας, ο Ορέστης, η Ηλέκτρα! Είναι οι ήρωες οι θετικοί και οι ήρωες οι αρνητικοί. Είναι τα υπαρκτά και τα «μυθικά» πρόσωπα του θεάτρου. Είναι όλες αυτές οι προσωπικότητες, που παρουσιάζονται γυμνές μπροστά σας εδώ στη σκηνή και «κουβεντιάζουν» μαζί σας. Που σας αποκαλύπτονται και σας βοηθάνε να αποκαλυφθείτε και εσείς. Είναι όλα αυτά τα θετικά και τα αρνητικά παραδείγματα.

Ο Ηθοποιός, κυρίες κύριοι, είναι «καταδικασμένος» και να δείχνει -και να είναι- αληθινός! Είναι «καταδικασμένος» με αυτή τη θεία καταδίκη του μέτρου. Του μέτρου που δεν επιτρέπει υπερβολές, που αλλοιώνουν το περιεχόμενο. Του μέτρου που επιβάλει πειθαρχεία.

Ο Ηθοποιός εδώ πάνω στη σκηνή, δεν έχει το δικαίωμα του «ανθρώπινου λάθους». Δεν έχει το δικαίωμα της επανάληψης. Είναι υποχρεωμένος ό,τι κάνει να το κάνει μία φορά και να το κάνει τέλεια.

Και όλα αυτά με λειψή παιδεία. Μέσα σε συμβιβασμούς και εκβιασμούς. Μέσα συνθήκες που δεν επιτρέπουν την έρευνα. Με το κυνήγι του εισιτηρίου. Με ένα κοινό χαλασμένο.

Παρ΄ όλα αυτά, κόντρα σε όλα αυτά, τα πόδια μας πατάνε -πρέπει να πατάνε- γερά στο σανίδι. Εδώ πάνω, εμείς οι ηθοποιοί λύνουμε τις διαφορές μας. Τις διαφορές που έχουμε πρώτα με τον εαυτό μας. Με τη συνείδησή μας. Και με τους άλλους!

Εδώ πάνω, «ωραίοι» και λιγότερο «ωραίοι», «ψηλοί» και λιγότερο «ψηλοί», «χαρισματικοί» και λιγότερο «χαρισματικοί», όλοι όμως με την ίδια αγωνία να κάνουμε σωστά τη δουλειά μας, παλεύουμε σε μια πάλη που κρίνεται στις «λεπτομέρειες». Στις ανάσες, στην ένταση και στο ελάχιστο της φωνής. Στις κραυγές και στις σιωπές. Σε όλα ετούτα τα υπέροχα «εργαλεία» που διαθέτει η υπέροχη δουλειά μας.

Εδώ πάνω, μπροστά σας, με σεβασμό και αγάπη, με αγωνία και ευθύνη, με συνείδηση της αποστολής μας, ξεδιπλώνουμε όλα τα χαρίσματα που μας προίκισε η φύση, όλες τις σιγουριές που μας έδωσε -και μας δίνει- η καθημερινή -και πολύ κοπιαστική, σας δηλώνουμε- προσπάθεια. Ξεδιπλώνουμε το ταλέντο μας και τον κόπο μας. Χύνουμε τον αλμυρό- και άγιο- ιδρώτα μας.

Είναι χαρά να είσαι Ηθοποιός. Είναι χαρά να είσαι χρήσιμος άνθρωπος. Είναι χαρά να μεταφέρεις στους ώμους σου, στα χέρια σου, στην καρδιά σου, στα μάτια σου, στη φωνή σου, τη γνώση. Να μεταφέρεις τις κορυφαίες στιγμές της ανθρώπινης σκέψης. Να μεταφέρεις λέξεις, νοήματα, διανοήματα. Θρύλους, ιστορίες, αλήθειες, παραδόσεις. Να μεταφέρεις αγωνίες, έρωτες, μονομαχίες. Συγκρούσεις, γιορτές, χορούς, μουσικές. Να μεταφέρεις, τελικά, τη ζωή στο σανίδι. Και να την μεταφέρεις σε μεγέθυνση, βέβαια, για να γίνεται αντιληπτή, όχι όμως, σε καμία περίπτωση, παραμορφωμένη για να ξεγελάει. Δουλειά, δηλαδή, που απαιτεί καλή πρόθεση και πολύ προσπάθεια.

Ηθοποιός, κυρίες και κύριοι, είναι μια ευτυχία. Μια ευτυχία που περπατάει πάνω σε κοφτερά τεντωμένα σκοινιά. Μια ευτυχία που δεν υπάρχει χωρίς το δικό σας αυτί, τη δική σας καρδιά, τη δική σας θέληση. Εσείς, κυρίες και κύριοι, δημιουργείται τον κόσμο. Εσείς οργώνεται, σπέρνεται, θερίζεται… Εμείς ερευνάμε, μαθαίνουμε τον κόσμο και τον ερμηνεύουμε. Και σας τον επιστρέφουμε, όπως πρέπει να κάνουμε, πιο αναγνωρίσιμο. Πιο προσιτό στις αισθήσεις σας.

Ο Ηθοποιός, κυρίες και κύριε, αισθάνεται υποχρεωμένος -πρέπει να αισθάνεται υποχρεωμένος- να υποκλιθεί με σεβασμό μπροστά σας. Να υποκλιθεί στους πραγματικούς δημιουργούς της ζωής. Τους πραγματικούς ήρωες της ζωής. Να υποκλιθεί με σεβασμό στον άνθρωπο. Στον τίμιο άνθρωπο.

ΤΕΛΟΣ
 

Νέα