Κάκτοι I
Κυκλοφόρησε 2018
Format EP
Είδος
Ενημερώθηκε στις Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018
Είδος Ελληνικά
Εταιρία Self Released

Review

1. Της Καρδιάς Μου Οι Κάκτοι
2. Χαμένες Γιορτές
3. Στην Πόλη Νύχτωσε
4. Κόκκινο Κραγιόν
5. Δυο Δέντρα
 
 
   Παλτό, κασκόλ, ίσως και δεύτερο ζευγάρι κάλτσες, γιατί έχει ψιλό-κρύο κει έξω… Μπλουζάκι, τζινάκι και αθλητικά παπούτσια γιατί, μετά την Πασχαλιά, έχει βαρέσει εικοσάρια και δεν χρειάζεται πανωφόρι… Ό,τι καιρό κι αν κάνει, ο περίπατος είναι αποφασισμένος. Όποια εποχή κι αν διανύσουμε, το ηχητικό μονοπάτι έχει προδιαγραφεί. Ακολουθούνται χωρίς πολλά-πολλά της καρδιάς μου οι κάκτοι και η μελωδία τέμνει τη φωνή, σκύβει και τη φιλά… στην αρχή σταυρωτά και πολύ φιλικά, στη συνέχεια ερωτικά και βαθιά. Το άλμπουμ μόλις τελείωσε. Μισό λεπτό να ξαναπατήσω το κουμπάκι και τα λέμε με την ησυχία μας. Καφέ φτιάχνω;
 

   Η Κατερίνα Κυρμιζή και ο Νίκος Γρηγοριάδης επιστρέφουν τρία χρόνια μετά το «Λάρβα». Αυτή τη φορά έχουμε απέναντί μας ένα ΕΡ πέντε κομματιών, το οποίο έχει δομηθεί με πολύ κόπο, ακόμα πιο πολλή δουλειά και έτι περισσότερον το στοιχείο (για μήπως στοιχειό) της αγάπης. Οι δυο τραγουδοποιοί έχουν δώσει όλη τους την αγάπη σε αυτό το αλμπουμάκι, όση αγάπη επιτρέπεται να περισσέψει από αυτή που περιβάλλει τη μονάκριβη κόρη τους. Το ομώνυμο τραγούδι ανοίγει και μας θυμίζει πολύ ευχάριστα τη μελωδία που είχαμε ακούσει μήνες πριν, τη μελωδία που προετοίμαζε τον ερχομό αυτού του κήπου. Γιατί, κακά τα ψέματα, μπορεί ο τίτλος να έχει να κάνει με κάκτους, η ουσία όμως – η μουσική δηλαδή – είναι ένα παρτέρι γεμάτο τριαντάφυλλα που μοσχοβολούν (η σοκολάτα έπεται να φανταστώ), γεμάτο πανσέδες και μενεξέδες, γεμάτο με τις μελωδίες των δυο τους.
Στο ομώνυμο η Κατερίνα σχεδόν ραπάρει στα κουπλέ. Το έχει ξανακάνει και ήταν το ίδιο όμορφο, το δοκιμάζει κι εδώ. Είναι τόσο γλυκιά η φωνή… Ο ρυθμός από πίσω φλερτάρει με τη μπόσα-νόβα. Στο ρεφρέν απογειώνεται η περιπλάνηση τούτη. Τυπική απόδειξη της ανώτερης ευφυίας του ζευγαριού, που υπογράφει τη μουσική, με την Κατερίνα να έχει πάρει πάνω της μεγάλο βάρος της μουσικής ένδυσης, ενώ έχει γράψει όλους τους στίχους. Το έχω πει και ξαναπεί, δεν σταματούν ποτέ να δουλεύουν. Και να προοδεύουν – εννοείται.
 

   Το «Χαμένες Γιορτές» ξεκινάει υπόκωφα και σκοτεινά. Από τα πρώτα δευτερόλεπτα διαπιστώνω πως ο χρόνος είναι μονός. Τι είναι τούτο, καλέ; Ζεϊμπέκικο; Για να ακούσουμε και πιο κάτω… Μπαρόκ το μοτίβο, μεγάλη ενορχήστρωση και στο μπουζούκι ο τεράστιος πολύ-μουσικός Μανώλης Καραντίνης. Τον έχω δει και LiVE και απλά θαυμάζω κάθε μοτίβο του. Ο Καραντίνης δίνει κι αυτός κάτι από τη δική του μαγεία στο τραγούδι, το οποίο – πολύ απλά – βάζει τα γυαλιά σε όλα εκείνα τα ψευτό-ζεϊμπέκικα που έχουν μόνο το όνομα και ποτέ τη χάρη. Τούτο εδώ είναι το κάτι άλλο…
 

   Το μουσικό κουτί άνοιξε πριν λίγο… Κι έβγαλε μια θλιμμένη μελωδία. Μια θλιμμένη φωνή και ένα λιμπρέτο που πάει τάλε-κουάλε με ασπρόμαυρη ταινία. «Στην Πόλη Νύχτωσε». Στο βάθος του πλάνου θα δεις το Μάνο να διαβάζει «Τα σχόλια του Τρίτου». Έχουν περάσει τριάντα και οκτώ χρόνια… Είναι μια μουσική παραίσθηση, είναι ένα ταξίδι στο παρελθόν με μέσα που δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμα… Στο διαμέρισμα Νο 4, η κυρία του σπιτιού φοράει «Κόκκινο Κραγιόν». Αυτό που μέσα της επείγει… Ένα κομμάτι αέρινο, με τις ακουστικές να το δένουν, τα πλήκτρα να το πελεκούν αγαπημένα, το ταμπούρο να ρουλάρει όπως πρέπει και τη φωνή να ταξιδεύει χωρίς σταθμούς. Ο επίλογος πάλι… «Δύο Δέντρα». Ένας κέδρος και μια κορομηλιά… Δύο λεπτά και δύο δευτερόλεπτα κιθάρας που συνωμότησε με ένα λαρύγγι και «Απάνω στο σεντόνι καημός με ξημερώνει»… Είναι ένα βελούδινο χάδι, είναι η αιτία να ψελλίσετε «Τι, τελείωσε κιόλας»;

   Το αγαπάω τούτο δω το μπουκετάκι. Μου θυμίζει πράγματα που θέλω να θυμάμαι. Καλοτάξιδο να ‘ναι και με το καλό να το ακούσουμε και ζωντανά. Νομίζω ότι θα κάνω μια βόλτα από το Νικολό-Κατερινό-σπιτο σύντομα… Πώς είπατε; Πού θα βρείτε το άλμπουμ; Μμμ… ΕΔΩ ίσως;

Κώστας Κούλης
 

Σχόλια - Συζήτηση

comments powered by Disqus
No more entries to show...

Items in this compilation

Chronology

Τελευταίες δισκοπαρουσιάσεις

Τελευταίες Καταχωρήσεις Καλλιτεχνών