loogoo

InnerWish

InnerWish
Κυκλοφόρησε 2016
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2016
Είδος Heavy Metal
Εταιρία Ulterium Records

Review

1. Roll The Dice
2. Broken
3. Modern Babylon
4. Machines Of Fear
5. Needles In My Mind
6. My World On Fire
7. Rain Of A Thousand Years
8. Serenity
9. Sins Of The Past
10. Through My Eyes
11. Zero Ground
12. Cross The Line
13. Tame The Seven Seas
 
 
   Αρκετά χρόνια πέρασαν για να έρθει η πολυπόθητη νέα κυκλοφορία από μια μπαντάρα όπως οι Innerwish. Τι έγινε στο μεταξύ θα μάθουμε μέσω συνεντεύξεως με τα παιδιά (σιγά μην το αφήσω έτσι).

   Παίρνοντας το άλμπουμ στα χέρια μου ομολογώ ότι η συγκίνηση ήταν μεγάλη, θεωρώ αυτή τη μπάντα μια από τις καλύτερες της χώρας μας. Με παγκόσμια εμβέλεια και γερά στηρίγματα, με μουσικούς παθιασμένους και σοβαρούς, όπου πάντα οι δουλειές που βγάζουν είναι σε κλίμακα υψηλή.

Πολλά λόγια, ξεκινάω περιγραφή άλμπουμ.

   Κινείται από μια καταιγιστική ανάγκη να σαρώσουν τον πλανήτη. Μελωδικό δυναμικό, επιθετικό, βαρύ μέταλ… Είμαι σίγουρη ότι ρέει στις φλέβες των παιδιών και μας το μεταφέρουν ατόφιο. Να ξεκινήσω από το «Roll The Dice», που σε πιάνει μια ταραχή και αρχίζει το κεφάλι μόνο του τα headbanging, ενώ το πόδι (αριστερό-δεξί, δεν θυμάμαι ποιο) αρχίζει να βαράει σε ρυθμό (ρε, μπας να πάω να μάθω ντραμς;).

   Ερωτεύτηκα το «Modern Babylon» (ναι ακόμα χτυπιέμαι λέμε), έχει απίστευτο ρυθμό, μια ναζιάρικη κιθάρα, τη φωνή που σε παθιάζει και στίχους που σε προκαλούν να συνεχίζεις το ρεφρέν, ακόμα και μετά το τέλος του τραγουδιού. Τι να πω για το «Needles In My Mind»… Μπαλαντάρα με τη σωστή συνταγή (όσοι ξέρετε το  λατρεμένο Γιατρό της ελληνικής Μέταλ Σκηνής θα καταλάβετε). Δίνει πόνο, δίνει μεγάλες ανατριχίλες. «My World On Fire» και εδώ θα εκπλαγείτε με το πάθος και το χέβι μέταλ που ξεδιπλώνεται.

   Επικοί ρυθμοί και καθάριο μέταλ στο «Rain Of A Thousand Years». Αν δεν σας το έχω αναφέρει, η φωνή του Γιώργου απλά σε ταξιδεύει, αγκαλιάζει τη μουσική και ανεβάζει τα ντεσιμπέλ. Όσο για το ντράμερ, μα τι χτύπημα ο Φραγκίσκος! Άγαλμα παιδάκι μου, σε όποια πλατεία θες! Ακόμα πονάει το κεφάλι μου από το κούνημα. Η πινελιά του συμφωνικού μαζί λοιπόν με αυτές τις «βαρβαρότητες» κάνουν το συγκεκριμένο τραγούδι να ξεχωρίζει.

   Μεγάλη τσαχπινιά το «Sins Of The Past», κλασσικός Innerwish ρυθμός με επιθετικό μέταλ να σπάει κόκκαλα. Ανατριχιαστικό το «Through My Eyes». Παραδίνεσαι άνευ όρων. Ευαίσθητο και συνάμα άγριο, οι εικόνες που σου δίνει είναι απίστευτα ζωντανές. «Maybe I’m a dreamer, of the things undone, but aren’t you the ruler? Of your own heart»?

   Και φυσικά ξεχώρισα και τη δεύτερη μπαλάντα του άλμπουμ, «Cross The Line», πιο δυνατή από την προηγούμενη, πιο ρομαντική, πιο αισθαντική, πιο Innerwish, βρε παιδάκι μου (παίζει στο repeat ώρα τώρα)…

   Τελευταίο τραγούδι το «Tame The Seven Seas». Συμφωνικό, μελωδικό, με πινελιές μέταλ του ’80, σου αφήνει τη γλύκα μιας υπέροχης δουλειάς (τρέμετε Nightwish!).

   Νοιώθω ότι το συγκεκριμένο άλμπουμ είναι το καλύτερο που έχουν βγάλει, έχει τη δυναμική να σε παρασέρνει σε παρελθόν και σε παρόν με τέτοια αμεσότητα που σκέφτεσαι… Μπας και το έχω ξανακούσει, μου είναι τόσο οικείο, τόσο στο πετσί μου. Μουρμουράς τους στίχους που ακόμα δεν έχεις μάθει καλά καλά. Μπορεί να άργησαν αλλά κατάφεραν να μας σαγηνεύσουν και να μας πορώσουν ξανά.

   Πόσες φορές θα γράψω φέτος ότι είμαι περήφανη που έχουμε πλέον τέτοιες μπαντάρες; Πολλές! Και δεν με νοιάζει καθόλου, διότι το αξίζουν! Οι Innerwish τον Απρίλιο πετούν για  Netherlands και είμαι απολύτως σίγουρη ότι θα τους πάρουν τα μυαλά! Καλή επιτυχία παίδες! Είναι δεδομένη!

Μαίρη Ζαρακοβίτη
 
 
   Η αναμονή από την προ-ακρόαση μέχρι την ημέρα που ήλθε το promo από τη δισκογραφική ήταν πολύ γλυκιά… Είναι από κείνες τις μέρες που κάνεις δουλειά και σκέφτεσαι χίλια δυο πράγματα, μέχρι που εμφανίζεται το μήνυμα που σου φτιάχνει έτι περισσότερον τη διάθεση. Η σπουδαία, η μεγάλη αυτή ελληνική μπάντα επανέρχεται, έξι χρόνια περίπου μετά το “No Turning Back”. Με αλλαγές στα μέλη, με καινούργιες εμπειρίες, με την τρέλα και τον οίστρο που διακρίνει πάντα τους επιμελείς και εργατικούς, τα ίδια ακριβώς στοιχεία που διαφοροποιούν τους σοβαρούς από τους περιστασιακούς, τους άνδρες από τα αγόρια…

   Ο δίσκος ξεκινάει με το “Roll The Dice” και η σκέψη που κυριαρχεί συνοψίζεται ως εξής… ΟΥΑΡΓΚΑ! Μέταλ του σκοτωμού, με υπεRiff και ένα μαγευτικό ρεφρέν. Το είχα γράψει και μετά την προακρόαση. «Προετοιμαστείτε λοιπόν για μερικά από τα πιο τέλεια ρεφρέν που έχετε ποτέ ακούσει από τους InnerWish»! Το θυμάστε; Και να μην το θυμάστε δεν τρέχει μία, εδώ είμαι εγώ να σας τριβελίζω το μυαλό. Τα κομμάτια κορυφώνονται με υποδειγματικό τρόπο και ο καλύτερος τρόπος να το εμπεδώσουμε αυτό είναι το επόμενο στη σειρά τραγούδι, το “Broken”. Εδώ να ακούσετε ρεφρέν, να πάθετε δεκάξι πλάκες, τη μία πίσω απ’ την άλλη. Όσοι νομίζουν ότι όλα αυτά ακούγονται υπερβολικά και πως γράφουμε μόνο και μόνο για να γράψουμε, τους καλούμε να κάνουν λίγη υπομονή και να ακούσουν όταν το άλμπουμ κυκλοφορήσει. Όχι μόνο θα συμφωνήσουν μαζί μας, θα γκαρίζουν ότι «Και λίγα έγραψαν»! Μιλάμε για τρομερή δουλειά και άψογη παρουσίαση. Τη μίξη επιμελήθηκε ο θεόρατος Fredik Nordstrom στα Studio Fredman (In Flames, Dimmu Borgir, Hammerfall), ενώ το mastering έχει χρεωθεί στον επίσης φοβερό και τρομερό Peter In De Betou (Arch Enemy, Opeth, Amon Amarth). Ατσάλινο το περίβλημα, κατά συνέπεια κάθε τραύμα θα είναι θανατηφόρο…

   “Machines Of Fear” και ακόμα ένας λόγος να λατρέψουμε το άλμπουμ… Ο λόγος για την εκπληκτική χορωδία Voice Box, την απίστευτη αυτή παρέα αγοριών και κοριτσιών, τα οποία, με τις περίτεχνες φωνές τους πραγματικά απογείωσαν το λιμπρέτο! Σε πέντε κομμάτια συμμετέχουν και – πιστέψτε με – απλά δεν χορταίνεις να τους ακούς. Πρόκειται για ανθρώπους που βιώνουν κάθε νότα με έναν τρόπο σχεδόν συγκινητικό και αυτό πέρασε και στα «αυλάκια» του δίσκου αυτού. “My World On Fire” και άλλο ένα ρεφρέν για βραβείο μας συνεπαίρνει. Το μπουκέτο δεν είναι απλά εκρηκτικό… Είναι μια θάλασσα μελωδιών, είναι η απόδειξη ότι το Μέταλ δεν φείδεται λυρισμού ή μουσικής ομορφιάς και πως η βιονική αρματωσιά του περικλείει ένα ευαίσθητο λουλούδι που ανθίζει σε πείσμα καιρών και ανθρώπων.

   Το επόμενο κομμάτι είναι και το “Official Audio”, το οποίο βρήκε και στο διαδίκτυο. “Rain Of A Thousand Years” και δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα αν αυτή η βροχή έπεφτε πάνω μας με τους κουβάδες! Μελωδικότατο τραγούδι, με επικό ρεφρέν, βοηθάει πολύ και το μέτρο (6/8), το οποίο του προσδίδει ένα επιπλέον επώδες χιτώνιο. Στη γέφυρα ξανακούμε τους/τις Voice Box… Μίλησε κανείς για το πόσο γλυκιά μπορεί να μας στοιχειώσει ένας τέτοιος φωνόκηπος; Μια και αναφερόμαστε στις φωνές, να πούμε εδώ ότι ο «νέος» πίσω από το μικρόφωνο ανταποκρίνεται διακόσια τα εκατό στις υποχρεώσεις του. Ο Γιώργος Εικοσιπεντάκης διαθέτει μια υπέροχη χροιά και αποδίδει υπέροχα. Το αυτό ισχύει – φυσικά – για όλα τα μέλη της Εσώτερης Επιθυμίας, τα οποία έδωσαν το είναι τους και αυτό φαίνεται από χιλιόμετρα μακριά!  

   Έχω την εντύπωση πως η καψούρα στο Μέταλ από δω και πέρα θα πρέπει να ονομάζεται “Serenity”. Πομπώδες κι αυτό, με ΡΕΦΡΕΝΑΡΑ και τόνους μελωδιών, θα σας εντυπωθεί στο μυαλό και είναι σίγουρο που θα το μουρμουρίσετε ξανά και ξανά, ακόμα κι αν δεν θυμάστε γρι από τους στίχους. Το “Sins Of The Past” μπουκάρει φασαριόζικα, με το riff να δείχνει το δρόμο και τα δίκασα να προστάζουν. «Είμαστε παιδιά ενός κατώτερου θεού»; Οι αμαρτίες του παρελθόντος έχουν χαράξει το δρόμο… Προφανώς… “Through My Eyes” και ένα απείρου κάλους θέμα – το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να υπάρχει και στο μεγαλύτερο concept άλμπουμ όλων των εποχών (ναι, τόσο άπειρο είναι) – μας αφήνει άναυδους… «Τι έχουν γράψει οι άνθρωποι» η ερώτηση που θα σας γίνει συνήθεια από δω και μπρος.

   Ο δίσκος κλείνει με το υπέρ-επικό “Tame The Seven Seas”, εκεί που το «Τακατάν-Τακατάν» δένει με τη χορωδία και όλους τους χρυσούς δρόμους συνταγών στο Μέταλ. Χορταστικό το άλμπουμ, δεκατρία τραγούδια περιλαμβάνει το μπουκέτο… Δεν θα αφήσει κανέναν παραπονεμένο, σας το εγγυώμαι. Au Contraire, θα σας κάνει να ξετρελαθείτε, να κολλήσετε, να αγαπήσετε πιο πολύ το Μέταλ, να καταλάβετε γιατί εδώ και πολύ καιρό πολύς κόσμος φωνάζει, γράφει και υποστηρίζει ότι διανύουμε την καλύτερη περίοδο στο ελληνικό Μέταλ. Θα σας αφήσω να ξανακούσετε το δίσκο χωρίς τις δικές μου παρλάτες και θα τα ξαναπούμε, φιλοξενώντας πια τους ίδιους τους δημιουργούς στο περιοδικό μας. Όσο για επίλογο… Δεν μπορώ να σκεφτώ καλύτερο από τον πρόλογο που είχα «χρησιμοποιήσει» για την κριτική του “No Turning Back”, σχεδόν έξι χρόνια πριν. «Όταν υπάρχουν μπάντες σαν τους InnerWish δεν ζηλεύω ούτε τους Γερμανούς ούτε τους Σκανδιναβούς ούτε τους ανιστόρητους (λέγε μας Αμερικάνους) ούτε κανέναν»! I just have one wish… InnerWish! Πέρας ακροάσεως!
 
Κώστας Κούλης
 

InnerWish

No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology