Βιβλία

Γλώσσα από μάρμαρο

 
Γλώσσα από μάρμαρο
Ιφιγένεια Θεοδώρου
Εκδόσεις Διάπλαση
 
   Αλυκή Θάσου. Ο χρόνος δείχνει να έχει παγώσει σε τούτο δω το μέρος και ο άνθρωπος δείχνει να έχει βαρεθεί την παγωμάρα. Παντού η Ελλάδα «προοδεύει» και μόνο αυτό το μέρος έχει μείνει, με τη διαβίωση στα σπλάχνα του να αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή για τους σύγχρονους απόγονους των Αρχαίων… Παρεμπιπτόντως, έχουν βρεθεί ένα σωρό αρχαία στην περιοχή, οι τουρίστες έχουν ανακαλύψει και συρρέουν, το «πρωτόγονο» τοπίο και οι συνθήκες ζωής από άλλη εποχή εξιτάρουν. Οι έχοντες και κατέχοντες της περιοχής αισθάνονται και λίγο σαν το βαρκάρη στον Αχέροντα. Περιμένουν να έλθει κάποιος να αγοράσει το βιός τους, ώστε να φύγουν μακριά. Εννοείται πως πρέπει να πουλήσουν όλοι για να αξιοποιηθεί η ευρύτερη περιοχή, δεν είναι όμως και τόσο σίγουρο ότι όλοι θέλουν να πουλήσουν.
 
glossamarmaro
   Ο υποψήφιος αγοραστής έχει στο μυαλό του έτοιμο το πλάνο. Θα κάνει την Αλυκή μία αμιγώς τουριστική τοποθεσία. Ξενοδοχειακές μονάδες και ό,τι αποζητά η ανθρώπινη ματαιοδοξία, προκειμένου να ξεγελάσει και να ξεγελαστεί για μερικές ημέρες υλικής υπέρ-κατανάλωσης. Ο μεγάλο-εργολάβος Λευτέρης Μουράτος έχει οσφριστεί ότι εκεί είναι τα λεφτά, ότι προς τα εκεί θα κατευθυνθεί το μεγάλο τσούρμο, όταν με το καλό κοπεί η κορδέλα και στέλνει μάλιστα στο χωριό το Σπύρο, τον ανιψιό του, για να δει «από μέσα» τι γίνεται με τους μόνιμους κατοίκους και τη θέλησή τους ή όχι να πουλήσουν τις περιουσίες τους για να ξεκινήσει η «ανασυγκρότηση». Ο Σπύρος μεταβαίνει στην περιοχή, προσλαμβάνεται σαν σερβιτόρος σε ένα καφενείο και η υπόθεση δείχνει μάλλον ρουτίνας, μέχρι που αρχίζουν να εμφανίζονται ένας ένας οι κάτοικοι, με τα μυστικά τους, τα φανερά τους, τις σκέψεις τους και τις ζωές τους. Είναι μεγάλο μπέρδεμα τελικά; Η απάντηση είναι ναι, από δω μέχρι την Αλυκή και πάλι πίσω. Είπαμε, εμείς οι άνθρωποι έχουμε την τάση να τα κάνουμε όλα δύσκολα. Το ζήτημα είναι αν θα το καταλάβουμε ποτέ…

   Η Ιφιγένεια Θεοδώρου πληροί για μένα κάθε ορισμό και ερμηνεία της λέξης «συγγραφέας». Ο τρόπος που γράφει είναι αριστουργηματικός. Ο τρόπος που μπλέκει τις λέξεις, τα μοτίβα των εκφράσεων, οι τεχνικές με τις οποίες πλάθει τα πρόσωπα και τις επαφές μεταξύ τους… Κάπου κάπου έπιανα τον εαυτό μου να διαβάζει μεν, να εντυπωσιάζεται δε. «Πω-ρε, φίλε… Έτσι γράφουν οι πραγματικοί συγγραφείς». Εκπληκτικό λεξιλόγιο, χορταστικοί διάλογοι, ρεαλιστικές περιγραφές και πλοκή που ζαλίζει. Τι θα γίνει παρακάτω; Γιατί αργώ τόσο πολύ να διαβάσω τη σελίδα; Δεν μπορώ πιο γρήγορα; Να μπορέσω!

   Όπως ξεκινά το βιβλίο, έχουμε να κάνουμε με έναν πρωταγωνιστή, ο οποίος όμως «χάνεται» στην πορεία, καθώς εκεί εμφανίζονται οι πραγματικοί πρωταγωνιστές της ιστορίας. Ομολογώ πως καταχάρηκα το συγκεκριμένο τύπο αφήγησης, μου θύμισε αυτό το μαγικό που έκανε και ο Márquez στο «Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας» και στην ουσία πρόκειται για ένα υπέροχο «κόλπο» που πιστοποιεί την ποιότητα του πονήματος της συγγραφέως. Θα ψάξω και τις άλλες δουλειές της, η εν λόγω κυρία με έχει εντυπωσιάσει πολύ. Να είναι καλοτάξιδο το βιβλίο και να έχουμε τη χαρά να φιλοξενήσουμε σύντομα το επόμενό της.

Κώστας Κούλης
 
Η Ιφιγένεια Θεοδώρου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει τη συλλογή διηγημάτων Χρυσός, λιβάνι και Σμύρνη (Ίκαρος 1997) και τα μυθιστορήματα Μελέκ θα πει άγγελος (Ελληνικά Γράμματα 2001, Πατάκης 2015), υποψήφιο για το βραβείο μυθιστορήματος του περιοδικού Διαβάζω, και Η γεύση της ερήμου (Πατάκης 2012).
 
theodorou
 

Βιβλία