Behind The Veil

Behind The Veil
Κυκλοφόρησε 2018
Format CD
Είδος
Ενημερώθηκε στις Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018
Είδος Rock
Εταιρία Planet Sweet Records

Review

1. Rise
2. Sickness
3. Beneath The Voodoo Marsh
4. My Eternal
5. Slow Burn
6. WI FI Zombies
7. These Scars
8. Just Breathe
9. Undertow
10. Run
 
 
   Δισκογραφεί από το 1981, διαθέτει μία φωνή που μπορεί να φιλοξενήσει ΟΛΑ τα ρεύματα της μουσικής, είναι μία καλλιτέχνιδα με ήθος, πανέμορφη, με πάθος για τη δουλειά της, με καθαρό πρόσωπο, με τόνους δουλειά και ίσως περισσότερο ακόμα τάλαντο. Η Pamela Moore είναι η τραγουδίστρια των ονείρων μας! Είναι το πλατινένιο λαρύγγι που δεν κολλάει να τραγουδήσει και τις πιο δύσκολες μελωδίες. Την έμαθε όλο το μεταλλικό σύμπαν από τη συμμετοχή της στο “Operation: Mindcime”, όταν διέλυσε το είναι μας με τη συγκλονιστική ερμηνεία της στο “Suite Sister Mary”. Και ξέρετε ποια είναι η πλάκα; Ότι η Pamela μόνο έτσι τραγουδάει. Σαν να μην υπάρχει αύριο. Σαν να είναι η τελευταία μέρα του Nikki στη γη…
 
   Πέντε χρόνια μετά το “Resurrect Me”, η λαμπρή τραγουδίστρια από το Seattle επιστρέφει με το καινούργιο της άλμπουμ. Το “Resurrect Me” ήταν σκληρό, βαρύ κι ασήκωτο, ήταν πραγματικά το άνοιγμα μιας θεόβαρης μεταλλικής πόρτας, χωρίς πολλά-πολλά. Τρελά γκάζια, σκοτεινό ύφος και θεατράλε ερμηνείες. Αυτή τη φορά η Pamela δεν αλλάζει μοτίβα, δεν μας δίνει κάτι άλλο. Περπατάει πάνω στα άγια βήματα του «προκατόχου» και μας σερβίρει ένα ακόμα ΒΑΡΥ άλμπουμ.
 

   Το εναρκτήριο “Rise” μας δίνει την πλέον ακριβή εικόνα για το τι θα συναντήσουμε στο δίσκο. Δαιμόνιο riff, ατμόσφαιρα ζοφερή και κινηματογραφική, βιρτουοζιτέ παίξιμο και ένα ρεφρέν που θα το θυμάστε για πολύ καιρό. Τόνοι μελωδίας… Πραγματικά, το άλμπουμ ξεχειλίζει από μελωδίες. Εισαγωγές με διάφορα εφέ, σαν κι αυτή του “Sickness” ας πούμε. Φοβερές κιθάρες και τέμπο που στέκεται μπαρόκ, mid και άτεγκτο. Επιλεκτική δίκαση στη γέφυρα και πλήκτρα που οδηγούν υπόγεια σε ένα ρεφρέν, στο οποίο η φωνή της Moore ίπταται! Όπου θέλει βγαίνει η σιχαμένη! Τι έχουμε παρακάτω; Ένα λεπτό, γιατί εδώ λαμβάνουν χώρα μερικές βαρβάτες συμμετοχές. Στο μπάσο βρίσκουμε το Rudy Sarzo, στα τύμπανα κάθεται ο θεόρατος Casey Grillo (πρώην Kamelot και εδώ και καιρό με τους Queensryche στο δρόμο), ο Michael Posch, ο οποίος συμμετείχε και στο “Resurrect Me”, ευθύνεται για κιθάρες και ενορχηστρώσεις, όπως και ο «νέους» Craig Church. Μήπως πάθατε ένα ψιλό-ταράκουλο; Και πού να διαβάσετε για τους μουσαφίρηδες… Ralf Scheepers (ο οποίος συνεργάζεται με την Pamela πολλά χρόνια), Randy Piper, Elliot Anders…

   Το “My Eternal” ξεκινά με κρυστάλλινες κιθάρες. Πάρτο-βάλτο για την Pamela, η οποία μπασάρει εντυπωσιακά, ενώ παράλληλα πετάει αυτές τι απίστευτες νοτούλες, κάτι που δεν χορταίνουμε να ακούμε εδώ και χρόνια… Να πω ότι ζηλεύω παθολογικά τον ηχολήπτη της που την έχει μπροστά του να τραγουδάει όλα αυτά; Άντε να το πω… Και το κομμάτι γκάζωσε. Σφαλιάρα και κλωτσιά! Δεν πιάνεται πουθενά τούτη εδώ…

   Το “WI FI Zombies” είναι το πρώτο βίντεο για το άλμπουμ αυτό. Εξωφρενική τυμπανιστική εισαγωγή, θηριώδες Riff και η κυρία Moore είναι στο στοιχείο της. Λοιδορεί όλους εμάς που δεν έχουμε σκοπό να καταλάβουμε ότι το γαμωτηλέφωνο είναι απλά μέσο επικοινωνίας και όχι κολλήματος. Πάρτο το ρημάδι το δάχτυλό σου απ’ την οθόνη! Οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στην απομόνωση και τη μοναξιά – τέλος! Κομματάρα που άξιζε και με το παραπάνω να οπτικοποιηθεί.
 

   Το “Just Breathe” αποτελείται από δύο συστατικά. Μια ακουστική σε μοτίβα “The Crimson Idol” και την απαραίτητη φωνή της πρωταγωνίστριας. Σπαρακτική ερμηνεία, η συγκίνηση χτυπάει κόκκινο. Στο καπάκι ο καπετάν-Σαματάς του άλμπουμ. “Undertow” και το αρχικό διπλοκασίδι, παρέα με ένα εκκωφαντικό σόλο και gang φωνητικά, δίνουν τη θέση τους σε Ροκάτο κιθαριστικό και ανάλογη φωνή. Άλλο ένα κομμάτι που βάζει υποψηφιότητα για το δεύτερο βίντεο. Το βλέπω το χαμούλη να έρχεται με δρασκελιές… Στον επίλογο (Run) ακούμε ανατριχιαστικό μπασοτύμπανο και καθαρά κιθάρας που μας πάνε κατευθείαν στον καναπέ του ψυχαναλυτή. Το κομμάτι μυρίζει Ryche και θα μπορούσε άνετα να είναι στον ομώνυμο δίσκο του 2013, κοντά στο μαγευτικό “In This Light”. H Pamela έκανε πάλι ματ! Ας ελπίσουμε ότι ο κόσμος θα δείξει την προτίμησή του σε αυτό το υψηλά ποιοτικό πόνημα, το οποίο προσφέρεται για πολλές ακροάσεις και ακόμα περισσότερες συγκινήσεις.

   Λίγο πριν κλείσω την παρουσίαση, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας αυτό… Στο πάλαι ποτέ forum της Pamela, πριν πολλά χρόνια, συνηθίζαμε να μαζευόμαστε διάφοροι θαυμαστές της και να μιλάμε μαζί της, να αστειευόμαστε και να σοβαρολογούμε και να περιμένουμε πώς και πώς για να τη δούμε στη σκηνή. Από το 2004 χρησιμοποιούσα δύο λέξεις για να χαρακτηρίσω το forum αυτό, δύο λέξεις που της άρεσαν πολύ, δύο λέξεις που έγιναν μπλουζάκι και απαθανατίστηκαν από την ίδια. Κάποια στιγμή μου έστειλε μήνυμα. «Να σου πω… μ’ αρέσουν πολύ αυτές οι δυο λεξούλες. Θα ήθελα να τις χρησιμοποιήσω». Της είπα ότι μπορεί να το κάνει με όλη μου τη χαρά. Έτσι, το σωτήριο έτος 2006, η Pamela βάφτισε τη δισκογραφική της και μου έκανε τη μεγάλη τιμή να είμαι εγώ ο νονός! Θα την ευχαριστώ για πάντα, όσο ζω και λίγο περισσότερο…

Κώστας Κούλης
 

Σχόλια - Συζήτηση

comments powered by Disqus

Behind The Veil

No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology

Τελευταίες δισκοπαρουσιάσεις

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών