Συναυλίες

Under the Quarry Metal Fest III

 
   Ένα Σάββατο απόγευμα του Αυγούστου, στην ερημική ακόμα Αθήνα, με ζέστη και υγρασία που έχει κάνει το μαλλί αφάνα, μια νότα (πολλές νότες μάλλον) δροσιάς ήταν το Under the Quarry Festival, που για τρίτη χρονιά διοργανώθηκε στο Γαλάτσι μέσα στο Άλσος Βεΐκου.
 
quarry1801
   Από νωρίς, εκεί στις επάλξεις, για να ακούσουμε από την αρχή όλα τα συγκροτήματα. Με πρώτο και καλύτερο τους Mask of Prospero. Μπάντα Prog/atmospheric metal, μας παρουσίασε την καινούρια της δουλειά, που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο που μας πέρασε, με τίτλο “The Observatory”. Τα παιδιά δώσαν τον καλύτερό τους εαυτό κι ας ήταν οι πρώτοι που ξεκίνησαν με ό,τι συνεπάγεται σε κόσμο, φωτισμό κτλ. Ευχόμαστε ο δίσκος τους να σκίσει!
 
quarry1802
   Δεύτεροι στο πάλκο, οι SDK (System Decay). Το συγκρότημα μετρά ήδη δώδεκα χρόνια στο χώρο του Metal. Με επιρροές από τους κλασικούς (Metallica, Maiden, Paradise Lost κτλ.), το ύφος τους και η παρουσία τους δεν άργησε να φέρει σε κέφι το κοινό, που ήδη άρχιζε να μαζεύεται. Με τραγούδια από το album τους “Gun”, η βραδιά φαινόταν ότι θα πάει καλά.
 
quarry1803
   Και καθώς η ώρα περνούσε, στη σκηνή ήταν η σειρά εμφάνισης των Reflection. Ένα συγκρότημα που καλά κρατεί τόοοσα χρόνια στη μουσική σκηνή, από το 1992 παρακαλώ, με δικό τους κοινό που τους ακολουθεί κι αυτό φάνηκε στη διάρκεια της παρουσίας τους, με το να τραγουδάει μαζί τους! Ο Γιώργος Θωμαΐδης στα φωνητικά, για άλλη μια φορά κατάφερε να μας ξεσηκώσει. Epic/heavy Metal ήχοι που αντηχούσαν στο μικρό θεατράκι του άλσους κι ο κόσμος να ξεσηκώνεται μαζί τους!
 
quarry1804
   Πριν ξεκινήσει το φεστιβάλ, μίλαγα με το Θανάση Μπερτσάτο από τους Power Crue και μου είπε ότι ο έτερος κιθαρίστας, Γιώργος Πρίτσης, ήταν άρρωστος με πυρετό και τελικά δεν θα μπορούσε να παίξει. Κι η εύλογη ερώτηση ήταν «Και πώς θα παίξετε»; Ε, δεν μου απάντησε…
 
quarry1805
   Κι ήρθε η ώρα τους για να ανέβουν να παίξουν. Τρία άτομα όλα κι όλα από το συγκρότημα. Και ξεκινάνε. ΟΚ. Μάλλον έχω γκαβωθεί και/ή κουφαθεί και διαφορά δεν έβλεπα-άκουγα. Τα παιδιά έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό, με πρώτο και καλύτερο τον Τάσο Animal! Ο άνθρωπος αυτός, όσο μπόι (συγγνώμηηηη) του λείπει, τόσο νεύρο έχει στα τύμπανα. Μια μπάντα με σχεδόν τριάντα χρόνια καριέρα δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι λιγότερο από το να παίξει άψογα! Ε, δεν έχω να πω πολλά, μωρέ, για αυτούς. Τι να πω; Κάτι διαφορετικό ή καινούριο δεν θα πω. Είναι αυτοί που είναι. Τέλος!
 
quarry1806
   Ένα συγκρότημα, ανάμεσα στα πολλά, τελικά, που δεν έχω ακούσει live, ήταν κι οι The Silent Wedding. Με την αρχισυντάκτρια να με έχει πρήξει τόσο καιρό για κείνους, να μιλάει με τα καλύτερα λόγια, να τους υμνεί,(δεν ξέρω αν την χρηματίζουν), ήταν ευκαιρία να δω τί ήταν πια! Με ντράμμερ το Ρένο, ξέροντας πώς παίζει ο άνθρωπας, λέω η βάση τους είναι πολύ καλή. Ας δω και τους άλλους. Η ομάδα αποτελείται από το Μάριο στα φωνητικά, το Δημήτρη στην κιθάρα, το Γιάννη στα πλήκτρα και τον Τομ στο μπάσο. Πενταμελής μπάντα με Melodic Heavy Metal ύφος. Με αρκετά καλό βιογραφικό στη μέχρι τώρα πορεία τους, κάθισα και τους άκουσα με μεγάλη προσοχή (για να μη φάω και βρίσιμο). Τελικά θα πρέπει να την εμπιστεύομαι πιο πολύ, με αυτά που μου λέει, τούτη την κορασίδα για κάποια συγκροτήματα. Ήδη η θερμοκρασία και το κέφι ήταν στα ύψη. Το κεφάλι κουνιόταν στους ρυθμούς των παιδιών κι απολάμβανα το live. Επί τη ευκαιρία, αν τυχόν τους πετύχετε σε ακουστικό live, να μην τους χάσετε.
 
quarry1807
 
quarry1809
   Και για το τέλος, το συγκρότημα που θα έκλεινε το φετινό φεστιβάλ ήταν οι Poem. Με την κυκλοφορία του τρίτου album τους “Unique”, ήταν μια καλή ευκαιρία να τους ξαναθυμηθώ (Ναι, συγγνώμη, αλλά δεν τους προλαβαίνω όλους). Κλασική αξία ο Γιώργος στα φωνητικά και στην κιθάρα, με αυτή την όμορφη χροιά στη φωνή του, επανήλθε στη μνήμη μου ο ήχος τους από τον πρώτο τους δίσκο “The Great Secret Show”. Μεγάλη πορεία στη μέχρι τώρα καριέρα τους, με support σε ονόματα όπως Ozzy, Opeth, Paradise Lost κτλ, ευχόμεθα (Αχ, αυτή η καθαρεύουσά μου) να πάνε ακόμα πιο ψηλά γιατί το αξίζουν.
 
quarry1810
 
quarry1811
   Και πριν κλείσω, δε γίνεται να μην γκρινιάξω! Αφού το ξέρετε. Σαν μέρος αυτό που έχω να πω είναι ότι το Φεστιβάλ έχει βρει το στοιχείο του. Περικυκλωμένο από δέντρα, όμορφο αμφιθεατρικό κτίσμα, που σε ξεκόβει από το χάος της Αθήνας. Καλά μέχρι εδώ. Ο ήχος όμως είχε πάλι κάτι ψιλοθέματα. Και αυτό δεν το λέω μόνο εγώ, για να μην με λέτε κακιά! Όλα τα παιδιά είχαν μικρά θέματα για να ετοιμαστούν. Άλλος με κανάλια, άλλος με ένταση. Αλλά αυτό που κατ' εμέ θεωρώ ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟ είναι να μην υπάρχει κονσόλα! Τι εννοείς ότι «εκσυγχρονιζόμαστε»; Τι εννοείς ότι από ένα tablet μπορείς να τα κάνεις αυτά; Όοοοχι, κύριοι! Τα live χωρίς κονσόλα-ηχολήπτη δεν είναι live! Όταν δεν υπάρχει κονσόλα με πολλά πολλά κουμπάκια (που κάποια στιγμή θα τα πειράξω όλα), δεν είναι συναυλία! Άντε, μην τα ισοπεδώνουμε όλα! Ουφ! Αυτά.
 
quarry1813
 
quarry1814
 
quarry1815
 
quarry1816
Μέχρι λοιπόν την επόμενη συναυλία
See ya round mates!
 
Εβελίνα Γερακίτη
 
quarry1817
 
quarry1818
 
quarry1819
 
quarry1820

Συναυλίες