Θεατρικές Παραστάσεις

Ανταπόκριση εκπληκτικής παράστασης: Φεγγίτης

 
   O Sir David Hare, o δημιουργός του έργου, αναφέρει πως έγραψε το κείμενο του «Φεγγίτη» εμπνεόμενος από τις επαφές του με ανθρώπους από το «εμπορικό» κομμάτι της δουλειάς. «Όταν άρχισα να συναντώ επιχειρηματίες και να μιλάμε για το θέατρο, σκέφτηκα ότι θα ήταν καλό να γράψω κάτι γι’ αυτούς». Ο ίδιος ο συγγραφέας, ο οποίος έγραφε ως τότε επικά θεατρικά, για πολυμελείς θιάσους, θέλησε να γράψει ένα έργο που να φιλοξενεί τρεις ηθοποιούς. Και εγένετο “Skylight”… Ένας μεγαλό-επιχειρηματίας, γκουρού της εστίασης και καρακαπιτάλας των ρεστοράν επισκέπτεται την πρώην συνεργάτιδά του… και πρώην ερωμένη του… Έξι χρόνια ήταν μαζί, κρυφά από θεούς και ανθρώπους και τρία χρόνια είχαν να ειδωθούν. Η σύζυγος του επιχειρηματία έφυγε από τη ζωή ένα χρόνο πριν και η πρώην εργάζεται πλέον σαν δασκάλα σε ένα σχολείο, μένει σε ένα άθλιο διαμέρισμα σε χείριστη γειτονιά του Λονδίνου και έχει σαν χόμπι της να κρυφακούει διαλόγους στο λεωφορείο, στο δρόμο για τη δουλειά…
 
feggitis522

   Οι εκπλήξεις ξεκινούν όταν ο γιος του πάμπλουτου επισκέπτεται την πρώην στο διαμέρισμά της. Νιώθει εγκλωβισμένος, πνέει τα μένεα απέναντι στον πατέρα του, τον οποίο αποκαλεί, ούτε λίγο ούτε πολύ, κάθαρμα! Όταν προτιμάς να αγνοήσεις τη ζηλευτή ζωή, να μην πας στο πανεπιστήμιο και να στήνεσαι έξω από γήπεδα πουλώντας λουκάνικα… τότε μάλλον υπάρχει ένα θεματάκι. Οι εκπλήξει γίνονται ακόμα μεγαλύτερες όταν ο ίδιος ο πατέρας χτυπάει το κουδούνι μερικές ώρες μετά. Η συνάντηση ξεκινά αμήχανα, γίνεται βραδινό για δύο και συνεχίζεται μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες. Η ένταση, τα βλέμματα, οι συζητήσεις… Η κορύφωση και ο αποχωρισμός… Και η κάθαρση στα ασημένια σερβίτσια και τη ζεστή ομελέτα…

   Το πολυβραβευμένο έργο έχει έλθει στη χώρα μας από το 1996. Στο «Εμπορικόν» συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά και μπορώ να σας πω από τώρα ότι δεν θα μου προκαλέσει καμία έκπληξη αν πάει και για τρίτη. Βλέποντας την παράσταση και προσπαθώντας να ρουφήξω όλες τις λέξεις και τις εκφράσεις των πρωταγωνιστών, διαπίστωσα ότι όλο αυτό που είδα είναι η καλύτερη αφορμή για μια μεταπαραστάσια κουβέντα με φίλους πάνω σε βασικά θέματα ήθους, αξιοπρέπειας, αντιλήψεων και θεώρησης ζωής. Ο πλούσιος απορεί με την «κατάντια» της πρώην ερωτικής συντρόφου και πανάξιας μάνατζερ εστιατορίων. Την είχε από δεκαοκτώ χρονών στη δούλεψή του, ήταν ο μέντοράς της. Εκείνος και η σύζυγός του την έμπασαν στο σπίτι τους, έμενε μαζί τους. Η νυν δασκάλα απορεί με την έπαρση του πρώην ανθρώπου της, του ανθρώπου που – όπως και η ίδια λέει – αγάπησε όσο κανείς.
 
feggitis523
   Αυτό που θα σας κάνει εντύπωση είναι πως οι διάλογοι είναι στην ουσία αλυσίδες μονολόγων. Στα μοτίβα «Δασκάλα-γιος» και «Δασκάλα-πατέρας», οι ατάκες που ξεστομίζονται έχουν βάθος και χαρακτηρίζονται από μακροσκελή αποτυπώματα. Ο θεατής έχει την πολυτέλεια να ακούσει και να δει πράγματα και θέαμα που αποτελούν καθρέφτη της σύγχρονης ηθογραφίας και του τρόπου με τον οποίο γυρίζει ο κόσμος. Μέσα από το χιούμορ, το δράμα, τον τρόπο που ανταλλάσσονται οι ματιές, τις αγκαλιές και τις κόντρες, βιώνουμε αυτό που όλοι εμείς οι άνθρωποι αρεσκόμαστε να τσαλακώνουμε. Τη ζωή…

   Ο Δημήτρης Καταλειφός είναι ένας καλλιτέχνης που και την αλφαβήτα να πει πάνω στη σκηνή, από κάτω δεν θα ακούγεται ούτε ανάσα. Τον έχω δει αρκετές φορές τα τελευταία έξι χρόνια και ποτέ δεν σταματά να με εντυπωσιάζει με ό,τι κάνει. Ο Καταλειφός δεν παίζει… ζει! Η παρουσία του στη σκηνή είναι όπως η δική μας στη ζωή. Είναι η φυσική ροή καθ’ ορισμόν. Δεν μένει ούτε δευτερόλεπτο ακίνητος, χρησιμοποιεί το πρόσωπό του, τα χέρια του, τα πόδια του, κάνει γκριμάτσες, γελάει, κλαίει, γκαρίζει, θυμώνει… Και είναι πάντα κάποιος άλλος. Σε κάθε έργο καταφέρνει να είναι πάντα κάποιος άλλος. Η Λουκία Μιχαλοπούλου αποδεικνύει για μία ακόμη φορά ότι είναι μια πανάξια ηθοποιός, που υπηρετεί το ρόλο της με τον πλέον όμορφο και λειτουργικό τρόπο. Είναι γλυκιά, είναι οξύνους, είναι τρυφερή, αλλά μπορεί και να φωνάξει, να βρίσει, να πετάξει πράγματα… Με είχε ξετρελάνει στο «Ολεάννα» και όποτε τη βλέπω, με συγκινεί πάντα με τις ερμηνείες της. Ο Μιχάλης Πανάδης, ο γιος του «μεγάλου» στέκεται και κείνος με θαυμάσιο τρόπο, είναι πειστικότατος και βάζει κι αυτός το δικό του πετραδάκι στο χτίσιμο μιας θαυμάσιας παράστασης. Είναι φανερό ότι ο Καταλειφός εμπνέει όλους τους γύρω του, όλο το θεατρικό του περιβάλλον.
 

   Εννοείται πως προτείνουμε ανεπιφύλακτα και εννοείται πως θα πάμε να ξαναδούμε το έργο. Πρόκειται για μια τρομερή δουλειά, που είναι σίγουρο ότι θα ξετρελάνει ακόμα περισσότερο κόσμο σε αυτή τη δεύτερη διαδρομή της. Αξίζει ακόμα να σημειωθεί ότι η μουσική είναι εξαιρετική και κατάφερε να με κάνει να τη σιγομουρμουρίζω για αρκετή ώρα μετά το πέρας της. Τα υπόλοιπα – και καλύτερα – έπονται αφού σύντομα θα μας μιλήσει για το έργο ο ίδιος ο Δημήτρης Καταλειφός.

Κώστας Κούλης
 
feggitis524
 
Μετάφραση: Μιρέλλα Παπαοικονόμου
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης
Σκηνικά : Αθανασία Σμαραγδή
Κοστούμια : Μαρία Κοντοδήμα
Mουσική Σύνθεση: Μίνως Μάτσας
Σχεδιασμός Φωτισμών : Αλέκος Γιάνναρος
Βοηθός Σκηνοθέτη : Έλενα Σκουλά
Βοηθός Σκηνογράφου : Γιώργος Θεοδοσίου
Πρωταγωνιστούν : Δημήτρης Καταλειφός, Λουκία Μιχαλοπούλου, Μιχάλης Πανάδης
 
Εισιτήρια
Καθημερινές: Vip 22€, Ζώνη Α 20€, Ζώνες Β & Γ 17€, Μειωμένο (Φοιτητικό/Ανέργων) 15€
Λαϊκή Σαββάτου: Vip 25€, Ζώνες Α, Β, Γ 17€
Βραδινή Σαββάτου: Vip 25€, Ζώνη Α 22€, Ζώνες Β & Γ 20€
Κυριακή: Vip 25€, Ζώνη Α 22€, Ζώνες Β & Γ 20€, Μειωμένο (Φοιτητικό/Ανέργων) 17€
 

Θεατρικές Παραστάσεις