Συνεντεύξεις

Συνέντευξη με το Σίλα Σεραφείμ

 
   Ξεκινάει με δύο παραστάσεις και μπαίνει δυναμικά στο καλλιτεχνικό καλεντάρι μας, μοιράζοντας αφειδώς γέλιο, χαρά και προβληματισμό. Την ίδια την ουσία της διασκέδασης. Ο Σίλας Σεραφείμ, πρωτοπόρος στο stand up, εξαπολύει για μια ακόμα χρονιά το «Η ιστορία της Ελλάδας – αλλιώς» και εισαγάγει το “Dirty Comedy Nights”, στο οποίο μάλιστα θα φιλοξενούνται και άλλοι συνάδελφοί του. Καυστικός, με απίστευτο χιούμορ και νοημοσύνη που κάνει τη διαφορά, ο σπουδαίος αυτός κωμικός μας συναντά στο Χυτήριο, δεν φέρνει καμία αντίρρηση στις φωτογραφικές προστάσεις της Εβελίνας Γερακίτη και μιλάει για τις παραστάσεις του, τον τρόπο συγγραφής και απόδοσης, καθώς και για το αν υπάρχει πρόβλημα να θεωρεί κάποιος ηθοποιός ότι είναι τόσο καλός όσο ο Μάρλον Μπράντο. Πολλά ευχαριστώ στην Αλίκη Δανάλη, η οποία φρόντισε να πραγματοποιηθεί αυτή η συνέντευξη.
 
silas444
 
Θα μιλήσουμε για την «Ιστορία», θα μιλήσουμε και για το «Ντέρτι» που κάνεις…
Το «Ντέρτι» είναι η ιδέα… υπάρχει στο εξωτερικό χρόνια… Αλλά δεν είναι δικό μου «προϊόν». Θα φιλοξενώ άλλους τέσσερις κωμικούς και θα λέω και εγώ, ενώ το άλλο είναι αποκλειστικά μια δουλειά δική μου. Είναι η παράστασή μου, το σπέσιάλ μου. Το ένα είναι η ιστορία της Ελλάδας με κωμικό τρόπο. Είναι stand up comedy… Απλώς πιστεύω… Καμιά φορά αυτό που κάνεις, αυτό που γράφεις, προκύπτει από το ποιος είσαι… Ήθελα να υπάρχει ένας προβληματισμός και να βγει και κάποιο δίδαγμα. Να σκέφτεται το κοινό όταν φεύγει από αυτή την παράσταση. Μην το πάμε στην άλλη μεριά, ότι είναι «φιλοσοφικό» stand up και ότι προβληματίζει κάθε φορά… Απλώς, τελειώνει η παράσταση και λες «Ωραία, ρε παιδάκι μου… Γελάσαμε… Είναι αυτή η ιστορία μας όντως; Γίνανε όλα αυτά»; Μου το έχουν πει αυτό και μετά την παράσταση. Αναφέρομαι, πάντα με χιουμοριστικό τρόπο, στην ιστορία μας αλλά και στις ήττες που έχουμε ως κράτος. Για παράδειγμα, τον πόλεμο του 1897 (σ.σ. Ελληνοτουρκικός πόλεμος για την Κρήτη), τον οποίο κάναμε ηλιθιωδώς και χωρίς λόγο και αν δεν ήταν οι ξένοι, πάλι θα είχαμε Οθωμανική αυτοκρατορία… δεν διδάσκεται κιόλας! Αυτό από μόνο του είναι ένα δίδαγμα. Ότι δεν μαθαίνουμε σωστά την ιστορία. Θέλω να πω… Ένα έθνος δεν μπορεί να έχει μόνο ήρωες. Έχει και προδότες! (γέλια) Και όχι μόνο δύο, τον Εφιάλτη και τον Πήλιο Γούση… Μπορεί να συμβαίνει αυτό και σ’ άλλους λαούς. Υπό αυτή την έννοια, βγαίνει κάποιο δίδαγμα. Από κει και πέρα… Και γελάς και ευχαριστιέσαι. Διάβασα πολύ. Νομίζω ότι είναι ψιλό-αντικειμενική και εμπεριστατωμένη…

Πρέπει να έριξες πολύ διάβασμα για όλο αυτό, έτσι;
Ναι, είναι. Τρεις μήνες διάβασμα και μαζί με το γράψιμο… Έξι μήνες δουλειά ήταν! Αλλά νομίζω ότι το αποτέλεσμα είναι καλό… Είναι ένα έργο ζωής βέβαια!
 
silas445

Όταν τελειώνεις το κείμενο και αρχίζεις να δουλεύεις για να το αποδώσεις… ο καθρέφτης σου είναι ο πρώτος που σ’ ακούει; Ή έχεις κάποιον άνθρωπο να σ’ ακούει;
Αυτό, γενικά στο stand up, δεν είναι εύκολο. Άντε να βάλω τη γυναίκα μου, που είναι κι αυτή της δουλειάς… Μπορεί να μου πει κάποια γνώμη, αλλά αυτό το πράγμα, όταν ανεβαίνεις στη σκηνή και αποδίδεις το έργο… την αντίδραση του κοινού δεν μπορείς να την προβλέψεις… Και έχουν σημασία οι πρώτες παραστάσεις σε σχέση με την εικοστή ή την τριακοστή παράσταση. Ακόμα και τότε το κείμενο διαμορφώνεται. Εγώ, όταν είμαι πάνω στη σκηνή, ενώ είναι κατ’ ουσίαν το ίδιο νόημα, αρχίζουν οι εκφράσεις να «λειαίνονται». Είναι όπως στρώνεις το αυτοκίνητο. Πρέπει να στρώσει η παράσταση, να έρχεται η ατάκα. Και ενώ έχω κάνει έξι draft, το κείμενο που παίζω στην παράσταση είναι ένα έβδομο draft, το οποίο πρέπει να κάτσω να ξαναγράψω! Δεν σταματάς ποτέ να είσαι συγγραφέας πάνω στη σκηνή…

Προφανώς. Πληκτρολογείς ή γράφεις;
Πληκτρολογώ…

Όταν σου ‘ρχεται μια ιδέα, τι κάνεις; Τηλέφωνο;
Στο τηλέφωνο ή το γράφω στα notes στο τηλέφωνο ή προσπαθώ να το θυμηθώ και πάντα το ξεχνάω και τσατίζομαι (γέλια), αλλά… Γράφω κείμενα στις τέσσερις το πρωί. Ειδικά στο «Ντέρτι» έχω ένα σημείο, που πιστεύω ότι θα γίνει η καινούργια μου παράσταση σιγά-σιγά… για τη γονεϊκότητα και τα παιδιά. Με την αυπνία κι όλα αυτά… Είναι περίπου ένα τέταρτο και το έγραψα τις ώρες πο προσπαθούσα να κοιμίσω τον ένα ή τον άλλο…

Δυο παιδάκια έχεις;
Ναι… ο ένας είναι τρεισήμισι και ο άλλος ενός. Και ενώ στην «Ιστορία» η Μήδεια σκοτώνει τα παιδιά της γιατί είναι splatter, γιατί τσατίζεται με τον άντρα της… σ’ αυτό τα σκοτώνει από αυπνία!
 
silas446

Οι κωμικοί που καλείς στο «Ντέρτι» είναι stand up κωμικοί ή γενικά κωμικοί;
Όχι, όχι, είναι stand up κωμικοί. Αν υπάρχει ένας κωμικός ηθοποιός που έχει ένα μονόλογο και θέλει να τον αποδώσει ως stand up και να είναι και «Ντέρτι», δεν υπάρχει περιορισμός. Απλώς μιλάμε για stand up comedy. Τώρα αυτό πάει καλά και κρατήσει, το μάθει ο κόσμος και έλθει κάποιος «γενικά» κωμικός ηθοποιός και μου ζητήσει… Η φόρμα είναι stand up κωμικός. Ανέβα πάνω μ’ ένα μικρόφωνο και πες τα μας.

Η πρώτη και δεύτερη «παρτίδα» έχει κλείσει;
Οι πρώτες τέσσερις Πέμπτες έχουν κλείσει. Απλά να πούμε ότι το “Dirty Comedy Nights” είναι αυτό που λέμε “Raw”. Ωμό δηλαδή. Κείμενα που θεωρούνται «σκληρά». Τι θεωρείται σκληρό τώρα και τι όχι, αυτά είναι σχετικά. Είναι κείμενα που δεν είναι εύκολο να παίξουν, που τα φοβούνται… Είτε σε ό,τι αφορά το σεξ, τη θρησκεία, ενδεχομένως την πατρίδα… Αυτό που κάνουμε, αυτό που λέω εγώ δηλαδή και το έχω βάλει στο δελτίο τύπου και την αφίσα είναι ότι «Τα όρια της σάτιρας είναι η ευστοχία της». Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να είσαι εύστοχος. Αν είσαι εύστοχος, αυτό σημαίνει ότι έχεις βρει κάπου την αλήθεια. Τώρα, αν ενοχλεί κάποιους η αλήθεια, αυτό δεν είναι δικό μας πρόβλημα, είναι των κάποιων. Επίσης, αν υπάρχει κάπου κάποιο λάθος, το να εκφράζεις τη σκέψη και την άποψή σου μ’ ένα μικρόφωνο δεν σκοτώνει κανένα, δεν τραυματίζει κανένα, δεν πληγώνει κανένα. Μπορείς να είσαι και λάθος, αυτή είναι η σκέψη σου, ΟΚ. Δεν είναι ότι ανεβαίνει κάποιος στη σκηνή και λέει βωμολοχίες. Μπορείς να επιτεθείς στα ταμπού και να αμφισβητήσεις πράγματα που άλλοι θεωρούν δεδομένα και να ενοχληθούν χωρίς να πεις ούτε μία «κακή» λέξη. Για παράδειγμα, η θρησκεία είναι αγαπημένο μου θέμα αμφισβήτησης. Και μόνο που αμφισβητώ, μερικοί ενοχλούνται. Χωρίς βωμολοχίες, χωρίς τίποτα. Αλλά για μένα είναι πλουτοπαραγωγική πηγή παραλογισμού, η θρησκευτική πίστη από μόνη της. Τόσοι άνθρωποι χτίζουν τις ζωές τους, εναρμονισμένοι με πεποιθήσεις αναπόδεικτες... Αυτό για μένα είναι καταπληκτικό! Απλά αναφέρω αυτά που μαθαίναμε στο σχολείο, με φίδια, με παρθένες και κρίνους και λέω «Αυτά όταν σας τα λέγανε στο σχολείο, δεν γελούσατε»! Και εδώ γελούν πιο πολύ. Εντάξει, αυτό στο έχει πει ο παππούς και η γιαγιά, στους οποίους το είχαν πει οι δικοί τους παππούδες, στους οποίους το είχα πει οι δικοί τους… Η τελευταία έρευνα για τις αξίες στην ελληνική κοινωνία έχει φοβερές στατιστικές. Ένα 20% πιστεύει ότι αν κάπου διαφωνούν θρησκεία και επιστήμη, την ορθή άποψη την έχει η θρησκεία. Ναι, αλλά ο γνωστικός χάρτης της ανθρωπότητας είναι η επιστήμη, όχι η θρησκεία. Δεν μπορεί να ζούμε σε μία δυτική, υποτίθεται ελεύθερη, κοινωνία και να μην μπορείς καν να αμφισβητήσεις τέτοιου είδους δόγματα. Αυτό δεν συμβαίνει πουθενά! Στην ελληνική τηλεόραση δεν έχει στηθεί ποτέ πάνελ, για να συζητηθεί η πίστη, η θρησκεία… ποτέ! Στο «Ντέρτι» όλα αυτά, όπως σεξ, ομοφυλοφιλία, τα πάντα. Θα παίζονται όλα ελεύθερα και θα το ξέρει και ο κόσμος. Δεν θα έλθει κανείς να μας παρεξηγηθεί. Όποιος δεν θέλει…
 
silas447
Όποιος δεν θέλει, ας πάει για κάνα καφέ! Όπως γράφεις στο δελτίο τύπου. Να σε ρωτήσω… Γράφεις τα κείμενα μόνος σου, τα αποδίδεις μόνος σου, σκηνοθετείς τον εαυτό σου μόνος σου… Σε εκφράζει η μοναξιά στην τέχνη; Θα μπορούσες να λειτουργήσεις σαν μέλος θιάσου πλέον;
Κοίτα… εγώ είμαι ηθοποιός και έχω παίξει κιόλας με θίασο. Δεν θα δυσκολευτώ… Όταν ξεκίνησα το stand up έλεγα «Εντάξει. Ίσως είναι και πιο εύκολο, από άποψη ελευθερίας»… Δεν έχεις να ατακάρεις, δεν εξαρτάσαι… Με τον καιρό συνειδητοποιείς, ιδίως αν έχεις και ένα κείμενο ενενήντα λεπτών… Η ακρίβεια και η συνέπεια να πεις όπως πρέπει είναι εξίσου δύσκολα με το να ατακάρεις και να είσαι στο ρυθμό με άλλους μαζί, αν θέλεις να είσαι καλός. Αλλιώς, όποτε θυμάσαι λες ατάκα, εντάξει… (πολύ γέλιο) Έχει τη δική του ακρίβεια. Το κείμενο το απαιτεί και ο ρυθμός το απαιτεί. Ανταγωνίζεσαι τον εαυτό σου. Όταν ξεκίνησα να παίζω, ήμουν σε μία παράσταση με το Βουτσά. Όλοι μου έλεγαν ότι «Είναι πολύ γρήγορος, είναι πολύ γρήγορος», ήμουν όμως κι εγώ γρήγορος και έκανα και stand up τότε. Όποτε δεν ήταν στη σκηνή και διαπίστωνε ότι ο ρυθμός έπεφτε, είχε ένα κοντάρι και το χτυπούσε και όλοι καταλάβαιναν ότι έπρεπε να ανέβουμε. Ο Βέγγος έλεγε «Ο ρυθμός σώζει τον καλλιτέχνη». Αν έχεις ρυθμό σημαίνει ότι σώζεται η παράσταση, σώζονται όλα.

Σου έχει τύχει να έχεις από κάτω ξεκάρφωτα άτομα; Και αν ναι, πώς το χειρίστηκες;
Πολύ σπάνια, ούτε που το θυμάμαι… Όταν παίζαμε στο 104 με τη Ρικάκη… Ε, διακόπτεις μια φορά, λες «Μήπως σας ενοχλώ, συγγνώμη κιόλας, είμαι λίγο πιο δυνατά γιατί έχω και το μικρόφωνο» (ΤΟ γέλιο)… Τώρα πια όμως, εκεί που παίζω, δεν έρχεται πια ξεκάρφωτος κόσμος.
 
silas448a

Επειδή το έχεις σπουδάσει… τι είναι αυτό που σε ενθουσιάζει πιο πολύ στο χώρο σου, στην τέχνη σου; Και τι είναι αυτό που σε κάνει να σκέφτεσαι «Ρε γαμώτο, να έλειπε αυτό, θα είμαστε πολύ καλύτερα»;
Ενθουσιασμός είναι αυτή καθαυτή η θεατρική πράξη. Το ότι είσαι εσύ που δημιουργείς, από τη στιγμή που μιλάμε για κωμωδία, τη χαρά στον κόσμο, την αίσθηση αυτή. Για όσο διαρκεί μια παράσταση, τους κάνεις να χαρούν, να γελάσουν, να σκεφτούν… Τους προκαλείς συναισθήματα ικανοποίησης. Αυτό σε γεμίζει, αυτό γεμίζει εμένα τουλάχιστον. Ότι «Εγώ φταίω που αισθανθήκατε όλα αυτά απόψε, όταν λέτε ‘Τι ώρα παράσταση, τι καλά που περάσαμε’». Το άλλο που με ρώτησες τώρα… Με στενοχωρεί αν δεν τα κατάφερα, αν το κοινό δεν είναι ενθουσιασμένο…
 
silas449
Η έπαρση ορισμένων συναδέλφων σου σε ενοχλεί;
Αυτό δεν αφορά εμένα, αφορά εκείνους. (Γελάει) Ο καθένας είναι αυτό που είναι. Να σου πω και κάτι; Κάποιος μπορεί να είναι τόσο ταλαντούχος που να δικαιολογείται – ας πούμε. Ας πούμε ότι μπορεί να είναι ένας ιδιοφυής καλλιτέχνης. Αν ο καθένας στην υποκριτική… Αν εσύ θέλεις να πιστεύεις ότι είσαι ο Μάρλον Μπράντο. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα! Καταρχήν, κανείς δεν κινδυνεύει από τον κακό καλλιτέχνη. Δεν πιστεύω ότι είναι κακό να ανέβεις στη σκηνή και να πιστεύεις ότι είσαι ο Μπράντο. Τώρα… Αν συμπεριφέρεσαι σαν το Μπράντο, χωρίς να είσαι ο Μπράντο, αυτό θα το δούμε. Εκτός σκηνής. (Απίστευτο γέλιο)

Κώστας Κούλης
Φωτό: Εβελίνα «Ρεντ» Γερακίτη
 
silas450

Ο Σίλας Σεραφείμ θα παρουσιάζει στο Χυτήριο από τον Οκτώβριο τις παρακάτω παραστάσεις.

«Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΑΛΛΙΩΣ» κάθε Δευτέρα με έναρξη την Δευτέρα 1η Οκτωβρίου 2018

«DIRTY COMEDY NIGHTS»  κάθε Πέμπτη με έναρξη την Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2018

silas451

Συνεντεύξεις